4.8.2014   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 253/36

—

να ακυρώσει την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 26), και τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της καταστάσεως στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 1), κατά το μέρος που εφαρμόζονται επί του προσφεύγοντος· και

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν επέλεξε κατάλληλη νομική βάση. Το άρθρο 29 ΣΕΕ δεν ήταν η κατάλληλη νομική βάση για την απόφαση, επειδή η καταγγελία εις βάρος του προσφεύγοντος δεν τον ορίζει ως άτομο που έχει υπονομεύσει το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία (κατά την έννοια των άρθρων 21, παράγραφος 2, και 23 ΣΕΕ). Δεδομένου ότι η απόφαση είναι ανίσχυρη, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να επικαλεστεί το άρθρο 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ για την έκδοση του κανονισμού. Κατά τον χρόνο που επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα, δεν υπήρχε ενώπιον δικαστικής αρχής κατηγορία ή αιτίαση κατά του προσφεύγοντος ότι οι δραστηριότητές του απειλούσαν να υπονομεύσουν το κράτος δικαίου ή ότι προσέβαλλαν οποιοδήποτε ανθρώπινο δικαίωμα στην Ουκρανία.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν τήρησε το κριτήριο για την καταχώριση στον κατάλογο, δηλαδή να έχει το φυσικό πρόσωπο «οριστεί ως υπεύθυνο» για κατάχρηση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων ή για προσβολές ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία, ή να είναι πρόσωπο που συνδέεται με οποιοδήποτε πρόσωπο έχει οριστεί ως τέτοιο. Η μόνη αιτιολογία που παρατέθηκε για την καταχώριση του προσφεύγοντος στον κατάλογο ήταν ότι φερόταν ότι ήταν το αντικείμενο «διερευνήσεως» στην Ουκρανία για συμμετοχή σε αξιόποινες πράξεις σχετικές με υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων και παράνομη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας. Επομένως, δεν υπάρχει ούτε καν αιτίαση (κατ’ εφαρμογήν του σκεπτικού του Γενικού Δικαστηρίου στην απόφαση T-256/11, Ezz) ότι ο προσφεύγων ήταν πρόσωπο υπεύθυνο για κατάχρηση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων ή για προσβολές ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ουκρανία ή ότι συνδέεται με πρόσωπο που νομίμως ορίζεται ως τέτοιο.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας του προσφεύγοντος. Στον προσφεύγοντα δεν δόθηκαν, σε κανένα στάδιο, συγκεκριμένες πληροφορίες για τη «διερεύνηση» που φέρεται ότι δικαιολογεί την καταχώρισή του στον κατάλογο, και ακόμη λιγότερο «σοβαρές και αξιόπιστες» ή «συγκεκριμένες» αποδείξεις προς τούτο. Παρά τις σχετικές αιτήσεις, το Συμβούλιο δεν παρέσχε τις πληροφορίες αυτές.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να παραθέσει στον αιτούντα επαρκή αιτιολογία για την καταχώρισή του στον κατάλογο. Η αιτιολογία που παρατέθηκε δεν ήταν επαρκώς λεπτομερής και ακριβής. Δεν δόθηκε καμία λεπτομέρεια ως προς τη φύση της συμπεριφοράς του προσφεύγοντος που φέρεται να τον εμπλέκει σε «εγκλήματα» ή πώς αυτή η φερόμενη εμπλοκή σε «εγκλήματα» συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με την «υπεξαίρεση ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων» και «την παράνομη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας». Δεν παρασχέθηκε καμία λεπτομέρεια ως προς τη «διερεύνηση», την οντότητα που φέρεται ότι τη διενεργεί, τη φύση της διαδικασίας ή την ημερομηνία κατά την οποία υποτίθεται ότι έχει αρχίσει.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε σοβαρά τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος σχετικά με την προστασία της ιδιοκτησίας και της υπολήψεώς του. Τα περιοριστικά μέτρα δεν «προβλέπονταν από τον νόμο»· επιβλήθηκαν χωρίς τις προσήκουσες εγγυήσεις, ώστε να παρασχεθεί στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να εκθέσει λυσιτελώς την άποψή του στο Συμβούλιο· δεν περιορίστηκαν σε συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που φέρεται ότι αντιστοιχεί στα κρατικά κεφάλαια που έγιναν το αντικείμενο καταχρήσεως και ούτε καν περιορίστηκαν στο ποσό των κεφαλαίων που φέρεται ότι υπεξαιρέθηκαν.

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο στηρίχθηκε σε ουσιωδώς ανακριβή πραγματικά περιστατικά. Σε αντίθεση με τη μόνη αιτιολογία που παρατέθηκε για την καταχώρισή του στον κατάλογο, δεν υπάρχουν στοιχεία ή αποδείξεις ότι ο προσφεύγων είχε γίνει στην Ουκρανία αντικείμενο «διερευνήσεως», του είδους που ορίζεται στην απόφαση και τον κανονισμό.

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν διασφάλισε τον πρόσφορο χαρακτήρα και το βάσιμο των στοιχείων που στηρίζουν την καταχώριση του προσφεύγοντος στον κατάλογο: παρέλειψε να εξετάσει αν το πρόσωπο που τώρα ενεργεί ως γενικός εισαγγελέας της Ουκρανίας νομιμοποιούνταν, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ουκρανίας, να κινήσει οποιαδήποτε έρευνα κατά του προσφεύγοντος και δεν συνεκτίμησε ότι στην πραγματικότητα ο προσφεύγων δεν ήταν το αντικείμενο της φερόμενης «διερευνήσεως».