52012DC0649

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT

Uitvoering en ontwikkeling van het gemeenschappelijk visumbeleid voor snellere groei in de EU

Vandaag wordt de Commissie gevraagd twee belangrijke teksten op het gebied van het visumbeleid aan te nemen:

– een voorstel voor een verordening tot wijziging van de lijst van derde landen waarvoor de visumplicht geldt en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (Verordening 539/2001); en

– een verslag over het functioneren van de plaatselijke Schengensamenwerking.

Gelet op de verklaring van de ministers van Toerisme op de vierde T20-bijeenkomst van 16 mei 2012 in Mérida (Mexico), die door de ministers van de G20 werd bevestigd, is dit hét moment om na te gaan welk effect het visumbeleid op de economie van de EU in ruimere zin kan hebben, en met name op de toeristische sector, en hoe het visumbeleid beter kan worden afgestemd op de groeidoelstellingen van de Europa 2020-strategie.

Een slimmer visumbeleid zou de veiligheid van de buitengrenzen en de goede werking van het Schengengebied moeten blijven garanderen, en het tegelijkertijd – onder meer voor toeristen – gemakkelijker moeten maken om legaal reizen. Er kan reeds veel worden bereikt binnen het wettelijk kader waarin de Visumcode momenteel voorziet.

Gelet op de huidige economische recessie moet worden geprobeerd ervoor te zorgen dat er meer toeristen naar Europa komen. Zo houdt de VS, een land dat nochtans zeer gevoelig is voor het thema veiligheid, al langer rekening met het economisch profijt dat met visumversoepeling kan worden behaald, en heeft het onlangs een nationale strategie dienaangaande aangenomen[1]. In de EU hebben onlangs de ministers van Toerisme van Italië en Ierland[2], alsook de Duitse autoriteiten gevraagd om visumversoepelingsmaatregelen.

Het is de bedoeling dat dit document aanleiding geeft tot een debat op EU-niveau. Om te beginnen zal worden bekeken op welke punten de huidige procedures niet correct worden gevolgd en welke initiatieven kunnen worden genomen om ervoor te zorgen dat de Visumcode optimaal wordt toegepast. Ten tweede zullen er enkele suggesties worden gedaan voor toekomstige wijzigingen van de visumvoorschriften, die verder zouden moeten worden onderzocht.

1.           Effect van visumversoepeling op de toeristische sector van de EU

De toeristische sector is een van de grootste bronnen van werkgelegenheid en inkomsten in de Europese Unie en een belangrijke drijvende kracht achter economische groei en ontwikkeling geworden. Reizen en toerisme waren in 2011 in totaal goed voor ongeveer 18,8 miljoen banen en tegen 2022 zal dit aantal waarschijnlijk zijn gestegen tot 20,4 miljoen banen. In 2011 gaven buitenlandse bezoekers 423 miljard USD uit en in 2022 zal dat cijfer naar verwachting zijn gestegen tot 547 miljard USD[3].

Het toerisme uit de opkomende markten biedt echter een groot onaangeboord potentieel voor groei. De laatste jaren is het aantal toeristen uit Brazilië en Rusland dat Europa bezoekt, verdubbeld en ook de toeristenstromen uit China en India nemen snel toe[4]. Dit blijkt ook uit de visumstatistieken: in 2011 werden in India ongeveer 460 000 Schengenvisa afgegeven (in 2007: 340 000 Schengenvisa). Ook voor China valt een grote stijging op te tekenen: van 560 000 visa in 2008 tot 1 0266 000 visa in 2011. In Rusland werden in 2011 ongeveer 5 152 000 visa afgegeven (in 2007: 3 500 000 visa). Dit is een wereldwijde tendens. Dit jaar is het aantal visumaanvragen voor de VS van Chinese en Braziliaanse onderdanen ten opzichte van 2011 met ongeveer 40 % gestegen[5].

Aangenomen wordt dat er veel meer kan worden gedaan. Er moet worden getracht om de toeristenstromen uit de landen die veel toeristen kunnen opleveren en waar een steeds groter deel van de bevolking meer koopkracht begint te krijgen, fors te doen toenemen. Volgens marktramingen[6] ziet 21 % van de potentiële toeristen uit opkomende landen van hun reisplannen naar Europa af als gevolg van de visumvoorschriften.

