Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Pomoc prawna w postępowaniach karnych

Pomoc prawna w postępowaniach karnych

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa (UE) 2016/1919 w sprawie gwarancji pomocy prawnej dla podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym

JAKIE SĄ CELE DYREKTYWY?

Ustanawia ona wspólne normy minimalne dotyczące prawa do pomocy prawnej z urzędu1 w postępowaniach karnych na obszarze całej UE.

Ustanawia jasne kryteria dotyczące przyznawania pomocy prawnej, normy jakości i środki naprawcze w przypadku naruszeń.

Dyrektywa uzupełnia unijne przepisy dotyczące dostępu do adwokata oraz gwarancji procesowych dla dzieci będących podejrzanymi lub oskarżonymi w postępowaniu karnym i nie ma wpływu na prawa określone tymi przepisami.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Przepisy dotyczą:

  • podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym, którzy:
    • zostali pozbawieni wolności;
    • muszą mieć adwokata zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym i nie stać ich na niego; lub
    • są zobowiązani do uczestniczenia w czynnościach dochodzeniowo-śledczych lub dowodowych, lub mają prawo w nich uczestniczyć, w tym przynajmniej w: okazaniu osoby (osoby ustawione w rzędzie, w tym osoba, co do której istnieje podejrzenie, że popełniła czyn zabroniony, pokazywane świadkowi w celu identyfikacji), konfrontacji, odtworzeniu przebiegu czynu zabronionego oraz
  • osoby objęte europejskim nakazem aresztowania.

Mają one zastosowanie do wszystkich obywateli UE oraz do wszystkich krajów UE z wyjątkiem Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa (1).

Prawo do pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu karnym

Kraje UE:

  • muszą zapewnić, aby podejrzani i oskarżeni, którzy nie posiadają wystarczających środków na pokrycie kosztów pomocy adwokata, mieli prawo do pomocy prawnej z urzędu, gdy wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości;
  • mają możliwość zastosowania różnych ocen, aby ustalić, czy należy przyznać pomoc prawną z urzędu:
    • oceny sytuacji majątkowej (w oparciu o zasoby danej osoby, w tym dochody i majątek) lub
    • oceny zasadności (w oparciu o potrzebę zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w świetle okoliczności sprawy);
  • muszą przestrzegać kryteriów ustanowionych w celu stworzenia ocen, w szczególności w uzasadnionym przypadku, gdy dana osoba jest postawiona przed sądem w celu podjęcia decyzji w sprawie pozbawienia wolności oraz w czasie pozbawienia wolności;
  • muszą zapewnić przyznanie pomocy prawnej z urzędu bez zbędnej zwłoki – najpóźniej przed przesłuchaniem przez policję, inny organ ścigania lub organ sądowy, lub przed przeprowadzeniem czynności dochodzeniowo-śledczych lub dowodowych.

Pomoc prawna z urzędu w ramach postępowania dotyczącego europejskiego nakazu aresztowania

Osoby, których dotyczy wniosek3, mają prawo do pomocy prawnej z urzędu:

  • od kraju UE wykonującego nakaz2 – od chwili ich zatrzymania do momentu przekazania państwu UE wydającemu nakaz4 lub do czasu uprawomocnienia się decyzji o odmowie ich przekazania;
  • od kraju wydającego nakaz – w przypadku gdy korzystają z przysługującego im prawa do ustanowienia adwokata w kraju wydającym nakaz, by wspomóc adwokata w kraju wykonującym, zgodnie z przepisami UE dotyczącymi prawa dostępu do adwokata, o ile taka pomoc prawna z urzędu jest niezbędna, aby zapewnić skuteczny dostęp do wymiaru sprawiedliwości.

Prawo to może być uzależnione od oceny sytuacji majątkowej według tych samych kryteriów co w przypadku postępowań karnych.

Decyzje, środki naprawcze i osoby wymagające szczególnego traktowania

Podejrzani, oskarżeni i osoby, których dotyczy wniosek, muszą:

  • zostać poinformowani na piśmie w przypadku nieuwzględnienia ich wniosku o pomoc prawną z urzędu;
  • mieć prawo do skutecznego środka naprawczego na mocy prawa krajowego w przypadku naruszenia ich praw wynikających z niniejszej dyrektywy;
  • mieć zapewnione uwzględnienie szczególnych potrzeb, jeśli są osobami wymagającymi szczególnego traktowania.

OD KIEDY DYREKTYWA MA ZASTOSOWANIE?

Dyrektywa ma zastosowanie od dnia , przy czym do porządku krajowego krajów UE ma zostać włączona do dnia

KONTEKST

Niniejsza dyrektywa stanowi szóstą i ostatnią z pakietu instrumentów prawnych przyjętych zgodnie z opublikowanym w 2009 r. unijnym harmonogramem działań mających na celu umocnienie praw procesowych osób podejrzanych w postępowaniu karnym.

Więcej informacji:

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Pomoc prawna z urzędu: do celów niniejszej dyrektywy oznacza finansowanie przez kraj UE pomocy adwokata, umożliwiając osobom, które nie posiadają środków na pokrycie kosztów postępowania, dostęp do niego.
  2. Osoba, której dotyczy wniosek: w przypadku nakazu aresztowania – osoba poszukiwana do celów przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności, której aresztowania i wydania domaga się inne państwo.
  3. Kraj wykonujący nakaz: w przypadku nakazu aresztowania – kraj, do którego inny kraj zwrócił się z prośbą o aresztowanie i wydanie osoby poszukiwanej do celów przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności.
  4. Kraj wydający nakaz: w przypadku nakazu aresztowania – kraj, który zwraca się do innego kraju z prośbą o aresztowanie i wydanie osoby poszukiwanej do celów przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności.

GŁÓWNY DOKUMENT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1919 z dnia w sprawie pomocy prawnej z urzędu dla podejrzanych i oskarżonych w postępowaniu karnym oraz dla osób, których dotyczy wniosek w postępowaniu dotyczącym europejskiego nakazu aresztowania (Dz.U. L 297 z , s. 1–8)

Kolejne zmiany do dyrektywy (UE) 2016/1919 zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

ostatnia aktualizacja

(1) Wielka Brytania występuje z Unii Europejskiej i z dniem staje się państwem trzecim (państwem spoza UE).

Top