a)

umów ubezpieczenia, w tym umów reasekuracji czynnej;

b)

umów reasekuracji biernej; oraz

c)

umów inwestycyjnych z uznaniowym udziałem w zyskach, pod warunkiem że jednostka zawiera również umowy ubezpieczenia.

a)

umów reasekuracji biernej, z wyjątkiem:

b)

umów inwestycyjnych z uznaniowym udziałem w zyskach, określonych w paragrafie 3 pkt c), z wyjątkiem odniesień do umów ubezpieczenia, o których mowa w paragrafie 3 pkt c) i które zostały opisane w paragrafie 71.

a)

gwarancji udzielonych przez producenta, pośrednika lub sprzedawcę detalicznego w związku ze sprzedażą jego towarów lub usług klientowi (zob. MSSF 15 Przychody z umów z klientami);

b)

aktywów oraz zobowiązań pracodawcy w ramach programów świadczeń pracowniczych (zob. MSR 19 Świadczenia pracownicze oraz MSSF 2 Płatności w formie akcji) oraz zobowiązań dotyczących świadczeń emerytalnych raportowanych przez określone programy świadczeń emerytalnych (zob. MSR 26 Rachunkowość i sprawozdawczość programów świadczeń emerytalnych);

c)

praw lub zobowiązań umownych, zależnych od przyszłego użytkowania lub prawa do użytkowania pozycji niefinansowych (np. niektórych opłat licencyjnych, tantiem, zmiennych i innych warunkowych opłat leasingowych oraz podobnych pozycji: zob. MSSF 15, MSR 38 Aktywa niematerialne i MSSF 16 Leasing);

d)

wartości rezydualnych gwarancji udzielonych przez producenta, pośrednika lub sprzedawcę detalicznego, a także gwarantowanych przez leasingobiorcę wartości rezydualnych, jeżeli są one wbudowane w leasing (zob. MSSF 15 i MSSF 16);

e)

umów gwarancji finansowych, chyba że wystawca uprzednio wyraźnie zapewnił, że uważa takie umowy za umowy ubezpieczenia, i zastosował rachunkowość mającą zastosowanie do umów ubezpieczenia. Wystawca może podjąć decyzję o stosowaniu do tego rodzaju umów gwarancji finansowych MSSF 17 albo MSR 32 Instrumenty finansowe: prezentacja, MSSF 7 Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji i MSSF 9 Instrumenty finansowe. Wystawca może podejmować taką decyzję oddzielnie dla każdej umowy, z tym że wybór dokonany dla każdej umowy jest nieodwołalny;

f)

świadczeń warunkowych płatnych lub należnych w związku z połączeniem jednostek gospodarczych (zob. MSSF 3 Połączenia jednostek);

g)

umów ubezpieczenia, w których jednostka występuje jako ubezpieczony, chyba że umowy te stanowią umowy reasekuracji biernej (zob. paragraf 3 pkt b)).

h)

umów o kartę kredytową lub podobnych umów zawierających uzgodnienia dotyczące kredytu lub płatności, które to umowy spełniają definicję umowy ubezpieczenia, wtedy i tylko wtedy, gdy jednostka nie odzwierciedla oceny ryzyka ubezpieczeniowego powiązanego z indywidualnym klientem przy ustalaniu ceny umowy z tym klientem (zob. MSSF 9 i inne MSSF mające zastosowanie). Jeżeli jednak – i tylko wtedy gdy – MSSF 9 zobowiązuje jednostkę do wyodrębnienia komponentu ochrony ubezpieczeniowej (zob. paragraf 2.1 pkt e) ppkt (iv) MSSF 9), który jest wbudowany w taką umowę, jednostka stosuje do tego komponentu MSSF 17.

a)

jednostka nie odzwierciedla oceny ryzyka związanego z danym klientem przy ustalaniu ceny umowy z tym klientem;

b)

umowa zawiera rekompensatę wobec klienta poprzez świadczenie usług, a nie dokonywanie płatności pieniężnych na jego rzecz; oraz

c)

przenoszone w umowie ryzyko ubezpieczeniowe wynika przede wszystkim z korzystania przez klienta z usług, a nie z niepewności co do kosztu tych usług.

a)

stosuje MSSF 9 w celu ustalenia, czy istnieje wbudowany instrument pochodny, który należy wyodrębnić, a jeśli tak, to w jaki sposób należy ująć ten instrument pochodny;

b)

oddziela komponent inwestycyjny od głównej umowy ubezpieczenia wtedy i tylko wtedy, gdy ten komponent inwestycyjny jest wyodrębniony (zob. paragrafy B31–B32). Jednostka stosuje MSSF 9 w celu ujęcia oddzielonego komponentu inwestycyjnego, chyba że jest to umowa inwestycyjna zawierająca uznaniowy udział w zyskach objęta zakresem MSSF 17 (zob. paragraf 3 pkt c)).

a)

stosuje MSSF 15 w celu przypisania wpływów pieniężnych pomiędzy komponentem ubezpieczeniowym i wszelkimi przyrzeczeniami dostarczenia wyodrębnionych towarów lub usług innych niż usługi objęte umową ubezpieczenia; oraz

b)

przypisuje wypływy środków pieniężnych pomiędzy komponentem ubezpieczeniowym i wszelkimi przyrzeczonymi towarami lub usługami innymi niż usługi objęte umową ubezpieczenia ujętymi zgodnie z MSSF 15 w taki sposób, że:

a)

grupę umów rodzących obciążenia w momencie początkowego ujęcia, o ile takie umowy występują;

b)

grupę umów, w przypadku których w momencie początkowego ujęcia nie istnieje znaczące prawdopodobieństwo, że w późniejszym okresie staną się one umowami rodzącymi obciążenia, o ile takie umowy występują; oraz

c)

grupę pozostałych umów należących do portfela, o ile takie umowy występują.

a)

na podstawie prawdopodobieństwa zmian w założeniach, które to zmiany w razie wystąpienia spowodowałyby, że umowy stałyby się umowami rodzącymi obciążenia;;

b)

wykorzystując informacje o szacunkach pochodzące ze sprawozdawczości wewnętrznej jednostki. W związku z tym, oceniając, czy w przypadku umów, które nie rodzą obciążeń w momencie początkowego ujęcia, nie istnieje znaczące prawdopodobieństwo, że staną się one umowami rodzącymi obciążenia:

a)

więcej grup, które nie rodzą obciążeń w momencie początkowego ujęcia – jeżeli sprawozdawczość wewnętrzna jednostki dostarcza informacji, w których rozróżnia się:

b)

więcej niż jedną grupę umów, które rodzą obciążenia w momencie początkowego ujęcia – jeżeli sprawozdawczość wewnętrzna jednostki dostarcza bardziej szczegółowych informacji na temat stopnia, w jakim umowy rodzą obciążenia.

a)

początku okresu świadczenia usług przez grupę umów;

b)

terminu, w którym pierwsza płatność od ubezpieczonego w grupie staje się wymagalna; oraz

c)

w przypadku grupy umów rodzących obciążenia – terminu, w którym grupa staje się grupą rodzącą obciążenia.

