Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52025PC0232

Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji

COM/2025/232 final

Bruksela, dnia 19.5.2025

COM(2025) 232 final

2025/0109(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji


UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

Przyczyny i cele wniosku

Umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony („umowa o handlu i współpracy”) z dnia 30 grudnia 2020 r. zawiera postanowienia dotyczące współpracy i koordynacji w dziedzinie prawa konkurencji i jego egzekwowania. Art. 361 ust. 4 umowy o handlu i współpracy stanowi, że strony mogą zawrzeć odrębną umowę o współpracy i koordynacji w sprawach dotyczących konkurencji. Ta umowa uzupełniająca dotycząca współpracy w dziedzinie konkurencji zapewni ramy dla istniejącej współpracy.

8 czerwca 2023 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy ze Zjednoczonym Królestwem o współpracy i wymianie informacji w sprawach dotyczących konkurencji. Negocjacje na szczeblu technicznym zakończono w październiku 2024 r.

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji jest umową uzupełniającą umowę o handlu i współpracy, zgodnie z art. 2 umowy o handlu i współpracy. W związku z tym zastosowanie będą miały struktura zarządzania i zakres terytorialny umowy o handlu i współpracy, z wyjątkiem mechanizmu rozstrzygania sporów, który na mocy umowy o handlu i współpracy nie ma zastosowania do spraw dotyczących konkurencji .

Celem umowy o współpracy w dziedzinie konkurencji jest promowanie współpracy i koordynacji między organami ochrony konkurencji UE i jej państw członkowskich, z jednej strony, a organami Zjednoczonego Królestwa, z drugiej strony, w sprawach dotyczących konkurencji, z myślą o skuteczniejszym egzekwowaniu prawa konkurencji UE i Zjednoczonego Królestwa. Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji umożliwia zatem nie tylko Komisji, ale także krajowym organom ochrony konkurencji państw członkowskich UE egzekwującym unijne prawo konkurencji bezpośrednią współpracę z organem ds. konkurencji Zjednoczonego Królestwa (Urzędem ds. Konkurencji i Rynków).

UE i Zjednoczone Królestwo dążą do skutecznego egzekwowania swoich przepisów prawa konkurencji, między innymi w celu zwalczania praktyk antykonkurencyjnych o wymiarze międzynarodowym, z myślą o zapewnieniu skutecznego funkcjonowania swoich rynków i wymiany handlowej między nimi. Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji zapewnia ramy istniejącej współpracy w celu wzmocnienia stosunków między UE i jej państwami członkowskimi a Zjednoczonym Królestwem. Załączony wniosek dotyczący decyzji Rady upoważnia Komisję do podpisania umowy o współpracy w dziedzinie konkurencji.

Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

UE zawarła dwustronne umowy o współpracy w dziedzinie polityki konkurencji w celu ustrukturyzowania i ułatwienia współpracy między Komisją a zagranicznymi organami ochrony konkurencji. Do przykładów umów o współpracy w dziedzinie konkurencji należą umowy ze Stanami Zjednoczonymi 1 (1991 r.), Kanadą 2 (1999 r.), Japonią 3 (2003 r.) i Koreą Południową 4 (2009 r.). Umowy te zawierają różne instrumenty współpracy w dziedzinie polityki konkurencji, które uważane są za skuteczne. Główną korzyścią wynikającą z tych umów jest to, że zapewniają one ustrukturyzowane ramy współpracy w konkretnych sprawach, a tym samym przyczyniają się do skuteczniejszego egzekwowania prawa konkurencji.

Spójność z innymi politykami UE

Celem polityki konkurencji jest zapewnienie, aby rynki przynosiły większe korzyści konsumentom, przedsiębiorstwom i całemu społeczeństwu. Polityka konkurencji przyczynia się więc do realizacji szerszych celów UE, w szczególności do zwiększenia zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i inwestycji. Komisja realizuje je przez stosowanie reguł konkurencji, karanie za ich naruszanie i promowanie na szczeblu międzynarodowym kultury opartej na konkurencji.