Uit een onderzoek door Tourism Economics[7] naar de effecten van visumversoepeling op de werkgelegenheid in de economieën van de G20 (mei 2012), waarbij gebruik werd gemaakt van modelgegevens op basis van de gunstige effecten die in verschillende landen[8] na historische beleidswijzigingen werden vastgesteld, blijkt dat visumversoepeling er in het verleden toe leidde dat 5 à 25 % meer toeristen de betrokken markten bezochten. Hun komst genereert inkomsten en heeft een onmiddellijk en direct effect op de werkgelegenheid.

Volgens de ramingen van Tourism Economics op basis van verschillende scenario’s kan het EU‑Schengengebied tegen 2015 op 8 à 46 miljoen extra internationale toeristen rekenen, mits de flexibiliteit van de huidige visumvoorschriften volledig wordt benut. Dat internationale toerisme zou 11 à 60 miljard EUR extra ontvangsten (export) kunnen opleveren en direct voor 100 000 à 500 000 extra banen in de toeristische sector kunnen zorgen. Volgens dezelfde ramingen van Tourism Economics zou het tegen 2015 in totaal om 200 000 à 1,1 miljoen banen kunnen gaan, als zowel met het direct als het indirect effect rekening wordt gehouden.

Daarnaast is de cruisesector een segment dat extra aandacht verdient. Ondanks de economische recessie steeg de totale bijdrage van de mondiale cruisesector aan de Europese economie in 2011 tot een recordbedrag van 36,7 miljard EUR (in 2010: 35,2 miljard EUR)[9]. In Europa alleen al scheepten naar schatting 5,6 miljoen passagiers in (een stijging met 7,1 % ten opzichte van het vorige jaar). Voorts hebben cruiseschepen ongeveer 14,3 miljoen bemanningsleden langs de Europese havens gebracht, waarvan er ongeveer 5,7 miljoen even van boord gingen en voor ongeveer 120 miljoen EUR aankopen deden. De lidstaten moeten meervoudige inreisvisa blijven afgeven aan cruisetoeristen en bemanningsleden, opdat zij in de Europese havens geld uitgeven en de totale bijdrage van de cruisesector aan de Europese economie blijft groeien.

Al in 2010 verklaarde de Commissie dat zij zou onderzoeken hoe er optimaal gebruik zou kunnen worden gemaakt van de diverse beleidsmogelijkheden en -instrumenten voor visa en de overschrijding van de buitengrenzen[10]. Het jaar daarna vroeg het Europees Parlement de Commissie om te zorgen voor een gecoördineerde en vereenvoudigde visumprocedure. Ook de ministers van Toerisme van de EU hebben in Madrid in 2010 en in Krakau in 2011 gediscussieerd over het effect van het visumbeleid op het toerisme.

Meer recentelijk stond dit onderwerp op de agenda van de bijeenkomst van de ministers van Toerisme van de G20 (de zogenaamde T20) in Mérida (Mexico) op 16 mei. Op die bijeenkomst werd een verklaring aangenomen over toerisme als bron van werkgelegenheid. Daarin wordt erkend dat visumversoepeling de G20‑landen 206 miljard USD extra ontvangsten en 5,1 miljoen nieuwe banen zou kunnen opleveren. In de verklaring van de T20 wordt derhalve onder meer gevraagd om bilaterale, regionale en internationale samenwerking inzake visumversoepeling en andere regelingen waardoor internationale reizigers vrijer en gemakkelijker kunnen reizen. Het Schengengebied draagt hier al toe bij, maar zou verder moeten worden verbeterd om de economische activiteit en de werkgelegenheid te stimuleren.

Visumversoepeling zal niet alleen economisch profijt opleveren, maar zal het ook voor EU‑burgers gemakkelijker maken om hun familieleden van buiten de EU te ontvangen en met hen binnen de EU te reizen.

Hieronder wordt nagegaan welke concrete maatregelen de EU op dit gebied kan nemen.

2.           Verdere visumversoepeling op grond van de Visumcode

In vergelijking met de vroegere situatie is de Visumcode[11] een grote stap vooruit en zijn de visumprocedures drastisch verbeterd.

