EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62016CN0412
Case C-412/16 P: Appeal brought on 27 July 2016 by Ice Mountain, Ibiza, SL against the judgment of the General Court (Third Chamber) delivered on 25 May 2016 in Case T-5/15 Ice Mountain Ibiza v EUIPO — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
Υπόθεση C-412/16 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2016 η Ice Mountain Ibiza, S.L. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 25 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-5/15, Ice Mountain Ibiza κατά EUIPO — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
Υπόθεση C-412/16 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2016 η Ice Mountain Ibiza, S.L. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 25 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-5/15, Ice Mountain Ibiza κατά EUIPO — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
ΕΕ C 46 της 13.2.2017, p. 10–11
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
13.2.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 46/10 |
Αναίρεση που άσκησε στις 27 Ιουλίου 2016 η Ice Mountain Ibiza, S.L. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 25 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-5/15, Ice Mountain Ibiza κατά EUIPO — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
(Υπόθεση C-412/16 P)
(2017/C 046/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ice Mountain Ibiza, S.L. (εκπρόσωποι: J. L. Gracia Albero και F. Miazzetto, abogados)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 Μαΐου 2016 στην υπόθεση T-5/15, Ice Mountain Ibiza, S.L. κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (EU:T:2016:311)· |
— |
να κάνει δεκτά στο σύνολό τους τα υποβληθέντα στο Γενικό Δικαστήριο αιτήματά της· |
— |
να καταδικάσει το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων όλων των εξόδων που αφορούν τα όσα διεξήχθησαν έως σήμερα ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναίρεση στηρίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1) και συγκεκριμένα στα ακόλουθα επιχειρήματα ή λόγους.
1. |
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθορίζεται εσφαλμένα η διακριτική βαρύτητα του στοιχείου «OCEAN». Παραμορφώνονται τα αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας, τα οποία εκτιμώνται με μη λογικό τρόπο. Επιπλέον, δεν εφαρμόζεται σχετική νομολογία, ήτοι η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αποφάσεις που εξέδωσε στις υποθέσεις C-479/12 (2) (οι υποβληθείσες αποδείξεις εκτιμώνται κατά τρόπο υπερβολικά αυστηρό, λαμβανομένης υπόψη της δυσκολίας του αντικειμένου της αποδείξεως) και C-24/05 P (3) (δεν εξετάζεται η εντύπωση που προκαλείται στον ενδιαφερόμενο καταναλωτή). |
2. |
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκτιμάται εσφαλμένα ο κυρίαρχος χαρακτήρας των διάφορων στοιχείων. Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών. Έλλειψη συνεκτικότητας των επιχειρημάτων που αναπτύσσονται για την αιτιολόγηση του κυρίαρχου χαρακτήρα των λεκτικών στοιχείων. Μη εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αποφάσεις που εξέδωσε στις υποθέσεις C-251/95 (4) και C-342/97 (5) (στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση γίνεται χρήση πλήρως αλλοιωμένου κύκλου ενδιαφερόμενων καταναλωτών). Εσφαλμένη εφαρμογή της νομολογίας του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση T-134/06 (6) (μη συνεκτική εφαρμογή του ορισμού της έννοιας του «κυρίαρχου στοιχείου»). Μη εφαρμογή της νομολογίας του Γενικού Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-83/11 και T-84/11 (7). Παραβλέπεται η υφιστάμενη νομολογία σε περιπτώσεις κορεσμού συγκεκριμένης αγοράς. |
3. |
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εκτιμάται εσφαλμένα η υπάρχουσα ομοιότητα μεταξύ των σημάτων και παραβλέπονται περιστάσεις λυσιτελείς για τη σχετική ανάλυση. Μη εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση C-251/95 σε συνδυασμό με τις αποφάσεις που εξέδωσε στις υποθέσεις C-361/04 P (8) και C-342/97 (9). |
4. |
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνεται εσφαλμένα ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως. |
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 2009, L 78, σ. 1)
(2) EU:C:2014:75
(3) EU:C:2006:421
(4) EU:C:1997:528
(5) EU:C:1999:323
(6) EU:T:2007:387
(7) EU:C:2012:592
(8) EU:C:2006:25
(9) EU:C:1999:323