Konsumenci w UE i Zjednoczonym Królestwie odniosą ostatecznie korzyści z lepszego wykrywania naruszeń reguł konkurencji i karania za nie, co wzmocni również skutek odstraszający tych działań. Skuteczniejsze egzekwowanie reguł konkurencji zwiększa otwartość i konkurencyjność rynków, na których przedsiębiorstwa konkurują bardziej swobodnie, w oparciu o własne zasługi, co pozwala im generować dochody i tworzyć miejsca pracy. Ponadto konsumenci mają dzięki temu większy wybór produktów po niższych cenach.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

Podstawa prawna

Podstawę prawną działania UE stanowią art. 103 i 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z jego art. 218 ust. 5. Art. 103 stanowi podstawę prawną do wdrożenia art. 101 i 102 TFUE. Art. 352 stanowi podstawę prawną rozporządzenia 139/2004 (rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw), ponieważ umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji dotyczy również współpracy w ramach postępowań dotyczących połączeń. Art. 218 ust. 5 TFUE stanowi podstawę prawną do przyjęcia przez Radę decyzji upoważniającej do podpisania umowy.

Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji UE zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) TFUE, ponieważ odnosi się do reguł konkurencji niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.

Proporcjonalność

Działanie na szczeblu UE nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celu polityki, jakim jest usprawnienie istniejącej współpracy międzynarodowej między Komisją a Urzędem ds. Konkurencji i Rynków Zjednoczonego Królestwa. Tę współpracę można lepiej usprawnić w drodze wiążącej umowy uzupełniającej umowę o handlu i współpracy zawartą między UE a Zjednoczonym Królestwem.

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji reguluje współpracę administracyjną między organami ochrony konkurencji UE i jej państw członkowskich, z jednej strony, a organem Zjednoczonego Królestwa, z drugiej strony. Wobec państw członkowskich UE, umowa ma zastosowanie wyłącznie do współpracy w kontekście egzekwowania przez nie unijnego prawa konkurencji, a nie prawa krajowego.

Wybór instrumentu

Wybór instrumentu jest podyktowany umową o handlu i współpracy oraz decyzją Rady upoważniającą do podjęcia rokowań w sprawie umowy o współpracy w dziedzinie konkurencji.

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

Nie dotyczy.

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Podczas negocjacji regularnie konsultowano się z państwami członkowskimi UE za pośrednictwem utworzonej przez Radę Grupy Roboczej ds. Zjednoczonego Królestwa. Komisja wymieniła też uwagi z krajowymi organami ochrony konkurencji tworzącymi Europejską Sieć Konkurencji.

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

Nie dotyczy.

Ocena skutków

Ocena skutków nie była konieczna. Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji jest zgodna z instrukcjami zawartymi w mandacie Rady, które nie przewidują innych możliwości wykonania mandatu.

Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Nie dotyczy.

Prawa podstawowe

W kontekście współpracy objętej niniejszą umową dane osobowe są chronione decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2021/1772 z dnia 28 czerwca 2021 r. na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony danych osobowych przez Zjednoczone Królestwo, oraz załącznikiem 21 do ustawy o ochronie danych z 2018 r. dodanym rozporządzeniami Zjednoczonego Królestwa z 2019 r. (wyjście z UE) w sprawie ochrony danych, prywatności i łączności elektronicznej (zmiany itp.), który odnosi się do odpowiedniej ochrony danych osobowych przez UE.

Ponadto umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji przewiduje, że dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie do celów prowadzenia postępowań dotyczących kwestii, w odniesieniu do których dane te zostały pierwotnie uzyskane. 

4.WPŁYW NA BUDŻET

Proponowana umowa nie ma wpływu na budżet.

5.INNE ASPEKTY

Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

W stosownych przypadkach państwa członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia pełnej skuteczności umowy.

Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji zawiera postanowienia, które znajdują się również w innych tego rodzaju umowach, zawartych wcześniej przez UE. Umowa zobowiązuje do zgłaszania działań w zakresie egzekwowania prawa, które znacząco wpływają na ważne interesy drugiej strony, oraz zawiera postanowienia dotyczące wzajemności biernej. Ponadto umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji zawiera postanowienia dotyczące praktycznej współpracy między Komisją, krajowymi organami ochrony konkurencji oraz Urzędem ds. Konkurencji i Rynków Zjednoczonego Królestwa.

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji upoważnia również Komisję i krajowe organy ochrony konkurencji państw członkowskich, aby podczas stosowania unijnego prawa konkurencji omawiały informacje z Urzędem ds. Konkurencji i Rynków Zjednoczonego Królestwa, przekazywały mu i otrzymywały od niego informacje oraz wykorzystywały takie informacje jako dowody. Umowa umożliwia wymianę informacji między organami ochrony konkurencji w zakresie dozwolonym przez prawo wewnętrzne mające do nich zastosowanie. Wymieniane informacje można wykorzystać jako dowód wyłącznie w odniesieniu do sprawy, w której zostały zebrane przez organ przekazujący. Umowa zawiera również postanowienia dotyczące poufności informacji udostępnianych na jej mocy.