a)

w przypadku grup umów ubezpieczenia spełniających którekolwiek z kryteriów określonych w paragrafie 53 jednostka może uprościć wycenę grupy, stosując podejście oparte na alokacji składki opisane w paragrafach 55–59;

b)

w przypadku grup umów reasekuracji biernej jednostka stosuje paragrafy 32–46 zgodnie z wymogami paragrafów 63–70 A. Paragraf 45 (dotyczący umów ubezpieczenia z bezpośrednim udziałem w zyskach) i paragrafy 47–52 (dotyczące umów rodzących obciążenia) nie mają zastosowania do grup umów reasekuracji biernej;

c)

w przypadku grup umów inwestycyjnych zawierających uznaniowy udział w zyskach jednostka stosuje paragrafy 32–52 z uwzględnieniem modyfikacji opisanych w paragrafie 71.

a)

przepływów pieniężnych z realizacji umów, które obejmują:

b)

marży kontraktowej, wycenionej z zastosowaniem paragrafów 38–39.

a)

uwzględniają w sposób obiektywny wszelkie racjonalne i udokumentowane informacje dostępne bez nadmiernych kosztów lub wysiłków na temat kwoty, terminu i niepewności tych przyszłych przepływów pieniężnych (zob. paragrafy B37–B41). W tym celu jednostka szacuje wartość oczekiwaną (tj. średnią ważoną prawdopodobieństwem) pełnego zakresu możliwych wyników;

b)

odzwierciedlają perspektywę jednostki, pod warunkiem że oszacowania wszelkich istotnych zmiennych rynkowych są zgodne z możliwymi do zaobserwowania cenami rynkowymi dla tych zmiennych (zob. paragrafy B42–B53);

c)

są aktualne – szacunki odzwierciedlają warunki panujące na dzień wyceny, w tym przyjęte na ten dzień założenia dotyczące przyszłości (zob. paragrafy B54–B60);

d)

są jednoznaczne – jednostka szacuje korektę z tytułu ryzyka niefinansowego oddzielnie od innych szacunków (zob. paragraf B90). Jednostka szacuje również przepływy pieniężne oddzielnie od korekty z tytułu wartości pieniądza w czasie oraz ryzyka finansowego, chyba że najbardziej odpowiednia technika wyceny łączy te szacunki (zob. paragraf B46).

a)

jednostka w praktyce posiada zdolność do ponownej oceny ryzyka w odniesieniu do danego ubezpieczonego i w rezultacie może ustalić cenę lub poziom świadczeń, które w pełni odzwierciedlają to ryzyko; lub

b)

spełnione są oba poniższe kryteria:

a)

odzwierciedlają wartość pieniądza w czasie, charakterystykę przepływów pieniężnych oraz charakterystykę płynności umów ubezpieczenia;

b)

są zgodne z możliwymi do zaobserwowania bieżącymi cenami rynkowymi (jeżeli takie istnieją) instrumentów finansowych o przepływach pieniężnych, których charakterystyki odpowiadają charakterystykom tych umów ubezpieczenia, na przykład pod względem terminów zapadalności, waluty i płynności; oraz

c)

wykluczają wpływ czynników, które oddziałują na takie możliwe do zaobserwowania ceny rynkowe, ale nie mają wpływu na przyszłe przepływy pieniężne w ramach umów ubezpieczenia.

a)

początkowego ujęcia kwoty przepływów pieniężnych z realizacji umów, wycenionej z zastosowaniem paragrafów 32–37;

b)

wszelkich przepływów pieniężnych wynikających z umów należących do grupy na dany dzień;

c)

zaprzestania ujmowania w dniu początkowego ujęcia:

a)

zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług, które to zobowiązanie obejmuje:

b)

zobowiązania z tytułu zaistniałych szkód, obejmującego przepływy pieniężne z realizacji umów związane z przeszłą usługą przypisaną do grupy na ten dzień, wycenione z zastosowaniem paragrafów 33–37 i B36–B92.

a)

w przypadku przychodów z ubezpieczeń – zmiany z tytułu zmniejszenia zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług w związku z usługami świadczonymi w danym okresie, wycenionego z zastosowaniem paragrafów B120–B124;

b)

w przypadku kosztów usług ubezpieczenia – zmiany z tytułu strat na grupach umów rodzących obciążenia oraz odwrócenia takich strat (zob. paragrafy 47–52); oraz

c)

w przypadku przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń – zmiany z tytułu wartości pieniądza w czasie oraz wpływu ryzyka finansowego, o którym mowa w paragrafie 87.

a)

w przypadku kosztów usług ubezpieczenia – zmiany z tytułu wzrostu zobowiązania w związku z zaistniałymi szkodami i kosztami poniesionymi w danym okresie, z wyłączeniem wszelkich komponentów inwestycyjnych;

b)

w przypadku kosztów usług ubezpieczenia – wszelkich późniejszych zmian przepływów pieniężnych wynikających z realizacji umów związanych z zaistniałymi szkodami i poniesionymi kosztami; oraz

c)

w przypadku przychodów lub kosztów finansowych z tytułu ubezpieczenia – zmiany z tytułu wartości pieniądza w czasie oraz wpływu ryzyka finansowego, o którym mowa w paragrafie 87.

a)

wpływ wszelkich nowych umów dodanych do grupy (zob. paragraf 28);

b)

odsetki naliczone od wartości bilansowej marży kontraktowej w okresie sprawozdawczym, wycenione według stóp dyskontowych określonych w paragrafie B72 pkt b);

c)

zmiany przepływów pieniężnych z realizacji umów związanych z przyszłą usługą, określonych w paragrafach B96–B100, z wyjątkiem przypadków, gdy:

d)

wpływ wszelkich różnic kursowych na marżę kontraktową; oraz

e)

kwotę ujętą jako przychody z ubezpieczeń w związku z przeniesieniem usług objętych umową ubezpieczenia w danym okresie, ustaloną poprzez przypisanie marży kontraktowej pozostałej na koniec okresu sprawozdawczego (przed jakąkolwiek alokacją) do bieżącego i pozostałego okresu świadczenia usług, z zastosowaniem paragrafu B119.

a)

wpływ wszelkich nowych umów dodanych do grupy (zob. paragraf 28);

b)

zmiana kwoty udziału jednostki w wartości godziwej pozycji bazowych (zob. paragraf B104 pkt b) ppkt (i)), z wyjątkiem przypadków, gdy:

c)

zmiany przepływów pieniężnych z realizacji umów związanych z przyszłą usługą, określonych w paragrafach B101–B118, z wyjątkiem przypadków, gdy:

d)

wpływ wszelkich różnic kursowych na marżę kontraktową; oraz

e)

kwota ujęta jako przychody z ubezpieczeń w związku z przeniesieniem usług objętych umową ubezpieczenia w danym okresie, ustalona poprzez przypisanie marży kontraktowej pozostałej na koniec okresu sprawozdawczego (przed jakąkolwiek alokacją) w bieżącym i pozostałym okresie świadczenia usług, z zastosowaniem paragrafu B119.

a)

niekorzystne zmiany, związane z przyszłą usługą, przepływów pieniężnych z realizacji umów przypisanych do grupy, będące wynikiem zmian szacunków przyszłych przepływów pieniężnych i korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego; oraz

b)

w przypadku grupy umów ubezpieczenia z bezpośrednim udziałem w zyskach – zmniejszenie kwoty udziału jednostki w wartości godziwej pozycji bazowych.

a)

późniejsze zmiany przepływów pieniężnych z realizacji umów w ramach zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług określone w paragrafie 51, dokonując w systematyczny sposób podziału między:

b)

wyłącznie do komponentu straty, aż do momentu zredukowania tego komponentu do zera:

Stosując paragraf 44 pkt c) ppkt (ii), paragraf 45 pkt b) ppkt (iii) i paragraf 45 pkt c) ppkt (iii), jednostka koryguje marżę kontraktową jedynie o kwotę, o jaką to zmniejszenie przewyższa kwotę przypisaną do komponentu straty.

a)

szacunki wartości bieżącej przyszłych przepływów pieniężnych z tytułu odszkodowań lub świadczeń i kosztów, w kwocie odpowiadającej zmniejszeniu zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług w wyniku poniesionych kosztów usług ubezpieczenia;

b)

zmiany korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego ujęte w wyniku finansowym ze względu na uwolnienie ryzyka; oraz

c)

przychody lub koszty finansowe z ubezpieczeń.

a)

jednostka racjonalnie oczekuje, że takie uproszczenie będzie skutkowało wyceną zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług dla grupy, która to wycena nie będzie różniła się istotnie od wyceny, którą by otrzymano przy zastosowaniu wymogów zawartych w paragrafach 32–52; lub

b)

okres świadczenia usług w ramach każdej umowy należącej do grupy (włącznie z usługami objętymi umową ubezpieczenia, wynikającymi ze wszystkich składek w ramach granic umowy i ustalonymi na ten dzień z zastosowaniem paragrafu 34) wynosi jeden rok lub mniej.

a)

zakresu przyszłych przepływów pieniężnych związanych z wszelkimi instrumentami pochodnymi wbudowanymi w umowy; oraz

b)

długości okresu świadczenia usług w ramach grupy umów.

a)

w momencie początkowego ujęcia wartość bilansowa zobowiązania jest równa:

b)

na koniec każdego późniejszego okresu sprawozdawczego wartość bilansowa zobowiązania jest równa wartości bilansowej na początku okresu sprawozdawczego:

a)

wartością bilansową zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług ustaloną z zastosowaniem paragrafu 55; oraz

b)

wartością przepływów pieniężnych z realizacji umów, które odnoszą się do pozostałej części okresu świadczenia usług w ramach grupy, z zastosowaniem paragrafów 33–37 i B36–B92. Jeżeli jednak, stosując paragraf 59 pkt b), jednostka nie koryguje zobowiązania z tytułu zaistniałych szkód o wartość pieniądza w czasie i wpływ ryzyka finansowego, to nie uwzględnia ona żadnej takiej korekty w wartości przepływów pieniężnych z realizacji umów.

a)

może zdecydować się na ujęcie wszelkich przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia jako kosztów w momencie ponoszenia tych kosztów, pod warunkiem że okres świadczenia usług w ramach każdej umowy w grupie na moment początkowego ujęcia wynosi nie więcej niż jeden rok;

b)

wycenia zobowiązanie z tytułu zaistniałych szkód w odniesieniu do grupy umów ubezpieczenia jako wartość przepływów pieniężnych z realizacji umów związanych z zaistniałymi szkodami, stosując paragrafy 33–37 i B36–B92. Jednostka nie jest jednak zobowiązana do korygowania wartości przyszłych przepływów pieniężnych o wartość pieniądza w czasie i wpływ ryzyka finansowego, jeżeli oczekuje się, że płatność dokonana lub otrzymana z tytułu tych przepływów pieniężnych będzie miała miejsce w okresie nie dłuższym niż jeden rok od daty zaistnienia szkody ubezpieczeniowej.

a)

początku okresu świadczenia usług w ramach grupy umów reasekuracji biernej; lub

b)

dnia, w którym jednostka ujmuje rodzącą obciążenia grupę bazowych umów ubezpieczenia, stosując paragraf 25 pkt c), jeżeli jednostka zawarła odpowiadającą im umowę reasekuracji biernej należącą do grupy umów reasekuracji biernej w tym dniu lub przed tym dniem.

a)

wartości przepływów pieniężnych z realizacji usług;

b)

wartości każdego składnika aktywów lub zobowiązania, której ujmowania zaprzestano na ten dzień, a uprzednio ujmowanego w odniesieniu do przepływów pieniężnych związanych z grupą umów reasekuracji biernej;

c)

wszelkich przepływów pieniężnych mających miejsce na ten dzień; oraz

d)

wszelkich przychodów ujętych w wyniku finansowym z zastosowaniem paragrafu 66 A.

a)

wpływ wszelkich nowych umów dodanych do grupy (zob. paragraf 28);

b)

odsetki naliczone od wartości bilansowej marży kontraktowej, wycenione według stóp dyskontowych określonych w paragrafie B72 pkt b);

ba)

przychody ujęte w wyniku finansowym w okresie sprawozdawczym z zastosowaniem paragrafu 66 A;

bb)

odwrócenia komponentu odzyskania strat ujęte z zastosowaniem paragrafu 66B (zob. paragraf B119F) w zakresie, w jakim nie odpowiadają one zmianom przepływów pieniężnych z realizacji usług w ramach grupy umów reasekuracji biernej;

c)

zmiany przepływów pieniężnych z realizacji usług, wycenione według stóp dyskontowych określonych w paragrafie B72 pkt c), w zakresie, w jakim dana zmiana dotyczy przyszłych usług, chyba że:

d)

wpływ wszelkich różnic kursowych na marżę kontraktową; oraz

e)

kwotę ujętą w wyniku finansowym z tytułu usług otrzymanych w danym okresie, ustaloną poprzez podział marży kontraktowej pozostałej na koniec okresu sprawozdawczego (przed tym podziałem) na część odpowiadającą bieżącemu i pozostałemu okresowi świadczenia usług w ramach grupy umów reasekuracji biernej, z zastosowaniem paragrafu B119.

a)

jednostka racjonalnie oczekuje, że uzyskana w ten sposób wycena nie będzie różniła się istotnie od wyceny, którą by otrzymano przy zastosowaniu wymogów zawartych w paragrafach 63–68; lub

b)

okres świadczenia usług w ramach każdej umowy należącej do grupy umów reasekuracji biernej (włącznie z ochroną ubezpieczeniową wynikającą ze wszystkich składek w ramach granic umowy ustalonych na ten dzień z zastosowaniem paragrafu 34) wynosi jeden rok lub mniej.

