EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32023R0827

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/827 z dnia 11 października 2022 r. ustanawiające regulacyjne standardy techniczne zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 w odniesieniu do uprzedniego zezwolenia na obniżenie funduszy własnych i wymogów dotyczących instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

C/2022/7138

OJ L 104, 19.4.2023, p. 1–22 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

Legal status of the document In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2023/827/oj

19.4.2023   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 104/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2023/827

z dnia 11 października 2022 r.

ustanawiające regulacyjne standardy techniczne zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 w odniesieniu do uprzedniego zezwolenia na obniżenie funduszy własnych i wymogów dotyczących instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 28 ust. 5 akapit trzeci, art. 29 ust. 6 akapit trzeci, art. 52 ust. 2 akapit trzeci, art. 72b ust. 7 akapit czwarty, art. 76 ust. 4 akapit trzeci, art. 78 ust. 5 akapit trzeci, art. 78a ust. 3 akapit czwarty i art. 79 ust. 2 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (2) zmieniono terminologię stosowaną w szeregu artykułów rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zmiany te powinny znaleźć odzwierciedlenie w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 (3), które określa regulacyjne standardy techniczne dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje.

(2)

Rozporządzeniem (UE) 2019/876 wprowadzono do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nowe wymogi w zakresie funduszy własnych oraz zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, a także zharmonizowane kryteria dotyczące pozycji i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych służące spełnieniu tych wymogów. Rozporządzeniem (UE) 2019/876 wprowadzono również do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 art. 72b ust. 7 oraz art. 78a ust. 3, w których wymaga się od Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych określających niektóre kryteria kwalifikowalności dla instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, a także system zezwolenia na obniżenie tych instrumentów. Wymogi w zakresie funduszy własnych mające zastosowanie do instytucji oraz nowe wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych mają wspólny cel, jakim jest zapewnienie, aby instytucje posiadały wystarczającą zdolność do pokrycia strat. Z tego względu standardy dotyczące instrumentów funduszy własnych oraz standardy dotyczące instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych są ze sobą ściśle związane, w szczególności w przypadkach, w których rozporządzenie (UE) nr 575/2013 wyraźnie wymaga całkowitego ujednolicenia tych standardów. Aby zapewnić spójność i zgodność między standardami dotyczącymi instrumentów funduszy własnych oraz standardami dotyczącymi instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, a także w celu ułatwienia uzyskania pełnego obrazu tych standardów i skutecznego dostępu do nich osobom im podlegającym, należy włączyć standardy dotyczące instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014.

(3)

Wymogi w zakresie funduszy własnych oraz zobowiązań kwalifikowalnych – zarówno w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, jak i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (4) – mają wspólny cel, jakim jest zapewnienie, aby instytucje posiadały wystarczającą zdolność do pokrycia strat. Z tego względu dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 (5) wprowadzono do dyrektywy 2014/59/UE art. 45b ust. 1, którym rozszerzono, w odniesieniu do wszystkich podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, kryteria kwalifikowalności dotyczące instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych poprzez uwzględnienie w nich zobowiązań kwalifikowalnych w zakresie spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL), z wyjątkiem kryterium, o którym mowa w art. 72b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli chodzi o podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które są podmiotami globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz unijnymi istotnymi jednostkami zależnymi globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, dyrektywą (UE) 2019/879 wprowadzono do dyrektywy 2014/59/UE art. 45d. W ust. 1 lit. a) oraz ust. 2 lit. a) tego przepisu, odczytywanych w związku z art. 45b ust. 1 akapit drugi, przewidziano, że warunkiem kwalifikowalności zobowiązań w zakresie spełniania minimalnego wymaganego poziomu MREL jest zgodność tych zobowiązań z kryteriami kwalifikowalności dla instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych. Kryteria te wymagają m.in., aby zobowiązania nie były finansowane bezpośrednio ani pośrednio przez daną instytucję, nie były obniżane bez uzyskania uprzedniego zezwolenia organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także aby nie zawierały zachęty do wykupienia, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 72c ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Podobnie w odniesieniu do podmiotów innych niż podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dyrektywą (UE) 2019/879 wprowadzono do dyrektywy 2014/59/UE art. 45f. W ustępie 2 lit. a) pkt (ii) oraz lit. a) pkt (v) tego artykułu uzależniono kwalifikowalność zobowiązań od zgodności z określonymi kryteriami kwalifikowalności dla instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, a także od wymogu, zgodnie z którym nabycie własności zobowiązań nie może być bezpośrednio ani pośrednio finansowane przez podmiot podlegający temu artykułowi. W związku z tym koniecznie jest określenie, że przepisy rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014 odnoszące się do bezpośredniego i pośredniego finansowania instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, formy i charakteru zachęt do wykupienia, a także uprzedniego zezwolenia na obniżenie takich instrumentów również powinny być stosowane w spójny sposób do celów art. 45b ust. 1 oraz art. 45f ust. 2 lit. a) pkt (ii) oraz lit. a) pkt (v) dyrektywy 2014/59/UE. W celu zapewnienia tej spójności termin „instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych” należy rozumieć również jako odniesienie do „zobowiązań kwalifikowalnych”, o których mowa w art. 45b oraz art. 45f ust. 2 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE, niezależnie od rezydualnego terminu zapadalności tych zobowiązań, a termin „instytucja” należy również stosować do każdego podmiotu podlegającego minimalnemu wymogowi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 45 ust. 1 tej dyrektywy.

(4)

W art. 28 ust. 1 lit. b), art. 52 ust. 1 lit. c) i art. 63 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 uzależnia się kwalifikowalność instrumentów funduszy własnych od tego, czy są one bezpośrednio lub pośrednio finansowane przez instytucję. Rozporządzeniem (UE) 2019/876, poprzez wprowadzenie do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 art. 72b ust. 2 lit. c), rozszerzono ten warunek na instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych z tą różnicą, że zgodnie ze standardem dotyczącym całkowitej zdolności do pokrycia strat (TLAC) instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych nie powinny być bezpośrednio ani pośrednio finansowane przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W art. 72b ust. 7 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 upoważnia się EUNB do określenia, w postaci projektów regulacyjnych standardów technicznych, mającej zastosowanie formy i charakteru pośredniego finansowania instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych. Zgodnie z art. 72b ust. 7 akapit drugi tego rozporządzenia te projekty regulacyjnych standardów technicznych muszą być w pełni zgodne z aktem delegowanym, o którym mowa w art. 28 ust. 5 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i którym jest rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014. Przepisy tego rozporządzenia delegowanego powinny zatem mieć również zastosowanie do instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych.

(5)

Kryterium kwalifikowalności dotyczące bezpośredniego i pośredniego finansowania uniemożliwia nabycie własności instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych finansowanych bezpośrednio lub pośrednio przez instytucję lub podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Bez tego kryterium straty mogłyby powrócić do tych podmiotów, potencjalnie zmniejszając lub neutralizując kompensację strat, którą miały zapewnić te instrumenty. Ryzyko wystąpienia takiego negatywnego sprzężenia zwrotnego istnieje również w grupach bankowych i grupach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, na przykład w kontekście emisji i subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia nowego wewnętrznego MREL określonego w art. 45f dyrektywy 2014/59/UE. Przepisy dotyczące bezpośredniego i pośredniego finansowania instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych powinny zatem obejmować łańcuchy finansowania utrzymujące ryzyko w obrębie grupy, niezależnie od tego, czy te łańcuchy finansowania obejmują inwestora zewnętrznego, czy nie. Konieczne jest bowiem uwzględnienie sytuacji finansowania wewnątrzgrupowego o obiegu zamkniętym, tak aby uniknąć obchodzenia przepisów dotyczących bezpośredniego i pośredniego finansowania instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, do którego może dochodzić na przykład w przypadku, gdy finansowanie jest zapewniane przez jednostki zależne instytucji lub podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub przez inne podmioty, z którymi instytucja lub podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pozostaje we współzależności. W celu stwierdzenia, że instrumenty kapitałowe lub zobowiązania są bezpośrednio lub pośrednio finansowane przez instytucję emitującą takie instrumenty lub zobowiązania, nie powinno być zatem konieczne, by instytucja ta zapewniała finansowanie. W związku z tym zakwalifikowanie finansowania jako bezpośredniego lub pośredniego może być możliwe również w przypadku, gdy takie finansowanie jest zapewniane przez podmiot włączony w zakres konsolidacji ostrożnościowej lub konsolidacji rachunkowości instytucji, instytucjonalnego systemu ochrony lub sieci instytucji powiązanych z organem centralnym, do której należy instytucja, lub w zakres dodatkowego nadzoru nad instytucją. Powinno to mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy ten inny podmiot należy do innej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

(6)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2401 (6) usunięto definicję „marży nadwyżkowej” z art. 242 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ponieważ w art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014 stosuje się ten termin poprzez odesłanie do art. 242 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, konieczna jest zmiana art. 12 ust. 3 tego rozporządzenia delegowanego polegająca na wprowadzeniu definicji terminu „marża nadwyżkowa” bezpośrednio do tego artykułu.