De belangrijkste verbeteringen zijn onder meer: duidelijke termijnen voor de belangrijkste stappen, harmonisering van de procedures, de regeling voor de samenwerking met externe dienstverleners, de mogelijkheid gemeenschappelijke aanvraagcentra op te richten, de vaststelling van de gevallen waarin meervoudige inreisvisa zouden moeten worden afgegeven, de motivering van de weigering van een visum en de mogelijkheid tegen een dergelijk besluit beroep aan te tekenen, het vereiste dat aanvraagformulieren in de taal van het gastland worden verstrekt, en de wettelijke verplichting om plaatselijke Schengensamenwerking tot stand te brengen.

Als de Visumcode correct wordt toegepast, worden de visumprocedures in grote mate gemoderniseerd en gestandaardiseerd. Er is echter ruimte voor verbetering, omdat de Visumcode nog niet over de hele lijn optimaal wordt toegepast.

De toeristische sector van de EU stelt voor dat in verband met de bepalingen van de Visumcode de volgende maatregelen worden genomen om de procedures voor de afgifte van visa te vereenvoudigen. De meeste belemmeringen kunnen worden weggenomen als de consulaten van de lidstaten de Visumcode correct toepassen en de Commissie daarop toeziet:

1) Termijn voor het maken van een afspraak

→ De in artikel 9, lid 2, van de Visumcode vastgestelde termijn van 15 dagen voor het maken van een afspraak moet worden nageleefd.

2) Aanvragen door commerciële bemiddelaars

→ De door artikel 9, lid 4, van de Visumcode geboden mogelijkheid om visumaanvragen in te dienen via commerciële bemiddelaars (zoals betrouwbare reisagenten), onverminderd het Visuminformatiesysteem (VIS)[12], moet beter worden benut.

3) Termijn voor een beslissing

→ De in artikel 23 van de Visumcode vastgestelde termijn van 15 dagen om over een visumaanvraag te beslissen, moet worden nageleefd, ook vóór piekperiodes in de vakantie.

4) Beschikbaarheid van de nodige formulieren in de vereiste talen

→ In alle consulaten moeten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de Visumcode de formulieren beschikbaar zijn in de taal van het gastland.

5) Bewijsstukken

→ Er moet worden nagegaan of er in het kader van de plaatselijke Schengensamenwerking behoefte is aan een kortere gemeenschappelijke lijst.

6) Geldigheid en meervoudige inreisvisa

Sedert de inwerkingtreding van de Visumcode is het aantal afgegeven meervoudige inreisvisa fors gestegen (34 % in 2010, bijna 39 % in 2011). Er is echter nog ruimte voor verdere verbetering van de verplichte afgifte van meervoudige inreisvisa met een lange geldigheidsduur (tussen zes maanden en vijf jaar) onder de voorwaarden die in artikel 24, lid 2, onder a) en b), van de Visumcode zijn vastgesteld, en van de afgifte van visa met een kortere geldigheidsduur, maar voor meer binnenkomsten op grond van artikel 24, lid 1.

7) Behandeling van bezoekers

→ De kantoren moeten toegankelijker worden voor het publiek, voornamelijk door een betere consulaire aanwezigheid op het grondgebied van het betrokken derde land. In dit verband zou de oprichting van nieuwe gemeenschappelijke visumaanvraagcentra moeten worden aangemoedigd.

Sommige lidstaten en verschillende derde landen hebben reeds maatregelen ingevoerd om de afgifte van visa te vereenvoudigen (zie bijlage).

In deze context is de plaatselijke Schengensamenwerking van cruciaal belang om het gemeenschappelijke EU‑visumbeleid op een geharmoniseerde wijze uit te voeren en de betrokkenheid van de EU‑delegaties onontbeerlijk om op het gebied van mobiliteit, een thema dat bij alle externe betrekkingen aan belang wint, samenhang en continuïteit te garanderen.

Het eerste verslag over de plaatselijke Schengensamenwerking, dat het College samen met dit document heeft aangenomen, bevat aanbevelingen voor alle actoren (centrale autoriteiten en consulair personeel van de lidstaten, EU‑delegaties en Commissie) om de plaatselijke Schengensamenwerking zo goed mogelijk te laten functioneren.

