1.4.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 87/327

A.

mając na uwadze, że na obecnym etapie procedury rocznej Parlament Europejski oczekuje na preliminarz innych instytucji oraz wnioski własnego Prezydium w sprawie budżetu na 2010 r.,

B.

mając na uwadze, że zaproponowano kontynuację projektu pilotażowego dotyczącego ściślejszej współpracy i zacieśnionych stosunków między Prezydium a Komisją Budżetową przez drugi rok w trakcie procedury budżetowej 2010,

C.

mając na uwadze, że pułap działu 5 na 2010 r. wynosi 8 088 000 000 euro (co stanowi wzrost o 311 000 000 euro, czyli + 4 %, w porównaniu z 2009 r., przy uwzględnieniu inflacji w wysokości 2 %),

D.

mając na uwadze, że budżet Parlamentu Europejskiego na 2009 r. wynosi 1 529 970 930 euro, co stanowi 19,67 % działu 5 w tym roku,

1.

bardzo wyraźnie podkreśla podstawową zasadę, według której wszyscy posłowie powinni mieć w równym stopniu zapewnione pełne usługi wysokiej jakości, umożliwiające im pracę i wypowiadanie się oraz otrzymywanie dokumentów w swoich językach ojczystych, aby mogli jak najlepiej działać w imieniu swoich wyborców; uważa nową kadencję parlamentarną za szansę zapewnienia takiego stanu rzeczy i zgadza się, że w tym znaczeniu „optymalny i równy dostęp do usług tłumaczeniowych dla posłów” będzie jedną z zasadniczych wytycznych dotyczących budżetu na 2010 r.;

2.

uważa, zgodnie ze swym wcześniejszym stanowiskiem, że należy położyć jednakowy nacisk na wszystkie aspekty odnoszące się do roli legislacyjnej Parlamentu; w szczególności, priorytetowe dostosowanie personelu i odpowiednich zasobów powinno przede wszystkim uwzględniać prace parlamentarne i podejmowanie decyzji w obszarach objętych procedurą współdecyzji;

3.

podkreśla, że rok 2010 będzie rokiem, w ciągu którego Parlament – po wyborach europejskich w 2009 r. oraz wynikających z nich zmianach swojego składu – będzie stopniowo powracał do pełnego tempa działalności, i zwraca uwagę, że będzie to oznaczać pewną liczbę korekt budżetowych; zwraca również uwagę, że wiele pozycji związanych konkretnie z rokiem 2009 jako rokiem wyborów nie będzie już potrzebnych;

4.

zaznacza, że 2010 r. będzie dla Parlamentu rokiem ciągłego dostosowywania się, co dotyczy zarówno usprawniania metod jego pracy i modernizacji, które wiążą się z jego zadaniami politycznymi i legislacyjnymi, jak i oceny dotyczącej szeregu ważnych wieloletnich inicjatyw rozpoczętych w ciągu kilku ostatnich lat;

5.

potwierdza zamiar zarezerwowania niezbędnych środków z myślą o ewentualnym rozszerzeniu Unii o Chorwację;

6.

odnotowuje fakt, że pułap finansowy działu 5, wydatki administracyjne, teoretycznie umożliwi podwyższenie środków o 4 %, czyli 311 000 000 euro, w związku z czym zauważa, że dobrowolny udział Parlamentu w wysokości 20 %, służący jako miernik, nadal oznaczałby „automatyczne” pojawienie się dodatkowych możliwości wyasygnowania kwoty 62 000 000 euro wyliczonej na podstawie pułapów i kwoty 87 000 000 euro w porównaniu z faktycznym budżetem przyjętym na 2009 r.; podkreśla, że niemniej jednak istnieją niewiadome co do zmian w DNB UE i okoliczności, w których musi działać PE;

7.

oczekuje, że przy przedstawianiu preliminarza Prezydium przedłoży realistyczne wnioski, i jest gotowy przeanalizować jego propozycje z uwzględnieniem wszystkich potrzeb i zasady ostrożności w celu zapewnienia odpowiedniego i efektywnego funkcjonowania instytucji;

8.

przyjmuje pogląd, że zamiast tworzyć konkretne rezerwy, w preliminarzu budżetowym należy uwzględnić znaczny margines, aby zapewnić nowemu Parlamentowi możliwość ustalenia własnych priorytetów lub dostosowania się do zmieniających się okoliczności, z uwzględnieniem 20 % ogólnych wydatków administracyjnych;

9.

uważa, że w razie niepowodzenia przyszłej ratyfikacji traktatu z Lizbony wszelkich niezbędnych dostosowań wydatków budżetowych będzie należało dokonać w owym czasie zgodnie z obowiązującymi procedurami budżetowymi;

