—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków oraz odpowiednie licencje,

—

powiązane plany finansowania.

—

wszystkie publikacje naukowe uzyskane w wyniku badań finansowanych ze środków publicznych były udostępniane na zasadach otwartego dostępu najpóźniej od 2020 r.,

—

niezależnie od kanału publikacji (czasopismo naukowe, infrastruktura cyfrowa, kanały multimedialne lub nowe i eksperymentalne metody komunikacji naukowej) otwarty dostęp do publikacji powstałych w wyniku badań finansowanych ze środków publicznych był przyznawany jak najszybciej, najlepiej w momencie publikacji, a w każdym razie nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od daty publikacji (nie później niż w ciągu 12 miesięcy w przypadku nauk społecznych i humanistycznych);

—

uwzględniając rozwój technologiczny, warunki udzielania licencji stosowane na rynku nie ograniczały w nieuzasadniony sposób eksploracji tekstów i danych w publikacjach powstałych w wyniku badań finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi prawa autorskiego i bez uszczerbku dla tych przepisów,

—

przy zawieraniu umów z wydawcami naukowymi naukowcy zachowali niezbędne prawa własności intelektualnej, między innymi w celu spełnienia wymogów polityki otwartego dostępu. Dotyczy to w szczególności samodzielnego archiwizowania i ponownego wykorzystywania (zwłaszcza poprzez eksplorację tekstów i danych),

—

publikowano informacje na temat umów między instytucjami publicznymi lub grupami takich instytucji a wydawcami dotyczących dostarczania informacji naukowych, w celu zwiększenia przejrzystości rynku i uczciwej konkurencji, bez uszczerbku dla ochrony wiedzy eksperckiej i informacji biznesowych (tajemnic handlowych). Powinno to obejmować wszystkie rodzaje umów, a w szczególności tzw. „duże transakcje” (tj. pakiety abonamentowe na czasopisma w formie drukowanej i elektronicznej po obniżonych cenach) i związane z nimi „umowy kompensacyjne”, których celem jest uzyskanie obniżonych opłat za usługi publikacji w ramach otwartego dostępu dla konsorcjów,

—

innowacyjne przedsiębiorstwa, w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa, naukowcy niezależni (np. naukowcy amatorzy), sektor publiczny, prasa i obywatele mieli, w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, możliwie najszerszy dostęp do naukowych publikacji wyników badań, które otrzymują finansowanie ze środków publicznych, w celu umożliwienia innowacji, wzmocnienia pozycji sektora publicznego i informowania obywateli.

—

określenie na poziomie instytucji strategii rozpowszechniania i otwartego dostępu do publikacji naukowych oraz ustanowienie planów wdrożenia,

—

włączenie wymogów dotyczących otwartego dostępu jako warunku umów o udzielenie dotacji lub innego wsparcia finansowego na rzecz badań, wraz z mechanizmami monitorowania zgodności z tymi wymogami i działaniami następczymi w celu skorygowania przypadków niezgodności,

—

udostępnienie środków finansowych potrzebnych na rozpowszechnianie (w tym na otwarty dostęp i ponowne wykorzystanie) w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny, z uwzględnieniem różnych kanałów, w tym infrastruktury cyfrowej, w stosownych przypadkach, oraz nowych i eksperymentalnych sposobów komunikacji naukowej,

—

udzielanie naukowcom wskazówek odnośnie do sposobu spełniania wymogów polityki otwartego dostępu oraz wsparcie ich w tych działaniach, zwłaszcza w zakresie zarządzania prawami własności intelektualnej w celu zapewnienia otwartego dostępu do ich publikacji,

—

prowadzenie wspólnych negocjacji z wydawcami w celu uzyskania przejrzystych i możliwie jak najkorzystniejszych warunków dostępu do publikacji, w tym warunków dotyczących wykorzystywania i ponownego wykorzystywania danych,

—

zapewnienie, aby publikacje powstałe w wyniku badań finansowanych ze środków publicznych były łatwe do zidentyfikowania za pomocą odpowiednich środków technicznych, w tym metadanych dołączonych do elektronicznych wersji wyników badań i trwałych identyfikatorów.

—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków oraz odpowiednie licencje,

—

powiązane plany finansowania.