3.           Mogelijke wijzigingen van de visumvoorschriften in de toekomst

Ook in het verslag over de toepassing van de Visumcode tijdens de eerste drie jaren, dat de Commissie in 2013 moet opstellen, kan worden nagegaan hoe de procedures voor legale reizigers kunnen worden verbeterd en versoepeld, zonder uit het oog te verliezen dat sommige reizigers uit het oogpunt van migratie of veiligheid een risico vormen:

– stroomlijnen en verkorten van de procedures (waarbij alle fasen van de procedure onder de loep worden genomen, waaronder de indiening van visumaanvragen door bemiddelaars/reisagenten en de voorafgaande raadpleging);

– verduidelijken van de definitie van het consulaat dat bevoegd is om de visumaanvraag te behandelen;

– vereenvoudigen van het aanvraagformulier;

– vereenvoudigen van de vereisten in verband met de bewijsstukken;

– verduidelijken van de voorschriften met betrekking tot vrijstellingen van visumleges;

– verduidelijken van de voorschriften met betrekking tot de afgifte van meervoudige inreisvisa;

– verbeteren van de consulaire organisatie en samenwerking teneinde de consulaire dekking uit te breiden, bv. door het rechtskader voor de gemeenschappelijke aanvraagcentra te herzien en de oprichting van dergelijke centra en hun werking te vereenvoudigen;

– versterken van de plaatselijke Schengensamenwerking om die doeltreffender te maken.

Wanneer dergelijke verbeteringen worden overwogen, zou terdege rekening moeten worden gehouden met de voordelen die zowel voor de consulaten als de aanvragers uit de tenuitvoerlegging van het VIS voortvloeien.

Des doeltreffendste visumversoepeling bestaat er natuurlijk in de onderdanen van een derde land van de visumplicht vrij te stellen, door derde landen van de negatieve lijst bij Verordening 539/2001 over te brengen naar de positieve.

Wanneer de Commissie op eigen initiatief de lijsten van landen bij Verordening 539/2001 herziet, toetst zij in de regel per geval een aantal criteria die in het bijzonder verband houden met illegale immigratie, openbare orde en veiligheid en met de externe betrekkingen van de Europese Unie met de derde landen. Daarbij houdt zij tevens rekening met implicaties van de regionale samenhang en de wederkerigheid. Hoewel deze lijst van criteria niet uitputtend is, is er in het verleden niet echt rekening gehouden met het economische effect van het visumbeleid. Dit moet veranderen als de EU profijt wil hebben van grotere toeristenstromen uit opkomende landen. De Commissie zal daarom een methode ontwikkelen om bij de volgende herziening van de lijsten van landen (die voor 2013 gepland is) beter rekening te houden met economische overwegingen. De uiteindelijke balans moet er wel recht doen aan dat het gemeenschappelijke visumbeleid een instrument is dat de goede werking van het Schengengebied zonder binnengrenzen moet garanderen.

Voor veel derde landen zal visumliberalisering het uiteindelijke doel zijn, dat grote inspanningen vereist en een groot politiek effect heeft. Het is immers het eindpunt van een lang proces. Als vrijstelling van de visumplicht niet meteen haalbaar is, kunnen visumversoepelingsovereenkomsten al profijt opleveren. Tegelijkertijd moeten de structuur en de inhoud van die overeenkomsten grondig worden bekeken, om ervoor te zorgen dat zij goed zijn afgestemd op de omstandigheden van het betrokken land en doeltreffend zijn voor de mensen voor wie zij bedoeld zijn. Momenteel wordt een voorstel tot wijziging van Verordening 539/2001 door de medewetgevers besproken. Het voorziet in een nieuw mechanisme waardoor de vrijstelling van de visumplicht in een noodsituatie tijdelijk kan worden opgeschort voor een derde land waarvan de onderdanen van de visumplicht zijn vrijgesteld, wanneer er dringend moet worden gereageerd op de moeilijkheden die een of meer lidstaten ondervinden, omdat de regeling voor reizen zonder visum wordt misbruikt.