10.

zwraca się o szczegółowy i jasny obraz sytuacji w tych liniach budżetowych, w których w 2008 r. odnotowano niewystarczający stopień wykorzystania środków i oczekuje analizy przyczyn takiego stanu rzeczy; pragnie także otrzymać zestawienie wszystkich przeniesień środków wraz z informacjami dotyczącymi ich wykorzystania w 2008 r., jak również aktualizację końcowych dochodów przeznaczonych na określony cel w porównaniu z kwotami ujętymi w budżecie;

11.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję o przedłużeniu na drugi rok projektu pilotażowego dotyczącego ściślejszej współpracy między Prezydium a Komisją Budżetową, z którego powinno wyniknąć wprowadzenie uproszczonej procedury budżetowej i który powinien umożliwić szybsze i bardziej przejrzyste konsultacje dotyczące wszystkich kwestii parlamentarnych mających istotne skutki finansowe; podkreśla, że praktyka dotycząca przypadków, w których Prezydium zasięga opinii Komisji Budżetowej w sprawach mających takie skutki finansowe, powinna zostać ulepszona i chciałby sprecyzować i określić obowiązującą praktykę w tym względzie;

12.

uważa, że rok 2010 to rok, w którym trzeba dołożyć jak największych starań w celu zapewnienia równego traktowania wszystkich posłów bez względu na ich narodowość i język w taki sposób, by umożliwić im wykonywanie swoich obowiązków i ogółu działalności politycznej, we własnym języku, jeżeli będą sobie tego życzyć;

13.

uznaje, że w wielu przypadkach, a w szczególności na etapach prac w komisjach i grupach, napięte terminy zwiększają znaczenie negocjacji pomiędzy głównymi podmiotami; podkreśla jednak zasadę demokratycznej legitymizacji, którą zapewniają wszyscy posłowie wchodzący w jego skład oraz ich prawo do pełnej wielojęzyczności; w związku z tym uważa, że ten budżet można i należy wykorzystać w tym celu, znajdując równowagę pomiędzy ograniczeniami związanymi z wielojęzycznością a sprawnym przeprowadzaniem procedur legislacyjnych;

14.

jest żywo zainteresowany kwestią wielojęzyczności i zwraca się do służb o przedstawienie aktualnej sytuacji i zmian przewidywanych na 2010 r., co dotyczy także stosowania „kodeksu” i możliwości dokonania dalszych praktycznych ulepszeń, projektu pilotażowego zindywidualizowanych tłumaczeń ustnych dla posłów, w tym związanych z nim kryteriów i przydatności dla posłów posługujących się różnymi językami, jak również o przedstawienie sposobu usunięcia z czasem „fizycznych barier” dla równego traktowania (np. brak odpowiednich sal posiedzeń, kabin itd.); chciałby zyskać pewność co do sposobów zapewnienia nowemu Parlamentowi lepszych warunków w tym zakresie w porównaniu z sytuacją posłów wybranych do PE przy okazji ostatnich rozszerzeń;

15.

jest również zdania, że trzeba wszelkimi sposobami dążyć do zwiększenia elastyczności tłumaczeń ustnych, co będzie istotnym krokiem ku zapewnieniu dobrych praktyk pracy, oraz zwraca uwagę, że w wielu przypadkach można by uniknąć problemów i strat finansowych, gdyby istniała możliwość szybkiej zmiany języków w zależności od tego, kto faktycznie uczestniczy w posiedzeniach, a nie na podstawie planowanej listy obecności;

16.

podkreśla, że należy w jak największym stopniu zadbać o to, by ogólne zasoby budżetowe i kadrowe, którymi dysponuje Parlament, zostały wykorzystane w jak najbardziej opłacalny sposób umożliwiający instytucji i posłom wykonywanie z powodzeniem ich zasadniczych zadań legislacyjnych; powtarza, że oznacza to dokładne zaplanowanie i organizację metod pracy Parlamentu oraz w miarę możliwości łączenie funkcji i struktur, aby uniknąć niepotrzebnej biurokracji, nakładania się funkcji i powielania działań;

17.

podkreśla, że rosnące uprawnienia w ramach procedury współdecyzji powodują dodatkowe obciążenie wszystkich działów Parlamentu zajmujących się pracami legislacyjnymi i bezwzględnie będą wymagać wysokiej efektywności, jak i określenia priorytetów w odniesieniu do personelu i odpowiednich zasobów, aby umożliwić posłom właściwe wykonywanie obowiązków;

18.