(7)

W art. 52 ust. 1 lit. g) i art. 63 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 uzależnia się kwalifikowalność instrumentów w kapitale dodatkowym Tier I oraz instrumentów w kapitale Tier II od braku jakiejkolwiek zachęty do wykupu ich kwoty głównej. Rozporządzeniem (UE) 2019/876, poprzez wprowadzenie do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 art. 72b ust. 2 lit. g), rozszerzono ten wymóg na instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych z tą różnicą, że w przypadku instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych zachęty do wykupu dozwolone są w przypadkach, o których mowa w art. 72c ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zmianę tę należy odzwierciedlić w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 241/2014.

(8)

W odniesieniu do portfeli indeksowych rozporządzeniem (UE) 2019/876 wprowadzono do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 art. 76. W artykule tym rozszerzono zakres uprzedniego zezwolenia udzielanego przez właściwy organ – umożliwiającego instytucji zastosowanie ostrożnego oszacowania ekspozycji bazowej danej instytucji z tytułu instrumentów objętych indeksami – na instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych instytucji. Zmianę tę należy odzwierciedlić w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 241/2014. Należy zatem zmienić zawarte w tym rozporządzeniu przepisy dotyczące uznawania za „wystarczająco ostrożne” oszacowań stosowanych jako rozwiązanie alternatywne wobec obliczania ekspozycji bazowych z tytułu instrumentów funduszy własnych objętych indeksami, a znaczenie terminu „uciążliwy pod względem operacyjnym” należy w związku z tym zmienić tak, aby miało zastosowanie również do instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych.

(9)

Rozporządzeniem (UE) 2019/876 dodano do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 art. 78 ust. 1 akapit drugi, aby umożliwić właściwym organom udzielanie instytucjom uprzedniego zezwolenia ogólnego na obniżenie funduszy własnych o wcześniej ustaloną kwotę i na określony okres. Należy zatem usunąć z rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014 warunki wstępne i limity mające zastosowanie do uprzedniego zezwolenia do celów pełnienia funkcji animatora rynku, ponieważ te warunki wstępne i limity są obecnie zawarte w systemie uprzedniego zezwolenia ogólnego określonym w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

(10)

Zarówno system uprzedniego zezwolenia na obniżenie funduszy własnych, określony w art. 78 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak i system uprzedniego zezwolenia na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, określony w art. 78a tego rozporządzenia, mają na celu zapewnienie zgodności z wymogami regulacyjnymi dotyczącymi funduszy własnych oraz funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, a także mają szereg podobnych cech. Konieczne jest zatem ujednolicenie procedur stosowanych przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zarówno w odniesieniu do uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi i art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak i wszelkich innych zezwoleń, o których mowa w tych artykułach. Ponadto aby zapewnić uwzględnienie specyfiki wszelkich uprzednich zezwoleń oraz ich należyte wykorzystywanie do ich konkretnych celów, należy ustanowić, że właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny być zobowiązane do określenia okresu, na jaki udzielane jest uprzednie zezwolenie inne niż uprzednie zezwolenie ogólne, oraz ustalić maksymalny limit dla tego określonego okresu.

(11)

W art. 78 ust. 1 akapit drugi i art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wymaga się, aby uprzednie zezwolenie ogólne na obniżenie instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych udzielane było na określony okres nie dłuższy niż rok. Wniosek o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego, które jeszcze nie wygasło, nie powinien wymagać takiego samego poziomu kontroli ani interakcji między organami jak wniosek o pierwotne zezwolenie, jeżeli instytucja nie wystąpiła o zwiększenie wcześniej ustalonej kwoty określonej przy udzieleniu pierwotnego zezwolenia i nie zmieniła wyjaśnienia przesłanek, które przedstawiła przy ubieganiu się o pierwotne zezwolenie. W związku z tym w tych szczególnych okolicznościach należy ograniczyć treść wniosku składanego przez instytucje oraz skrócić termin złożenia wniosku.

(12)

W art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nałożono na instytucje wymóg uzyskania uprzedniego zezwolenia organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na przeprowadzenie wezwania do sprzedaży, wykupu, spłaty lub odkupu instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych. Zgodnie z art. 78a ust. 1 tego rozporządzenia zezwolenie może zostać udzielone tylko wtedy, gdy spełniono szereg warunków, w tym warunek, że instytucja zastępuje instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych instrumentami funduszy własnych lub instrumentami zobowiązań kwalifikowalnych o tej samej lub wyższej jakości na warunkach, które są stabilne z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji. Art. 78a ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zawiera wymóg, aby standardy dotyczące znaczenia wyrażenia „stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji” w kontekście instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych były w pełni zgodne z ich odpowiednikiem dotyczącym funduszy własnych. Należy zatem sprecyzować, że w odniesieniu do obu rodzajów instrumentów należy przyjmować takie samo znaczenie wyrażenia „stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji”.

(13)

Konieczne jest dostosowanie systemów uprzedniego zezwolenia ogólnego dotyczących instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, aby zapewnić spójne stosowanie tych systemów w całej Unii. Wcześniej ustalona kwota określana przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przy udzielaniu uprzedniego zezwolenia ogólnego na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych powinna zatem podlegać limitom, przy czym nie należy uniemożliwiać organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określenia niższych wcześniej ustalonych kwot w odniesieniu do konkretnej instytucji, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami danego przypadku. Konieczne jest również uniemożliwienie instytucjom prowadzenia działalności przy takim poziomie instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, który nie odzwierciedlałby faktu, że część instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych nie byłaby dostępna do celów pokrycia strat w razie potrzeby. W przypadku uprzedniego zezwolenia ogólnego wcześniej ustaloną kwotę, na którą właściwy organ udzielił zezwolenia, należy zatem odliczać od momentu udzielenia zezwolenia.

(14)

Konieczne jest zapewnienie proporcjonalnego traktowania instytucji, których plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidują, że instytucje te mają zostać zlikwidowane w ramach standardowego postępowania upadłościowego, i w odniesieniu do których organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalił minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 45 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, na poziomie nieprzekraczającym kwoty wystarczającej do pokrycia strat. Instytucje te powinny zatem mieć możliwość wystąpienia o zezwolenie, w tym uprzednie zezwolenie ogólne, na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych za pomocą systemu uproszczonego wniosku. W systemie takim powinny istnieć ograniczone wymogi informacyjne, a w celu dalszego zmniejszenia obciążenia administracyjnego tych instytucji i organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji należy uznać, że w przypadku braku odpowiedzi ze strony organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uprzednie zezwolenie zostało udzielone. Biorąc pod uwagę, że instytucje te nie muszą emitować instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, by spełnić minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, wcześniej ustalona kwota instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, które mają zostać obniżone, nie powinna podlegać takim samym limitom jak w przypadku innych instytucji.

(15)

W art. 78a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zobowiązano EUNB do opracowania regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia procedury udzielania zezwolenia na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych oraz określenia procesu dotyczącego współpracy między właściwym organem a organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W celu zapewnienia zgodności z wymogami w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (7) i dyrektywie 2014/59/UE proces dotyczący współpracy między właściwym organem a organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien obejmować konsultacje z właściwym organem w sprawie wniosku o uprzednie zezwolenie otrzymanego przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Konsultacje te powinny być prowadzone w sposób umożliwiający właściwemu organowi wyrażenie świadomego stanowiska na temat konsultacji, w tym w przypadkach, gdy jego zgoda jest wymagana do ustalenia marginesu, o który fundusze własne i zobowiązania kwalifikowalne instytucji muszą przekraczać dotyczące jej wymogi, przy zapewnieniu odpowiedniej wymiany informacji i wystarczającego czasu na udzielenie odpowiedzi w ramach konsultacji.

(16)

Przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) 2019/876 art. 79 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stanowił, że właściwy organ może tymczasowo odstąpić od stosowania przepisów dotyczących odliczeń z tytułu instrumentów funduszy własnych, jeżeli instytucja posiadała te instrumenty w podmiocie sektora finansowego do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację i uratowanie tego podmiotu. Rozporządzeniem (UE) 2019/876 zmieniającym art. 79 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 rozszerzono zakres tymczasowego odstępstwa, które właściwe organy mogą przyznać w odniesieniu do udziałów kapitałowych instytucji w instrumentach zobowiązań kwalifikowalnych w instytucjach. W związku z tym przepisy rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014 dotyczące tego tymczasowego odstępstwa należy zmienić, tak aby miały również zastosowanie do udziałów kapitałowych instytucji w instrumentach zobowiązań kwalifikowalnych w instytucjach.

(17)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014.

(18)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNB.

(19)

EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o poradę do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (8).

(20)

Zgodnie z procedurą określoną w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 Komisja zatwierdziła ze zmianami projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez EUNB, wyjaśniając powody dokonania tych zmian. EUNB wydał formalną opinię, akceptując proponowane zmiany, z wyjątkiem zmian dotyczących wprowadzenia wyraźnego zakazu pośredniego finansowania wewnątrzgrupowego oraz wprowadzenia mechanizmu milczącej zgody w odniesieniu do uprzedniego zezwolenia ogólnego na obniżenie zobowiązań kwalifikowalnych dokonywanego przez podmioty, których MREL nie przekracza wymogów w zakresie funduszy własnych.

(21)

Po dokonaniu starannej oceny argumentów przedstawionych przez EUNB na poparcie sprzeciwu wobec wprowadzenia do części normatywnej standardów technicznych przepisu dotyczącego finansowania wewnątrzgrupowego Komisja podtrzymuje swoją opinię, że zakaz pośredniego finansowania powinien wyraźnie obejmować wszystkie odpowiednie łańcuchy finansowania, niezależnie od tego, czy bierze w nich udział inwestor zewnętrzny.

(22)

Komisja w pełni uznaje wagę zapewnienia proporcjonalnego traktowania podmiotów, których MREL nie przekracza wymogów w zakresie funduszy własnych. Złożenie wniosku o uprzednie zezwolenie na obniżenie zobowiązań kwalifikowalnych stanowi jednak integralny element systemu uprzedniego zezwolenia określonego w art. 78a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a zatem warunek ten nie może zostać uchylony. W celu zmniejszenia do minimum obciążenia administracyjnego tych podmiotów oraz właściwych dla nich organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, podmioty te powinny mieć jednak możliwość złożenia uproszczonego wniosku o uprzednie zezwolenie, natomiast właściwe dla nich wspomniane organy powinny mieć możliwość udzielenia takiego zezwolenia na zasadzie milczącej zgody,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 241/2014

W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 241/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych oraz wymogów w zakresie zobowiązań kwalifikowanych obowiązujących instytucje”;

2)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

mającej zastosowanie formy i charakteru pośredniego finansowania instrumentów funduszy własnych, zgodnie z art. 28 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, zgodnie z art. 72b ust. 7 lit. a) tego rozporządzenia;”;

b)

dodaje się literę ha) w brzmieniu:

„ha)

formy i charakteru zachęt do wykupu do celów warunku określonego w art. 72b ust. 2 akapit pierwszy lit. g) oraz art. 72c ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 72b ust. 7 lit. b) tego rozporządzenia;”;

c)

lit. i) otrzymuje brzmienie:

„i)

stopnia ostrożności wymaganego przy oszacowaniach stosowanych jako rozwiązanie alternatywne w stosunku do obliczania ekspozycji bazowych wobec pośrednich udziałów kapitałowych z tytułu portfeli indeksowych oraz znaczenia terminu »uciążliwy pod względem operacyjnym« w odniesieniu do monitorowania przez instytucję tych ekspozycji bazowych, zgodnie z art. 76 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”;

d)

dodaje się literę ja) w brzmieniu:

„ja)

procedury, w tym limitów oraz wymogów informacyjnych, udzielania zezwolenia na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych oraz procesu dotyczącego współpracy między właściwym organem a organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z art. 78a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”;

e)

lit. k) otrzymuje brzmienie:

„k)

warunków przyznawania tymczasowego odstępstwa od odliczania z funduszy własnych oraz zobowiązań kwalifikowalnych, zgodnie z art. 79 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”;

3)

w rozdziale I dodaje się art. 1a w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Stosowanie niniejszego rozporządzenia do podmiotów podlegających minimalnym wymogom w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz do zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w dyrektywie 2014/59/UE

Do celów stosowania art. 8, 9 i 20 oraz rozdziału IV sekcja 2 niniejszego rozporządzenia podmioty podlegające minimalnym wymogom w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 45 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, uznaje się za »instytucje«, a »zobowiązania kwalifikowalne«, o których mowa w art. 45b i art. 45f ust. 2 lit. a) tej dyrektywy, uznaje się za »instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych«.”

;

4)

tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ II

SKŁADNIKI FUNDUSZY WŁASNYCH I ZOBOWIĄZAŃ KWALIFIKOWALNYCH”;

5)

tytuł sekcji 1 w rozdziale II otrzymuje brzmienie:

SEKCJA 1

Kapitał podstawowy Tier I, pozycje zobowiązań kwalifikowalnych oraz instrumenty w kapitale podstawowym Tier I ”;

6)

w art. 4 ust. 2 dodaje się literę ka) w brzmieniu:

„ka)

na Litwie: instytucje zarejestrowane jako »Centrinė kredito unija« zgodnie z »Centrinių kredito unijų įstatymas«;”;

7)

art. 4 ust. 2 lit. r) otrzymuje brzmienie:

„r)

w Szwecji: instytucje zarejestrowane jako »Medlemsbank« lub jako »Kreditmarknadsförening« zgodnie z »Lag (2004:297) om bank- och finansieringsrörelse«;”;

8)

art. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 8

Pośrednie finansowanie instrumentów kapitałowych do celów art. 28 ust. 1 lit. b), art. 52 ust. 1 lit. c) i art. 63 lit. c) oraz zobowiązań do celów art. 72b ust. 2 lit. c)rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Za pośrednie finansowanie instrumentów kapitałowych zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. b), art. 52 ust. 1 lit. c) i art. 63 lit. c) oraz zobowiązań zgodnie z art. 72b ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 uznaje się za finansowanie, które nie jest bezpośrednie.

2.   Do celów ust. 1 bezpośrednie finansowanie odnosi się do sytuacji, w których instytucja udzieliła inwestorowi pożyczki lub innego finansowania w dowolnej formie, które zostaje przeznaczone na nabycie własności instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji.

3.   Bezpośrednie finansowanie obejmuje również finansowanie na cele inne niż nabycie własności instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji przyznane dowolnej osobie fizycznej lub prawnej posiadającej znaczny pakiet akcji w instytucji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub osobie, którą uznaje się za podmiot powiązany w rozumieniu definicji zawartych w pkt 9 międzynarodowego standardu rachunkowości nr 24 dotyczącego ujawniania informacji na temat podmiotów powiązanych, stosowanego w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (*1), biorąc pod uwagę wszelkie dodatkowe wytyczne określone przez organ właściwy dla instrumentów kapitałowych lub organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w porozumieniu z organem właściwym dla zobowiązań, jeżeli instytucja nie jest w stanie wykazać, że obydwa poniższe warunki są spełnione:

a)

transakcja została przeprowadzona na podobnych warunkach jak inne transakcje z osobami trzecimi;

b)

osoba fizyczna lub prawna lub podmiot powiązany nie musi opierać się na wypłatach zysków lub sprzedaży posiadanych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, aby spłacić odsetki i zwrócić finansowanie.

Artykuł 9

Mająca zastosowanie forma i charakter pośredniego finansowania instrumentów kapitałowych do celów art. 28 ust. 1 lit. b), art. 52 ust. 1 lit. c) i art. 63 lit. c) oraz zobowiązań do celów art. 72b ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Mająca zastosowanie forma i charakter pośredniego finansowania nabycia własności instrumentów kapitałowych i zobowiązań instytucji obejmuje wszystkie następujące elementy:

a)

finansowanie nabycia przez inwestora własności, w momencie emisji lub w późniejszym terminie, instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji przez dowolne podmioty, nad którymi instytucja sprawuje bezpośrednią lub pośrednią kontrolę, lub przez podmioty objęte którymkolwiek z poniższych elementów:

(i)

zakresem konsolidacji rachunkowości lub konsolidacji ostrożnościowej instytucji;

(ii)

zakresem skonsolidowanego bilansu lub rozszerzonego zagregowanego obliczenia, jeżeli są równoważne skonsolidowanemu sprawozdaniu finansowemu, o którym mowa w art. 49 ust. 3 lit. a) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, sporządzonego przez instytucjonalny system ochrony lub sieć instytucji powiązanych z organem centralnym, które nie są zorganizowane jako grupa, do której należy instytucja;

(iii)

zakresem dodatkowego nadzoru nad instytucją sprawowanego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*2);

b)

finansowanie nabycia przez inwestora własności, w momencie emisji lub w późniejszym terminie, instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji przez podmioty zewnętrzne chronione gwarancją lub poprzez korzystanie z kredytowego instrumentu pochodnego lub zabezpieczone w inny sposób, przez co ryzyko kredytowe ulega przeniesieniu na instytucję lub na dowolne podmioty, nad którymi instytucja sprawuje bezpośrednią lub pośrednią kontrolę, lub na podmioty objęte którymkolwiek z poniższych elementów:

(i)

zakresem konsolidacji rachunkowości lub konsolidacji ostrożnościowej instytucji;

(ii)

zakresem skonsolidowanego bilansu lub rozszerzonego zagregowanego obliczenia, jeżeli są równoważne skonsolidowanemu sprawozdaniu finansowemu, o którym mowa w art. 49 ust. 3 lit. a) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, sporządzonego przez instytucjonalny system ochrony lub sieć instytucji powiązanych z organem centralnym, które nie są zorganizowane jako grupa, do której należy instytucja;

(iii)

zakresem dodatkowego nadzoru nad instytucją sprawowanego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE;

c)

finansowanie kredytobiorcy, który przekazuje finansowanie ostatecznemu inwestorowi w celu nabycia własności, w momencie emisji lub w późniejszym terminie, instrumentów kapitałowych lub zobowiązań.