Daarnaast zou er in het visumbeleid ook rekening moeten worden gehouden met de ontwikkelingen op technologisch vlak. Zo is de Wereldtoerismeorganisatie van de VN van mening dat een consequent toegepast elektronisch visumsysteem grote voordelen heeft qua beveiliging en versoepeling[13]. De ontwikkelingen van technologische specificaties op dat gebied zouden groot potentieel kunnen hebben, wat ook in de verklaring van de bijeenkomst van de T20 wordt erkend.

BIJLAGE

Bestaande goede praktijken in de afgifte van visa in lidstaten en derde landen

Het Italiaanse voorbeeld

In februari 2011 ondertekenden ENIT (de Nationale Toerismeraad) en het Italiaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een samenwerkingsovereenkomst om de toeristenstromen naar Italië te doen toenemen door een versterking van de capaciteit van de diplomatieke missies en consulaire posten, opdat visumaanvragen sneller en doeltreffender kunnen worden behandeld. De prioritaire plaatsen zijn Moskou, Beijing, New Delhi, Sint‑Petersburg, Guangzhou, Shanghai en Mumbai.

Volgens een persbericht van ANSA van oktober 2011 steeg dankzij het vereenvoudigen van de procedures en het verkorten van de wachttijd het aantal afgegeven visa in China in de periode van 1 januari tot 31 augustus 2011 met 100 % in vergelijking tot dezelfde periode in het voorgaande jaar.

Volgens het Italiaanse Nationale Waarnemingscentrum voor toerisme (dat gegevens van de Banca d'Italia verwerkt) wordt deze positieve tendens bevestigd door de volgende voorlopige ramingen:

Aantal reizigers (in 000):           2010: 149        2011: 225

Aantal nachten doorgebracht in accommodatie (in 000):            2010: 1 768     2011: 1 971

Uitgaven (in miljoenen euro’s):  2010: 199        2011: 249

Verandering (% verschil 2010/2011):    Reizigers: 51 %

            Nachten: 11,5 %

            Uitgaven: 25,1 %

Het Poolse voorbeeld

Een voorbeeld van vereenvoudiging, dat echter nog verder moet worden geanalyseerd om volledig inzicht te krijgen in de concrete voordelen, is de snelle procedure die de Poolse autoriteiten invoerden voor het Europees voetbalkampioenschap, dat in juni en juli 2012 plaatsvond in Polen en Oekraïne.

Zowel de Oekraïense als de Russische deelnemers aan het toernooi (spelers, scheidsrechters, artsen, activisten, FIFA, UEFA en de nationale federaties) en de UEFA-geaccrediteerden kregen een visum voor de duur van het toernooi met het recht op meervoudige binnenkomst. De visa werden afgegeven volgens een vereenvoudigde procedure, zonder de verplichtingen persoonlijk naar het consulaat te komen en consulaire leges te betalen.

Zowel de Oekraïense als de Russische supporters kregen een visum op basis van een geldig origineel ticket voor de wedstrijden, of een document waarin hun recht op ontvangst van een ticket aan de ingang van het stadion werd bevestigd. Zij konden hun visumaanvraag elektronisch via een officiële website indienen en sneller een afspraak krijgen op het consulaat. Wie niet online een afspraak kon krijgen, mocht aanschuiven in „groene corridors” die voorrang kregen om de wachttijd te verkorten (bron: officiële website van de Poolse regering en het ministerie van Buitenlandse Zaken, loket Rusland).

Het „Approved Destination Status China”-systeem

De Approved Destination Status (ADS) is een bilaterale toeristische regeling tussen het Chinese Nationale Bestuur voor toerisme en een buitenlandse bestemming. Chinese burgers die naar de EU reizen, kunnen een visum in groep aanvragen via geaccrediteerde reisagenten die de visumaanvragen doen voor een groep klanten. De overeenkomst tussen het Chinese bestuur en de EG werd in 2004 ondertekend.

Uit de laatste cijfers die door de EU‑delegatie in China werden verzameld, blijkt dat het aantal ADS‑visa dat in China door Schengenorganen wordt afgegeven, geleidelijk stijgt.

