This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32016R1227
Commission Implementing Regulation (EU) 2016/1227 of 27 July 2016 amending Regulation (EEC) No 2568/91 on the characteristics of olive oil and olive-residue oil and on the relevant methods of analysis
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1227 z dnia 27 lipca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2568/91 w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1227 z dnia 27 lipca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2568/91 w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy
C/2016/4777
Dz.U. L 202 z 28.7.2016, pp. 7–13
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
No longer in force, Date of end of validity: 23/11/2022; Uchylona w sposób domniemany przez 32022R2104
|
28.7.2016 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 202/7 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1227
z dnia 27 lipca 2016 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2568/91 w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 91 akapit pierwszy lit. d) i akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 (2) określono chemiczne i organoleptyczne właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz ustalono metody oceny tych właściwości. Metody te są regularnie uaktualniane na podstawie opinii ekspertów w dziedzinie chemii oraz zgodnie z wynikami prac prowadzonych w ramach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy (IOC). |
|
(2) |
Aby zapewnić wdrożenie na poziomie Unii najnowszych norm międzynarodowych określonych przez IOC, należy zaktualizować metodę oznaczania wolnej kwasowości oraz metodę służącą do organoleptycznej oceny oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2568/91. |
|
(3) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2568/91. |
|
(4) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2568/91 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
|
2) |
w załączniku XII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia. |
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2016 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1).
ZAŁĄCZNIK I
„ZAŁĄCZNIK II
OZNACZANIE WOLNYCH KWASÓW TŁUSZCZOWYCH, METODA NA ZIMNO
1. ZAKRES I DZIEDZINA STOSOWANIA
Niniejsza metoda opisuje sposób oznaczania wolnych kwasów tłuszczowych w oliwie z oliwek i w oliwie z wytłoczyn z oliwek. Zawartość wolnych kwasów tłuszczowych wyrażona jest w postaci kwasowości obliczonej jako procentowa część kwasu oleinowego.
2. ZASADA
Próbkę rozpuszcza się w mieszaninie rozpuszczalników, a obecne w niej wolne kwasy tłuszczowe miareczkuje przy użyciu roztworu wodorotlenku potasu lub wodorotlenku sodu.
3. ODCZYNNIKI
Stosować wyłącznie odczynniki o uznanej czystości analitycznej i wodę destylowaną lub o równoważnym stopniu czystości.
3.1. Eter dietylowy; etanol 95 % (v/v), mieszanina jednakowych objętościowo części.
Zobojętnić dokładnie w momencie stosowania za pomocą roztworu wodorotlenku potasu (3.2) z dodatkiem 0,3 ml roztworu fenoloftaleiny (3.3) na 100 ml mieszaniny.
|
Uwaga 1: |
Eter dietylowy jest wysoce łatwopalny i może tworzyć wybuchowe nadtlenki. Stosując tę substancję należy zachować szczególną ostrożność. |
|
Uwaga 2: |
Jeśli zastosowanie eteru dietylowego jest niemożliwe, można zastosować mieszaninę rozpuszczalników zawierających etanol i toluen. Jeśli to konieczne, etanol można zastąpić 2-propanolem. |
3.2. Wodorotlenek potasu lub wodorotlenek sodu, mianowany roztwór etanolowy lub wodny, c(KOH) [lub c(NaOH)] o stężeniu 0,1 mol/l lub, jeśli konieczne, c(KOH) [lub c(NaOH)] o stężeniu 0,5 mol/l. Roztwory są dostępne w handlu.
Przed zastosowaniem należy sprawdzić stężenie roztworu wodorotlenku potasu (lub roztworu wodorotlenku sodu). Stosować roztwór przygotowany co najmniej pięć dni przed użyciem i zdekantowany do butelki z brązowego szkła z gumowym korkiem. Roztwór powinien być bezbarwny lub mieć barwę słomkową.
Jeśli doszło do rozdziału faz przy zastosowaniu wodnego roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu), należy zastąpić roztwór wodny roztworem etanolowym.
|
Uwaga 3: |
Stabilny bezbarwny roztwór wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) można przygotować w następujący sposób: doprowadzić do wrzenia 1 000 ml etanolu lub wody z 8 g wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) i 0,5 g opiłków aluminiowych i gotować pod chłodnicą zwrotną przez godzinę. Następnie poddać bezzwłocznie destylacji. Rozpuścić w destylacie wymaganą ilość wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu). Odstawić na kilka dni, a następnie zdekantować klarowną warstwę cieczy znad osadu węglanu potasu (lub węglanu sodu). |
Roztwór można także przygotować z pominięciem procesu destylacji w następujący sposób: do 1 000 ml etanolu (lub wody) dodać 4 ml butanolanu glinu i odstawić mieszaninę na kilka dni. Zdekantować znad osadu klarowną ciecz i rozpuścić w niej wymaganą ilość wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu). Roztwór jest gotowy do użycia.
3.3. Fenoloftaleina, roztwór 10 g/l w 95–96 % etanolu (v/v) lub błękit alkaliczny 6B lub tymoloftaleina, roztwór 20 g/l w 95–96 % etanolu (v/v). W przypadku silnie zabarwionych olejów należy stosować błękit alkaliczny lub tymoloftaleinę.