2.   Aby finansowanie zostało uznane za finansowanie pośrednie do celów ust. 1, w stosownych przypadkach muszą być również spełnione następujące warunki:

a)

inwestor nie może być objęty żadnym z poniższych elementów:

(i)

zakresem konsolidacji rachunkowości lub konsolidacji ostrożnościowej instytucji;

(ii)

zakresem skonsolidowanego bilansu lub rozszerzonego zagregowanego obliczenia, jeżeli są równoważne skonsolidowanemu sprawozdaniu finansowemu, o którym mowa w art. 49 ust. 3 lit. a) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, sporządzonego przez instytucjonalny system ochrony lub sieć instytucji powiązanych z organem centralnym, które nie są zorganizowane jako grupa, do której należy instytucja;

(iii)

zakresem dodatkowego nadzoru nad instytucją sprawowanego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE;

b)

podmiot zewnętrzny nie może być objęty żadnym z poniższych elementów:

(i)

zakresem konsolidacji rachunkowości lub konsolidacji ostrożnościowej instytucji;

(ii)

zakresem skonsolidowanego bilansu lub rozszerzonego zagregowanego obliczenia, jeżeli są równoważne skonsolidowanemu sprawozdaniu finansowemu, o którym mowa w art. 49 ust. 3 lit. a) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, sporządzonego przez instytucjonalny system ochrony lub sieć instytucji powiązanych z organem centralnym, które nie są zorganizowane jako grupa, do której należy instytucja;

(iii)

zakresem dodatkowego nadzoru nad instytucją sprawowanego zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE.

Do celów lit. a) pkt (ii) inwestora uznaje się za objętego zakresem rozszerzonego zagregowanego obliczenia, jeżeli odpowiedni instrument kapitałowy lub odpowiednie zobowiązanie podlega konsolidacji lub rozszerzonemu zagregowanemu obliczeniu zgodnie z art. 49 ust. 3 lit. a) pkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sposób, który uniemożliwia wielokrotne wykorzystywanie pozycji funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych i tworzenie funduszy własnych lub zobowiązań kwalifikowanych między członkami instytucjonalnego systemu ochrony. Jeżeli zezwolenie właściwych organów, o którym mowa w art. 49 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, nie zostało udzielone, warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli obydwa podmioty wymienione w ust. 1 lit. a) oraz instytucja są członkami tego samego instytucjonalnego systemu ochrony, a podmioty odliczają finansowanie udzielone na nabycie własności instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji zgodnie z, w stosownych przypadkach, art. 36 ust. 1 lit. f)–i), art. 56 lit. a)–d) i art. 66 lit. a)–d) w odniesieniu do instrumentów kapitałowych oraz zgodnie z art. 72e lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do zobowiązań.

2a.   Mająca zastosowanie forma i charakter pośredniego finansowania nabycia własności instrumentów kapitałowych i zobowiązań instytucji obejmuje finansowanie wewnątrzgrupowe o obiegu zamkniętym.

Do tych celów finansowanie wewnątrzgrupowe o obiegu zamkniętym oznacza którekolwiek z poniższych:

a)

sytuacje, w których instytucja udzieliła jednemu z podmiotów, o których mowa w ust. 1 lit. a), za pośrednictwem innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lit. a), pożyczki lub innego finansowania w dowolnej formie, które zostaje przeznaczone na nabycie własności instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji;

b)

finansowanie przyznane jednemu z podmiotów, o których mowa w ust. 1 lit. a), na cele inne niż nabycie własności instrumentów kapitałowych lub zobowiązań instytucji za pośrednictwem innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lit. a), pod warunkiem że – biorąc pod uwagę wszelkie dodatkowe wytyczne określone przez organ właściwy dla instrumentów kapitałowych lub organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w porozumieniu z organem właściwym dla zobowiązań – instytucja nie jest w stanie wykazać, że wszystkie poniższe warunki są spełnione:

(i)

transakcja została przeprowadzona na podobnych warunkach jak inne transakcje z osobami trzecimi;

(ii)

inwestor nie musi opierać się na wypłatach zysków lub sprzedaży posiadanych instrumentów kapitałowych lub zobowiązań, aby spłacić odsetki i zwrócić finansowanie.

3.   Przy ustalaniu, czy nabycie własności instrumentu kapitałowego lub zobowiązania wymagało pośredniego lub bezpośredniego finansowania, o którym mowa w art. 8, kwotą, którą należy uwzględnić, jest kwota pomniejszona o indywidualnie oceniony dokonany odpis aktualizujący.

4.   Aby uniknąć zakwalifikowania bezpośredniego lub pośredniego finansowania, o którym mowa w art. 8, oraz w przypadku udzielania pożyczki lub przyznawania finansowania lub gwarancji w innej formie jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej dysponującej znacznym pakietem akcji w instytucji lub uznanej za podmiot powiązany, o którym mowa w art. 8 ust. 3, instytucja na bieżąco upewnia się, że nie udzieliła pożyczki ani nie przyznała finansowania ani gwarancji w innej formie do celów nabycia własności, bezpośrednio lub pośrednio, instrumentów kapitałowych lub zobowiązań tej instytucji. W przypadku udzielenia pożyczki lub przyznania finansowania lub gwarancji w innej formie innym rodzajom podmiotów instytucja przeprowadza stosowną kontrolę z zachowaniem należytej staranności.

5.   Jeżeli chodzi o towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie i podobne instytucje, w przypadku których klient jest zobowiązany na mocy prawa krajowego lub statutu instytucji do subskrybowania instrumentów kapitałowych w celu otrzymania pożyczki, pożyczki takiej nie uznaje się za bezpośrednie ani pośrednie finansowanie, jeżeli wszystkie poniższe warunki są spełnione:

a)

właściwy organ uznaje kwotę subskrypcji za nieistotną;

b)

celem pożyczki nie jest nabycie własności instrumentów kapitałowych ani zobowiązań udzielającej jej instytucji;

c)

beneficjent pożyczki musi subskrybować co najmniej jeden instrument kapitałowy instytucji, aby uzyskać status członka towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielni lub podobnej instytucji.

(*1)  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1)."

(*2)  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).”;"

9)

art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Uznany zysk ze sprzedaży związany z przyszłymi przychodami z tytułu marż oznacza w tym kontekście oczekiwany przyszły poziom »marży nadwyżkowej« zdefiniowanej jako ściągnięte opłaty za kredyt oraz inne przychody z tytułu opłat związane z sekurytyzowanymi ekspozycjami po odliczeniu kosztów i wydatków.”

;

10)

tytuł rozdziału III otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ III

KAPITAŁ DODATKOWY TIER I I KAPITAŁ TIER II ORAZ ZOBOWIĄZANIA KWALIFIKOWALNE”;

11)

art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20

Forma i charakter zachęt do wykupu do celów art. 52 ust. 1 lit. g), art. 63 lit. h), art. 72b ust. 2 lit. g) i art. 72c ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Zachęty do wykupu oznaczają wszystkie cechy, które sprawiają, że w dniu emisji oczekuje się, iż instrument kapitałowy lub zobowiązanie mogą zostać wykupione.

2.   Zachęty, o których mowa w ust. 1, przybierają następujące formy:

a)

opcja kupna połączona ze zwiększeniem spreadu kredytowego instrumentu lub zobowiązania w przypadku nieprzeprowadzenia wezwania do sprzedaży;

b)

opcja kupna połączona z wymogiem lub przysługującą inwestorowi opcją przekształcenia instrumentu lub zobowiązania w instrument w kapitale podstawowym Tier I w przypadku nieprzeprowadzenia wezwania do sprzedaży;

c)

opcja kupna połączona ze zmianą stopy referencyjnej, w przypadku gdy wartość spreadu kredytowego ponad drugą stopą referencyjną jest wyższa niż kwota wpłaty początkowej pomniejszona o wartość stopy swapowej;

d)

opcja kupna połączona ze zwiększeniem kwoty wykupu w przyszłości;

e)

opcja ponownego wprowadzenia do obrotu połączona ze zwiększeniem spreadu kredytowego instrumentu lub zobowiązania lub ze zmianą stopy referencyjnej, w przypadku gdy wartość spreadu kredytowego ponad drugą stopą referencyjną jest wyższa niż kwota wpłaty początkowej pomniejszona o wartość stopy swapowej, a instrument lub zobowiązanie nie są ponownie wprowadzane do obrotu;

f)

wprowadzenie instrumentu lub zobowiązania do obrotu w sposób sugerujący inwestorom, że instrument zostanie wykupiony.”