a)

zakresu przyszłych przepływów pieniężnych związanych z wszelkimi instrumentami pochodnymi wbudowanymi w umowy; oraz

b)

długości okresu świadczenia usług w ramach grupy umów reasekuracji biernej.

a)

datą początkowego ujęcia (zob. paragrafy 25 i 28) jest dzień, w którym jednostka staje się stroną umowy;

b)

granice umowy (zob. paragraf 34) są zmodyfikowane w taki sposób, że przepływy pieniężne mieszczą się w granicach umowy, jeżeli wynikają one ze spoczywającego na jednostce istotnego obowiązku przekazania środków pieniężnych w obecnym lub przyszłym terminie. Jednostka nie ma istotnego obowiązku przekazania środków pieniężnych, jeżeli posiada praktyczną zdolność do ustalenia ceny przyrzeczenia wydania środków pieniężnych, która w pełni odzwierciedla kwotę przyrzeczonych środków pieniężnych i powiązane ryzyko;

c)

przypisanie marży kontraktowej (zob. paragraf 44 pkt e) i paragraf 45 pkt e)) jest zmodyfikowane w taki sposób, że jednostka ujmuje marżę kontraktową w okresie trwania grupy umów w sposób systematyczny, który odzwierciedla przenoszenie usług inwestycyjnych na podstawie umowy.

a)

gdyby zmodyfikowane postanowienia zostały uwzględnione na moment zawarcia umowy:

b)

pierwotna umowa spełniała definicję umowy ubezpieczenia z bezpośrednim udziałem w zyskach, ale zmodyfikowana umowa nie spełnia już tej definicji – lub odwrotnie; lub

c)

jednostka zastosowała do pierwotnej umowy podejście oparte na alokacji składki, o którym mowa w paragrafach 53–59 lub 69–70, ale modyfikacje spowodowały, że umowa nie spełnia już kryteriów kwalifikacyjnych pozwalających na stosowanie tego podejścia, określonych w paragrafie 53 lub w paragrafie 69.

a)

umowa ta wygasa, tj. kiedy zobowiązanie określone w umowie ubezpieczenia wygasa, zostaje spełnione lub zostaje unieważnione; lub

b)

spełniony jest którykolwiek z warunków określonych w paragrafie 72.

a)

przypisane do grupy przepływy pieniężne z realizacji umów koryguje się w celu wyeliminowania wartości bieżącej przyszłych przepływów pieniężnych oraz korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego związanego z prawami i obowiązkami, których ujmowania w ramach grupy zaprzestano, stosując paragraf 40 pkt a) ppkt (i) oraz 40 pkt b),;

b)

marżę kontraktową danej grupy koryguje się o zmianę wartości przepływów pieniężnych z realizacji umów opisanych w pkt a), w zakresie wymaganym w paragrafie 44 pkt c) oraz 45 pkt c), chyba że zastosowanie ma paragraf 77; oraz

c)

liczbę jednostek świadczonych usług w odniesieniu do przewidywanych pozostałych usług objętych umową ubezpieczenia koryguje się w celu odzwierciedlenia jednostek świadczonych usług, których ujmowania w ramach grupy zaprzestano, a kwota marży kontraktowej ujęta w wyniku finansowym w danym okresie opiera się na tej skorygowanej liczbie, z zastosowaniem paragrafu B119.

a)

koryguje marżę kontraktową w odniesieniu do grupy, w ramach której zaprzestano ujmowania umowy, w zakresie wymaganym w paragrafie 44 pkt c) oraz 45 pkt c), o różnicę między ppkt (i) a ppkt (ii) – w przypadku umów przeniesionych na stronę trzecią, albo ppkt (iii) – w przypadku umów, których ujmowania zaprzestano, z zastosowaniem paragrafu 72:

b)

wycenia nową ujętą umowę, stosując paragraf 72, przy założeniu, że jednostka otrzymała składkę opisaną w pkt a) ppkt (iii) w dniu modyfikacji.

a)

zawartych umów ubezpieczenia, które są aktywami;

b)

zawartych umów ubezpieczenia, które są zobowiązaniami;

c)

umów reasekuracji biernej, które są aktywami; oraz

d)

umów reasekuracji biernej, które są zobowiązaniami.

a)

wynik z usług ubezpieczenia (paragrafy 83–86), obejmujący przychody z ubezpieczeń i koszty usług ubezpieczenia; oraz

b)

przychody lub koszty finansowe z ubezpieczeń (paragrafy 87–92).

a)

traktuje przepływy pieniężne z tytułu reasekuracji, które są zależne od odszkodowań związanych z umowami bazowymi, jako część odszkodowań, co do których oczekuje się, że zostaną zwrócone na podstawie umowy reasekuracji biernej;

b)

traktuje kwoty od reasekuratora, których otrzymania oczekuje, a które nie są zależne od odszkodowań związanych z umowami bazowymi (np. niektóre rodzaje prowizji z tytułu cesji), jako pomniejszenie składek do zapłaty na rzecz reasekuratora;

ba)

traktuje kwoty ujęte w związku z pokryciem strat, z zastosowaniem paragrafu 66 pkt c) ppkt (i)–(ii) oraz 66 A–66B, jako kwoty odzyskane od reasekuratora; oraz

c)

nie przedstawia alokowania zapłaconych składek jako pomniejszenia przychodów.

a)

wpływu wartości pieniądza w czasie oraz zmian wartości pieniądza w czasie; oraz

b)

wpływu ryzyka finansowego i zmian ryzyka finansowego, ale

c)

z wyłączeniem wszelkich takich zmian w odniesieniu do grup umów ubezpieczenia z bezpośrednim udziałem w zyskach, które to zmiany mają na celu korektę marży kontraktowej, ale nie prowadzą do takiej korekty w przypadku stosowania paragrafu 45 pkt b) ppkt (ii) lub (iii) bądź paragrafu 45 pkt c) ppkt (ii) lub (iii). Zmiany te są uwzględniane w kosztach usług ubezpieczenia.

a)

paragraf B117 A w odniesieniu do przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń wynikających ze stosowania paragrafu B115 (ograniczanie ryzyka); oraz

b)

paragrafy 88 i 89 w odniesieniu do wszystkich pozostałych przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń.

a)

uwzględniania przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń za dany okres w wyniku finansowym; lub

b)

podziału przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń za dany okres w celu uwzględnienia w wyniku finansowym kwoty ustalonej poprzez systematyczne przypisanie przewidywanych łącznych przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń w okresie trwania grupy umów, z zastosowaniem paragrafów B130–B133.

a)

uwzględniania przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń za dany okres w wyniku finansowym; lub

b)

podziału przychodów lub kosztów finansowych z ubezpieczeń za dany okres w celu uwzględnienia w wyniku finansowym kwoty eliminującej niedopasowanie księgowe przy uwzględnieniu przychodów lub kosztów w zysku lub stracie na posiadanych pozycjach bazowych, z zastosowaniem paragrafów B134–B136.

