Regiony najbardziej oddalone UE

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Regiony najbardziej oddalone

W obrębie Unii Europejskiej znajduje się dziewięć regionów najbardziej oddalonych:

• Azory i Madera (Portugalia);
• Wyspy Kanaryjskie (Hiszpania);
• Gwadelupa, Gujana Francuska, Martynika, Majotta, Reunion i Saint-Martin (Francja).

Filary

Odnowione partnerstwo strategiczne UE z tymi regionami zasadza się na czterech filarach.

1. Silne partnerstwo pomiędzy regionami, poszczególnymi państwami UE i Komisją Europejską. Przewiduje się:
   • ustanawianie platform ad hoc służących wymianie poglądów na temat interesów i problemów regionów najbardziej oddalonych, które mają skupiać przedstawicieli Komisji, organów krajowych i władz regionów najbardziej oddalonych, jak również inne zainteresowane strony;
   • tworzenie, w razie potrzeby, specjalnych grup zadaniowych w celu sprostania specyficznym potrzebom poszczególnych regionów najbardziej oddalonych;
   • zapewnianie, aby problemy i interesy regionów najbardziej oddalonych były należycie uwzględniane w ramach oceny skutków polityki UE w różnych dziedzinach;
   • zwracanie szczególnej uwagi na produkty wrażliwe z regionów najbardziej oddalonych w kontekście negocjowania umów handlowych z państwami trzecimi;
   • współpracę z państwami UE na rzecz większego zaangażowania regionów najbardziej oddalonych w negocjacje dotyczące rybołówstwa.
2. Wykorzystywanie szczególnych atutów każdego regionu. Regiony najbardziej oddalone mają wyjątkowe aktywa naturalne, w tym:
   • bogatą różnorodność biologiczną;
   • znaczące wyłączne strefy ekonomiczne¹;
   • położenie i klimat odpowiednie dla prowadzenia działań w dziedzinach przestrzeni kosmicznej i astrofizyki;
   • bliskość rynków państw trzecich.

   Komisja weźmie pod uwagę te atuty i podejmie szereg działań, w tym:

   • ustanowi, wraz z grupą Europejskiego Banku Inwestycyjnego, specjalną inicjatywę na rzecz inwestycji strategicznych, z myślą o ułatwieniu dostępu do Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych;
   • rozważy możliwość wprowadzenia szczególnych środków, aby wesprzeć sektory niebieskiej gospodarki;
   • rozważy możliwość dopuszczenia pomocy państwa na budowę nowych statków rybackich;
   • będzie dążyć do zapewnienia dalszej realizacji programu w dziedzinie rolnictwa dla regionów najbardziej oddalonych i utrzymania szczegółowych przepisów dla regionów najbardziej oddalonych w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich;
   • rozważy możliwość zapewnienia wsparcia specjalnego na rzecz zachowania różnorodności biologicznej i zrównoważonego wykorzystania usług ekosystemowych;
   • zintensyfikuje wsparcie i zwiększy gotowość w odniesieniu do skutków zmiany klimatu, w tym z wykorzystaniem Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności;
   • upowszechni w UE i na całym świecie dobre praktyki opracowane w ramach inicjatywy dotyczącej czystej energii na wyspach UE.
3. Umożliwienie rozwoju i tworzenie nowych miejsc pracy. Komisja:
   • rozpocznie specjalne działania koordynacyjne i wspierające w ramach programu prac „Horyzont 2020” na lata 2018–2020 w celu umożliwienia regionom najbardziej oddalonym większego udziału w programie;
   • podczas planowania przyszłych programów ramowych UE w zakresie badań naukowych poświęci szczególną uwagę aktywom i specyficznym potrzebom regionów najbardziej oddalonych;
   • zintensyfikuje wysiłki na rzecz promowania programu Erasmus+ i Europejskiego Korpusu Solidarności;
   • zapewni w większym stopniu zaspokajanie potrzeb regionów najbardziej oddalonych i ułatwi ich uczestnictwo w programie transeuropejskich sieci transportowych, instrumencie „Łącząc Europę” i przyszłych unijnych programach na rzecz transportu.
4. Zacieśnianie współpracy. Komisja:
   • rozważa ukierunkowanie nowych inwestycji UE na projekty priorytetowe i projekty realizowane na większą skalę w basenach geograficznych regionów najbardziej oddalonych;
   • dąży do ułatwiania współpracy między regionami najbardziej oddalonymi a ich sąsiadami przez ściślejsze dostosowanie przepisów dotyczących finansowania i ewentualne ustanawianie wspólnych programów;
   • uwzględnia problemy regionów najbardziej oddalonych podczas negocjowania lub wdrażania umów międzynarodowych i programów partnerstwa na rzecz mobilności z ich państwami sąsiadującymi.