;

12)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Stopień ostrożności wymagany przy oszacowaniach stosowanych jako rozwiązanie alternatywne wobec obliczania ekspozycji bazowych do celów art. 76 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Oszacowanie jest wystarczająco ostrożne, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)

jeżeli uprawnienia inwestycyjne w ramach indeksu przewidują, że instrument funduszy własnych podmiotu sektora finansowego będącego częścią indeksu lub instrument zobowiązań kwalifikowalnych instytucji będącej częścią indeksu nie może przekroczyć maksymalnego odsetka indeksu, instytucja stosuje ten odsetek jako szacunkową wartość wykorzystywaną przy wycenie udziałów kapitałowych, odliczaną od, w stosownych przypadkach, pozycji kapitału podstawowego Tier I, pozycji kapitału dodatkowego Tier I lub pozycji kapitału Tier II zgodnie z art. 17 ust. 2, lub od pozycji kapitału podstawowego Tier I w sytuacjach, gdy instytucja nie jest w stanie precyzyjnie określić charakteru udziałów lub – w przypadku instytucji podlegającej wymogom art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – swoich pozycji zobowiązań kwalifikowalnych;

b)

jeżeli instytucja nie jest w stanie określić maksymalnego odsetka, o którym mowa w lit. a), oraz jeżeli indeks, jak wynika z uprawnień inwestycyjnych lub innych istotnych informacji, zawiera instrumenty funduszy własnych podmiotów sektora finansowego lub instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych instytucji, instytucja odlicza pełną kwotę portfeli indeksowych od, w stosownych przypadkach, pozycji kapitału podstawowego Tier I, pozycji kapitału dodatkowego Tier I lub pozycji kapitału Tier II, zgodnie art. 17 ust. 2, lub od pozycji kapitału podstawowego Tier I w sytuacjach, gdy instytucja nie jest w stanie precyzyjnie określić charakteru udziałów kapitałowych lub – w przypadku instytucji podlegającej wymogom art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – swoich pozycji zobowiązań kwalifikowalnych.

2.   Do celów ust. 1 zastosowanie mają poniższe warunki:

a)

pośredni udział kapitałowy z tytułu portfela indeksowego obejmuje część indeksu zainwestowaną w instrumenty w kapitale podstawowym Tier I, instrumenty w kapitale dodatkowym Tier I oraz instrumenty w kapitale Tier II podmiotów sektora finansowego ujętych w indeksie, jak również zainwestowaną w instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych instytucji ujętych w indeksie;

b)

indeks obejmuje fundusze indeksowe, indeksy akcyjne lub indeksy obligacji, lub wszelkie inne programy, w ramach których bazowy instrument finansowy jest instrumentem funduszy własnych emitowanym przez podmiot sektora finansowego lub instrumentem zobowiązań kwalifikowalnych emitowanym przez instytucję.”

;

13)

art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do celów art. 76 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 pojęcie »uciążliwy pod względem operacyjnym« oznacza sytuacje, w których bieżące stosowanie metod pełnego przeglądu w odniesieniu do udziałów kapitałowych w instrumentach kapitałowych w podmiotach sektora finansowego lub w odniesieniu do udziałów kapitałowych w instrumentach zobowiązań kwalifikowalnych w instytucjach jest nieuzasadnione w świetle oceny właściwych organów. Dokonując oceny charakteru sytuacji uciążliwych pod względem operacyjnym, właściwe organy biorą pod uwagę niski poziom istotności i krótki okres utrzymywania takich pozycji. Krótki okres utrzymywania wymaga wykazania przez instytucję wysokiego poziomu płynności indeksu.”

;

14)

sekcja 2 otrzymuje brzmienie:

SEKCJA 2

Zezwolenie na obniżenie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

Podsekcja 1

Zezwolenie nadzorcze na obniżenie funduszy własnych

Artykuł 27

Znaczenie wyrażenia »stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji« do celów art. 78 ust. 1 lit. a) i art. 78 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Wyrażenie »stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji« zawarte w art. 78 ust. 1 lit. a) i art. 78 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oznacza, że rentowność instytucji oceniona przez właściwy organ utrzymuje się na stabilnym poziomie lub że organ nie stwierdził wystąpienia żadnych negatywnych zmian po zastąpieniu instrumentów lub powiązanych ażio emisyjnych, o których mowa w art. 77 ust. 1 tego rozporządzenia, instrumentami funduszy własnych o takiej samej lub wyższej jakości w momencie oceny i w możliwej do przewidzenia przyszłości. W swojej ocenie właściwy organ bierze pod uwagę rentowność instytucji w warunkach skrajnych.

Artykuł 28

Wymogi proceduralne, w tym limity i procedury, dotyczące składania przez instytucję wniosków o zezwolenie na obniżenie funduszy własnych na podstawie art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Instytucja nie może przekazywać posiadaczom instrumentów funduszy własnych informacji o wykupach, obniżeniach i odkupach tych instrumentów przed uzyskaniem uprzedniego zezwolenia od właściwego organu.

2.   Jeżeli istnieje wystarczająca pewność, że działania wymienione w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zostaną przeprowadzone, oraz po uzyskaniu uprzedniego zezwolenia od właściwego organu instytucja odlicza odpowiednie kwoty instrumentów funduszy własnych podlegające wykupieniu, obniżeniu lub odkupieniu lub kwoty powiązanych ażio emisyjnych podlegające obniżeniu lub wypłacie, w stosownych przypadkach, od odpowiednich składników swoich funduszy własnych przed faktycznym przeprowadzeniem tych wykupów, obniżeń, odkupów lub wypłat. Uznaje się, że wystarczająca pewność istnieje w szczególności w przypadku, gdy instytucja publicznie ogłosiła zamiar wykupienia, obniżenia lub odkupienia instrumentów funduszy własnych.

3.   W przypadku uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wcześniej ustaloną kwotę, na którą właściwy organ udzielił zezwolenia, odlicza się od odpowiednich elementów funduszy własnych instytucji od momentu udzielenia zezwolenia.

4.   Składając wniosek o uprzednie zezwolenie, w tym o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, na działania wymienione w art. 77 ust. 1 tego rozporządzenia oraz w przypadku zakupu powiązanych instrumentów funduszy własnych w celu przekazania ich pracownikom instytucji jako część ich wynagrodzenia, instytucje informują swoje właściwe organy, że zakupu tych instrumentów dokonuje się w tym konkretnym celu. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 i 3 instrumenty te odlicza się od odpowiednich elementów funduszy własnych instytucji za okres, w którym znajdują się one w posiadaniu instytucji. Dokonanie odliczenia nie jest konieczne, jeżeli wydatki związane z dowolnym z działań opisanych w niniejszym ustępie zostały już włączone do funduszy własnych w następstwie śródrocznego raportu finansowego lub raportu finansowego na koniec roku.

5.   Właściwy organ udziela uprzedniego zezwolenia innego niż uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, na określony okres niezbędny do przeprowadzenia któregokolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 1 tego rozporządzenia, który jest nie dłuższy niż rok.

6.   Ust. 1–5 stosuje się, w stosownych przypadkach, na skonsolidowanym, subskonsolidowanym oraz jednostkowym poziomie stosowania wymogów ostrożnościowych.

Artykuł 29

Procedura składania przez instytucję wniosków o zezwolenie na obniżenie funduszy własnych na podstawie art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Instytucja składa do właściwego organu wniosek o uprzednie zezwolenie, w tym o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przed podjęciem któregokolwiek z działań, o których mowa w art. 77 ust. 1 tego rozporządzenia.

2.   Ust. 1 stosuje się, w stosownych przypadkach, na skonsolidowanym, subskonsolidowanym oraz jednostkowym poziomie stosowania wymogów ostrożnościowych.

Artykuł 30

Treść wniosku, który instytucja składa do celów art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Do wniosku, o którym mowa w art. 29, dołącza się wszystkie następujące elementy:

a)

dobrze uzasadnione wyjaśnienie przesłanek przeprowadzania któregokolwiek z działań, o których mowa w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

informację o tym, czy zezwolenie, którego dotyczy wniosek, opiera się na art. 78 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czy na art. 78 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia;

c)

w przypadku gdy instytucja zamierza wezwać do sprzedaży, wykupić lub odkupić instrumenty w kapitale dodatkowym Tier I lub instrumenty w kapitale Tier II, lub powiązane ażio emisyjne w okresie pięciu lat od daty ich emisji na podstawie art. 78 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – sposób spełnienia warunków określonych w tym artykule;

d)

informacje dotyczące stanu aktualnego i przyszłości, które obejmują okres co najmniej trzech lat, na temat kwot i wartości procentowych odpowiadających następującym wymogom w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych:

(i)

wymogowi w zakresie kapitału podstawowego Tier I określonemu w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogowi w zakresie kapitału Tier I określonemu w art. 92 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia oraz wymogowi w zakresie funduszy własnych określonemu w art. 92 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia;

(ii)

w celu uwzględnienia ryzyka innego niż ryzyko nadmiernej dźwigni – w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie dodatkowego kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE, w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie kapitału dodatkowego Tier I, o którym mowa w art. 104a tej dyrektywy, oraz w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie dodatkowych funduszy własnych określonemu w art. 104a tej dyrektywy;

(iii)

wymogowi połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE;

