—

uwzględniając Europejski Fundusz Obronny na lata 2021–2027, dysponujący specjalnym budżetem na nowe przełomowe technologie,

—

uwzględniając komunikat Komisji z 15 lutego 2022 r. pt. „Plan działania w zakresie technologii krytycznych dla bezpieczeństwa i obronności” (COM(2022)0061),

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z 10 listopada 2022 r. pt. „Pierwsze sprawozdanie z postępów w realizacji planu działania na rzecz synergii między przemysłem cywilnym, obronnym i kosmicznym” (SWD(2022)0362),

—

uwzględniając swoją rezolucję z 7 czerwca 2022 r. w sprawie planu działania ESDZ w zakresie zmiany klimatu i obronności (1),

—

uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Spraw Zagranicznych,

—

uwzględniając art. 54 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A9-0120/2023),

A.

mając na uwadze, że silny, zrównoważony, zaawansowany technologicznie i konkurencyjny przemysł obronny ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i zdolności obronnych Europy, a co za tym idzie, dla jej dobrobytu oraz dla wsparcia jej sojuszników i przyjaciół;

B.

mając na uwadze, że rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie pokazała, że Europa pilnie musi inwestować w technologie z zakresu obronności i bezpieczeństwa, w tym produkcję amunicji, na skalę odzwierciedlającą potrzeby nowoczesnego pola walki i w sposób skuteczny i oparty na współpracy oraz musi towarzyszyć temu wspólna koordynacja, zamówienia i inwestycje w badania i rozwój, w tym w cyberbezpieczeństwo; mając na uwadze, że państwa członkowskie wyznaczyły na 35 % docelowy poziom wspólnych inwestycji w dziedzinie obronności, ale wykazały niewielką, a nawet malejącą wolę polityczną, aby osiągnąć ten poziom – w 2020 r. wyniósł on tylko 11 %, a w 2021 r. spadł do historycznie niskiego poziomu 8 %; mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie zaangażowały się we wspieranie Ukrainy w znacznie większym stopniu niż inne, zarówno pod względem finansowym, jak i wojskowym;

C.

mając na uwadze, że pilnie potrzebne jest stworzenie prawdziwie europejskiego rynku sprzętu wojskowego, między innymi przez konsolidację zdolności przemysłowych, ograniczenie powielania i fragmentacji, a jednocześnie dostosowanie bazy przemysłowej rynku, w szczególności jej łańcuchów dostaw i wykwalifikowanej siły roboczej, do nowego środowiska bezpieczeństwa w Europie, które wymaga szybkiego zwiększenia zdolności produkcyjnych;

D.

mając na uwadze, że stałe, zrównoważone i stabilne dostawy surowców krytycznych, technologii i komponentów mają zasadnicze znaczenie dla europejskiego sektora obrony;

E.

mając na uwadze, że najnowocześniejsze technologie i związany z nimi kapitał ludzki, w szczególności szybko rozwijające się technologie i umiejętności cyfrowe, są coraz ważniejszymi czynnikami utrzymania i wzmocnienia europejskich branż bezpieczeństwa i obronności;

F.

mając na uwadze, że sektor obrony jest zorganizowany w różny sposób w poszczególnych państwach członkowskich;

G.

mając na uwadze, że rozdrobnienie europejskiego sektora obrony i powielanie wysiłków europejskiego rynku obrony prowadzą do nieefektywnego wykorzystania zasobów gospodarczych i zmniejszenia zdolności obronnych, należy zatem im zapobiegać; mając na uwadze, że według Komisji powoduje to łączne straty w wysokości od 25 do 100 mld EUR;

H.

mając na uwadze, że niektóre technologie krytyczne, które można by wykorzystać w sektorze obrony, pochodzą z sektora cywilnego i gdyby usunięto przeszkody, możliwe byłoby ich podwójne zastosowanie;

I.

mając na uwadze, że otwarte badania naukowe i innowacje z udziałem środowiska akademickiego, przedsiębiorstw prywatnych i sektora publicznego mogą przyspieszyć rozwój w Europie najnowocześniejszych technologii, które mogą rozwiązać problem fragmentacji rynku pod warunkiem zapewnienia interoperacyjności;

J.

mając na uwadze, że większe zaangażowanie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) zwiększa konkurencyjność w sektorze bezpieczeństwa i obrony;

K.

mając na uwadze, że w związku z potrzebą zorganizowanego wsparcia dla innowacji i postępu technicznego należy uwzględniać fakt, że innowacje powstają zasadniczo dzięki konkurencji i duchowi badań, a nie w wyniku biurokratycznego planowania;

L.

mając na uwadze, że w latach 2017–2020 państwa członkowskie uczestniczące w Europejskiej Agencji Obrony (EDA) przeznaczyły ponad 25 mld EUR na badania i rozwój w dziedzinie obronności, z czego tylko niewielką część wydano w ramach współpracy;

M.

mając na uwadze, że dostęp do finansowania dla branż bezpieczeństwa i obronności nie może być ograniczany przez unijne przepisy;

N.

mając na uwadze, że wymiana danych jest kluczem do analizy luk strategicznych i wykorzystania potencjału postępu technologicznego, ale należy zagwarantować ochronę własności intelektualnej i wrażliwych danych biznesowych;

O.

mając na uwadze, że współpraca ze strategicznymi partnerami spoza UE, w szczególności z sojusznikami z NATO, ale także ze stowarzyszonymi i podobnie myślącymi partnerami na świecie, ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia innowacyjności i postępu technologicznego;