This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62010TN0295
Case T-295/10: Action brought on 7 July 2010 — Camara v Council
Sprawa T-295/10: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2010 r. — Camara przeciwko Radzie
Sprawa T-295/10: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2010 r. — Camara przeciwko Radzie
Dz.U. C 234 z 28.8.2010, p. 51–52
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
28.8.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 234/51 |
Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2010 r. — Camara przeciwko Radzie
(Sprawa T-295/10)
()
2010/C 234/91
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Kerfalla Person Camara (przedstawiciel: J.-C. Tchikaya, avocat)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania strony skarżącej
— |
stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającego pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego; |
— |
obciążenie Rady kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Skarżący domaga się stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającego pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (1) w zakresie, w jakim skarżący został ujęty w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy art. 6 tego rozporządzenia.
Na poparcie swej skargi skarżący podnosi trzy zarzuty:
— |
popełnienia oczywistego błędu w ocenie w ten sposób, że skarżący został ujęty w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu; |
— |
naruszenia art. 215 ust. 3 TFUE, w ten sposób, że w zaskarżonym rozporządzeniu nie przewidziano żadnych gwarancji prawnych, a w szczególności nie przewidziano gwarancji procesowych; |
— |
pogwałcenia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w zakresie, w jakim rozporządzenie narusza: 1) zasadę niedyskryminacji w ten sposób, że skarżący został ujęty w wykazie osób objętych sankcjami z uwagi na jego pochodzenie społeczne; 2) prawo do obrony w ten sposób, że w rozporządzeniu nie przewidziano żadnej procedury służącej poinformowaniu skarżącego o zgromadzonych przeciw niemu dowodach; 3) prawo do skutecznego środka prawnego w ten sposób, że Rada nie powiadomiła skarżącego o dostępnych mu środkach zaskarżenia; 4) prawo własności przysługujące skarżącemu. |
(1) Dz.U. L 346, s. 26.