(iv)

wymogowi dotyczącemu wskaźnika dźwigni określonemu w art. 92 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w stosownych przypadkach wszelkim korektom zgodnie z art. 429a ust. 7 tego rozporządzenia;

(v)

w celu uwzględnienia ryzyka nadmiernej dźwigni – w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie dodatkowego kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE, oraz w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie kapitału dodatkowego Tier I, o którym mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE;

(vi)

w stosownych przypadkach wymogowi w zakresie bufora wskaźnika dźwigni kapitału Tier I dla globalnych instytucji o znaczeniu systemowym określonemu w art. 92 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(vii)

w stosownych przypadkach opartemu na analizie ryzyka wymogowi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonemu w art. 92a ust. 1 lit. a) lub art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w stosownych przypadkach nieopartemu na analizie ryzyka wymogowi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonemu w art. 92a ust. 1 lit. b) lub art. 92b tego rozporządzenia;

(viii)

minimalnemu wymogowi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 45 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, wymaganemu zgodnie z art. 45e i 45f tej dyrektywy, w stosownych przypadkach, obliczonemu jako kwota funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz wyrażonemu jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz jako kwota funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażona jako odsetek miary ekspozycji całkowitej danego podmiotu obliczonej zgodnie z art. 429 ust. 4 i art. 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

e)

informacje dotyczące stanu aktualnego i przyszłości na temat poziomu i struktury funduszy własnych oraz poziomu i struktury funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych posiadanych w celu zapewnienia zgodności, odpowiednio, z wymogami, o których mowa w lit. d) pkt (i)–(viii), przed wykonaniem i po wykonaniu któregokolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

f)

dokonaną przez instytucję skróconą ocenę wpływu działania, które instytucja planuje podjąć zgodnie z art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz wszelkich takich działań, które instytucja zamierza dodatkowo podjąć w ciągu trzech lat, na zgodność z wymogami, o których mowa w ust. 1 lit. d) pkt (i)–(viii);

g)

w przypadku gdy instytucja zamierza zastąpić instrumenty funduszy własnych lub powiązane ażio emisyjne na podstawie art. 78 ust. 1 lit. a) lub art. 78 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

(i)

informacje na temat ewentualnego rezydualnego terminu zapadalności zastępowanych instrumentów funduszy własnych oraz terminu zapadalności zastępujących je instrumentów funduszy własnych;

(ii)

stopień uprzywilejowania w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym zastępowanych instrumentów funduszy własnych i zastępujących je instrumentów funduszy własnych;

(iii)

koszt instrumentów funduszy własnych zastępujących instrumenty lub ażio emisyjne, o których mowa w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(iv)

planowany termin emisji instrumentów funduszy własnych zastępujących instrumenty lub ażio emisyjne, o których mowa w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(v)

wpływ na rentowność instytucji zgodnie z art. 78 ust. 1 lit. a) lub art. 78 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

h)

ocenę ryzyka, na jakie instytucja jest lub może być narażona, oraz informacje o tym, czy poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zapewnia odpowiednie pokrycie takiego ryzyka, uwzględniając wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego w odniesieniu do głównych czynników ryzyka w celu oszacowania potencjalnych strat;

i)

pokrycie pod względem funduszy własnych mających zastosowanie wytycznych przekazanych przez właściwy organ zgodnie z art. 104b ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE dotyczących proponowanego poziomu i struktury dodatkowych funduszy własnych przed wykonaniem i po wykonaniu któregokolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, obejmujące okres trzech lat;

j)

wszelkie inne informacje uznane przez właściwy organ za niezbędne do oceny stosowności udzielenia zezwolenia zgodnie z art. 78 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Do celów lit. e) informacje te obejmują okres co najmniej trzech lat i w odniesieniu do zobowiązań zawierają w stosownych przypadkach specyfikację następujących kwot:

a)

zobowiązań, które kwalifikują się jako instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 72b ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

zobowiązań, w odniesieniu do których organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zezwolił, aby kwalifikowały się jako instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 72b ust. 3 lub 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c)

zobowiązań, które są włączone do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 45b ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

d)

zobowiązań, które wynikają z instrumentów dłużnych zawierających wbudowane instrumenty pochodne, włączonych do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 45b ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE;

e)

zobowiązań wyemitowanych przez jednostkę zależną, które kwalifikują się do włączenia do skonsolidowanych instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych instytucji podlegającej art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 88a tego rozporządzenia lub podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 45b ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE;

f)

instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych uwzględnianych do celów spełnienia wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w przypadku instytucji będących istotnymi jednostkami zależnymi globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE zgodnie z art. 92b ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz do celów spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w przypadku podmiotów, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z art. 45f ust. 2 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Właściwy organ znosi obowiązek przedłożenia niektórych informacji wymienionych w ust. 1, jeżeli ma pewność, że już posiada te informacje.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się, w stosownych przypadkach, na jednostkowym, skonsolidowanym oraz subskonsolidowanym poziomie stosowania wymogów.

Artykuł 30a

Dodatkowe informacje, które należy przedłożyć wraz z wnioskiem o uprzednie zezwolenie ogólne na działania wymienione w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku ubiegania się o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, na działanie określone w art. 77 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia we wniosku określa się kwotę każdego objętego tym wnioskiem odpowiedniego wyemitowanego instrumentu w kapitale podstawowym Tier I.

2.   W przypadku ubiegania się o uprzednie zezwolenie ogólne na działanie określone w art. 77 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucja określa we wniosku wszystkie następujące elementy:

a)

kwotę każdego objętego tym wnioskiem odpowiedniego wyemitowanego instrumentu pozostałego do spłaty;

b)

całkowitą wartość bilansową instrumentów pozostałych do spłaty w każdej odpowiedniej kategorii kapitału.

3.   Wniosek o uprzednie zezwolenie ogólne na działanie określone w art. 77 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 może obejmować instrumenty funduszy własnych, które mają dopiero zostać wyemitowane, z zastrzeżeniem określenia informacji, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), w stosownych przypadkach, i które należy podać właściwemu organowi po dokonaniu danej emisji.

4.   Ust. 1, 2 i 3 stosuje się, w stosownych przypadkach, na skonsolidowanym, subskonsolidowanym oraz jednostkowym poziomie stosowania wymogów ostrożnościowych.

Artykuł 30b

Informacje, które należy przedłożyć wraz z wnioskiem o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego na działania wymienione w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Przed wygaśnięciem uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucja może złożyć wniosek o jego przedłużenie na okres każdorazowo nie dłuższy niż jeden dodatkowy rok, pod warunkiem że instytucja nie występuje o zwiększenie wcześniej ustalonej kwoty określonej przy udzieleniu uprzedniego zezwolenia ogólnego i nie zmienia wyjaśnienia przesłanek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 lit. a) i które przedstawiła przy ubieganiu się o pierwotne uprzednie zezwolenie ogólne.

2.   W przypadku składania wniosku o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w ust. 1, instytucja jest zwolniona z obowiązku przekazania informacji, o których mowa w art. 30 ust. 1 lit. a)–d), f), g) oraz i).

Artykuł 31

Terminy przedłożenia wniosku przez instytucję i rozpatrzenia wniosku przez właściwy organ do celów art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku uprzedniego zezwolenia innego niż uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucja przedkłada kompletny wniosek oraz informacje, o których mowa w art. 30, właściwemu organowi co najmniej na cztery miesiące przed dniem, w którym posiadacze instrumentów zostaną poinformowani o podjęciu jednego z działań wymienionych w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   W przypadku uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucja przedkłada kompletny wniosek oraz informacje, o których mowa w art. 30 i 30a, właściwemu organowi co najmniej na cztery miesiące przed dniem, w którym podjęte zostanie którekolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, w przypadku gdy wystąpiono o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 78 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 30b, instytucja przedkłada wniosek i informacje wymagane na mocy art. 30, 30a i 30b właściwemu organowi co najmniej na trzy miesiące przed upływem okresu, na który udzielono pierwotnego uprzedniego zezwolenia ogólnego.

4.   Właściwe organy mogą, w poszczególnych przypadkach i w wyjątkowych okolicznościach, zezwolić instytucjom na przedłożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, w okresie krótszym niż okresy określone w tych ustępach.

5.   Właściwy organ rozpatruje wniosek w okresie, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, albo w okresie, o którym mowa w ust. 4. Właściwe organy uwzględniają nowe informacje uzyskane w tym okresie, jeżeli są one dostępne i jeżeli uznają je za istotne. Właściwe organy rozpatrują wniosek wyłącznie wtedy, gdy są przekonane, że instytucja przekazała im wszystkie informacje wymagane na mocy art. 30 oraz, w stosownych przypadkach, art. 30a i 30b.

Artykuł 32

Wnioski w sprawie wykupów, obniżeń lub odkupów składane przez towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie, instytucje oszczędnościowe lub podobne instytucje do celów art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku wykupu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielni, instytucji oszczędnościowych lub podobnych instytucji wniosek, o którym mowa w art. 29 ust. 1 i 2, oraz informacje, o których mowa w art. 30 ust. 1, przedkłada się właściwemu organowi z taką samą częstotliwością, jak częstotliwość badania wykupów przez właściwy organ instytucji.

2.   Właściwe organy mogą udzielić uprzedniego zezwolenia na przeprowadzenie działania wymienionego w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do określonej, wcześniej ustalonej kwoty podlegającej wykupowi po odliczeniu kwoty subskrypcji nowych wpłaconych instrumentów w kapitale podstawowym Tier I w okresie do jednego roku. Ta wcześniej ustalona kwota może wynieść do 2 % kapitału podstawowego Tier I, jeżeli organy te są przekonane, że działanie to nie będzie stanowiło zagrożenia dla obecnej lub przyszłej sytuacji instytucji pod względem wypłacalności.

Podsekcja 2

Zezwolenie na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych

Artykuł 32a

Znaczenie wyrażenia »stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji« do celów art. 78a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Wyrażenie »stabilny z punktu widzenia zdolności dochodowej danej instytucji« zawarte w art. 78a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oznacza, że rentowność instytucji oceniona przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji utrzymuje się na stabilnym poziomie lub że organ nie stwierdził wystąpienia żadnych negatywnych zmian po zastąpieniu instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych instrumentami funduszy własnych lub instrumentami zobowiązań kwalifikowalnych o takiej samej lub wyższej jakości w momencie oceny i w możliwej do przewidzenia przyszłości. W swojej ocenie organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bierze pod uwagę rentowność instytucji w warunkach skrajnych.

Artykuł 32b

Wymogi proceduralne, w tym limity i procedury, dotyczące składania przez instytucję wniosków o zezwolenie na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Instytucja nie może przekazywać posiadaczom instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych informacji o wezwaniach do sprzedaży, wykupach, obniżeniach i odkupach tych instrumentów przed uzyskaniem uprzedniego zezwolenia od organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2.   Jeżeli istnieje wystarczająca pewność, że działania wymienione w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zostaną przeprowadzone, oraz po uzyskaniu uprzedniego zezwolenia od organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucja odlicza kwoty podlegające wezwaniu do sprzedaży, wykupieniu, spłacie lub odkupieniu od swoich instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych przed faktycznym przeprowadzeniem tych wezwań do sprzedaży, wykupów, spłat lub odkupów. Uznaje się, że wystarczająca pewność istnieje w szczególności w przypadku, gdy instytucja publicznie ogłosiła zamiar wezwania do sprzedaży, wykupienia, spłaty lub odkupienia instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych.

3.   W przypadku uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wcześniej ustaloną kwotę, na którą organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji udzielił zezwolenia, odlicza się od instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych instytucji od momentu udzielenia zezwolenia.

4.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji udziela uprzedniego zezwolenia innego niż uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, na określony okres niezbędny do przeprowadzenia któregokolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 2 tego rozporządzenia, który jest nie dłuższy niż rok.

5.   W przypadku ubiegania się o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wcześniej ustalona kwota, na którą udzielono uprzedniego zezwolenia ogólnego, nie może przekraczać 10 % całkowitej kwoty pozostałych do spłaty instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych.

6.   Ust. 1–5 stosuje się, w stosownych przypadkach, na skonsolidowanym, subskonsolidowanym oraz jednostkowym poziomie stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

Artykuł 32c

Procedura składania przez instytucję wniosków o zezwolenie na obniżenie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych na podstawie art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Instytucja składa do organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wniosek o uprzednie zezwolenie, w tym o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przed podjęciem działania, o którym mowa w art. 77 ust. 2 tego rozporządzenia.

2.   Ust. 1 stosuje się, w stosownych przypadkach, na jednostkowym, skonsolidowanym oraz subskonsolidowanym poziomie stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

Artykuł 32d

Treść wniosku, który instytucja składa do celów art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Do wniosku, o którym mowa w art. 32c, dołącza się wszystkie następujące elementy:

a)

dobrze uzasadnione wyjaśnienie przesłanek przeprowadzania któregokolwiek z działań, o których mowa w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

informację o tym, czy zezwolenie, którego dotyczy wniosek, opiera się na art. 78a ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czy na art. 78a ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia;

c)

informacje dotyczące stanu aktualnego i przyszłości, które obejmują okres co najmniej trzech lat, na temat następujących wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych:

(i)

w stosownych przypadkach opartego na analizie ryzyka wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonego w art. 92a ust. 1 lit. a) lub art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w stosownych przypadkach nieopartego na analizie ryzyka wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonego w art. 92a ust. 1 lit. b) lub art. 92b tego rozporządzenia;

(ii)

minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określonego w art. 45 dyrektywy 2014/59/UE, obliczonego zgodnie z art. 45e i 45f tej dyrektywy, w stosownych przypadkach, jako kwota funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażona jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko danego podmiotu obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz jako kwota funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyrażona jako odsetek miary ekspozycji całkowitej danego podmiotu obliczonej zgodnie z art. 429 ust. 4 i art. 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(iii)

wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE;

d)

informacje dotyczące stanu aktualnego i przyszłości na temat poziomu i struktury funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych posiadanych w celu zapewnienia zgodności, odpowiednio, z wymogami, o których mowa w ust. 1 lit. c) pkt (i), (ii) i (iii), przed wykonaniem i po wykonaniu działania, o którym mowa w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Informacje te obejmują okres co najmniej trzech lat i w odniesieniu do zobowiązań kwalifikowalnych zawierają w stosownych przypadkach specyfikację następujących kwot:

(i)

zobowiązań, które kwalifikują się jako instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 72b ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(ii)

zobowiązań, w odniesieniu do których organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zezwolił, aby kwalifikowały się jako instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 72b ust. 3 lub 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(iii)

zobowiązań, które są włączone do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 45b ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE;

(iv)

zobowiązań, które wynikają z instrumentów dłużnych zawierających wbudowane instrumenty pochodne, włączonych do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 45b ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE;

(v)

zobowiązań wyemitowanych przez jednostkę zależną, które kwalifikują się do włączenia do skonsolidowanych instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych instytucji podlegającej art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 88a tego rozporządzenia lub podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 45b ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE;

(vi)

instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych uwzględnianych do celów spełnienia wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w przypadku instytucji będących istotnymi jednostkami zależnymi globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE zgodnie z art. 92b ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz do celów spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w przypadku podmiotów, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zgodnie z art. 45f ust. 2 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE;

e)

dokonaną przez instytucję skróconą ocenę wpływu działania, które instytucja planuje podjąć zgodnie z art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz wszelkich takich działań, które instytucja zamierza dodatkowo podjąć w ciągu trzech lat, na zgodność z wymogami, o których mowa w ust. 1 lit. c) pkt (i), (ii) i (iii);

f)

w przypadku gdy instytucja zamierza zastąpić instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 78a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

(i)

informacje na temat rezydualnego terminu zapadalności zastępowanych instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych oraz terminu zapadalności zastępujących je instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych;

(ii)

stopień uprzywilejowania w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym zastępowanych instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych lub zastępujących je instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych;

(iii)

koszt instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych zastępujących instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych;

(iv)

planowany termin emisji instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych zastępujących instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(v)

wpływ na rentowność instytucji zgodnie z art. 78a ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

g)

ocenę ryzyka, na jakie instytucja jest lub może być narażona, w szczególności informacje o tym, czy poziom funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych zapewnia odpowiednie pokrycie takiego ryzyka, uwzględniając wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego w odniesieniu do głównych czynników ryzyka w celu oszacowania potencjalnych strat;

h)

w przypadku gdy zastosowanie ma art. 78a ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – wykazanie, że częściowe lub całkowite zastąpienie instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych instrumentami funduszy własnych jest niezbędne do zapewnienia zgodności z wymogami w zakresie funduszy własnych;

i)

wszelkie inne informacje uznane przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za niezbędne do oceny stosowności udzielenia zezwolenia zgodnie z art. 78a rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji znosi obowiązek przedłożenia niektórych informacji wymienionych w ust. 1, jeżeli ma pewność, że już posiada te informacje.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się, w stosownych przypadkach, na jednostkowym, skonsolidowanym oraz subskonsolidowanym poziomie stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

Artykuł 32e

Dodatkowe informacje, które należy przedłożyć wraz z wnioskiem o uprzednie zezwolenie ogólne na działania wymienione w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku ubiegania się o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, na działanie określone w art. 77 ust. 2 tego rozporządzenia instytucja określa we wniosku całkowitą kwotę pozostałych do spłaty instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, w tym całkowitą kwotę pozostałych do spłaty instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, które spełniają warunki określone w art. 88a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub w art. 45b ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE.

2.   Wniosek o uprzednie zezwolenie ogólne na działanie określone w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 może obejmować instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych, które mają dopiero zostać wyemitowane, z zastrzeżeniem określenia ostatecznej kwoty, o której mowa w ust. 1 i którą należy podać organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji po dokonaniu danej emisji.