Ponadto na podstawie umowy nie można wymagać żadnych zmian w obowiązującym prawie wewnętrznym ani żadnych działań organu ochrony konkurencji niezgodnych z obowiązującym prawem wewnętrznym.

Umowa o współpracy w dziedzinie konkurencji reguluje również sposób, w jaki strony wymieniają się informacjami dotyczącymi kwestii technicznych związanych z funkcjonowaniem umowy, sposób komunikowania się w ramach umowy oraz sposób postępowania w razie przypadkowego wykorzystania lub ujawnienia informacji.

Zgodnie z umową, na wniosek jednej ze stron, strony przeprowadzą wspólny przegląd wdrożenia umowy w ciągu dwóch lat od jej wejścia w życie.

Umowa zawiera także postanowienia dotyczące jej zatwierdzenia przez strony oraz jej wejścia w życie i wypowiedzenia.

2025/0109 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 103 i 352, w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)W dniu 8 czerwca 2023 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) w sprawie umowy uzupełniającej – w rozumieniu art. 2 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”), z drugiej strony z dnia 30 grudnia 2020 r. (zwanej dalej „umową o handlu i współpracy”) – dotyczącej współpracy w sprawach dotyczących konkurencji. 

(2)Komisja w imieniu Unii wynegocjowała Umowę między Unią a Zjednoczonym Królestwem dotyczącą współpracy w zakresie stosowania prawa konkurencji. Negocjacje na szczeblu technicznym zostały zakończone.

(3)Celem Umowy jest promowanie istniejącej współpracy i koordynacji między organami ochrony konkurencji Unii i jej państw członkowskich, z jednej strony, a organami Zjednoczonego Królestwa, z drugiej strony, w sprawach dotyczących konkurencji, oraz zapewnienie ram tej współpracy, z myś o skuteczniejszym egzekwowaniu prawa konkurencji Unii i Zjednoczonego Królestwa. Podczas gdy organy ochrony konkurencji Unii i Zjednoczonego Królestwa współpracują na podstawie art. 361 ust. 2 umowy o handlu i współpracy, art. 361 ust. 4 stanowi, że strony mogą zawrzeć odrębną umowę o współpracy i koordynacji w sprawach dotyczących konkurencji. Niniejsza Umowa stanowi taką umowę uzupełniającą umowę o handlu i współpracy.

(4)W związku z tym należy podpisać niniejszą Umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

(5)Zgodnie z Traktatami Komisja musi zapewnić podpisanie Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

(6)Zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię dnia [...] r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji, z zastrzeżeniem zawarcia tej Umowy 5 .

Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

   W imieniu Rady

   Przewodniczący

(1)    Umowa między Wspólnotami Europejskimi a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotycząca stosowania ich prawa konkurencji, Dz.U. L 95 z 27.4.95, s. 47, sprostowana w Dz.U. L 131 z 15.6.95, s. 38.
(2)    Umowa między Wspólnotami Europejskimi a Rządem Kanady dotycząca stosowania ich prawa konkurencji, Dz.U. L 175 z 10.7.1999, s. 49.
(3)    Umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii dotycząca współpracy w zakresie działań antykonkurencyjnych, Dz.U. L 183 z 22.7.2003, s. 12.
(4)    Umowa między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Korei dotycząca współpracy w sprawie działań antykonkurencyjnych, Dz.U. L 202 z 4.8.2009, s. 36.
(5)    Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.
Top