In 2009 werden 96 093 ADS‑visa afgegeven en in 2010 209 981. Tegen september 2011 hadden de lidstaten al 170 141 ADS‑visa afgegeven, meer dan 80 % van het totale aantal van het vorige jaar.

De laatste jaren was het percentage weigeringen steeds laag (voor alle lidstaten samen ging het om ongeveer 5 %).

In 2010 organiseerden Spanje en Frankrijk met de hulp van de EU‑delegatie in Beijing speciale cursussen voor de ADS‑reisagenten, wat geholpen heeft om de procedures te versnellen.

Het Australische voorbeeld

Australië biedt uiteenlopende visumtypes aan, afhankelijk van het precieze doel of de lengte van het verblijf. Voor mogelijke toeristen bestaan er drie soorten elektronische visa:

(1) Electronic Travel Authorisation of ETA;

(2) E-visitor;

(3) E-676.

Type 1 kost 20 AUD, staat verschillende binnenkomsten voor ten hoogste drie maanden elk toe en is één jaar geldig. Ook luchtvaartmaatschappijen en reisagenten kunnen klanten dit elektronische visum samen met hun vliegtickets leveren. Alle EU‑onderdanen, met uitzondering van die van enkele nieuwe lidstaten, kunnen dit visum aanvragen.

Type 2 is identiek aan type 1, met dit verschil dat alle EU‑onderdanen het kunnen aanvragen en dat het kosteloos is. De reden waarom een EU‑onderdaan die recht heeft op type 2, toch type 1 zou aanvragen, is dat alle informatie op de website alleen in het Engels beschikbaar is en niet iedereen in het Engels een aanvraag kan doen of gescande documenten in het Engels kan bijvoegen.

Type 3 is bedoeld voor niet-Europeanen of Europeanen die langer willen blijven dan drie aaneengesloten maanden, Europeanen ouder dan 75 jaar en mensen met een strafblad.

De drie types kunnen online worden aangevraagd en verkregen. De procedure neemt enkele minuten tot tien dagen in beslag.

Het Amerikaanse voorbeeld

Op 19 januari 2012 ondertekende president Obama een besluitwet waarbij een nieuwe taskforce voor reizen en concurrentievermogen werd opgericht, met als opdracht de ontwikkeling van een nationale reis- en toerismestrategie met maatregelen om onder meer de capaciteit om visumaanvragen uit China en Brazilië te behandelen (voor niet-immigranten) het komende jaar met 40 % te verhogen.

Met deze nieuwe strategie wil de VS reizen en toerisme naar de Verenigde Staten vergemakkelijken en reizigers op die manier aanmoedigen om voor Amerika als beste toeristische bestemming ter wereld te kiezen.

Volgens de toerismestrategie werden er in 2011 1,1 miljoen meer visumaanvragen behandeld. Voor China en Brazilië bedroeg de stijging respectievelijk 46 % en 34 %. In vergelijking met 2011 bedroeg de groei in de eerste zes maanden van 2012 respectievelijk 46 % en 59 %.

In 2012 wordt de capaciteit voor visumafgifte uitgebreid door in China het aantal personeelsleden daarvoor met 50 % te verhogen en in Brazilië met meer dan 100 %. Daarnaast wordt de opening van nieuwe consulaten gepland. Dankzij deze maatregelen kon de achterstand in China en Brazilië worden weggewerkt en zijn de wachttijden in veel posten verkort tot tien dagen of minder.

Momenteel worden in het Amerikaanse Congres enkele wetsvoorstellen besproken om de visumprocedure te verbeteren. De wet die tot doel heeft het visumbeleid te verbeteren om het internationale toerisme naar de Verenigde Staten van Amerika te stimuleren (Visa Improvements to Stimulate International Tourism to the United States of America Act), ofwel de VISIT USA Act, is op de volgende pijlers gebaseerd:

(a) meervoudige inreisvisa voor vijf jaar voor Chinese onderdanen;

(b) er wordt een prioritaire visumprocedure ingevoerd, die reizigers de optie biedt veel hogere visumleges te betalen om zowel voor een toeristenvisum als een visum voor zakelijke doeleinden binnen drie werkdagen een visuminterview te krijgen. De voor de prioritaire procedure geheven leges zijn een vergoeding voor de extra personeelsleden, maar kunnen ook worden gebruikt om te betalen voor innovatieve methoden, zoals videoconferenties en mobiele interviewteams, om in een land aan de vraag van de markt te voldoen;

