Διαδικασία έγκρισης

Η διαδικασία έγκρισης είναι μια νομοθετική ή μη νομοθετική διαδικασία όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) δεν είναι ένας εκ των συντακτών της πράξης με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά μπορεί σε κάθε περίπτωση να ασκήσει το δικαίωμα αρνησικυρίας ή έγκρισης.

Η έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μιας προτεινόμενης πράξης μπορεί να απαιτείται είτε από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) είτε από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να αποδεχτεί ή να απορρίψει μια προτεινόμενη πράξη και δεν μπορεί να την τροποποιήσει. Σε περίπτωση που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εγκρίνει την πράξη, αυτή δεν δύναται να εκδοθεί.

Ως μη νομοθετική διαδικασία, εφαρμόζεται, για παράδειγμα, στα εξής:

• στην επικύρωση ορισμένων διεθνών συμφωνιών που διαπραγματεύτηκε η ΕΕ βάσει του άρθρου 218 της ΣΛΕΕ·
• σε περιπτώσεις σοβαρής παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 7 της ΣΕΕ·
• στην προσχώρηση νέων χωρών μελών της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 49 της ΣΕΕ·
• σε διακανονισμούς σχετικά με την αποχώρηση από την ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 50 της ΣΕΕ.

Ως νομοθετική διαδικασία, χρησιμοποιείται επίσης, μεταξύ άλλων:

• όταν εγκρίνεται νέα νομοθεσία καταπολέμησης των διακρίσεων βάσει του άρθρου 19 της ΣΛΕΕ·
• όταν εφαρμόζεται η επικουρική γενική νομική βάση σύμφωνα με το άρθρο 352 της ΣΛΕΕ.