przypomina, że na 2009 r. uzgodniony został znaczny wzrost poziomu zatrudnienia, chociaż jednocześnie powszechnie uznano, że poziom zasobów ludzkich wszedł już w fazę konsolidacji, a przenoszenie powinno być ciągłym procesem w związku ze znacznym wzrostem liczby pracowników po niedawnych rozszerzeniach; ponownie wzywa wszystkie służby i grupy polityczne do przedstawiania pełnych uzasadnień wniosków już na początku procedury;

19.

oczekuje na wskazówki grupy roboczej dotyczące uproszczenia procedur administracyjnych i uważa, że naturalną konsekwencją wprowadzenia tego uproszczenia powinno być ograniczenie kosztów;

20.

zwraca się także o włączenie wniosków grup politycznych wiosną na etapie przygotowywania preliminarza;

21.

uważa, że, czasami konieczna jest analiza dotycząca sposobu wykorzystywania zasobów i organizacji pracy, jeżeli szczegółowe problemy zostaną wyraźnie określone, a cele planowanego badania będą dostatecznie szczegółowe, mierzalne i ukierunkowane; uważa, że w 2010 r. można wskazać konkretny sektor/konkretne sektory i projekty i przyjrzeć się im pod tym kątem; przypomina jednocześnie o znaczeniu przeglądu, który odbył się w 2008 r.; oczekuje kontynuowania i pogłębienia tego procesu z myślą o uwzględnieniu go podczas podejmowania decyzji w sprawie preliminarza na 2010 r.; przypomina także o konieczności uwzględnienia zmieniających się okoliczności, w których będzie działał nowo wybrany Parlament, zwiększonych uprawnień w ramach procedury współdecyzji oraz innych zmian;

22.

zwraca uwagę Prezydium na warunki pracy osób zatrudnianych przez przedsiębiorstwa podwykonawcze działające w Parlamencie; w tym kontekście zwraca się do Prezydium o dopilnowanie, by przedsiębiorstwa te w pełni przestrzegały właściwego prawa pracy;

23.

podkreśla, że od czasu rozpoczęcia kilka lat temu istotnej reformy „Podnieść poprzeczkę” zostały ustalone lub są właśnie ustalane co najmniej trzy znaczące projekty mające na celu dostarczenie jak najpełniejszych i jak najistotniejszych informacji o pracach parlamentarnych; zwraca uwagę na departamenty tematyczne komisji, usługi analityczne świadczone przez bibliotekę oraz system zarządzania wiedzą mające na celu ułatwienie dostępu do tych i wielu innych istniejących źródeł; zwraca również uwagę na liczne inne źródła w Parlamencie, takie jak np. „obserwatorium legislacyjne”; bardzo pozytywnie ocenia te wysiłki, mające na celu zwiększenie poziomu profesjonalizmu Parlamentu w zakresie wsparcia dla posłów, lecz uważa, że konieczna jest ocena jego funkcjonowania i zasobów budżetowych;

24.

uważa, że istotnym elementem procedury 2010 jest sprecyzowanie sytuacji, na czym skorzystają wszyscy posłowie, także zajmujący się aspektami budżetowymi, tak aby jaśniej określić poszczególne obowiązki oraz sposób jak najlepszej i jak najbardziej efektywnej organizacji tych inicjatyw; z zadowoleniem przyjąłby zatem przesłuchanie w Komisji Budżetowej dotyczące sposobów ich wykorzystania, aktualnego sposobu pojmowania poszczególnych elementów oraz ich przyszłych wzajemnych powiązań; nalega, by administracja zapewniała nowo wybranym posłom wyczerpujące informacje, dotyczące także przysługujących im usług;

25.

zwraca uwagę na fakt, że Prezydium odniosło się do trzech istotnych projektów w dziedzinie polityki komunikacyjnej – europarlTV, Wszechnica i nowe centrum audiowizualne w budynku JAN – których ukończenie i konsolidacja jest jakościowym ulepszeniem narzędzi komunikacji, którymi dysponuje instytucja; ponawia swoje zobowiązanie do uważnego monitorowania rozwoju tych narzędzi i maksymalizacji rzeczywistego wpływu na opinię publiczną;

26.

wyraża ubolewanie, że Wszechnica nie zostanie utworzona przed wyborami w 2009 r. i wnioskuje o przedstawienie pełnych informacji na temat przyczyn tego opóźnienia;

27.

odnotowuje decyzję Prezydium dotyczącą „Domu Historii Europejskiej” i podkreśla konieczność przeprowadzenia pełnych i przejrzystych konsultacji z właściwymi komisjami w sprawie koncepcji, treści i aspektów budżetowych decyzji zgodnie z procedurą pilotażową dotyczącą ściślejszej współpracy między Prezydium a Komisją Budżetową;

28.

