9.11.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 378/79

—

έχοντας υπόψη το άρθρο 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και το άρθρο 222 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

—

έχοντας υπόψη το άρθρο 24 και το άρθρο 42 παράγραφος 2 της ΣΕΕ, τα άρθρα 122 και 196 της ΣΛΕΕ και τη Δήλωση 37 όσον αφορά το άρθρο 222 της ΣΛΕΕ,

—

έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας (ΕΣΑ), που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2003, και την έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 11-12 Δεκεμβρίου 2008,

—

έχοντας υπόψη τη στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 25-26 Μαρτίου 2010,

—

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2013 σχετικά με την Κοινή Ασφάλεια και την Αμυντική Πολιτική,

—

έχοντας υπόψη τη Στρατηγική Αντίληψη των μελών της Οργάνωσης της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ) για την άμυνα και την ασφάλεια, που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα, στις 19-20 Νοεμβρίου 2010,

—

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της συνόδου κορυφής του Σικάγο που εξέδωσαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων που συμμετείχαν στη συνεδρίαση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου στο Σικάγο στις 20 Μαΐου 2012,

—

έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

—

έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A7-0109/2014),

Α.

λαμβάνοντας υπόψη ότι το ζήτημα της άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων είχε τεθεί και στο παρελθόν αλλά ότι τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει στο επίκεντρο της επικαιρότητας λόγω της αύξησης των απειλών που προέρχονται από τη διάδοση των πυρηνικών όπλων και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής και από τη διάδοση βαλλιστικών πυραύλων, στις οποίες το ΝΑΤΟ και οι ευρωπαίοι σύμμαχοί του πρέπει να είναι σε θέση να αντιδράσουν αποτελεσματικά·

Β.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η άμυνα από τις επιθέσεις βαλλιστικών και άλλων μορφών πυραύλων μπορούν να αποτελέσουν θετική εξέλιξη για την ευρωπαϊκή ασφάλεια στο πλαίσιο μιας ταχείας διεθνούς δυναμικής ασφάλειας, με διάφορα κράτη και άλλους μη κρατικούς φορείς να αναπτύσσουν πυραυλικές τεχνολογίες και διάφορες ικανότητες άμυνας έναντι χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών και πυρηνικών όπλων που έχουν τη δυνατότητα να πλήξουν την ευρωπαϊκή επικράτεια·

Γ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι το NATO αναπτύσσει ικανότητα ΑΒΠ που μπορεί να ανταποκριθεί στο κομβικό καθήκον της συλλογικής άμυνας, που αποσκοπεί στην διασφάλιση πλήρους κάλυψης και προστασίας του συνόλου των ευρωπαϊκών πληθυσμών, εδαφών και δυνάμεων που συμμετέχουν στο NATO, έναντι των εντεινομένων απειλών που αναδύονται από τη διάδοση των βαλλιστικών πυραύλων·

Δ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η βασική συμβολή των Ηνωμένων Πολιτειών στην ΑΒΠ είναι η επιβεβαίωση της δέσμευσής της στο NATO και την ασφάλεια της Ευρώπης και των συμμάχων της, και επισημαίνει τη σημασία των διατλαντικών δεσμών, με τον εξοπλισμό που έχει ήδη εγκατασταθεί στη Ρουμανία και που αναμένεται σύντομα να εγκατασταθεί στην Πολωνία·

Ε.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η κοινή ασφάλεια και αμυντική πολιτική θα αναπτυχθεί σε πλήρη συμπληρωματικότητα με το ΝΑΤΟ, σε ένα συμφωνημένο πλαίσιο για τη στρατηγική συνεργασία ΕΕ-NATO, όπως επιβεβαιώθηκε και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 19ης Δεκεμβρίου 2013·

1.