4. APARATURA
Normalnie stosowany sprzęt laboratoryjny, w tym:
|
4.1. |
waga analityczna; |
|
4.2. |
kolba stożkowa o pojemności 250 ml; |
|
4.3. |
biureta na 10 ml, klasa A, skalowana co 0,05 ml lub równoważna biureta automatyczna. |
5. PROCEDURA
5.1. Przygotowanie próbki do badań
Jeśli próbka jest mętna, należy ją przefiltrować.
5.2. Porcja badana
W zależności od zakładanej kwasowości pobierać próbkę według poniższej tabeli:
|
Przewidywana kwasowość (w przeliczeniu na kwas oleinowy g/100 g) |
Masa próbki (g) |
Dokładność ważenia (g) |
|
0 do 2 |
10 |
0,02 |
|
> 2 do 7,5 |
2,5 |
0,01 |
|
> 7,5 |
0,5 |
0,001 |
Próbkę należy ważyć w kolbie stożkowej (4.2).
5.3. Oznaczanie
Rozpuścić próbkę (5.2) w 50 do 100 ml poprzednio zobojętnionej mieszaniny eteru dietylowego i etanolu (3.1).
Miareczkować mieszając z 0,1 mol/l roztworem wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) (3.2) (zob. Uwaga 4), dopóki nie nastąpi zmiana barwy wskaźnika (zabarwienie wskaźnika utrzymuje się co najmniej przez 10 sekund).
|
Uwaga 4: |
Jeżeli wymagana ilość 0,1-molowego wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) przekracza 10 ml, należy zastosować roztwór 0,5 mol/l lub zmienić masę próbki w zależności od przewidywanej wolnej kwasowości i przedstawionej tabeli. |
|
Uwaga 5: |
Jeżeli w trakcie miareczkowania rozwór zaczyna mętnieć, należy dodać dostateczną ilość rozpuszczalników (3.1), aby uzyskać klarowny roztwór. |
Należy wykonać drugie oznaczenie jedynie wówczas, gdy rezultat pierwszego oznaczenia jest wyższy niż limit określony dla danej kategorii oliwy.
6. PREZENTACJA WYNIKÓW
Kwasowość wyrażona jako procent masowy kwasu oleinowego wynosi:
gdzie:
|
V |
= |
objętość użytego do miareczkowania roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu) w mililitrach; |
|
c |
= |
dokładne stężenie molowe użytego do miareczkowania roztworu wodorotlenku potasu (lub wodorotlenku sodu); |
|
M |
= |
282 g/mol, molowa masa w gramach na mol kwasu oleinowego; |
|
m |
= |
masa próbki w gramach. |
Kwasowość oleju podaje się następująco:
|
a) |
do drugiego miejsca po przecinku dla wartości od 0 do 1 włącznie; |
|
b) |
do pierwszego miejsca po przecinku dla wartości od 1 do 100 włącznie.” |
ZAŁĄCZNIK II
W załączniku XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91 wprowadza się następujące zmiany:
|
1) |
pkt 3.3 otrzymuje brzmienie: „3.3. Nieobowiązkowa terminologia stosowana do celów etykietowania Na żądanie kierownik zespołu degustatorów może potwierdzić, że oceniane oliwy są zgodne z definicjami i przedziałami odpowiadającymi wyłącznie następującym określeniom, w zależności od stopnia intensywności i percepcji cech oliwy. Cechy pozytywne (owocowy, gorzki i ostry): W odniesieniu do intensywności percepcji:
Wykaz określeń w odniesieniu do intensywności percepcji:
|
|
2) |
pkt 9.1.1 otrzymuje brzmienie:
|
|
3) |
pkt 9.4 otrzymuje brzmienie: „9.4. Klasyfikacja oliwy Oliwa klasyfikowana jest zgodnie z wymienionymi poniżej kategoriami, w zależności od mediany wad i mediany charakteru owocowego. Medianę wad określa się jako medianę wady odebranej z największą intensywnością. Mediana wad i mediana charakteru owocowego przedstawiane są z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Klasyfikacji oliwy dokonuje się poprzez porównanie wartości mediany wad i mediany charakteru owocowego z przedstawionymi poniżej przedziałami odniesienia. Ponieważ przy ustalaniu poziomów przedziałów uwzględniono błąd metody, uznaje się, iż poziomy te są ostateczne. Pakiety oprogramowania umożliwiają przedstawienie klasyfikacji w formie tabeli danych statystycznych lub w formie wykresu.
|
|
4) |
dodaje się pkt 9.5 w brzmieniu: „9.5. Kryteria przyjmowania i odrzucania podwójnych oznaczeń Zdefiniowany poniżej błąd znormalizowany należy wykorzystywać w celu ustalenia, czy dwa wyniki wykonanej dwa razy analizy są statystycznie jednorodne lub dopuszczalne:
Gdzie Me1 i Me2 to mediany otrzymane w wyniku dwóch analiz (odpowiednio pierwszej i drugiej) a U1 i U2 to niepewności rozszerzone uzyskane dla tych dwóch wartości, obliczone w sposób następujący, zgodnie z dodatkiem:
U
1 = c × s* and
Dla niepewności rozszerzonej, c = 1,96; stąd U1 = 0,0196 × CVr × Me1 gdzie CVr jest odpornym współczynnikiem zmienności. Aby można było stwierdzić, że dwie otrzymane wartości nie różnią się pod względem statystycznym, En nie może być większe od 1,0.”. |