EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62010TN0024
Case T-24/10: Action brought on 27 January 2010 — CECA v Commission
Zaak T-24/10: Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — CECA/Commissie
Zaak T-24/10: Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — CECA/Commissie
PB C 100 van 17.4.2010, p. 43–44
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
17.4.2010 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 100/43 |
Beroep ingesteld op 27 januari 2010 — CECA/Commissie
(Zaak T-24/10)
2010/C 100/67
Procestaal: Engels
Partijen
Verzoekende partij: CECA SA (La Garenne Colombes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Joshua, barrister, E. Aliende Rodríguez, advocaat)
Verwerende partij: Europese Commissie
Conclusies
— |
artikel 1, leden 1 en 2 van beschikking C(2009)8682 van de Commissie van 11 november 2009 nietig verklaren, voor zover deze verzoekster betreffen en, in ieder geval, artikel 1, lid 1, nietig verklaren, voor zover hierbij wordt vastgesteld dat verzoekster tussen 16 maart 1994 en 31 maart 1996 heeft deelgenomen aan een inbreuk met betrekking tot tinstabilisatoren; |
— |
de bij artikel 2 aan verzoekster opgelegde geldboete intrekken; |
— |
indien het Gerecht de geldboetes niet volledig intrekt, deze, op grond van zijn volledige rechtsmacht, aanzienlijk verlagen; |
— |
de Commissie verwijzen in de kosten. |
Middelen en voornaamste argumenten
Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 11 november 2009 (Zaak nr. COMP/38.589-warmtestabilisatoren), waarbij is vastgesteld dat verzoekster heeft deelgenomen aan twee afzonderlijke inbreuken op artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU), een met betrekking tot tinstabilisatoren en een met betrekking tot ESBO, en voor elk product een geldboete is opgelegd.
Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:
|
Ten eerste voert zij aan dat volgens een juiste toepassing van artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) de Akzo-zaak (2) de verjaringstermijn niet heeft gestuit en de bevoegdheid van de Commissie om geldboeten op te leggen voor beide inbreuken was verjaard ingevolge de regel van „tweemaal de verjaringstermijn”, dus tien jaar. Verzoekster stelt dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat het tijdvak waarin de Akzo-procedure aanhangig was bij het Gerecht tot gevolg had dat de verjaringstermijn werd gestuit. Voorts kwam de Commissie ten onrechte tot de slotsom dat de termijn van tien jaar als bedoeld in artikel 25, lid 5, van genoemde verordening in casu kon worden verlengd. |
|
Ten tweede betoogt verzoekster dat de Commissie niet heeft bewezen dat er sprake was van een legitiem belang bij de vaststelling van inbreuken ten aanzien waarvan zij geen bevoegdheid had om geldboeten op te leggen. Volgens verzoekster staat artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 de Commissie immers toe declaratoir vast te stellen dat een inbreuk is begaan zonder een geldboete op te leggen, mits is bewezen dat de Commissie een legitiem belang heeft. |
|
Ten derde, en los van de eerste twee middelen, vordert verzoekster nietigverklaring van de vaststelling in artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking, dat zij gedurende het tijdvak van 16 maart 1994 tot en met 31 maart 1996 zou hebben deelgenomen aan een inbreuk met betrekking tot tinstabilisatoren, en stelt zij dat de Commissie niet heeft bewezen een legitiem belang bij een dergelijke vaststelling te hebben. |
|
Ten vierde, voor het geval het Gerecht de geldboeten niet volledig intrekt, stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft bewezen dat de inbreuk heeft voortgeduurd na 23 februari 1999 en dat de voor het tweede karteltijdvak opgelegde geldboete derhalve moet worden verlaagd vanwege de kortere duur van de inbreuken. |
(1) Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).
(2) Arrest Gerecht van 17 september 2007, Akzo Nobel Chemicals en Akcros Chemicals/Commissie (gevoegde zaken T-125/03 en T-253/03, Jurispr. blz. II-3523).