Wersje językowe

Interfejs strony internetowej jest dostępny we wszystkich 24 językach urzędowych UE.

W przypadku poszczególnych dokumentów dostępność wersji językowych zależy od tego, jakie języki urzędowe UE obowiązywały w momencie przyjmowania dokumentu.

W związku z tym najwięcej dokumentów dostępnych jest w czterech językach urzędowych członków-założycieli UE: francuskim, niderlandzkim, niemieckim i włoskim.

Zwłaszcza najstarsze dokumenty w EUR-Leksie nie są dostępne w językach, które zostały dodane po przystąpieniu kolejnych krajów. Były to kolejno języki: angielski i duński (1973), grecki (1981), hiszpański i portugalski (1986), fiński i szwedzki (1995), czeski, estoński, litewski, łotewski, maltański, polski, słowacki, słoweński i węgierski (2004), bułgarski i rumuński (2007) oraz chorwacki (2013).

W momencie gdy dane państwo przystępuje do UE, obowiązujące w tym czasie prawodawstwo UE jest jednak tłumaczone na język urzędowy tego państwa i publikowane w „Wydaniach specjalnych Dziennika Urzędowego UE”.

Dokumenty w języku irlandzkim

W zależności od rodzaju dokumentu i roku publikacji nie wszystkie dokumenty są dostępne w języku irlandzkim na stronach EUR-Leksu.

Akty prawne dostępne obecnie w języku irlandzkim to:

• najważniejsze przepisy przyjęte wspólnie przez Parlament Europejski i Radę,
• niektóre traktaty.

Język irlandzki stał się pełnoprawnym językiem urzędowym 1 stycznia 2007 r. Jednak ze względów praktycznych w okresie przejściowym instytucje UE zostały zwolnione z obowiązku sporządzania wszystkich aktów prawnych w języku irlandzkim lub ich tłumaczenia. To tymczasowe odstępstwo zostało wprowadzone na okres 5 lat z możliwością przedłużenia.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 920/2005 z dnia 13 czerwca 2005 r. stanowi, że „instytucje Unii Europejskiej nie mają obowiązku sporządzania wszystkich aktów prawnych w języku irlandzkim lub publikowania ich w tym języku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej”, z wyjątkiem rozporządzeń przyjmowanych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę.

Odstępstwo to zostało przedłużone dwukrotnie, a jego zakres był za każdym razem stopniowo ograniczany:

• do 31 grudnia 2016 r. rozporządzeniem Rady (UE) nr 1257/2010
• do 31 grudnia 2021 r. rozporządzeniem Rady (UE, Euratom) 2015/2264