(c) het programma voor visumvrijstelling wordt tot meer landen uitgebreid. In het kader van dat programma is het mogelijk om naar de VS te reizen onder het elektronische systeem voor reistoestemming (Electronic System for Travel Authorisation of ESTA), zonder dat de traditionele procedure voor de aanvraag van een Amerikaans toeristenvisum hoeft te worden gevolgd;

(d) een proefprogramma met videoconferenties voor de visuminterviews, waarin het visuminterview verplicht blijft, maar toegankelijker wordt door de videoconferentietechnologie.

Andere wetsvoorstellen zijn de Welcoming Business Travellers and Tourists to America Act of 2011 en de International Tourism Facilitation Act. Het eerste moet de belemmeringen in het visumsysteem van de VS wegnemen, door het State Department te verplichten de visumaanvragen binnen twaalf dagen te behandelen, en strekt tot invoering van een programma dat het mogelijk maakt visuminterviews af te nemen per videoconferentie. Het tweede roept het State Department op zijn consulaire middelen doeltreffender te gebruiken om beter in te spelen op de toenemende vraag naar internationale reizen.

De VS wil de lopende herzieningprocedures versnellen en blijven innoveren om de procedures, technologieën, personeelsbezetting en infrastructuur te verbeteren en de visumprocedure te stroomlijnen, zodat reizigers het land gemakkelijker legaal kunnen binnenkomen via grensovergangen en toegangspunten.

[1]               Besluitwet van president Obama van 19 januari 2012. De wet die tot doel heeft het visumbeleid te verbeteren om het internationale toerisme naar de Verenigde Staten van Amerika te stimuleren (Visa Improvements to Stimulate International Tourism to the United States of America Act) wordt momenteel in het Amerikaanse Congres besproken.

[2]               Ierland neemt echter niet deel aan het gemeenschappelijke visumbeleid van de EU.

[3]               World Travel & Tourism Council, Travel & Tourism Economic Impact 2012, Europese Unie.

[4]               Van deze vier opkomende landen is Brazilië het enige waarvan de onderdanen momenteel niet in het bezit van een visum hoeven te zijn om het Schengengebied binnen te komen. Voor Russische reizigers geldt een visumversoepelingsovereenkomst, die momenteel wordt bijgewerkt.

[5]               Persbericht van het Witte Huis van 19 januari 2012.

[6]               ETOA Origin Market Report 2010 „Europe: Open for Business?”.

[7]               Tourism Economics, Report on „The Impact of Visa Facilitation on Job Creation in the G20 Economies”, mei 2012 (verslag voorbereid voor de vierde T20‑bijeenkomst van de ministers van Toerisme, Mexico, 15-16 mei).

[8]               VS: uitbreiding van het Visa Waiver Programme, Australië: Electronic Travel Authorisation Program, Verenigd Koninkrijk: visumbeleid voor Taiwan en Zuid-Afrika, India: Visa on Arrival Program, Canada: visumbeleid voor Mexico, Republiek Korea: visumbeleid voor China.

[9]               The Cruise Industry, Contribution of Cruise Tourism to the Economics of Europe, verslag van de European Cruise Council, 2012.

[10]             COM(2010) 352 definitief: „Europa, toeristische topbestemming in de wereld – een nieuw beleidskader voor het toerisme in Europa”, punt 5.4.

[11]             Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode). In werking getreden op 5 april 2010.

[12]             Dergelijke tussenpersonen mogen geen biometrische kenmerken verzamelen. Voor een eerste aanvraag in het kader van het VIS moet de aanvrager persoonlijk op het consulaat verschijnen of bij een dienstverlener die toestemming heeft om de biometrische kenmerken van visumaanvragers namens de consulaten van de lidstaten te verzamelen.

[13]             Wereldtoerismeorganisatie, eVisas: A pressing need for global standards, specifications and interoperability, werkdocument dat werd gepresenteerd op de 37e bijeenkomst van de Internationale Luchtvaartorganisatie (2010).