Κάθε διοργανική διαδικασία θέσπισης νόμων που δεν είναι νομοθετική, κατά την έννοια των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), θεωρείται μη νομοθετική διαδικασία. Σε αυτές πολλές φορές δίνεται το ακρωνύμιο «NLE» (μη νομοθετική διαδικασία).
Πέρα από τις νομικές πράξεις που εγκρίνονται στο πλαίσιο της τακτικής ή της ειδικής νομοθετικής διαδικασίας, που συνιστούν νομοθετικές πράξεις, πολλές μη νομοθετικές πράξεις εγκρίνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολλές από αυτές τις μη νομοθετικές πράξεις είναι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις (άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης — ΣΛΕΕ), στο πλαίσιο των οποίων η Επιτροπή ή το Συμβούλιο έχει εξουσιοδοτηθεί να εγκρίνει νομικές πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν μη ουσιώδη μέρη της νομοθετικής πράξης. Οι νομοθετικές πράξεις ορίζουν τους στόχους, το περιεχόμενο, το πεδίο εφαρμογής και τη διάρκεια αυτών των εξουσιοδοτήσεων.
Υπάρχουν επίσης εκτελεστικές πράξεις (άρθρο 291 της ΣΛΕΕ) στο πλαίσιο των οποίων, κατά γενικό κανόνα, αφού γίνει διαβούλευση με μια επιτροπή στην οποία εκπροσωπείται κάθε κράτος μέλος της ΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει ενιαίους όρους για την εφαρμογή μιας νομοθετικής πράξης.
Ωστόσο, οι εκτελεστικές και κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν το πλαίσιο που θεσπίζεται στη βασική πράξη.
Παρόλο που οι κατ’ εξουσιοδότηση και οι εκτελεστικές πράξεις συνιστούν την πλειονότητα των μη νομοθετικών διαδικασιών, σε αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, και: