31989L0677

Dyrektywa Rady

z dnia 21 grudnia 1989 r.

zmieniająca po raz ósmy dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych

(89/677/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

do dnia 31 grudnia 1992 r. muszą zostać podjęte działania na rzecz stopniowego tworzenia rynku wewnętrznego; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, na którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;

pomimo zakazu wprowadzania do obrotu niektórych przedmiotów ozdobnych przeznaczonych do wytwarzania efektów świetlnych, w skład których wchodzą szklane pojemniki zawierające niebezpieczne ciecze w znaczeniu dyrektywy 67/548/EWG [4], ostatnio zmienionej dyrektywą 86/431/EWG [5], przedmioty stwarzające takie same zagrożenia są nadal wprowadzane do obrotu w charakterze wykorzystywanych w grach przeznaczonych dla jednej lub większej liczby uczestników, czasami posiadające funkcję ozdobną;

powinna zostać skontrolowana zawartość (0,01 % masy – 100 ppm) PCB/PCT w preparatach, w tym odpadów olejowych; w dyrektywie Rady 87/101/EWG z dnia 22 grudnia 1986 r. zmieniającej dyrektywę 75/439/EWG w sprawie usuwania odpadów olejowych [6], ustalono, że zawartość ta wynosi 0,005 % masy;

benzen (Nr CAS 71–34–2) jest substancją toksyczną, która prawdopodobnie wpływa na centralny układ nerwowy i krwiotwórczy, powodując raka, a zwłaszcza białaczkę; substancja ta jest sklasyfikowana jako czynnik rakotwórczy kategorii I w dyrektywie 67/548/EWG; konwencja 136 MOP (Miedzynarodowej Organizacji Pracy) i zalecenie 144 MOP ustanawiają przepisy w sprawie ochrony przed zagrożeniami, jakie stwarza benzen;

2-aminonaftalen (Nr CAS 91–59–8), 4-nitrodwufenyl (Nr CAS 92–93–3), 4-aminodwufenyl (Nr CAS 92–67–1) i benzydyna (Nr CAS 92–87–5) mogą powodować raka, w szczególności raka układu moczowego; substancje te są sklasyfikowane w dyrektywie 67/548/EWG jako czynniki rakotwórcze kategorii I; chociaż we Wspólnocie są one obecnie produkowane tylko w ilościach minimalnych, podlegających nadzorowi i są przeznaczone wyłącznie do badań, to jednak mogą występować w postaci zanieczyszczeń w innych substancjach lub preparatach;

niezależnie od szczególnych środków stosowanych wyłącznie w celu ochrony miejsc pracy ustalenie maksymalnego dopuszczalnego stężenia oraz wprowadzenie ograniczeń dotyczących stosowania tych substancji samych lub jako składników preparatów powinno pomóc w zapobieganiu zachorowaniom pracowników na raka oraz zwiększyć ochronę konsumentów;

związki ołowiu w ogólności, w szczególności jego sole, które są łatwo rozpuszczalne w sokach żołądkowych, są niebezpieczne dla zdrowia; związki tego typu są nadal sporadycznie używane jako pigmenty w niektórych farbach dekoracyjnych; ich użycie w takich przypadkach powinno zostać uregulowane; konwencja 13 MOP reguluje stosowanie bieli ołowiowej do malowania;

niektóre preparaty stosowane jako powłoki ochronne zabezpieczające przed zanieczyszczeniem, nakładane na kadłuby statku i/lub urządzenia podwodne, mają szkodliwy wpływ na żywe organizmy wodne ze względu na zawarte w nich niektóre związki chemiczne, w szczególności związki arsenu, rtęci i cyny; w celu lepszej ochrony środowiska używanie takich związków w preparatach tego typu powinno zostać uregulowane;

nie tylko di-μ-okso-di-n-butylocynohydroksyboran (C8H19BO3Sn, Nr CAS 75113–37–0), ale również produkty jego rozkładu lub degradacji są substancjami niebezpiecznymi dla człowieka i środowiska, w szczególności dla środowiska wodnego; używanie tych substancji powinno zostać uregulowane;

przyjęte już przez niektóre Państwa Członkowskie ograniczenia stosowania lub wprowadzania do obrotu powyższych substancji lub preparatów zawierających je mają bezpośredni wpływ na tworzenie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego; konieczne jest zatem zbliżenie przepisów prawa Państw Członkowskich w tej dziedzinie, a następnie zmiana załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG [7], ostatnio zmienionej dyrektywą 85/610/EWG [8];

obecne prawodawstwo wspólnotowe, dotyczące ewentualnego przyjęcia przez Państwa Członkowskie ostrzejszych ograniczeń użytkowania danych substancji i preparatów w miejscu pracy, nie podlega niniejszej dyrektywie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w pkt 1 lewej kolumny "0,01 %" występujące w tiret trzecim zastępuje się cyframi "0,005 %";

2) punkt 3 otrzymuje brzmienie:

"3.Substancje płynne lub preparaty uważane za niebezpieczne zgodnie z definicją art. 2 ust. 2 i kryteriami zawartymi w załączniku VI część II.D do dyrektywy Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i oznakowania substancji niebezpiecznych, ostatnio zmienionej dyrektywą 86/431/EWG. | Nie mogą być wykorzystywane w: przedmiotach ozdobnych przeznaczonych do wytwarzania efektów świetlnych lub barwnych za pomocą zróżnicowanych faz, np. w ozdobnych lampach i popielniczkach,sztuczkach i żartach,grach przeznaczonych dla jednej lub większej liczby uczestników, lub przedmiotów, które mają zostać użyte jako takie, nawet w celach ozdobnych. |

3) w pkt 5 (benzen) w prawej kolumnie dodaje się, co następuje:

| "Nie mogą być stosowane w stężeniach równym lub większym niż 0,1 % masowo, w substancjach lub preparatach wprowadzanych na rynek. |

| Niniejszego przepisu nie stosuje się w odniesieniu do: a)paliw silnikowych objętych dyrektywą 85/210/EWG;b)substancji i preparatów przeznaczonych do stosowania w procesach przemysłowych nieumożliwiających emisji benzenu w ilościach przekraczających te, które ustanowiono w obowiązującym ustawodawstwie;c)odpadów objętych dyrektywami 75/442/EWG i 78/319/EWG. |

4) dodaje się punkty w brzmieniu:

"13.2-naftyloaminaNr CAS 91–59–8 i jej sole | Nie mogą być stosowane w stężeniach równych lub większych niż 0,1 % masowo, w substancjach lub preparatach wprowadzanych na rynek. |

14.BenzydynaNr CAS 92–87–5 i jej sole | Jednakże przepis ten nie ma zastosowania do odpadów zawierających jedną lub więcej z tych substancji i objętych dyrektywami 75/442/EWG i 78/319/EWG. |

15.4-nitrobifenylNr CAS No 92–93–3 | |

16.4-aminobifenylNr CAS 92–67–1 i jego sole | Takie substancje i preparaty nie mogą być sprzedawane jako ogólnie dostępne. Bez uszczerbku dla stosowania innych przepisów wspólnotowych dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów opakowanie takich preparatów powinno być oznaczone w sposób czytelny i nieusuwalny, jak następuje: "Wyłącznie dla użytkowników zawodowych." |

17.Węglany ołowiu:obojętny węglan bezwodnyPBCO3Nr CAS 598–63–0bis(węglan) diwodorotlenek triołowiu2 Pb CO3 Pb(OH)2Nr CAS 1319–46–6 | Nie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do stosowania jako farby, z wyjątkiem prac odtworzeniowych i konserwatorskich w odniesieniu do dzieł sztuki i budowli historycznych oraz w ich wnętrzach, jeżeli Państwa Członkowskie zechcą zezwolić na to na swoim terytorium zgodnie z przepisami 13. Konwencji MOP w sprawie stosowania bieli ołowianej w farbach. |

18.Siarczany ołowiuPBSO4(1:1) Nr CAS 7446–14–2 Pbx SO4 Nr CAS 15739–80–7 | Nie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do stosowania jako farby, z wyjątkiem prac odtworzeniowych i konserwatorskich w odniesieniu do dzieł sztuki i budowli historycznych oraz w ich wnętrzach, jeżeli Państwa Członkowskie zechcą zezwolić na to na swoim terytorium zgodnie z przepisami 13. Konwencji MOP w sprawie stosowania bieli ołowianej w farbach. |

19.Związki rtęci | Nie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do stosowania: a)w celu zapobiegania porastaniu przez mikroorganizmy, rośliny lub zwierzęta:kadłubów statków,klatek, pływaków, sieci i wszelkich innych urządzeń lub wyposażenia stosowanego do hodowli ryb lub skorupiaków,żadnego całkowicie lub częściowo zanurzonego urządzenia lub wyposażenia;b)do impregnowania drewna;c)do impregnowania wysoko odpornych przemysłowych wyrobów włókienniczych i przędzy przeznaczonej do ich wytwarzania;d)do zabiegów w odniesieniu do wód przemysłowych, niezależnie od ich zastosowania. |