—

planowanie zarządzania danymi stało się standardową praktyką naukową na wczesnym etapie procesu badawczego, kiedy dane są generowane lub gromadzone, w tym poprzez wymóg sporządzania planów zarządzania danymi,

—

wyniki badań naukowych, które pochodzą z badań finansowanych ze środków publicznych, stały się i pozostały możliwe do wyszukania, dostępne, interoperacyjne i nadające się do ponownego wykorzystania („zasady FAIR”) w bezpiecznym i zaufanym środowisku, za pośrednictwem infrastruktur cyfrowych (w tym, w stosownych przypadkach, infrastruktur zrzeszonych w ramach europejskiej chmury dla otwartej nauki), chyba że nie jest to możliwe lub jest to sprzeczne z dalszym wykorzystaniem wyników badań (dostęp „otwarty w największym możliwym zakresie, zamknięty tylko w koniecznym”). Może to być podyktowane w szczególności względami ochrony prywatności, tajemnicą handlową, bezpieczeństwem narodowym, uzasadnionymi interesami handlowymi lub prawami własności intelektualnej stanowiącymi własność osób trzecich. Strategie i krajowe plany działania nie powinny mieć wpływu na jakiekolwiek dane, wiedzę ekspercką i informacje, niezależnie od ich formy i charakteru, pozostające w posiadaniu podmiotów prywatnych wchodzących w skład partnerstw publiczno-prywatnych, pochodzące z okresu przed podjęciem badań,

—

uwzględniając rozwój technologiczny (w tym rozwój danych dynamicznych – pozyskiwanych w czasie rzeczywistym) rozwiązania w zakresie udzielania licencji stosowane na rynku nie ograniczały w nieuzasadniony sposób eksploracji tekstów i danych wyników badań naukowych pochodzących z badań finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi prawa autorskiego i bez uszczerbku dla tych przepisów,

—

innowacyjne przedsiębiorstwa, w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa, naukowcy niezależni (np. naukowcy amatorzy), sektor publiczny, prasa i obywatele mieli, w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, możliwie najszerszy dostęp do wyników badań naukowych pochodzących z badań finansowanych ze środków publicznych, w celu umożliwienia innowacji, wzmocnienia pozycji sektora publicznego i informowania obywateli.

—

określenie strategii instytucjonalnych w zakresie zarządzania wynikami badań oraz ustanowienie planów wdrożenia,

—

uwzględnienie wymogów dotyczących planów zarządzania danymi oraz otwartym dostępem do wyników badań naukowych co do zasady (dostęp „otwarty w największym możliwym zakresie, zamknięty tylko w koniecznym”) w odniesieniu do projektów generujących wyniki badań naukowych w ramach umów o udzielenie dotacji i innego wsparcia finansowego badań, wraz z mechanizmami monitorowania zgodności z tymi wymogami i działaniami następczymi w celu skorygowania przypadków niezgodności,

—

udostępnienie niezbędnych funduszy na zarządzanie danymi,

—

udzielanie naukowcom wskazówek odnośnie do sposobu spełniania wymogów strategii zarządzania wynikami badań naukowych oraz wspieranie ich w tych działaniach, w szczególności w odniesieniu do rozwoju umiejętności w zakresie planowania zarządzania danymi i stosowania infrastruktury cyfrowej, która wspiera dostęp do wyników badań naukowych i ich ochronę,

—

zapewnienie, aby zbiory danych były łatwo identyfikowalne dzięki oznaczeniu ich trwałymi identyfikatorami i mogły zostać połączone z innymi zbiorami danych i publikacjami za pomocą odpowiednich mechanizmów, a także zostały opatrzone dodatkowymi informacjami umożliwiającymi ich właściwą ocenę i wykorzystanie.

—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków oraz odpowiednie licencje,

—

powiązane plany finansowania.

—

instytucje akademickie otrzymujące finansowanie publiczne opracowały strategie dotyczące ochrony ich wyników naukowych,

—

wprowadzono skuteczny system przechowywania informacji naukowych w postaci elektronicznej, obejmujący publikacje powstałe w formie cyfrowej i powiązane wyniki badań,

—

informacje naukowe wybrane do długoterminowej ochrony były przechowywane w odpowiedni sposób, co obejmuje sprzęt i oprogramowanie niezbędne do umożliwienia ponownego wykorzystania informacji,

—

promowano niepowtarzalną identyfikację (wzajemne powiązanie wyników badań, naukowców, ich przynależności i finansujących ich badania podmiotów, oraz podmiotów wnoszących wkład w badania) za pomocą szerokiego zakresu trwałych identyfikatorów, tak aby umożliwić łatwe wyszukiwanie, odtwarzalność i długoterminową ochronę wyników badań,

—

wprowadzono systemy i warunki przyznawania licencji nadające się do odczytu maszynowego, zgodne z już istniejącymi otwartymi licencjami, umożliwiające ponowne wykorzystywanie informacji naukowych uzyskanych w wyniku badań finansowanych ze środków publicznych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami w zakresie prawa autorskiego i bez uszczerbku dla tych przepisów, w celu umożliwienia zgodnego z prawem ponownego wykorzystania i ochrony danych,

—

zainteresowanym podmiotom oferującym usługi o wartości dodanej oparte na ponownym wykorzystaniu informacji naukowej stworzono sprzyjające warunki.

—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków oraz odpowiednie licencje,

—

powiązane plany finansowania.

—

zasoby były rezerwowane na określone cele, mobilizowane i tworzone w sposób zapewniający ich efektywność ekonomiczną i innowacyjność przy jednoczesnym wspieraniu konkurencji na rynku wewnętrznym,

—

zachowano jakość i niezawodność infrastruktury między innymi za pomocą szeroko uznanych mechanizmów certyfikacji, specyfikacji i norm,

—

naukowcy mieli – w przejrzysty i niedyskryminujący sposób – lepszy dostęp do zasobów badawczych i usług przechowywania, zarządzania, analizowania, udostępniania i ponownego wykorzystywania informacji naukowych, w tym za pośrednictwem europejskiej chmury dla otwartej nauki, kiedy już będzie dostępna,

—

dzięki zastosowaniu dodatkowych wskaźników i mierników, infrastruktura była w stanie gromadzić informacje, które wspomagają monitorowanie i ocenę otwartości i otwartej nauki oraz badań i kariery.

—

zaangażowanie się w zdefiniowanie norm w zakresie danych i usług dostarczanych poprzez europejską chmurę dla otwartej nauki oraz wskaźników i mierników służących do pomiaru oddziaływania badań w kontekście tej chmury,

—

zapewnienie interoperacyjności nowo powstałej lub zmodernizowanej infrastruktury, tak aby uwzględnić rozwój europejskiej chmury dla otwartej nauki, a tym samym zapobiegać powstawaniu silosów, co przyczyni się do ograniczenia rozdrobnienia i promowania odkryć naukowych i współpracy między dyscyplinami i państwami,

—

przygotowanie gruntu pod korzystanie z usług i udostępnianie informacji naukowych za pośrednictwem europejskiej chmury dla otwartej nauki.

—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków,

—

powiązane plany finansowania.

—

oferowano niezbędne szkolenia i kształcenie w zakresie otwartego dostępu, zarządzania wynikami badań, zarządzania danymi, ochrony danych, przechowywania danych i otwartej nauki w ramach systemu szkolnictwa wyższego i kształcenia na wszystkich etapach kariery, a także aby w tych obszarach stosowano w pracy naukowej najlepsze praktyki branżowe,

—

promowano lub oferowano zaawansowane programy nowych studiów przygotowujących specjalistów w dziedzinie technologii przetwarzania danych,

—

wspierano rozwój i kształcenie specjalistów w zakresie informatyki pracujących w środowiskach intensywnie przetwarzających dane, w tym specjalistów od przetwarzania danych, techników i administratorów danych.

—

konkretne cele i wskaźniki osiąganych postępów,

—

plany wdrażania, w tym podział obowiązków,

—

powiązane plany finansowania.

—

system kariery naukowej wspierał i premiował naukowców, którzy uczestniczą w kulturze dzielenia się wynikami badań naukowych, w szczególności poprzez zapewnianie wczesnej wymiany i otwartego dostępu do swoich publikacji i innych wyników swoich badań,

—

instytucje odpowiedzialne za zarządzanie publicznymi środkami na badania naukowe oraz instytucje akademickie finansowane ze środków publicznych współuczestniczyły we wdrażaniu krajowej strategii poprzez przygotowanie mechanizmów ułatwiających, mierzących i premiujących dzielenie się informacjami naukowymi,

—

systemy oceny badań i kariery zostały wzbogacone poprzez wprowadzenie dodatkowych wskaźników i mierników, które mogą służyć ocenie otwartości, w tym m.in. szerszego społecznego wpływu badań, oraz ocenie poszczególnych naukowców („wskaźniki nowej generacji”).

—

dialogi te wzmacniały połączone środowisko technologiczne otwartej nauki, które obejmuje wszelkie wyniki badań na wszystkich etapach badań (dane, publikacje, oprogramowanie, metody, protokoły itd.),

—

stopniowo osiągano systemowe zmiany w kierunku otwartej nauki obejmujące, oprócz zmian technologicznych i wydajności, zasadę wzajemności, zmianę kulturową wśród naukowców, jak również zmianę instytucjonalną w dziedzinie badań naukowych w instytucjach akademickich i podmiotach finansujących sprzyjającą otwartej nauce, w tym, w stosownych przypadkach, w kwestiach takich jak rzetelność badawcza i etyka.

—

koordynacja działań wymienionych w niniejszym zaleceniu,

—

występowanie jako partner do rozmów z Komisją w kwestiach dotyczących dostępu do informacji naukowych oraz ich ochrony, obejmujących zwłaszcza lepsze określenie wspólnych zasad i norm, środków wdrażania oraz nowych sposobów rozpowszechniania wyników badań i dzielenia się nimi w europejskiej przestrzeni badawczej,

—

składanie sprawozdań z działań wskazanych w niniejszym zaleceniu.