przypomina, że ta dziedzina ma duże znaczenie dla Parlamentu, zarówno z punktu widzenia jego obecnych i przyszłych potrzeb w zakresie nieruchomości jako instytucji, jak i pod względem jak najlepszego sposobu zarządzania nieruchomościami, których jest właścicielem; przypomina, że każdy projekt w tym zakresie powinien zabezpieczać interesy finansowe Parlamentu; uważa, że zdarzenia z 2008 r., chociaż niektóre w oczywisty sposób nieprzewidywalne, zwracają uwagę na konieczność dokonania ulepszeń w tym zakresie, z uwzględnieniem sprawozdania zewnętrznego dotyczącego utrzymania budynków; oczekuje również otrzymania informacji na temat propozycji potencjalnej reorganizacji DG INLO w kontekście zwiększonych wyzwań, przed którymi staje Parlament jako znaczący właściciel nieruchomości;

29.

w tym kontekście ponawia swój apel o sporządzenie szczegółowego sprawozdania i ewentualnych zaleceń dotyczących niepotrzebnie wysokich kosztów utrzymania, renowacji i zakupu związanych z budynkami UE, w tym również budynków Parlamentu; nadal chciałby, aby sprawozdanie to miało charakter przekrojowy i aby w oparciu o nie ustalono rzeczywiste przyczyny – czy są one w jakikolwiek sposób związane z ograniczeniami rynkowymi, wymogami wynikającymi z rozporządzenia finansowego i procedury zamówień publicznych, czy też z innymi czynnikami; zwraca się o potwierdzenie zasady obowiązkowego umieszczania na czarnej liście firm, które wykazują nieuzasadnione wysokie koszty;

30.

oczekuje na dokument w sprawie średnio- i długoterminowej strategii w zakresie polityki w dziedzinie nieruchomości, o który apelował już w ubiegłym roku, aby podjąć odpowiednie decyzje w pierwszym czytaniu;

31.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Prezydium zamierza kontynuować ulepszanie legislacyjnego, językowego i technicznego wsparcia dla posłów, co w oczywisty sposób ściśle wiąże się z wieloma kwestiami poruszonymi powyżej;

32.

zgadza się, że w pierwszym roku ich obowiązywania trzeba będzie uważnie obserwować sposób stosowania statutu posła i statutu asystentów i uważa, że muszą one zostać w jak najlepszy sposób ujednolicone, przy jednoczesnej bieżącej aktualizacji skutków i prognoz finansowych;

33.

nadal podkreśla, że skutkiem usprawnień w sektorze informatycznym nie powinna być jedynie większa zdolność w zakresie zarządzania kluczowymi aspektami wewnątrz instytucji, lecz powinny one także dać większe możliwości zorganizowania tego obszaru w sposób bardziej opłacalny; zwraca się o przedstawienie sprawozdania wyjaśniającego obecną sytuację i perspektywy w odniesieniu do internalizacji specjalistów ds. technologii informacyjno-komunikacyjnych i właściwego zarządzania; wzywa Prezydium do wyznaczenia jasnej strategii dotyczącej podejścia Parlamentu do technologii informacyjno-komunikacyjnych – w tym synergii z grupami politycznymi – przed podjęciem dalszych kroków w tym obszarze;

34.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w dokumencie Prezydium wymienione zostały cele związane z ochroną środowiska naturalnego, a na podstawie wcześniejszego „procesu EMAS” i prac dotyczących „emisji dwutlenku węgla” uważa, że rok 2010 faktycznie stworzy szanse na kontynuację tych wysiłków, między innymi poprzez zbliżające się przyjęcie przez Prezydium planu działania w sprawie CO2;

35.

z zadowoleniem przyjmuje konstruktywną współpracę z innymi instytucjami podczas ostatniej procedury i – podobnie jak w ubiegłym roku – wzywa je do przedstawienia realistycznych wniosków budżetowych opartych na rzeczywistych kosztach, które w pełni uwzględnią konieczność optymalnego gospodarowania ograniczonymi zasobami;

36.

chciałby jeszcze dogłębniej zbadać możliwość lepszego wspólnego wykorzystywania dostępnych zasobów przez wszystkie instytucje, zwłaszcza w przypadku, gdy w jednym obszarze mogą istnieć niewykorzystane zasoby, które pod warunkiem właściwej organizacji mogłyby zostać wykorzystane i spożytkowane w innym obszarze i/lub innej instytucji;

37.

zachęca sprawozdawcę na rok 2010 do złożenia indywidualnych wizyt w Radzie, Trybunale Sprawiedliwości, Trybunale Obrachunkowym, Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym, Komitecie Regionów, u Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w celu wysłuchania przedstawicieli tych instytucji przed przejściem do etapu preliminarza oraz do złożenia sprawozdania przed Komisją Budżetową;

38.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.