—

zezwalając na składowanie pozostałości po robotach ziemnych na działce nr 115/1 należącej do gminy Teharje (Bukovžlak), nie upewniając się, że żadne inne odpady nie zostały dopuszczone, uprzednio lub równocześnie, do składowania w tym miejscu oraz ze względu na fakt, że nie podjęto żadnego działania w celu usunięcia z tego miejsca odpadów nieobjętych wydanym zezwoleniem, należało uznać, iż wspomniane miejsce stanowi nielegalne składowisko, które nie spełnia warunków i wymogów przewidzianych, po pierwsze, w art. 13 i art. 36 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy oraz, po drugie, w art. 5 ust. 3 lit. e), w art. 6 w związku z decyzją Rady 2003/33/WE z dnia z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającą kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II do dyrektywy 1999/31/WE, w art. 7–9, 11 i 12 dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów oraz w załącznikach I–III do tej dyrektywy, oraz

—

nie podejmując od kwietnia 2009 r. wystarczających środków, aby nie dopuścić do powstania, a następnie usunięcia składowiska pozostałości po robotach ziemnych, objętych rubryką 17 05 06 klasyfikacji odpadów (urobek z pogłębiania inny niż wymieniony w rubryce 17 05 05) i rubryką 17 05 05 (urobek z pogłębiania zawierający substancje niebezpieczne), na placu budowy infrastruktury gminnej w strefie gospodarczej Gaberje-południe, z tym skutkiem że miejsce to również winno było zostać uznane za nielegalne składowisko odpadów, niespełniające wymogów ustalonych wyżej wymienionymi przepisami dyrektyw 1999/31 i 2008/98, jak również art. 12, 15 i 17 tej ostatniej dyrektywy,

uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wszystkich tych przepisów.