Bruksela, dnia 19.5.2025

COM(2025) 232 final

ZAŁĄCZNIK

do

wniosku dotyczącego DECYZJI RADY

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji


ZAŁĄCZNIK 
Umowa między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji

UNIA EUROPEJSKA („Unia”), z jednej strony, oraz

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ („Zjednoczone Królestwo”), z drugiej strony,

określane indywidualnie jako „Strona” lub razem jako „Strony”,

uznając korzyści płynące ze współpracy z partnerami o zbieżnych poglądach w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,

mając na uwadze, że zrównoważone partnerstwo gospodarcze powinno opierać się na skutecznej konkurencji na wzajemnych rynkach,

stwierdzając, że Strony podzielają pogląd, iż należyte i skuteczne stosowanie ich prawa konkurencji jest ważne dla efektywnego funkcjonowania ich rynków oraz wymiany handlowej między nimi,

uznając, że niniejsza Umowa stanowi ramy istniejącej współpracy i ma na celu zacieśnienie stosunków Unii i państw członkowskich Unii ze Zjednoczonym Królestwem,

uznając, że współpraca i koordynacja, w tym wymiana informacji, mogą przyczynić się do należytego i skutecznego egzekwowania prawa konkurencji każdej ze Stron,

uznając, że Komisja Europejska i organy ochrony konkurencji państw członkowskich Unii mogą dzielić się z organem ochrony konkurencji Zjednoczonego Królestwa jedynie informacjami uzyskanymi za pomocą własnych środków dochodzeniowych,

mając na względzie art. 361 ust. 4 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, z dnia 30 grudnia 2020 r. („umowa o handlu i współpracy”), który stanowi, że Strony mogą zawrzeć odrębną umowę o współpracy i koordynacji w sprawach dotyczących konkurencji,

uznając, że niniejsza Umowa stanowi taką umowę uzupełniającą umowę o handlu i współpracy,

mając na względzie decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2021/1772 z dnia 28 czerwca 2021 r. na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony danych osobowych przez Zjednoczone Królestwo, oraz załącznik 21 do ustawy o ochronie danych z 2018 r. dodany rozporządzeniami Zjednoczonego Królestwa z 2019 r. (wyjście z UE) w sprawie ochrony danych, prywatności i łączności elektronicznej (zmiany itp.), odnoszący się do odpowiedniej ochrony danych osobowych przez Unię,

odnotowując, że ustanowiony niniejszą Umową mechanizm współpracy i koordynacji umożliwiający współpracę i koordynację między organami ochrony konkurencji Unii lub jej państw członkowskich, z jednej strony, a organami Zjednoczonego Królestwa, z drugiej strony, ma być wyczerpujący w odniesieniu do stosowania unijnego prawa konkurencji,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1 – Cel

Celem Umowy jest promowanie współpracy i koordynacji między organami ochrony konkurencji Unii i jej państw członkowskich, z jednej strony, a organami Zjednoczonego Królestwa, z drugiej strony, w sprawach dotyczących konkurencji, w celu skuteczniejszego egzekwowania przepisów prawa konkurencji Unii i Zjednoczonego Królestwa.

Artykuł 2 – Definicje i ich wykładnia

1.W niniejszej Umowie:

a)„organy ochrony konkurencji” lub, w zależności od przypadku, „organ ochrony konkurencji” oznaczają, bez uszczerbku dla ust. 3:

(i)z jednej strony, w odniesieniu do Unii, w zależności od kontekstu – Komisję Europejską, co najmniej jeden z krajowych organów ochrony konkurencji państw członkowskich Unii wymienionych w załączniku do niniejszej Umowy, lub co najmniej jeden z tych organów wraz z Komisją Europejską, w zakresie, w jakim pełnią one funkcje na mocy prawa konkurencji Unii, oraz

(ii)z drugiej strony, w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa – Urząd ds. Konkurencji i Rynków, w zakresie, w jakim pełni on funkcje na mocy prawa konkurencji Zjednoczonego Królestwa,

b)„przepisy prawa konkurencji” oznaczają, w zależności od kontekstu:

(i)w odniesieniu do Unii – co najmniej jedno z: art. 101, 102 i 106 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw oraz odnoszące się do tych przepisów rozporządzenia wykonawcze, w tym wszelkie obowiązujące lub późniejsze zmiany lub zastąpienia którejkolwiek z pozycji wymienionych w lit. b) pkt (i) oraz

