EUR-Lex L'accesso al diritto dell'Unione europea
Questo documento è un estratto del sito web EUR-Lex.
Documento 62017TN0113
Case T-113/17: Action brought on 20 Feburary 2017 — Crédit Agricole and Crédit Agricole Corporate and Investment Bank v Commission
Sprawa T-113/17: Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2017 r. – Crédit Agricole i Crédit Agricole Corporate and Investment Bank/Komisja
Sprawa T-113/17: Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2017 r. – Crédit Agricole i Crédit Agricole Corporate and Investment Bank/Komisja
Dz.U. C 231 z 17.7.2017, pagg. 27–28
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
17.7.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 231/27 |
Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2017 r. – Crédit Agricole i Crédit Agricole Corporate and Investment Bank/Komisja
(Sprawa T-113/17)
(2017/C 231/34)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Crédit Agricole SA (Montrouge, Francja), Crédit Agricole Corporate and Investment Bank (Montrouge) (przedstawiciele: adwokat J.-P. Tran Thiet, M. Powell, solicitor, adwokaci J. Jourdan i J.-J. Lemonnier)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu tytułem głównym o:
— |
stwierdzenie nieważności art. 1 lit a) decyzji i w konsekwencji jej art. 2 lit. a) |
— |
w każdym wypadku stwierdzenie nieważności art. 2 lit. a) decyzji |
tytułem ewentualnym o:
— |
istotne obniżenie grzywny nałożonej na skarżące w wykonaniu przysługującego mu nieograniczonego prawa orzekania zgodnie z art. 261 TFUE i art. 31 rozporządzenia 1/2003 |
dalszym tytułem ewentualnym o:
— |
stwierdzenie nieważności decyzji doradcy-audytora z dnia 2 października 2014 r., 4 marca 2015 r., 27 marca 2015 r., 29 lipca 2015 r. i z dnia 19 września 2016 r. i w konsekwencji stwierdzenie nieważności art. 1 lit. a) i art. 2 lit. a) decyzji; |
— |
obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów. |
Zarzuty i główne argumenty
Niniejsza skarga ma na celu częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 7 grudnia 2016 r. C(2016) 8530 final dotyczącej procedury stosowania art. 101 TFUE w sprawie dotyczącej instrumentów pochodnych bazujących stopie procentowej w euro (AT.39914 – EIRD) nakładającej grzywnę w wysokości 114 654 000 EUR na skarżących i tytułem ewentualnym bardzo istotne obniżenie sankcji.
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziesięć zarzutów.
1. |
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do sądu i zasady kontradyktoryjności. |
2. |
Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku bezstronności i domniemania niewinności. |
3. |
Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że w zaskarżonej decyzji nie stwierdzono uczestnictwa skarżących w zarzucanych praktykach manipulacyjnych. |
4. |
Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że w zaskarżonej decyzji wskazane w niej praktyki niesłusznie zaklasyfikowano jako ograniczenia ze względu na cel. |
5. |
Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa popełnionego przez Komisję, ponieważ uznała ona, że wszystkie praktyki stanowiły jednolite naruszenie. |
6. |
Zarzut szósty dotyczący okoliczności, że w zaskarżonej decyzji nie wykazano w wymagany prawem sposób, iż skarżące znały ogólny plan i pragnęły w nim uczestniczyć. |
7. |
Zarzut siódmy dotyczący naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji z powodu zaklasyfikowania w niej naruszenia zarzucanego skarżącym jako naruszenia ciągłego, podczas gdy było to co najwyżej naruszenie wielokrotnie powtarzane. |
8. |
Zarzut ósmy dotyczący naruszenia prawa w zakażonej decyzji z powodu przypisania w niej skarżącym praktyk brokerów. |
9. |
Zarzut dziewiąty dotyczący okoliczności, że Komisja nałożyła grzywnę z naruszeniem zasady równego traktowania, zasady dobrej administracji, obowiązku uzasadnienia, prawa do obrony i zasady proporcjonalności. |
10. |
Zarzut dziesiąty dotyczący okoliczności, że Sąd powinien obniżyć kwotę grzywny, która jest nieproporcjonalna w świetle powagi praktyk i czasu ich trwania. |