Wsparcie współpracy Unii Europejskiej w dziedzinie opodatkowania: program Fiscalis (na lata 2021–2027)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Cele ogólne rozporządzenia obejmują wspieranie organów podatkowych opodatkowania w celu:

• poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego;
• promowania konkurencyjności UE i uczciwej konkurencji w UE;
• ochrony interesów finansowych i gospodarczych UE, w tym przed oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania;
• poprawy poboru podatków.

Szczegółowe cele programu są następujące:

• wspieranie polityki podatkowej i wdrażania unijnego prawa dotyczącego opodatkowania;
• promowanie współpracy między organami podatkowymi, w tym wymiany informacji podatkowych;
• wspieranie budowania potencjału administracyjnego, w tym w zakresie kompetencji ludzkich oraz opracowania i eksploatacji europejskich systemów elektronicznych.

Kwota środków w 7-letnim budżecie przeznaczonym na realizację programu wynosi 269 mln EUR (w cenach bieżących). Może ona:

• obejmować szereg działań, takich jak wydatki na działania związane z zarządzaniem programem, badania, spotkania ekspertów, działania informacyjne i komunikacyjne, sieci technologii informatycznych oraz pomoc techniczną i administracyjną;
• sfinansować do 100 % kosztów kwalifikowalnych projektu;
• zapewniać finansowanie, w szczególności w postaci dotacji, nagród, zamówień oraz zwrotu wydatków ponoszonych przez ekspertów zewnętrznych;
• wspierać działania finansowane już z innych źródeł finansowania unijnego, pod warunkiem że poszczególne wkłady nie pokrywają tych samych kosztów.

W programie mogą uczestniczyć państwa niebędące członkami UE, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. W szczególności państwa te muszą zapewnić dostęp do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, które mogą prowadzić dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, w celu ochrony finansów UE. W działaniach realizowanych w ramach programu mogą uczestniczyć eksperci zewnętrzni, np. z państw niebędących członkami UE niestowarzyszonych z programem, w tym z krajów najsłabiej rozwiniętych.

Działania kwalifikujące się do finansowania obejmują:

• spotkania i wydarzenia ad hoc;
• współpracę opartą na projektach;
• budowanie potencjału w zakresie IT, w szczególności opracowanie i eksploatację europejskich systemów elektronicznych;
• budowanie potencjału w zakresie kompetencji ludzkich i inne działania w zakresie budowania potencjału;
• środki wsparcia, takie jak badania i działania innowacyjne, w szczególności weryfikacja poprawności projektu, projekty pilotażowe i działania komunikacyjne.

W załączniku III określono możliwe priorytety:

• wdrażanie prawa podatkowego UE, szkolenie pracowników, współpraca administracyjna i odzyskiwanie wierzytelności;
• wymiana informacji, usprawnienie ich wykorzystania oraz opracowanie standardowych formatów IT;
• wspieranie cyfryzacji i aktualizacji metodologii w organach podatkowych;
• wymiana najlepszych praktyk służących w szczególności zwalczaniu oszustw związanych z podatkiem od wartości dodanej.

Komisja Europejska i państwa członkowskie:

• wspólnie zapewniają opracowanie i eksploatację europejskich systemów elektronicznych;
• sporządzają i aktualizują wieloletni plan strategiczny w dziedzinie opodatkowania (MASP-T), w którym:
  • wymienia się wszystkie zadania, takie jak projektowanie, przeprowadzanie testów zgodności, wdrażanie, utrzymanie, bezpieczeństwo i kontrolę jakości europejskich systemów elektronicznych;
  • klasyfikuje się, które komponenty są właściwe dla UE, właściwe dla państw członkowskich (krajowe) lub stanowią ich kombinację,
  • porusza się kwestie innowacji, działań pilotażowych oraz pomocniczych metod i narzędzi.

Komisja:

• przyjmuje wieloletni program prac w drodze aktów wykonawczych;
• nie później niż do dnia 31 października sporządza publiczne sprawozdanie roczne, oparte na regularnych i rocznych sprawozdaniach państw członkowskich, na temat postępów – mierzonych za pomocą wskaźników określonych w załączniku II – podczas wdrażania MASP-T;
• przeprowadza śródokresową ocenę programu nie później niż 4 lata po jego rozpoczęciu oraz ocenę końcową – nie później niż cztery lata po jego zakończeniu i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Europejskiemu Komitetowi Regionów;
• może przyjmować akty wykonawcze i delegowane;
• jest wspierana przez Komitet ds. Programu Fiscalis.

W załączniku II przedstawiono wskaźniki na potrzeby sporządzania sprawozdań z postępów w realizacji celów szczegółowych programu. Dodatkowe wskaźniki, mające na celu pomiar wyników, rezultatów i skutków programu, zostały wprowadzone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/2300 z dnia 30 sierpnia 2022 r. ustanawiającym ramy monitorowania i oceny programu Fiscalis.

W rozporządzeniu wymaga się, by:

• odbiorcy finansowania UE podawali informacje o źródłach tych środków oraz dostarczali skutecznych i ukierunkowanych informacji na temat ich działań i rezultatów przeznaczonych dla różnych grup odbiorców, w tym dla mediów i opinii publicznej;
• Komisja prowadziła działania informacyjne i komunikacyjne związane z programem.

Rozporządzenie:

• uchyla rozporządzenie (UE) nr 1286/2013 ustanawiając Fiscalis 2020 od 1 stycznia 2021 r.;
• umożliwia realizację działań rozpoczętych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1286/2013 aż do ich zamknięcia.