EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62019CN0312
Case C-312/19: Request for a preliminary ruling from the Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Lithuania) lodged on 16 April 2019 — XT v Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
Υπόθεση C-312/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 16 Απριλίου 2019 — XT κατά Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
Υπόθεση C-312/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 16 Απριλίου 2019 — XT κατά Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
ΕΕ C 220 της 1.7.2019, p. 19–20
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
1.7.2019 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 220/19 |
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 16 Απριλίου 2019 — XT κατά Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
(Υπόθεση C-312/19)
(2019/C 220/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
Αιτούν δικαστήριο
Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείων: XT
Αναιρεσίβλητη: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
Προδικαστικά ερωτήματα
1) |
Έχουν τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην υπό κρίση υπόθεση, φυσικό πρόσωπο όπως ο αναιρεσείων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ασκεί «κατά τρόπο ανεξάρτητο» τη σχετική (οικονομική) δραστηριότητα και ότι έχει υποχρέωση να καταβάλει εξ ιδίων πόρων τον φόρο προστιθέμενης αξίας επί των επίμαχων παραδόσεων, δηλαδή, θεωρείται, στο πλαίσιο των άρθρων 9, παράγραφος 1, και 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ότι υποκείμενος στον φόρο και, συνεπώς, υπόχρεος για την εκπλήρωση των επίμαχων φορολογικών υποχρεώσεων είναι η κοινοπραξία/αστική εταιρία (ήτοι, από κοινού τα μέλη της κοινοπραξίας· εν προκειμένω, από κοινού ο αναιρεσείων και ο επιχειρηματικός εταίρος του) –η οποία πάντως δεν θεωρείται βάσει του εθνικού δικαίου υποκείμενη στον φόρο και δεν έχει νομική προσωπικότητα– και όχι μόνο ένα φυσικό πρόσωπο, όπως ο αναιρεσείων; |
2) |
Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην υπό κρίση υπόθεση, ο ΦΠΑ αποδίδεται ατομικώς από κάθε μέλος (εν προκειμένω, από τον αναιρεσείοντα και τον επιχειρηματικό εταίρο του) της κοινοπραξίας/αστικής εταιρίας –η οποία δεν θεωρείται, βάσει του εθνικού δικαίου, υποκείμενη στον φόρο και δεν έχει νομική προσωπικότητα– κατά την αναλογία του ποσού της αντιπαροχής που εισέπραξαν (ή πρόκειται να εισπράξουν ή οφείλεται σε αυτούς) για τις φορολογητέες παραδόσεις ακινήτων; Έχει το άρθρο 287 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες εν προκειμένω, ο ετήσιος κύκλος εργασιών που μνημονεύεται στην εν λόγω διάταξη υπολογίζεται με βάση το συνολικό εισόδημα της κοινοπραξίας (που ελήφθη από κοινού από τα μέλη της κοινοπραξίας); |