This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62016CN0394
Case C-394/16: Request for a preliminary ruling from the Landgericht Frankfurt am Main (Germany) lodged on 14 July 2016 — FMS Wertmanagement AöR v Heta Asset Resolution AG
Sprawa C-394/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main (Niemcy) w dniu 14 lipca 2016 r. – FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG
Sprawa C-394/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main (Niemcy) w dniu 14 lipca 2016 r. – FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG
Dz.U. C 419 z 14.11.2016, p. 25–26
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
14.11.2016 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 419/25 |
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main (Niemcy) w dniu 14 lipca 2016 r. – FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG
(Sprawa C-394/16)
(2016/C 419/34)
Język postępowania: niemiecki
Sąd odsyłający
Landgerichts Frankfurt am Main
Strony w postępowaniu głównym
Strona powodowa: FMS Wertmanagement AöR
Strona pozwana: Heta Asset Resolution AG
Pytania prejudycjalne
1. |
Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (1), a w szczególności jej art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 pkt 2) i 23) w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (2) należy interpretować w ten sposób, że zakresem jej stosowania objęta jest również jednostka objęta likwidacją (spółka objęta likwidacją), która w chwili wejścia w życie dyrektywy 2014/59/UE w dniu 2 lipca 2014 r. była jeszcze instytucją kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia (UE) nr 573/2013 (CRR) (instytucją CRR), jednakże utraciła ten charakter jeszcze przed upływem upływającego w dniu 31 grudnia 2014 r. terminu na dokonanie transpozycji dyrektywy 2014/59/UE do prawa krajowego i nie posiada już przewidzianego prawem bankowym zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej, a jest jedynie uprawiona na podstawie ustawowego zezwolenia do dokonywania czynności (bankowych), służących wyłącznie likwidacji jej portfela inwestycyjnego? |
2. |
Czy dyrektywę 2014/59/UE, a w szczególności jej art. 43 ust. 2 lit. b) oraz art. 37 ust. 6 należy interpretować w ten sposób, że środek odpowiadający instrumentowi umorzenia lub konwersji długu w rozumieniu art. 43 dyrektywy 2014/59/UE jest także wtedy objęty jej przedmiotowym zakresem stosowania, jeżeli środek ten – w konsekwencji stosowania przepisu krajowego państwa członkowskiego pochodzenia – jest stosowany w wypadku, w którym nie ma już realnego prawdopodobieństwa przywrócenia rentowności owej jednostki objętej likwidacją, która już po wejściu w życie dyrektywy 2014/59/UE w dniu 2 lipca 2014 r., ale przed upływem upływającego w dniu 31 grudnia 2014 r. terminu na dokonanie transpozycji dyrektywy 2014/59/UE do prawa krajowego, zbyła składniki swojego majątku, w oparciu o które byłoby możliwe dalsze prowadzenie działalności, a poza tym do instytucji pomostowej nie są przenoszone żadne usługi o znaczeniu systemowym, jak również nie są już zbywane lub przenoszone żadne inne części przedsiębiorstwa rzeczonej instytucji, lecz instytucja ta wyłącznie zarządza aktywami, prawami i zobowiązaniami w celu uporządkowanego, czynnego i jak najlepszego spieniężenia poszczególnych aktywów, praw i spłacenia zobowiązań (likwidacja portfela inwestycyjnego)? |
3. |
Czy art. 3 ust. 2 dyrektywy 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (3) (zmienionej przez art. 117 dyrektywy 2014/59/UE) należy interpretować w ten sposób, że przyjęte przez krajowy organ administracji państwa członkowskiego pochodzenia jednostki objętej likwidacją umorzenie zobowiązań tejże jednostki – do których zastosowanie znajduje inne prawo krajowe – oraz obniżenie oprocentowania i odroczenie terminów płatności jest w pełni skuteczne bez potrzeby dochowywania jakichkolwiek dodatkowych formalności w państwie członkowskim, którego prawo znajduje zastosowanie do tych zobowiązań i w którym wierzyciel dotknięty tymi działaniami ma swoją siedzibę, czy też przywołany przepis wymaga by jednostka objęta likwidacją (spółka objęta likwidacją) była objęta podmiotowym zakresem stosowania dyrektywy 2014/59/UE (stosownie do pierwszego pytania prejudycjalnego), a przyjęty środek był objęty przedmiotowym zakresem stosowania dyrektywy 2014/59/UE? Czy sformułowanie „jest w pełni skuteczne bez potrzeby dochowywania jakichkolwiek dodatkowych formalności” oznacza, że sąd państwa członkowskiego orzekający o uznaniu środka przyjętego na podstawie prawa państwa członkowskiego pochodzenia jednostki objętej likwidacją w ramach stosowania prawa znajdującego zastosowanie do zobowiązań nie posiada żadnych uprawnień w zakresie oceny zgodności wskazanego powyżej środka z dyrektywą 2014/59/UE? |
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173, s. 190.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 176, s. 1.
(3) Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych, Dz.U. L 125, s. 15 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 6, t. 4, s. 15.