a)

przeklasyfikowuje do zysku lub straty jako korektę wynikającą z przeklasyfikowania (zob. MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych) wszelkie pozostałe kwoty w odniesieniu do danej grupy (lub umowy), które były uprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach, ponieważ jednostka wybrała politykę rachunkowości określoną w paragrafie 88 pkt b);

b)

nie przeklasyfikowuje do zysku lub straty jako korekty wynikającej z przeklasyfikowania (zob. MSR 1) żadnych pozostałych kwot w odniesieniu do danej grupy (lub umowy), które były uprzednio ujęte w innych całkowitych dochodach, ponieważ jednostka wybrała politykę rachunkowości określoną w paragrafie 89 pkt b).

a)

kwot ujętych w sprawozdaniach finansowych jednostki w odniesieniu do umów objętych zakresem MSSF 17 (zob. paragrafy 97–116);

b)

istotnych osądów oraz zmian tych osądów dokonanych przy stosowaniu MSSF 17 (zob. paragrafy 117–120); oraz

c)

charakteru i zakresu ryzyka wynikającego z umów objętych zakresem MSSF 17 (zob. paragrafy 121–132).

a)

rodzaj umowy (np. główne linie produktów);

b)

obszar geograficzny (np. kraj lub region); lub

c)

segment objęty obowiązkiem sprawozdawczym, zgodnie z definicją zawartą w MSSF 8 Segmenty operacyjne.

a)

które z kryteriów określonych w paragrafach 53 i 69 spełniła;

b)

czy dokonuje korekty na potrzeby uwzględnienia wartości pieniądza w czasie oraz wpływu ryzyka finansowego z zastosowaniem paragrafu 56, paragrafu 57 pkt b) i paragrafu 59 pkt b); oraz

c)

metodę, którą wybrała w celu ujęcia przepływów pieniężnych z tytułu nabycia ubezpieczenia z zastosowaniem paragrafu 59 pkt a).

a)

ujawnia w postaci tabeli uzgodnienia określone w paragrafach 100–105B; oraz

b)

w odniesieniu do każdego uzgodnienia przedstawia wartości bilansowe netto na początek i na koniec danego okresu, podzielone na łączną wartość dla portfeli umów, które są aktywami, oraz łączną wartość dla portfeli umów, które są zobowiązaniami, przy czym te wartości bilansowe są równe kwotom przedstawionym w sprawozdaniu z sytuacji finansowej z zastosowaniem paragrafu 78.

a)

zobowiązań (lub aktywów) netto z tytułu komponentu pozostałej ochrony, z wyłączeniem wszelkiego komponentu straty;

b)

wszelkiego komponentu straty (zob. paragrafy 47–52 i 57–58);

c)

zobowiązań z tytułu zaistniałych szkód. W przypadku umów ubezpieczenia, do których zastosowano podejście oparte na przypisaniu składki opisane w paragrafach 53–59 lub 69–70 A, jednostka ujawnia oddzielne uzgodnienia dotyczące:

a)

szacunków wartości bieżącej przyszłych przepływów pieniężnych;

b)

korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego; oraz

c)

marżę kontraktową.

a)

przychody z ubezpieczeń;

b)

koszty usług ubezpieczenia, wykazując osobno:

c)

komponenty inwestycyjne wyłączone z przychodów z ubezpieczeń i kosztów usług ubezpieczenia (w połączeniu ze zwrotami składek, chyba że zwroty składek są prezentowane jako część przepływów pieniężnych w okresie opisanym w paragrafie 105 pkt a) ppkt (i)).

a)

zmiany związane z przyszłą usługą, z zastosowaniem paragrafów B96–B118, wykazując osobno:

b)

zmiany związane z bieżącą usługą, tj.:

c)

zmiany związane z przeszłą usługą, tj. zmiany przepływów pieniężnych z realizacji umów związane z poniesionymi odszkodowaniami (zob. paragraf B97 pkt b) i paragraf B113 pkt a)).

a)

przepływy pieniężne w danym okresie, w tym:

b)

wpływ zmian ryzyka niewykonania zobowiązania przez wystawcę umów reasekuracji biernej;

c)

przychody lub koszty finansowe z tytułu ubezpieczenia; oraz

d)

wszelkie dodatkowe pozycje, które mogą być konieczne do zrozumienia zmiany wartości bilansowej netto umów ubezpieczenia.

a)

kwoty związane ze zmianami zobowiązania z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług, o którym mowa w paragrafie B124, oddzielnie ujawniając:

b)

przypisanie części składek, które związane są z odzyskaniem przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia (zob. paragraf B125).

a)

szacunki wartości bieżącej przyszłych wypływów środków pieniężnych, wykazujące osobno kwotę przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia;

b)

szacunki wartości bieżącej przyszłych wpływów pieniężnych;

c)

korekty ryzyka z tytułu ryzyka niefinansowego; oraz

d)

marżę kontraktową.

a)

umów nabytych od innych jednostek w wyniku przeniesienia umów ubezpieczenia lub połączenia jednostek gospodarczych; oraz

b)

grup umów rodzących obciążenia.

a)

powód, dla którego jednostka była zmuszona zmienić podstawę podziału;

b)

kwotę wszelkich korekt dla każdej pozycji sprawozdania finansowego, na którą to wpłynęło; oraz

c)

wartość bilansową grupy umów ubezpieczenia, do której zmiana miała zastosowanie na dzień zmiany.

a)

umów ubezpieczenia, które istniały na dzień przejścia, do których jednostka zastosowała zmodyfikowane podejście retrospektywne;

b)

umów ubezpieczenia, które istniały na dzień przejścia, do których jednostka zastosowała podejście oparte na wartości godziwej; oraz

c)

wszystkich innych umów ubezpieczenia.

a)

metody wyceny umów ubezpieczenia objętych zakresem MSSF 17 oraz procesy szacowania danych wejściowych na potrzeby tych metod. O ile nie jest to niewykonalne w praktyce, jednostka przedstawia również informacje ilościowe na temat tych danych wejściowych;

b)

wszelkie zmiany w metodach i procesach szacowania danych wejściowych wykorzystywanych do wyceny umów, przyczyny każdej zmiany oraz rodzaj umów, na które zmiany te miały wpływ;

c)

w zakresie, w jakim nie jest to ujęte w pkt a), podejście zastosowane:

a)

ekspozycję na ryzyko oraz sposób jej powstania;

b)

cele jednostki, politykę i procesy zarządzania ryzykiem przez jednostkę, jak również stosowane metody wyceny ryzyka; oraz

c)

wszelkie zmiany w zakresie a) lub b) w stosunku do poprzedniego okresu.

a)

podsumowujące dane ilościowe na temat ekspozycji jednostki na ryzyko na koniec okresu sprawozdawczego. Ujawnione dane oparte są na informacjach przekazanych wewnętrznie kluczowemu personelowi kierowniczemu jednostki;

b)

informacje, których ujawnienie jest wymagane na mocy paragrafów 127–132, w zakresie nieobjętym pkt a) niniejszego paragrafu.

