EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62015CN0268
Case C-268/15: Request for a preliminary ruling from the Cour d’appel de Bruxelles (Belgium) lodged on 8 June 2015 — Fernand Ullens de Schooten v Ministre des Affaires Sociales et de la Santé Publique and Ministre de la Justice
Zaak C-268/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 8 juni 2015 — Fernand Ullens de Schooten/minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie
Zaak C-268/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 8 juni 2015 — Fernand Ullens de Schooten/minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie
PB C 279 van 24.8.2015, p. 19–20
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
24.8.2015 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 279/19 |
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 8 juni 2015 — Fernand Ullens de Schooten/minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie
(Zaak C-268/15)
(2015/C 279/24)
Procestaal: Frans
Verwijzende rechter
Hof van Beroep te Brussel
Partijen in het hoofdgeding
Verzoekende partij: Fernand Ullens de Schooten
Verwerende partijen: minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie
Prejudiciële vragen
1) |
Vereist het gemeenschapsrecht en meer bepaald het doeltreffendheidsbeginsel dat in bepaalde omstandigheden, met name die beschreven in punt 38 van dit verwijzingsarrest, de nationale verjaringstermijn van artikel 100 van de gecoördineerde wetten op de Rijkscomptabiliteit, die van toepassing is op een schadevordering van een particulier tegen de Belgische Staat wegens schending van artikel 43 EG-Verdrag (thans artikel 49 VWEU)) door de wetgever, eerst begint te lopen wanneer die schending is vastgesteld, of is het doeltreffendheidsbeginsel in deze omstandigheden integendeel voldoende gewaarborgd doordat deze particulier de mogelijkheid heeft de verjaring te stuiten door het betekenen van een deurwaardersexploot? |
2) |
Moeten de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG en het begrip „zuiver interne situatie”, dat een beroep door een justitiabele op deze bepalingen in het kader van een geding voor een nationale rechter kan beperken, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van het [Unie]recht in een geding waarin een Belgisch onderdaan van de Belgische Staat vergoeding verlangt voor schade veroorzaakt door een gestelde schending van het gemeenschapsrecht wegens de vaststelling en handhaving van een Belgische wettelijke regeling als die van artikel 3 van Koninklijk Besluit nr. 143 van 30 december 1982, die zonder onderscheid op de eigen onderdanen en op de onderdanen van andere lidstaten van toepassing is? |
3) |
Moeten het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht en artikel 4, lid 3, VEU aldus worden uitgelegd dat zij niet toelaten dat de regel van het gezag van gewijsde buiten toepassing wordt gelaten wanneer het erom gaat een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing die met het [Unie]recht in strijd blijkt te zijn, opnieuw te onderzoeken of te vernietigen, maar wel toelaten dat een nationale regel inzake het gezag van gewijsde buiten toepassing wordt gelaten wanneer deze regel de rechter zou gebieden op grond van die in kracht van gewijsde gegane maar met het [Unie]recht strijdige rechterlijke beslissing een andere beslissing te nemen waarmee de schending van het [Unie]recht door de eerste rechterlijke beslissing een permanent karakter zou krijgen? |
4) |
Kan het Hof bevestigen dat de vraag of de regel van het gezag van gewijsde in het geval van een in kracht van gewijsde gegane, met het [Unie]recht strijdige rechterlijke beslissing buiten toepassing moet worden gelaten in het kader van een verzoek om deze beslissing opnieuw te onderzoeken of te vernietigen, niet zakelijk gelijk is, in de zin van de arresten [Da Costa e.a. (28/62–30/62, EU:C:1963:6) en Cilfit e.a. (283/81, EU:C:1982:335)], aan de vraag of de regel van het gezag van gewijsde in strijd is met het [Unie]recht in het kader van een verzoek om een (nieuwe) beslissing waarmee de schending van het [Unie]recht zou worden herhaald, zodat de in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie niet aan haar verplichting tot prejudiciële verwijzing kan ontkomen? |