(ii)w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa – co najmniej jedno z następujących:

i.ustawa o konkurencji z 1998 r. (rozdział 41);

ii.część 3 (połączenia) ustawy o przedsiębiorstwach z 2002 r. (rozdział 40), z wyłączeniem przepisów tej części, które odnoszą się do aspektów interesu publicznego w dochodzeniu w sprawie połączenia będącego przedmiotem interwencji ze względu na interes publiczny lub do rozdziału 3A tej części (połączenia z udziałem przedsiębiorstw prasowych i obcych mocarstw);

iii.część 4 (badania rynku i dochodzenia rynkowe) ustawy o przedsiębiorstwach z 2002 r., z wyłączeniem przepisów tej części, które odnoszą się do aspektów interesu publicznego związanych ze zgłoszeniem do dochodzenia rynkowego lub ewentualnym zgłoszeniem do dochodzenia rynkowego prowadzącym do interwencji ze względu na interes publiczny;

iv.część 6 (przestępstwa kartelowe) ustawy o przedsiębiorstwach z 2002 r.;

v.sekcje 9A–9E ustawy o zakazie pełnienia funkcji kierowniczych z 1986 r. (rozdział 46);

vi.art. 13A–13E dekretu z 2002 r. o zakazie pełnienia funkcji kierowniczych (Irlandia Północna) (S.I. 2002/3150 (N.I. 4)) oraz

vii.wszelkie przepisy wykonawcze ustanowione na podstawie przepisów wymienionych w pkt i–vi,

w tym wszelkie obowiązujące lub późniejsze zmiany lub zastąpienia tych przepisów ustawowych lub wykonawczych,

c)w odniesieniu do Unii „prawo wewnętrzne” oznacza całość przepisów ustawowych i wykonawczych oraz orzecznictwo Unii i jej państw członkowskich,

d)„działania w zakresie egzekwowania prawa” oznaczają wszelkie przypadki stosowania prawa konkurencji w drodze postępowania prowadzonego przez organ ochrony konkurencji.

2.W przypadku zmiany nazwy organu ochrony konkurencji lub przekazania funkcji organu ochrony konkurencji innemu organowi odniesienie do tego organu ochrony konkurencji w niniejszej Umowie traktuje się jako odniesienie do organu pod jego nową nazwą lub do organu będącego jego następcą, o ile organ, którego nazwę zmieniono, lub organ będący jego następcą (w zależności od przypadku) nadal pełni funkcje na mocy przepisów prawa konkurencji danej Strony.

3.Niniejsza Umowa ma zastosowanie do współpracy i koordynacji między organami ochrony konkurencji obu Stron i nie ma być stosowana, poza tymi ramami, do współpracy i koordynacji między organami ochrony konkurencji tylko jednej Strony. Zawarte w niniejszej Umowie odniesienia do organów ochrony konkurencji utrzymujących ze sobą stosunki lub do ich współpracy lub koordynacji z innymi organami ochrony konkurencji na mocy niniejszej Umowy należy interpretować odpowiednio.

Artykuł 3 – Powiadomienia

1.Jeżeli organ ochrony konkurencji uzna, że jakiekolwiek z jego działań w zakresie egzekwowania prawa może mieć wpływ na ważne interesy drugiej Strony, powiadamia o tym działaniu organy ochrony konkurencji, których to dotyczy.

2.Powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się niezwłocznie po pierwszym opublikowaniu czynności dochodzeniowej w ramach danego działania w zakresie egzekwowania prawa.

Artykuł 4 – Koordynowanie działań w zakresie egzekwowania prawa

1.Jeżeli organy ochrony konkurencji prowadzą lub zamierzają prowadzić takie same lub powiązane działania w zakresie egzekwowania prawa, mogą uzgodnić, że w ich wspólnym interesie leży koordynacja tych działań, w tym w odniesieniu do dobrowolnego przekazywania informacji przez przedsiębiorstwa lub osoby fizyczne.

2.Organ ochrony konkurencji biorący udział w takiej koordynacji działań może w dowolnym czasie powiadomić pozostałe uczestniczące organy ochrony konkurencji o swoim zamiarze ograniczenia lub zakończenia koordynacji i prowadzenia dalszych działań w zakresie egzekwowania prawa niezależnie, nie naruszając innych postanowień niniejszej Umowy.

Artykuł 5 – Wzajemność bierna

1.Na mocy prawa wewnętrznego mającego do nich zastosowanie i w zakresie, w jakim jest to zgodne z ich własnymi ważnymi interesami, organy ochrony konkurencji należycie uwzględniają ważne interesy drugiej strony na wszystkich etapach swoich działań w zakresie egzekwowania prawa.

2.Jeżeli okaże się, że działania organu ochrony konkurencji w zakresie egzekwowania prawa mogą mieć negatywny wpływ na ważne interesy któregokolwiek z pozostałych organów ochrony konkurencji, organy ochrony konkurencji, których to dotyczy, dokładają wszelkich rozsądnych starań, aby odpowiednio uwzględnić ważne interesy drugiej strony.