a)

analizę wrażliwości pokazującą, jaki wpływ na wynik finansowy i kapitał własny miałyby zmiany zmiennych ryzyka, które były racjonalnie możliwe na koniec okresu sprawozdawczego;

b)

metody i założenia stosowane przy sporządzaniu analizy wrażliwości; oraz

c)

zmiany metod i założeń stosowanych przy przeprowadzaniu analizy wrażliwości w stosunku do poprzedniego okresu oraz przyczyny takich zmian.

a)

objaśnienie metody stosowanej przy sporządzaniu takiej analizy wrażliwości oraz głównych parametrów i założeń związanych z udostępnionymi informacjami; oraz

b)

objaśnienie celu stosowanej metody oraz ograniczeń, których wynikiem mogą być uzyskane informacje.

a)

kwotę, która najlepiej odzwierciedla maksymalną ekspozycję jednostki na ryzyko kredytowe na koniec okresu sprawozdawczego, oddzielnie dla zawartych umów ubezpieczenia i umów reasekuracji biernej; oraz

b)

informacje na temat jakości kredytowej umów reasekuracji biernej, które są aktywami.

a)

opis sposobu zarządzania ryzykiem płynności;

b)

oddzielne analizy terminów wymagalności dla portfeli zawartych umów ubezpieczenia, które są zobowiązaniami, oraz dla portfeli umów reasekuracji biernej, które są zobowiązaniami, pokazujące co najmniej przepływy pieniężne netto portfeli za każde pierwsze pięć lat po dniu sprawozdawczym oraz w ujęciu łącznym po pierwszych pięciu latach. Jednostka nie ma obowiązku ujmowania w tych analizach zobowiązań z tytułu pozostałego okresu świadczenia usług wycenianych z zastosowaniem paragrafów 55–59 i 69–70 A. Analizy mogą mieć formę:

c)

kwoty płatne na żądanie, z wyjaśnieniem związku między takimi kwotami a wartością bilansową powiązanych portfeli umów, jeżeli nie ujawniono tych informacji zgodnie z pkt b) niniejszego paragrafu. Uwagi odnoszące się do poniższych terminów z załącznika A mają zastosowanie do całego dokumentu w miejscach, gdzie terminy te występują.

a)

niepewnego przyszłego zdarzenia (zob. paragrafy B3–B5);

b)

płatności w naturze (zob. paragraf B6);

c)

rozróżnienia pomiędzy ryzykiem ubezpieczeniowym a innymi rodzajami ryzyka (zob. paragrafy B7–B16);

d)

znaczącego ryzyka ubezpieczeniowego (zob. paragrafy B17–B23);

e)

zmian poziomu ryzyka ubezpieczeniowego (zob. paragrafy B24–B25); oraz

f)

przykładów umów ubezpieczenia (zob. paragrafy B26–B30).

a)

prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia objętego ubezpieczeniem;

b)

kiedy zdarzenie objęte ubezpieczeniem wystąpi; lub

c)

ile jednostka będzie musiała zapłacić, jeżeli zdarzenie objęte ubezpieczeniem wystąpi.

a)

utraty zdolności obciążania ubezpieczonego za przyszłą usługę. Na przykład w umowie ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym śmierć ubezpieczonego oznacza, że jednostka nie może dłużej wykonywać usług w zakresie zarządzania portfelem i pobierać opłaty za te usługi. Ta strata ekonomiczna dla jednostki nie wynika jednak z ryzyka ubezpieczeniowego, podobnie jak zarządzający funduszem wspólnego inwestowania nie bierze na siebie ryzyka ubezpieczeniowego związanego z możliwą śmiercią klienta. Dlatego też potencjalna strata przyszłych opłat za zarządzanie portfelem nie jest istotna przy ocenie wielkości ryzyka ubezpieczeniowego przenoszonego na mocy umowy;

b)

rezygnacji w przypadku śmierci z opłat, które byłyby pobrane za rozwiązanie lub odstąpienie od umowy. Ponieważ opłaty te zostały spowodowane przez umowę, rezygnacja z nich nie rekompensuje ubezpieczonemu wcześniej istniejącego ryzyka. Stąd też nie są one istotne przy ocenie wielkości ryzyka ubezpieczeniowego przenoszonego przez umowę;

c)

płatności uwarunkowanej zdarzeniem, które nie powoduje znacznej straty dla posiadacza umowy. Przykładem może tu być umowa, która wymaga, aby wystawca wypłacił 1 mln j.w. (1), jeżeli pewien składnik aktywów ulegnie fizycznemu uszkodzeniu, które to powoduje nieznaczną stratę ekonomiczną dla posiadacza w wysokości 1 j.w. W umowie tej posiadacz przenosi na wystawcę nieznaczące ryzyko utraty 1 j.w. Jednocześnie umowa ta wywołuje ryzyko inne niż ubezpieczeniowe, że wystawca będzie musiał wypłacić 999999 j.w., jeżeli zaistnieje określone zdarzenie. Ponieważ nie ma scenariusza, w którym zdarzenie objęte ubezpieczeniem powoduje znaczną stratę dla posiadacza umowy, wystawca nie przyjmuje znaczącego ryzyka ubezpieczeniowego od posiadacza, a umowa ta nie jest umową ubezpieczenia;

d)

ewentualnych kwot odzyskanych z reasekuracji. Jednostka rozlicza te kwoty oddzielnie.

a)

ubezpieczenie od kradzieży lub uszkodzenia mienia;

b)

ubezpieczenie od odpowiedzialności za produkt, odpowiedzialności zawodowej, odpowiedzialności cywilnej lub kosztów prawnych;

c)

ubezpieczenie na życie oraz wcześniej opłacone koszty pogrzebu (chociaż śmierć jest pewna, to niepewne jest, kiedy śmierć nastąpi, lub, w przypadku niektórych rodzajów ubezpieczenia na życie, czy śmierć nastąpi w okresie ochrony ubezpieczeniowej);

d)

renty i emerytury dożywotnie, tj. umowy, które zapewniają rekompensatę za niepewne przyszłe zdarzenie – pozostanie rencisty lub emeryta przy życiu – aby zapewnić renciście lub emerytowi poziom dochodów, który zostałby znacznie obniżony w przypadku pozostania emeryta lub rencisty przy życiu (zobowiązania pracodawców wynikające z programów świadczeń pracowniczych oraz zobowiązania dotyczące świadczeń emerytalnych raportowane przez określone programy świadczeń emerytalnych nie są objęte zakresem MSSF 17, z zastosowaniem paragrafu 7 pkt b));

e)

ubezpieczenie od niepełnosprawności i ubezpieczenie pokrycia kosztów świadczeń medycznych;

f)

listy gwarancyjne, ubezpieczenie od sprzeniewierzenia, gwarancje należytego wykonania oraz gwarancje przetargowe, tj. umowy rekompensujące posiadaczowi niewykonanie zobowiązań umownych przez drugą stronę, np. zobowiązania do wzniesienia budynku;