Artykuł 32f

Informacje, które należy przedłożyć wraz z wnioskiem o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego na działania wymienione w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Przed wygaśnięciem uprzedniego zezwolenia ogólnego udzielonego na podstawie art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucja może złożyć wniosek o jego przedłużenie na okres każdorazowo nie dłuższy niż jeden dodatkowy rok, pod warunkiem że instytucja nie występuje o zwiększenie wcześniej ustalonej kwoty określonej przy udzieleniu pierwotnego uprzedniego zezwolenia ogólnego i nie zmienia wyjaśnienia przesłanek, o którym mowa w art. 32d ust. 1 lit. a) i które przedstawiła przy ubieganiu się o pierwotne uprzednie zezwolenie ogólne.

2.   W przypadku składania wniosku o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w ust. 1, instytucja jest zwolniona z obowiązku przekazania informacji, o których mowa w art. 32d ust. 1 lit. a), b), c), e), f) oraz h).

Artykuł 32g

Terminy przedłożenia wniosku przez instytucję i rozpatrzenia wniosku przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do celów art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku uprzedniego zezwolenia innego niż uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucja przedkłada kompletny wniosek oraz informacje, o których mowa w art. 32d, organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co najmniej na cztery miesiące przed dniem, w którym posiadacze instrumentów zostaną poinformowani o podjęciu jednego z działań wymienionych w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   W przypadku uprzedniego zezwolenia ogólnego, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucja przedkłada kompletny wniosek oraz informacje, o których mowa w art. 32d i 32e, organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co najmniej na cztery miesiące przed dniem, w którym podjęte zostanie jedno z działań wymienionych w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, w przypadku gdy wystąpiono o przedłużenie uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 32f, instytucja przedkłada komplety wniosek i informacje wymagane na mocy art. 32d, 32e i 32f organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co najmniej na trzy miesiące przed upływem okresu, na który udzielono pierwotnego uprzedniego zezwolenia ogólnego.

4.   Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą, w poszczególnych przypadkach i w wyjątkowych okolicznościach, zezwolić instytucjom na przedłożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, w okresie krótszym niż okresy określone w tych ustępach.

5.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozpatruje wniosek w okresie, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, albo w okresie, o którym mowa w ust. 4. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględniają nowe informacje uzyskane w tym okresie, jeżeli są one dostępne i jeżeli uznają je za istotne. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozpatrują wniosek wyłącznie wtedy, gdy są przekonane, że instytucja przekazała im wszystkie informacje wymagane na mocy art. 32d oraz, w stosownych przypadkach, art. 32e i 32f.

Artykuł 32h

Uproszczone wymogi obowiązujące instytucje, w odniesieniu do których organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalił minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określony w art. 45 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE na poziomie nieprzekraczającym kwoty wystarczającej do pokrycia strat

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 32d, 32e i 32f, w przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 32c, składa instytucja, w odniesieniu do której organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalił minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określony w art. 45 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE na poziomie nieprzekraczającym kwoty wystarczającej do pokrycia strat zgodnie z art. 45c ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy, do wniosku dołącza się wszystkie poniższe elementy:

a)

dobrze uzasadnione wyjaśnienie przesłanek przeprowadzania któregokolwiek z działań, o których mowa w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

informację o tym, czy zezwolenie, którego dotyczy wniosek, opiera się na art. 78a ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czy na art. 78a ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia.

2.   Uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, udzielone w następstwie wniosku złożonego zgodnie z ust. 1, nie podlega ograniczeniu określonemu w art. 32b ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 32 g instytucje, o których mowa w ust. 1, przedkładają wniosek, o którym mowa w art. 32c, organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co najmniej na trzy miesiące przed dniem, w którym posiadacze instrumentów zostaną poinformowani o podjęciu jednego z działań wymienionych w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub, w przypadku wniosku o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia, co najmniej na trzy miesiące przed dniem, w którym podjęte zostanie którekolwiek z działań wymienionych w art. 77 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

4.   Jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie wyrazi na piśmie sprzeciwu wobec wniosku, o którym mowa w art. 32c, w terminach określonych w ust. 3, uznaje się, że zezwolenie zostało udzielone.

5.   Niniejszy artykuł stosuje się, w stosownych przypadkach, na jednostkowym, skonsolidowanym oraz subskonsolidowanym poziomie stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych.

Artykuł 32i

Proces dotyczący współpracy między właściwym organem a organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przy udzielaniu zezwolenia, o którym mowa w art. 78a rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   W przypadku gdy kompletny wniosek o uprzednie zezwolenie, w tym o uprzednie zezwolenie ogólne, o którym mowa w art. 78a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, składa instytucja, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji niezwłocznie przekazuje ten wniosek właściwemu organowi, w tym informacje, o których mowa w art. 32d oraz, w stosownych przypadkach, w art. 32e, 32f lub 32h.

2.   Jednocześnie z przekazaniem informacji, o których mowa w ust. 1, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zwraca się do właściwego organu z wnioskiem o konsultacje w sprawie otrzymanego wniosku, co obejmuje wzajemną wymianę wszelkich innych istotnych informacji na potrzeby oceny wniosku przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub właściwy organ.

3.   Właściwy organ i organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uzgadniają odpowiedni termin na udzielenie odpowiedzi w ramach konsultacji, o których mowa w ust. 2, nieprzekraczający trzech miesięcy od daty otrzymania wniosku o konsultacje, który to termin zostaje skrócony do dwóch miesięcy, jeżeli konsultacje dotyczą przedłużenia uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32f lub uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32h. Przed podjęciem decyzji w sprawie zezwolenia organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bierze pod uwagę opinie otrzymane od właściwego organu.

4.   Jeżeli wymagana jest zgoda właściwego organu zgodnie z art. 78a ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamia właściwy organ w terminie dwóch miesięcy od daty wniosku o konsultacje, o którym mowa w ust. 2, lub w terminie jednego miesiąca, jeżeli konsultacje dotyczą przedłużenia uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32f lub uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32h, o proponowanym koniecznym marginesie, o który – w następstwie działania, o którym mowa w art. 77 ust. 2 tego rozporządzenia – zdaniem organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji fundusze własne i zobowiązania kwalifikowalne danej instytucji muszą przekraczać dotyczące jej wymogi.

5.   W terminie trzech tygodni lub, jeżeli konsultacje dotyczą przedłużenia uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32f lub uprzedniego zezwolenia ogólnego na podstawie art. 32h, w terminie dwóch tygodni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ przekazuje swoją pisemną zgodę organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W przypadku gdy właściwy organ nie zgadza się lub częściowo nie zgadza się z organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, informuje o tym organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w tym terminie, podając uzasadnienie.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, jeżeli wymagana jest zgoda właściwego organu zgodnie z art. 78a ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwy organ udziela odpowiedzi na konsultacje, o których mowa w ust. 2, jednocześnie z przekazaniem organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji swojej pisemnej zgody, o której mowa w ust. 5.

7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3–6, jeżeli maksymalny termin rozpatrywania wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest krótszy niż cztery miesiące zgodnie z art. 32 g ust. 3 lub 4, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz właściwy organ uzgadniają terminy, o których mowa w ust. 3, 4 i 5, z uwzględnieniem odpowiedniego maksymalnego terminu.

8.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz właściwy organ starają się osiągnąć zgodę, o której mowa w ust. 5, aby zapewnić rozpatrzenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, w każdym przypadku w terminie, o którym mowa w art. 32 g ust. 1, 2, 3 lub 4.

9.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bez zbędnej zwłoki powiadamia właściwy organ o decyzji podjętej w sprawie zezwolenia. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji informuje również właściwy organ w przypadku cofnięcia uprzedniego zezwolenia ogólnego, jeżeli instytucja narusza którekolwiek z kryteriów przewidzianych do celów tego zezwolenia.”

;

15)

w rozdziale IV sekcja 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie:

SEKCJA 3

Tymczasowe odstępstwo od odliczania z funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych”;

b)

tytuł art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Tymczasowe odstępstwo od odliczania z funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych do celów art. 79 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013”;

c)

art. 33 ust. 2 i 3 otrzymuje brzmienie:

„2.   Odstępstwo stosuje się wyłącznie do nowych udziałów kapitałowych w postaci instrumentów funduszy własnych w podmiotach sektora finansowego lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych w instytucjach, które to podmioty lub instytucje są objęte pomocą finansową.

3.   Do celów przyznawania tymczasowego odstępstwa od odliczania z funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, w stosownych przypadkach, właściwy organ może uznać, że celem posiadanych udziałów, o których mowa w art. 79 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest pomoc finansowa przeznaczona na reorganizację oraz uratowanie danego podmiotu sektora finansowego lub instytucji, w przypadku gdy operacja jest przeprowadzana zgodnie z planem i została zatwierdzona przez właściwy organ oraz gdy w planie wyraźnie określono poszczególne etapy, harmonogram i cele oraz związek między posiadanymi udziałami a pomocą finansową.”

.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 8).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 296).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2401 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 1).

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).


Top