Artykuł 6 – Dzielenie się informacjami

1.Organy ochrony konkurencji mogą dzielić się między sobą informacjami w zakresie, w jakim wymiana tych informacji jest zgodna z mającym zastosowanie prawem wewnętrznym, w tym z przepisami dotyczącymi poufności i ochrony danych.

2.Jeżeli co najmniej dwa organy ochrony konkurencji prowadzą działania w zakresie egzekwowania prawa dotyczące tego samego lub powiązanego przedmiotu bądź spraw będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, organy ochrony konkurencji, których to dotyczy, na wniosek jednego z nich rozważają, w zakresie w jakim jest to możliwe i zgodne z ich własnymi ważnymi interesami i rozsądnie dostępnymi zasobami, zwrócenie się do możliwych do zidentyfikowania osób prawnych lub fizycznych, które dostarczyły informacji poufnych w związku z tymi działaniami w zakresie egzekwowania prawa, o wyrażenie pisemnej zgody na wymianę takich informacji między zainteresowanymi organami ochrony konkurencji. Nie jest konieczne, aby organ ochrony konkurencji ubiegał się o tę zgodę, jeżeli mające zastosowanie prawo wewnętrzne zezwala na udostępnianie tych informacji bez zgody.

3.Wszelkie informacje udostępniane na podstawie niniejszej Umowy oraz fakt wystosowania lub otrzymania wniosku o udzielenie informacji lub odpowiedzi na taki wniosek, jak również fakt istnienia współpracy na podstawie niniejszej Umowy mogą zostać ujawnione unijnym organom ochrony konkurencji w zakresie, w jakim takie ujawnienie jest zgodne z mającym do nich zastosowanie prawem wewnętrznym. Na mocy niniejszej Umowy Komisja Europejska może również ujawnić informacje przekazane przez organ ochrony konkurencji Zjednoczonego Królestwa Urzędowi Nadzoru EFTA w celu wypełnienia zobowiązań Komisji Europejskiej wynikających z art. 6 i 7 Protokołu 23 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 marca 1992 r. dotyczącego współpracy między organami nadzoru.

4.Informacje udostępniane na mocy niniejszej Umowy nie mogą być dalej ujawniane innym organom krajowym ani organom ds. prawa konkurencji państw trzecich, chyba że organ ochrony konkurencji, który pierwotnie przekazał te informacje, wyraził uprzednią pisemną zgodę na ich ujawnienie danemu organowi. Żadne informacje udostępniane na mocy niniejszej Umowy nie mogą być dalej ujawniane organom państw trzecich niebędącym organem ds. prawa konkurencji.

5.Żaden organ ochrony konkurencji nie jest zobowiązany do dzielenia się informacjami na podstawie niniejszej Umowy. Z zastrzeżeniem mającego zastosowanie prawa wewnętrznego każdy organ ochrony konkurencji zachowuje swobodę wyboru informacji, które mają zostać udostępnione.

6.Dane osobowe mogą być udostępniane na mocy niniejszej Umowy tylko wtedy, gdy przekazujące i otrzymujące organy ochrony konkurencji prowadziły, prowadzą lub zamierzają prowadzić postępowanie w kwestii, w odniesieniu do której te dane osobowe zostały pierwotnie uzyskane.

Artykuł 7 – Wykorzystanie udostępnionych informacji

1.Bez uszczerbku dla art. 6 ust. 4 informacje udostępniane na mocy niniejszej Umowy nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż egzekwowanie prawa konkurencji. Informacje inne niż publicznie dostępne informacje, które są ujawniane Urzędowi Nadzoru EFTA zgodnie z art. 6 ust. 3, nie mogą być wykorzystywane do żadnych innych celów niż egzekwowanie unijnego prawa konkurencji przez Komisję Europejską.

2.Niezależnie od ust. 1 organy ochrony konkurencji mogą, za zgodą organu ochrony konkurencji przekazującego dane, wykorzystywać informacje udostępnione na mocy niniejszej Umowy do celów innych niż egzekwowanie prawa konkurencji, jeżeli wykorzystanie to jest zgodne z warunkami udzielonej zgody.

3.Organy ochrony konkurencji otrzymujące informacje udostępniane na mocy niniejszej Umowy mogą je wykorzystywać jako dowody wyłącznie do celów egzekwowania prawa konkurencji w przedmiocie, w odniesieniu do którego przekazujący organ ochrony konkurencji pierwotnie uzyskał te informacje.

4.Informacje przekazane na mocy niniejszej Umowy mogą być wykorzystywane jako dowody do celów nałożenia kary na osoby fizyczne tylko wtedy, gdy:

a)prawo mające zastosowanie do organu ochrony konkurencji, który początkowo uzyskał informacje, przewiduje podobnego rodzaju kary za naruszenie przepisów prawa konkurencji

lub, jeżeli prawo to nie przewiduje takich kar,

b)informacje, o których mowa, zostały początkowo uzyskane w sposób zapewniający taki sam poziom ochrony praw osób fizycznych do obrony jak poziom przewidziany w przepisach mających zastosowanie do organu otrzymującego, pod warunkiem że informacje te nie są wykorzystywane przez organ otrzymujący do celów nałożenia kary pozbawienia wolności.

5.Przekazujący informacje organ ochrony konkurencji może określić warunki, na jakich można wykorzystywać przekazane informacje. Otrzymujący informacje organ ochrony konkurencji nie wykorzystuje tych informacji w sposób niezgodny z tymi warunkami bez uprzedniej wyraźnej pisemnej zgody organu ochrony konkurencji przekazującego informacje.

Artykuł 8 – Poufność

1.Organ ochrony konkurencji zachowuje poufność wszelkich informacji niepublicznych udostępnianych na podstawie niniejszej Umowy, w tym o ile przekazujący informacje organ ochrony konkurencji nie wyrazi zgody na jej ujawnienie – poufność informacji o złożeniu wniosku o udostępnienie informacji.

2.Jeżeli o ujawnienie informacji wnioskuje się lub jest ono wymagane na mocy prawa wewnętrznego mającego zastosowanie do organu ochrony konkurencji otrzymującego informacje przekazane na mocy niniejszej Umowy, organ ten niezwłocznie informuje o tym przekazujący informacje organ ochrony konkurencji i w ścisłej współpracy z tym organem podejmuje działania w celu ograniczenia ujawnienia informacji udostępnianych na mocy niniejszej Umowy do tego, co jest niezbędne zgodnie z mającym zastosowanie prawem wewnętrznym, aby zapewnić ochronę poufności w zakresie, w jakim jest to możliwe na jego mocy.

3.Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uniemożliwia ujawnienia informacji, jeżeli informacje te zostały wcześniej podane do wiadomości publicznej w okolicznościach, które nie są sprzeczne z niniejszą Umową.

Artykuł 9 – Przypadkowe wykorzystanie lub ujawnienie informacji

Jeżeli organ ochrony konkurencji otrzymujący informacje przekazane na mocy niniejszej Umowy dowie się, że informacje te zostały przypadkowo wykorzystane lub ujawnione w sposób sprzeczny z niniejszą Umową, niezwłocznie informuje o tym organ ochrony konkurencji, który przekazał te informacje. Organy ochrony konkurencji, które uczestniczyły w wymianie tych informacji, niezwłocznie podejmują odpowiednie działania w celu zminimalizowania wszelkich szkód wynikających z takiego wykorzystania lub ujawnienia informacji, biorąc pod uwagę szczególne ryzyko dla przedsiębiorstw lub osób fizycznych, których te informacje dotyczą, oraz charakter tego ryzyka.

Artykuł 10 – Dialog w kwestiach technicznych związanych z funkcjonowaniem Umowy

Komisja Europejska i Urząd ds. Konkurencji i Rynków mogą zaproponować podjęcie dialogu z drugą Stroną w celu omówienia kwestii technicznych związanych z funkcjonowaniem niniejszej Umowy. Komisja Europejska może rozszerzyć taki dialog na co najmniej jeden z krajowych organów ochrony konkurencji wymienionych w załączniku.

Artykuł 11 – Przegląd

Nie później niż dwa lata po wejściu w życie niniejszej Umowy i na wniosek jednej ze Stron Strony inicjują wspólny przegląd wykonania niniejszej Umowy w celu dalszego rozwijania współpracy w zakresie stosowania ich prawa konkurencji.

Artykuł 12 – Obowiązujące prawo

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie wymaga zmiany obowiązującego prawa wewnętrznego, nie wymaga od organu ochrony konkurencji podjęcia jakichkolwiek działań niezgodnych z obowiązującym go prawem wewnętrznym, ani nie uniemożliwia organowi ochrony konkurencji podejmowania działań wymaganych przez obowiązujące go prawo wewnętrzne.

Artykuł 13 – Komunikowanie się Stron na podstawie niniejszej Umowy

1.Komunikację na podstawie niniejszej Umowy można prowadzić prostymi środkami, takimi jak poczta elektroniczna, chyba że zainteresowane organy ochrony konkurencji uzgodnią inaczej, uwzględniając w szczególności ewentualną potrzebę wykorzystania bezpieczniejszych środków wymiany informacji.

2.Każdy wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 należy złożyć drugiej Stronie na piśmie, drogą dyplomatyczną.

Artykuł 14 – Postanowienia końcowe

1.Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi. Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu odnośnych procedur.

2.Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano ostatniego powiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

3.Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez 60 dni od daty pisemnego powiadomienia przez jedną ze Stron drugiej Strony o zamiarze wypowiedzenia Umowy.

4.W odniesieniu do niniejszej Umowy nie obowiązują zasady rozstrzygania sporów na mocy części szóstej tytuł I umowy o handlu i współpracy.

5.Zgodnie z art. 779 umowy o handlu i współpracy niniejsza Umowa przestaje obowiązywać w przypadku wypowiedzenia umowy o handlu i współpracy.

6.Po wypowiedzeniu niniejszej Umowy wszystkie informacje udostępnione na jej podstawie są nadal chronione zgodnie z postanowieniami o ochronie i zabezpieczeniach, zawartymi w art. 6–9.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.

SPORZĄDZONO w [miejsce] dnia [data] w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ:    W IMIENIU ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII
I IRLANDII PÓŁNOCNEJ:



Załącznik

Państwo członkowskie Unii

Organ

Belgia

Belgijski organ ochrony konkurencji

Belgische Mededingingsautoriteit / Autorité belge de la Concurrence

Bułgaria

Komisja ochrony konkurencji

Комисия за защита на конкуренцията

Czechy

Urząd ochrony konkurencji

Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

Dania

Duński urząd ochrony konkurencji i konsumentów

Konkurrence- og Forbrugerstyrelsen

Niemcy

Niemiecki organ ochrony konkurencji

Bundeskartellamt

Estonia

Estoński organ ochrony konkurencji

Konkurentsiamet

Irlandia

Komisja ochrony konkurencji i konsumentów

Coimisiún um Iomaíocht agus Cosaint Tomhaltóiri

Grecja

Grecka komisja ochrony konkurencji

Επιτροπή Ανταγωνισμού

Hiszpania

Krajowa komisja ds. rynków i konkurencji

Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia

Francja

Francuski organ ochrony konkurencji

Autorité de la Concurrence

Chorwacja

Chorwacka agencja ds. konkurencji

Agencija za zaštitu tržišnog natjecanja

Włochy

Włoski organ ochrony konkurencji

Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

Cypr

Komisja ochrony konkurencji

Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού

Łotwa

Rada ds. konkurencji

Konkurences padome

Litwa

Rada ds. konkurencji Republiki Litewskiej

Lietuvos Respublikos konkurencijos taryba

Luksemburg

Luksemburski organ ochrony konkurencji

Autorité de la Concurrence

Węgry

Węgierski organ ochrony konkurencji

Gazdasági Versenyhivatal

Malta

Maltański organ ds. konkurencji i konsumentów

Awtorita ta' Malta għall-Kompetizzjoni u għall-Affarijet tal-Konsumatur

Niderlandy

Organ ds. konsumentów i rynków

Autoriteit Consument en Markt

Austria

Austriacki organ ochrony konkurencji

Bundeswettbewerbsbehörde 

Polska

Urząd ochrony konkurencji i konsumentów

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Portugalia

Portugalski organ ochrony konkurencji

Autoridade da Concorrência

Rumunia

Rumuńska rada ds. konkurencji

Consiliul Concurentei

Słowenia

Słoweńska agencja ochrony konkurencji

Javna Agencija Republike Slovenije za Varstvo Konkurence

Słowacja

Urząd antymonopolowy Republiki Słowackiej

Protimonopolný úrad Slovenskej republiky

Finlandia

Fiński urząd ochrony konkurencji i konsumentów

Kilpailu- ja kuluttajavirasto

Szwecja

Szwedzki organ ochrony konkurencji

Konkurrensverket

Top