g)

gwarancje na produkt. Gwarancje na produkt wydane przez inną stronę w odniesieniu do towarów sprzedawanych przez producenta, handlowca lub detalistę mieszczą się w zakresie MSSF 17. Gwarancje na produkt wydane bezpośrednio przez producenta, handlowca lub detalistę wykraczają jednak poza zakres MSSF 17 z zastosowaniem paragrafu 7 pkt a), wchodzą one natomiast w zakres MSSF 15 lub MSR 37 Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe;

h)

ubezpieczenie od strat finansowych z tytułu wad umowy (ubezpieczenie od wad prawnych tytułu własności gruntu lub budynku, które nie były znane w momencie zawarcia umowy ubezpieczenia). W takim przypadku zdarzenie objęte ubezpieczeniem stanowi odkrycie wady prawnej w tytule własności, a nie sama wada;

i)

ubezpieczenie podróżne (odszkodowanie w gotówce lub w naturze na rzecz ubezpieczonych za szkody poniesione przed podróżą lub podczas podróży);

j)

obligacje katastroficzne, które przewidują zmniejszone spłaty kwoty głównej, odsetek lub obu tych pozycji, jeżeli określone zdarzenie wywiera negatywny wpływ na wystawcę obligacji (chyba że to określone zdarzenie nie stwarza znaczącego ryzyka ubezpieczeniowego, na przykład jeżeli zdarzenie polega na zmianie stopy procentowej lub kursu walutowego);

k)

ubezpieczeniowe transakcje typu swap i inne umowy, które wymagają płatności w zależności od zmian czynników klimatycznych, geologicznych lub innych czynników naturalnych, które są specyficzne dla strony umowy.

a)

umowy inwestycyjne, które posiadają formę prawną umowy ubezpieczenia, lecz nie przenoszą na wystawcę znaczącego ryzyka ubezpieczeniowego. Na przykład umowy ubezpieczenia na życie, w których jednostka nie ponosi znaczącego ryzyka śmiertelności lub zachorowalności, nie są umowami ubezpieczenia. Takie umowy są instrumentami finansowymi lub umowami o świadczenie usług – zob. paragraf B28. Umowy inwestycyjne zawierające uznaniowe udziały w zyskach nie odpowiadają definicji umowy ubezpieczenia, są one jednak objęte zakresem MSSF 17, pod warunkiem że zostały zawarte przez jednostkę, która wystawia również umowy ubezpieczenia, z zastosowaniem paragrafu 3 pkt c);

b)

umowy, które posiadają prawną formę ubezpieczenia, lecz przenoszą całe znaczące ryzyko ubezpieczeniowe z powrotem na ubezpieczonego poprzez nieodwołalne i wymagalne mechanizmy, które korygują przyszłe płatności dokonywane przez ubezpieczonego na rzecz wystawcy bezpośrednio w wyniku ubezpieczonych szkód. Na przykład niektóre umowy reasekuracji finansowej lub niektóre umowy grupowe przenoszą całe znaczące ryzyko ubezpieczeniowe z powrotem na ubezpieczonych; takie umowy są zazwyczaj instrumentami finansowymi lub umowami o świadczenie usług (zob. paragraf B28);

c)

samo ubezpieczenie (tj. zachowanie ryzyka, które mogłoby zostać objęte ubezpieczeniem). W takich sytuacjach nie ma umowy ubezpieczenia, ponieważ nie ma porozumienia z drugą stroną. Jeżeli zatem jednostka wystawia umowę ubezpieczenia na rzecz swojej jednostki dominującej, jednostki zależnej lub jednostki zależnej tej samej grupy kapitałowej, to skonsolidowane sprawozdanie finansowe nie zawiera umowy ubezpieczenia, ponieważ nie istnieje umowa z drugą stroną. Na potrzeby jednostkowych lub odrębnych sprawozdań finansowych wystawcy lub posiadacza istnieje jednak umowa ubezpieczenia;

d)

umowy (takie jak umowy hazardowe), które wymagają płatności, jeżeli zaistnieje określone niepewne przyszłe zdarzenie, natomiast nie uzależniają one płatności od umownego warunku wstępnego stanowiącego, że zdarzenie to musi mieć negatywny wpływ na ubezpieczonego. Nie wyklucza to jednak z definicji umowy ubezpieczenia umów przewidujących wcześniej ustaloną wypłatę w celu ustalenia wielkości straty spowodowanej przez określone zdarzenie, takie jak śmierć lub wypadek (zob. paragraf B12);

e)

instrumenty pochodne, które narażają stronę na ryzyko finansowe, lecz nie ryzyko ubezpieczeniowe, gdyż wymagają, aby strona ta dokonała wypłaty (lub uprawniła je do otrzymania wypłaty) jedynie na podstawie zmian jednej lub większej liczby zmiennych, np. określonej stopy procentowej, ceny instrumentu finansowego, ceny towarów, kursu walutowego, indeksu cen lub stóp, ratingu kredytowego lub indeksu kredytowego bądź dowolnej innej zmiennej, pod warunkiem że w przypadku zmiennej niefinansowej zmienna ta nie jest specyficzna dla strony umowy;

f)

gwarancje powiązane z kredytem, które wymagają płatności nawet wówczas, gdy posiadacz nie poniósł straty przez to, że dłużnik nie dokonał zapłaty w terminie płatności; takie umowy są rozliczane z zastosowaniem MSSF 9 Instrumenty finansowe (zob. paragraf B29);

g)

umowy, które wymagają płatności zależnej od czynnika klimatycznego, geologicznego lub innego czynnika naturalnego, który nie jest specyficzny dla strony umowy (powszechnie określane jako pogodowe instrumenty pochodne);

h)

umowy, które przewidują zmniejszone spłaty kwoty głównej, odsetek lub obu tych pozycji zależne od czynnika klimatycznego, geologicznego lub innego czynnika naturalnego, którego wpływ nie jest specyficzny dla strony umowy (powszechnie nazywane obligacjami katastroficznymi).

a)

niezależnie od tego, czy kontrahent posiada bazowy instrument dłużny; lub

b)

w przypadku zaistnienia zmiany ratingu kredytowego lub indeksu kredytowego, a nie niedokonania przez określonego dłużnika zapłaty w terminie płatności.

a)

komponent inwestycyjny i komponent ubezpieczeniowy nie są ze sobą w dużym stopniu powiązane;

b)

umowa o równoważnych warunkach jest sprzedawana lub może być sprzedawana oddzielnie na tym samym rynku lub w tej samej jurysdykcji przez jednostki, które wystawiają umowy ubezpieczenia, lub przez inne podmioty. Dokonując tego ustalenia, jednostka uwzględnia wszystkie racjonalnie dostępne informacje. Jednostka nie jest zobowiązana do przeprowadzenia wyczerpujących poszukiwań informacji w celu ustalenia, czy komponent inwestycyjny jest sprzedawany odrębnie.

