—

uznanie skargi za dopuszczalna i zasadną, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności zaskarżonych aktów:

—

obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

1.

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia i naruszenia prawa do sprawiedliwego traktowania i ogólnej zasady wykonywania w dobrej wierze porozumień i warunków umowy, ponieważ przedstawione przez Komisję uzasadnienie jest nieodpowiednie i ponieważ nie został spełniony żaden z warunków rozwiązania umowy. Skarżące podnoszą, że okoliczność, iż zakładane cele projektu zostały osiągnięte innymi środkami, przez co projekt stał się bezcelowy, nie jest ważnym powodem rozwiązania umowy o dofinansowanie.

2.

Zarzut drugi dotyczy przekroczenia uprawnień i nadużycia władzy, a także naruszenia prawa do dobrej administracji, zasady kontradyktoryjności i ogólnej zasady „patere legem quam ipse fecisti”, ponieważ Komisja nie dostarczyła dowodów pozwalających, po pierwsze, stwierdzić, czy zbadała uwagi przedstawione przez konsorcjum, w skład którego wchodzą skarżące, a po drugie, poznać powody odrzucenia przez nią tych uwag.