20.Związki arsenu | 1.Nie wolno stosować jako substancji i składników preparatów przeznaczonych do stosowania:a)w celu zapobiegania porastaniu przez mikroorganizmy, rośliny lub zwierzęta:kadłubów statków,klatek, pływaków, sieci i wszelkich innych urządzeń lub wyposażenia stosowanego do hodowli ryb lub skorupiaków,żadnego całkowicie lub częściowo zanurzonego urządzenia lub wyposażenia;b)w impregnowaniu drewna.W przypadku tym zakaz nie dotyczy roztworów soli nieorganicznych MCA (miedziowych – chromowych – arsenowych) wykorzystywanych w instalacjach przemysłowych stosujących zabiegi próżniowe lub pod ciśnieniem do impregnacji drewna.Państwa Członkowskie mogą dodatkowo zezwolić na swoim terytorium na stosowanie preparatów DFA (dinitrofenolowych – fluorkowych – arsenowych) do konserwacji na miejscu drewnianych słupów już tam pozostających i służących do podpierania kabli napowietrznych. Preparaty takie muszą być używane przez zawodowców stosujących techniki próżniowe lub ciśnieniowe.2.Nie wolno stosować jako substancje i składniki preparatów przeznaczonych do użycia w obróbce wód przemysłowych, niezależnie od ich zastosowania. |

21.Związki cynoorganiczne | 1.Nie wolno stosować jako substancje i składniki preparatów przeznaczonych do używania w celu zapobiegania porastaniu przez mikroorganizmy, rośliny lub zwierzęta:a)kadłubów statków o całkowitej długości, według definicji ISO 8666, mniejszej niż 25 metrów;b)klatek, pływaków, sieci i wszelkich innych urządzeń lub wyposażenia stosowanego do hodowli ryb lub skorupiaków;c)żadnego całkowicie lub częściowo zanurzonego urządzenia lub wyposażenia.Takie substancje i preparaty:mogą być wprowadzane na rynek jedynie w opakowaniach o objętości równej lub większej niż 20 litrów,nie mogą być sprzedawane jako ogólnie dostępne, a tylko dla użytkowników zawodowych.Bez uszczerbku dla stosowania innych przepisów wspólnotowych dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów opakowanie takich preparatów powinno być oznaczone w sposób czytelny i nieusuwalny, jak następuje:"Nie używać na statkach o całkowitej długości mniejszej niż 25 metrów lub w odniesieniu do jakichkolwiek urządzeń lub sprzętu stosowanych do hodowli ryb lub skorupiaków.""Wyłącznie dla użytkowników zawodowych."2.Nie wolno stosować jako substancje i składniki preparatów przeznaczonych do użycia w obróbce wód przemysłowych, niezależnie od ich zastosowania. |

22.di-μ-okso-di-n-butylocynohydroksyboran (C8H19BO3Sn,Nr CAS 75113–37–0) (DBB) | Są zakazane w stężeniu równym lub większym niż 0,1 % w substancjach i składnikach preparatów wprowadzanych do obrotu. Jednakże przepis ten nie ma zastosowania do tych substancji (DBB) lub preparatów je zawierających, jeżeli są one przeznaczone wyłącznie do przerobu na produkty gotowe, w których substancja ta nie będzie już miała stężenia równego lub większego niż 0,1 %." |

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w terminie 18 miesięcy od jej przyjęcia i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji, nie później niż 18 miesięcy po przyjęciu niniejszej dyrektywy, teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1989 r.

W imieniu Rady

E. Cresson

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 43 z 16.2.1988, str. 9.

[2] Dz.U. C 96 z 17.4.1989, str. 190, orazDz.U. C 256 z 9.10.1989, str. 70.

[3] Dz.U. C 175 z 4.7.1988, str. 10, orazDz.U. C 337 z 31.12.1987, str. 7.

[4] Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1.

[5] Dz.U. L 247 z 1.9.1986, str. 1.

[6] Dz.U. L 42 z 12.2.1987, str. 43.

[7] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 201.

[8] Dz.U. L 375 z 31.12.1985, str. 1.

--------------------------------------------------