—

het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

—

het besluit van verweerder van 16 december 2022, gepubliceerd op 17 januari 2023, nietig te verklaren, voor zover melamine (hierna: “de stof” of “melamine”) als zeer zorgwekkende stof (hierna: “SVHC”) in de kandidaatslijst van autorisatieplichtige stoffen is opgenomen, in overeenstemming met artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (hierna: “REACH”)(hierna: “bestreden besluit”);

—

verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

1.

Eerste middel: verzoekers stellen dat verweerder artikel 57, onder f), REACH heeft geschonden en blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling. Verweerder heeft nagelaten om, volgens de in artikel 57, onder f), REACH opgelegde standaard, vast te stellen dat de stof ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens of voor het milieu kan hebben die even zorgwekkend kunnen zijn als die van de stoffen die zijn vermeld in artikel 57, onder a) tot en met e), REACH. Meer in het bijzonder heeft verweerder kennelijke fouten gemaakt met betrekking tot de verschillende aspecten van de volgens artikel 57, onder f), REACH opgelegde wettelijke standaard waardoor de algemene conclusie op een onjuiste rechtsopvatting berust.

2.

Tweede middel: verzoekers stellen dat verweerder heeft nagelaten om zijn stelling te motiveren dat de stof even zorgwekkende en waarschijnlijk ernstige gevolgen heeft.

3.

Derde middel: verzoekers betwisten dat het bestreden besluit evenredig is. Zij stellen dat het niet aan de met de autorisatieregeling van de REACH nagestreefde doelstellingen voldoet aangezien voor het overgrote aantal gevallen waarin de stof wordt gebruikt, geen autorisatie is vereist. Er bestaan doeltreffendere maatregelen om de doelstelling van oplegging van informatievereisten met betrekking tot de vermeende eigenschappen van de stof te verwezenlijken, zelfs wanneer de identificatie van de stof als SVHC als een doel op zich wordt nagestreefd.

4.

Vierde middel: verzoekers betwisten dat verweerder zich kan beroepen op het voorzorgsbeginsel om de conclusie te staven dat de stof voldoet aan de vereisten die zijn neergelegd in artikel 57, onder f). Artikel 57, onder f), is op zichzelf al een uitdrukking van het voorzorgsbeginsel en kan niet rechtvaardigen dat gebruik wordt gemaakt van onbetrouwbare gegevens of kennelijk onjuiste vermoedens.

5.

Vijfde middel: schending van verzoekers’ recht om te worden gehoord tijdens de procedure die tot de vaststelling van het bestreden besluit heeft geleid.

6.

Zesde middel: verweerder heeft ultra vires gehandeld en artikel 59, lid 8, REACH geschonden door het bestreden besluit vast te stellen zonder dat het Comité lidstaten van ECHA een unaniem akkoord had bereikt, welk akkoord een wezenlijk vormvoorschrift is aangezien vier lidstaten zich van stemming hebben onthouden.

7.

Zevende middel: machtsmisbruik van verweerder aangezien zij de SVHC-identificatieprocedure heeft gebruikt teneinde wettelijke erkenning te bereiken van criteria waarvoor de stof een testcase zou zijn in plaats van de door de wetgever gestelde doelstelling na te streven.