Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62014TN0684

Sprawa T-684/14: Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – Krka przeciwko Komisji

Dz.U. C 431 z 1.12.2014, pp. 34–35 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

1.12.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 431/34


Skarga wniesiona w dniu 19 września 2014 r. – Krka przeciwko Komisji

(Sprawa T-684/14)

(2014/C 431/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Krka Tovarna Zdravil d.d. (Novo Mesto, Słowenia) (przedstawiciele: adwokaci T. Ilešič i M. Kocmut)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2014) 4955 final z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie AT.39612 – Perindopril (Servier), doręczonej skarżącej w dniu 11 lipca 2014 r., w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej, w szczególności art. 4, art. 7 ust. 4 lit. a), art. 8 i art. 9;

obciążenie Komisji wszystkimi kosztami i wydatkami, które skarżąca poniosła w związku z tym postępowaniem oraz

podjęcie innych kroków, które Sąd uzna za niezbędne.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja nie dokonała właściwej analizy kontekstu prawnego, faktycznego i gospodarczego sytuacji skarżącej.

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja doszła do błędnego wniosku, iż skarżąca i Servier były rzeczywistymi lub ewentualnymi konkurentami w rozumieniu art. 101 TFUE.

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że błędny wniosek Komisji, iż ugoda patentowa zawarta przez skarżącą z Servierem ograniczyła konkurencję ze względu na cel w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE, opiera się na błędnej analizie stanu faktycznego i prawnego oraz na błędnym zastosowaniu ustalonych zasad dotyczących ograniczeń ze względu na cel.

4.

Zarzut czwarty dotyczący, tego, że Komisja naruszyła prawo do obrony skarżącej, dokonując niespójnej oceny umowy zbycia i licencji oraz niesłusznie stwierdziła, że umowa ta stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE.

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że Komisja niesłusznie stwierdziła, że umowy zawarte przez skarżącą z Servierem skutkowały ograniczeniem konkurencji w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE.

6.

Zarzut szósty dotyczący tego, że Komisja nie dokonała właściwej oceny argumentów podniesionych przez skarżącą na podstawie art. 101 ust. 3 TFUE.


Top