a)

jednostka nie jest w stanie wycenić jednego komponentu bez uwzględniania drugiego. Jeżeli zatem wartość jednego komponentu różni się w zależności od wartości drugiego komponentu, jednostka stosuje MSSF 17 w celu rozliczenia połączonego komponentu inwestycyjnego i ubezpieczeniowego; lub

b)

ubezpieczony nie jest w stanie czerpać korzyści z jednego komponentu,jeśli drugi komponent nie jest również obecny. Jeżeli zatem wygaśnięcie lub termin zapadalności jednego komponentu umowy powodują wygaśnięcie lub zapadalność drugiego komponentu, jednostka stosuje MSSF 17 w celu rozliczenia połączonego komponentu inwestycyjnego i ubezpieczeniowego.

a)

przepływy pieniężne i ryzyko związane z towarem lub usługą są w dużym stopniu powiązane z przepływami pieniężnymi i ryzykiem związanymi ze komponentami ubezpieczeniowymi umowy; oraz

b)

jednostka świadczy istotną usługę polegającą na łączeniu towaru lub usługi ze komponentami ubezpieczeniowymi.

a)

przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia, które można bezpośrednio przypisać do grupy umów ubezpieczenia:

b)

przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia, które można bezpośrednio przypisać do portfela umów ubezpieczenia innych niż umowy, o których mowa w pkt a) – do grup umów w tym portfelu.

a)

jednostka ujmuje stratę z tytułu utraty wartości w wyniku finansowym i zmniejsza wartość bilansową składnika aktywów w odniesieniu do przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia w taki sposób, aby wartość bilansowa składnika aktywów nie przekraczała przewidywanych wpływów netto środków pieniężnych w odniesieniu do powiązanej grupy umów ubezpieczenia, określonych z zastosowaniem paragrafu 32 pkt a);

b)

jeżeli jednostka alokuje przepływy pieniężne z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia do grup umów ubezpieczenia, stosując paragraf B35 A pkt a) ppkt (ii), jednostka ujmuje stratę z tytułu utraty wartości w wyniku finansowym i zmniejsza wartość bilansową powiązanych aktywów w odniesieniu do przepływów pieniężnych z tytułu akwizycji umów ubezpieczenia w stopniu, w jakim:

a)

obiektywnego wykorzystywania wszelkich racjonalnych i udokumentowanych informacji dostępnych bez nadmiernych kosztów lub wysiłków (zob. paragrafy B37–B41);

b)

zmiennych rynkowych i zmiennych nierynkowych (zob. paragrafy B42–B53);

c)

wykorzystywania szacunków bieżących (zob. paragrafy B54–B60); oraz

d)

przepływów pieniężnych w granicach umowy (zob. paragrafy B61–B71).

a)

informacji na temat roszczeń już zgłoszonych przez ubezpieczonych;

b)

pozostałych informacji na temat znanych lub szacowanych cech umów ubezpieczenia;

c)

danych historycznych dotyczących własnych doświadczeń jednostki, uzupełnionych w razie potrzeby o dane historyczne z innych źródeł. Dane historyczne są korygowane w celu odzwierciedlenia bieżących warunków, na przykład jeżeli:

d)

informacji na temat bieżących cen, jeżeli są dostępne, w odniesieniu do umów reasekuracji i innych instrumentów finansowych (jeśli takie istnieją) obejmujących podobne rodzaje ryzyka, takich jak obligacje katastroficzne i „pogodowe” instrumenty pochodne, a także aktualne ceny rynkowe za przenoszenie umów ubezpieczenia. Informacje te koryguje się, aby odzwierciedlić różnice między przepływami pieniężnymi wynikającymi z tych umów reasekuracji lub innych instrumentów finansowych a przepływami pieniężnymi, które zaistniałyby, gdyby jednostka wykonała umowę podstawową z ubezpieczonym.

a)

zmienne rynkowe – zmienne, które można obserwować na rynkach lub uzyskiwać bezpośrednio z rynków (np. ceny papierów wartościowych będących przedmiotem publicznego obrotu i stopy procentowe); oraz

b)

zmienne nierynkowe – wszystkie pozostałe zmienne (np. częstotliwość i dotkliwość roszczeń ubezpieczeniowych oraz śmiertelność).

a)

wewnętrzne statystyki dotyczące śmiertelności mogą być bardziej przekonujące niż krajowe dane dotyczące śmiertelności, jeżeli dane krajowe są oparte na dużej populacji, która nie jest reprezentatywna dla ubezpieczonej populacji. Może to wynikać na przykład z faktu, że cechy demograficzne ubezpieczonej populacji mogą się znacznie różnić od cech demograficznych populacji krajowej, co oznaczałoby, że jednostka musi przywiązywać większą wagę do danych wewnętrznych, a mniejszą do statystyk krajowych;

b)

jeżeli natomiast statystyki wewnętrzne są oparte na małej populacji o cechach uważanych za zbliżone do cech populacji krajowej, a statystyki krajowe są aktualne, jednostka musi przywiązywać większą wagę do statystyk krajowych.

a)

zaktualizowane szacunki wiernie odzwierciedlają warunki na koniec okresu sprawozdawczego;

b)

zmiany szacunków wiernie odzwierciedlają zmiany warunków panujących w danym okresie. Dla przykładu można założyć, że na początku okresu szacunki mieściły się na jednym końcu racjonalnego przedziału. Jeżeli warunki nie uległy zmianie, przeniesienie szacunków na drugi koniec tego przedziału na koniec danego okresu nie odzwierciedlałoby wiernie tego, co wydarzyło się w tym okresie. Jeżeli najnowsze szacunki jednostki różnią się od jej poprzednich szacunków, ale warunki nie uległy zmianie, jednostka ocenia, czy nowe prawdopodobieństwo przypisane do poszczególnych scenariuszy jest uzasadnione. Aktualizując swoje szacunki dotyczące prawdopodobieństwa, jednostka bierze pod uwagę zarówno przesłanki potwierdzające jej wcześniejsze szacunki, jak i wszystkie nowo dostępne przesłanki, przy czym przywiązuje większą wagę do bardziej przekonujących przesłanek.

a)

trwałe zmiany śmiertelności;

b)

zmiany cech ubezpieczonej populacji (np. zmiany w przyjmowaniu do ubezpieczenia (underwritingu) lub w dystrybucji bądź wybiórcze przypadki rezygnacji z ubezpieczenia przez ubezpieczonych o wyjątkowo dobrym stanie zdrowia);

c)

przypadkowe wahania; lub

d)

możliwe do zidentyfikowania jednorazowe przyczyny.

a)

odstąpią od swoich umów, jeżeli istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo, że niektórzy ubezpieczeni tego nie zrobią; lub

b)

będą kontynuowali swoje umowy, jeżeli istnieje jakiekolwiek prawdopodobieństwo, że niektórzy ubezpieczeni tego nie zrobią.

a)

składki (łącznie z korektami składek i składkami ratalnymi) od ubezpieczonego oraz wszelkie dodatkowe przepływy pieniężne wynikające z tych składek;