υποστηρίζει ότι, παράλληλα με την ανάπτυξη και την εφαρμογή των τεχνολογιών ΑΒΠ, νέες δυναμικές δημιουργούνται για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που καταλήγουν στην ανάγκη τα κράτη μέλη να συνεκτιμήσουν τις επιπτώσεις της ΑΒΠ στην ασφάλειά τους·

2.

υπενθυμίζει ότι τα μέτρα του ΝΑΤΟ στον τομέα της ΑΒΠ αναπτύσσονται και προωθούνται για την προάσπιση των κρατών μελών του από πιθανές επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων· καλεί την Αντιπρόεδρο/Ύπατη Επρόσωπο να εμμείνει στην στρατηγική συνεργασία με το NATO, λαμβάνοντας υπόψη το ζήτημα της ΑΒΠ, το οποίο πρέπει να οδηγήσει στην πλήρη κάλυψη και προστασία όλων των κρατών μελών της ΕΕ, αποφεύγοντας έτσι μια κατάσταση στην οποία θα υπάρξει διαφοροποίηση της ασφάλειας καθ' οιονδήποτε τρόπο·

3.

χαιρετίζει την επίτευξη της ενδιάμεσης ικανότητας του ΝΑΤΟ στον τομέα της ΑΒΠ, που θα παράσχει μέγιστη κάλυψη με βάση τα διαθέσιμα μέσα για την προάσπιση πληθυσμών, εδαφών και δυνάμεων στο σύνολο χωρών μελών του ΝΑΤΟ της νότιας Ευρώπης απέναντι σε επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους· επιδοκιμάζει επίσης τον σκοπό της παροχής πλήρους κάλυψης και προστασίας των ευρωπαϊκών κρατών μελών του NATO μέχρι τα τέλη της δεκαετίας·

4.

επισημαίνει ότι πρωτοβουλίες της ΕΕ όπως η πρωτοβουλία συνένωση και κοινή χρήση (Pooling & Sharing), μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ νέων κρατών μελών σε τομείς της ΑΒΠ και τη συνεργασία σε έργα έρευνας και ανάπτυξης· σημειώνει ότι, μακροπρόθεσμα, η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω ενοποίηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας·

5.

καλεί την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, την Επιτροπή, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας και το Συμβούλιο να συμπεριλάβουν τα θέματα της ΑΒΠ στις μελλοντικές στρατηγικές ασφαλείας, στις μελέτες και τις λευκές βίβλους·

6.

επισημαίνει ότι, λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης και των δημοσιονομικών περικοπών, δεν χρησιμοποιούνται επαρκείς πόροι για τη διατήρηση επαρκούς αμυντικής ικανότητας, με αποτέλεσμα τη μείωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της ΕΕ και της βιομηχανικής ικανότητας·

7.

επισημαίνει ότι το σχέδιο του ΝΑΤΟ στον τομέα της ΑΒΠ επ’ουδενί στοχεύει τη Ρωσία και ότι το NATO είναι διατεθειμένο να συνεργαστεί με τη Ρωσία με βάση το σκεπτικό της συνεργασίας δύο ανεξάρτητων πυραυλικών αμυντικών συστημάτων, αυτού του ΝΑΤΟ ΑΒΠ και αυτού της Ρωσίας· επισημαίνει το γεγονός ότι μολονότι η αποτελεσματική συνεργασία με τη Ρωσία θα μπορούσε να έχει απτά οφέλη, πρέπει να υιοθετηθεί στη βάση της πλήρους αμοιβαιότητας και διαφάνειας, καθώς η αυξανόμενη αμοιβαία εμπιστοσύνη αποτελεί ζωτικής σημασίας παράμετρο για τη σταδιακή ανάπτυξη της συνεργασίας αυτής· σημειώνει, σε σχέση με αυτό, ότι η μετακίνηση των ρωσικών πυραύλων πλησιέστερα στο ΝΑΤΟ και τα σύνορα της ΕΕ είναι αντιπαραγωγική·

8.

αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στα κοινοβούλια των κρατών μελών της ΕΕ, στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ και στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ.