EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62014CN0167
Case C-167/14: Action brought on 7 April 2014 — European Commission v Hellenic Republic
Sprawa C-167/14: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
Sprawa C-167/14: Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
Dz.U. C 261 z 11.8.2014, p. 12–14
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
11.8.2014 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 261/12 |
Skarga wniesiona w dniu 7 kwietnia 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
(Sprawa C-167/14)
2014/C 261/20
Język postępowania: grecki
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Zavvos i E. Manhaeve)
Strona pozwana: Republika Grecka
Żądania strony skarżącej
— |
Stwierdzenie, że Republika Grecka, nie podjąwszy wszelkich działań koniecznych w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości wydanego w dniu 25 października 2007 r. w sprawie C-440/06 Komisja przeciwko Republice Greckiej, nie wypełniła zobowiązań ciążących na niej na podstawie art. 260 ust. 1 TFUE; |
— |
nakazanie Republice Greckiej zapłaty na rzecz Komisji wskazanej kary w wysokości 47 462,40 EUR za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu wyroku wydanego w sprawie C-440/06 począwszy od dnia, w którym zapadnie wyrok w niniejszej sprawie, do dnia wykonania wyroku w sprawie C-440/06; |
— |
nakazanie Republice Greckiej zapłaty na rzecz Komisji dziennego ryczałtu w wysokości 5 191,20 EUR począwszy od dnia wydania wyroku w sprawie C-440/06 do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie bądź do dnia wykonania wyroku wydanego w sprawie C-440/06, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej; |
— |
obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Jeśli chodzi o sposób obliczenia kary, Komisja powołuje się na:
A – |
Znaczenie przepisów prawa, które zostały naruszone, takich jak art. art. 3 i 4 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (1), która dotyczy zbierania, oczyszczania i odprowadzania ścieków komunalnych oraz oczyszczania i odprowadzania ścieków z niektórych sektorów przemysłu. Celem tejże dyrektywy jest ochrona środowiska przed niekorzystnymi skutkami odprowadzania wspomnianych powyżej ścieków. Komisja utrzymuje, że odprowadzanie nieoczyszczonych ścieków (tzn. ścieków, które nie zostały poddane procesowi oczyszczania z braku zintegrowanych systemów zbierania lub oczyszczalni ścieków) do wód powierzchniowych prowadzi do zanieczyszczenia charakteryzującego się brakiem równowagi tlenowej, podczas gdy dopływ składników odżywczych (w szczególności związków azotu i fosforu) wpływa znacznie na jakość takich wód i związanych z nimi ekosystemów (narażając na niebezpieczeństwo przykładowo populacje ryb). Ponadto jeśli chodzi o ścieki, które zostały poddane niedostatecznemu oczyszczaniu (oczyszczalnie, które nie dokonują oczyszczania wtórnego lub które dokonują oczyszczania wtórnego niezgodnego z normami), samo zastosowanie oczyszczania pierwotnego nie jest wystarczające, by móc uniknąć wszelkiego ryzyka zanieczyszczenia i pogorszenia jakości wody i powiązanych ekosystemów. Nadmiernie odprowadzanie składników odżywczych (związków fosforu i azotu) do wód powierzchniowych stanowi bowiem główną przyczynę wzrostu zjawiska eutrofizacji (zwiększonego rozwoju alg i roślin wodnych), co powoduje wzrost ryzyka braku równowagi tlenowej w wodzie, wyginięcia populacji ryb i innych organizmów wodnych oraz szkód ponoszonych przez powiązane ekosystemy lądowe. Właśnie z tego powodu art. 4 dyrektywy 91/271/EWG przewiduje, że ścieki komunalne pochodzące z aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców (RLM) ponad 15 000 mogą być odprowadzane dopiero po poddaniu ich oczyszczaniu wtórnemu lub innemu równie skutecznemu oczyszczaniu. Zdaniem Komisji zbieranie i oczyszczanie wszystkich ścieków komunalnych pochodzących z aglomeracji greckich o RLM ponad 15 000 mają istotne znaczenie dla zachowania i poprawy jakości wód powierzchniowych, ekosystemów wodnych i ekosystemów lądowych, które zależą bezpośrednio od wód, o których mowa, lecz także dla zapewnienia pełnego i prawidłowego stosowania innych dyrektyw Unii Europejskiej. Niemniej mimo poczynionych starań i środków podjętych przez władze greckie w ostatnich latach, jednoznaczne jest, że w chwili obecnej sześć aglomeracji o RLM ponad 15 000 (w tym pięć położonych w regionie wschodniej Attyki, która stanowi jeden z najgęściej zaludnionych regionów w Grecji) z 23 aglomeracji będących przedmiotem wyroku z dnia 25 października 2007 r. nie jest zgodnych z przepisami art. 3 i 4 dyrektywy 91/271/EWG. Równoważna liczba mieszkańców tych sześciu aglomeracji wynosi 1 24 000 (16 000 w Lefkimmi, 25 000 w Nea Makri, 17 000 w Markopoulo, 20 000 w Koropi, 18 000 w Rafinie i 28 000 w Artemidzie). |
B – |
Skutki naruszenia dla ogólnych i szczególnych interesów: niekompletne wykonanie wyroku Trybunału w sprawie C-440/06 stanowi istotne ryzyko zanieczyszczenia środowiska naturalnego i ma skutki dla zdrowia ludzkiego. Zdaniem Komisji niekompletne wykonanie wyroku Trybunału w sprawie C-440/06 prowadzi do eutrofizacji wód powierzchniowych, co może zagrozić między innymi dobrej sytuacji ekologicznej i chemicznej, jak również zachowaniu ekosystemu wodnego i ekosystemu lądowego. W konsekwencji Komisja uważa, że niekompletne wykonanie wyroku może wpłynąć na wprowadzenie w życie innych dyrektyw Unii Europejskiej, w tym dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r., która ustanawia ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (2), dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliskach (3) i dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (4). Ponadto Komisja utrzymuje, że niekompletne wykonanie wyroku Trybunału zagraża możliwości korzystania przez obywateli z wód powierzchniowych, które są wystarczająco czyste, by umożliwiać uprawianie rekreacji (wędkowanie, pływanie, żeglarstwo, spacery itd.). Prawdopodobne jest również, że niekompletne wykonanie wyroku wpływa zarówno na jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, jak i na samo zdrowie ludzkie. |