EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document C2006/143/25
Joined Cases C-443/04 and C-444/04: Judgment of the Court (Third Chamber) of 27 April 2006 (references for a preliminary ruling from the Hoge Raad der Nederlanden) — H.A. Solleveld (C-443/04) and J.E. van den Hout-van Eijnsbergen (C-444/04) v Staatssecretaris van Financiën (Sixth VAT Directive — Article 13A(1)(c) — Exemptions — Provision of medical care in the exercise of the medical and paramedical professions — Therapeutic treatments given by a physiotherapist and a psychotherapist — Definition by the Member State concerned of paramedical professions — Discretion — Limits)
Sprawy połączone C-443/04 i C-444/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — H. A. Solleveld przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część A ust. 1 lit. c) — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych — Zabiegi terapeutyczne wykonywane przez fizjoterapeutę i psychoterapeutę — Określenie zawodów paramedycznych przez zainteresowane państwo członkowskie — Swobodne uznanie — Granice)
Sprawy połączone C-443/04 i C-444/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — H. A. Solleveld przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część A ust. 1 lit. c) — Zwolnienia — Świadczenie opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych — Zabiegi terapeutyczne wykonywane przez fizjoterapeutę i psychoterapeutę — Określenie zawodów paramedycznych przez zainteresowane państwo członkowskie — Swobodne uznanie — Granice)
Dz.U. C 143 z 17.6.2006, p. 14–14
(ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV)
17.6.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 143/14 |
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden) — H. A. Solleveld przeciwko Staatssecretaris van Financiën
(Sprawy połączone C-443/04 i C-444/04) (1)
(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 część A ust. 1 lit. c) - Zwolnienia - Świadczenie opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych - Zabiegi terapeutyczne wykonywane przez fizjoterapeutę i psychoterapeutę - Określenie zawodów paramedycznych przez zainteresowane państwo członkowskie - Swobodne uznanie - Granice)
(2006/C 143/25)
Język postępowania: niderlandzki
Sąd krajowy
Hoge Raad der Nederlanden
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: H. A. Solleveld, J.E. van den Hout-van Eijnsbergen
Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 13 część A ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru (Dz.U. L 145, str. 1) — Zwolnienie świadczeń opieki medycznej w ramach wykonywania zawodów medycznych i paramedycznych określonych przez zainteresowane państwo członkowskie — Działalność wykonywana przez fizjoterapeutę poza zakresem krajowej działalności medycznej lub paramedycznej
Sentencja
Wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy dokonywać w ten sposób, że przyznaje on państwom członkowskim swobodę uznania w zakresie określenia zawodów paramedycznych i świadczeń opieki medycznej mieszczących się w zakresie tych zawodów dla celów zwolnienia od podatku przewidzianego w tym przepisie. Jednakże państwa członkowskie przy wykonywaniu przysługującej im swobody uznania zobowiązane są do poszanowania zarówno celu tego przepisu, którym jest zapewnienie, aby zwolnienie od podatku stosowało się wyłącznie do świadczeń wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe, jak i zasady neutralności podatkowej.
Uregulowanie krajowe, które wyłącza zawód psychoterapeuty z zakresu definicji zawodów paramedycznych, jest sprzeczne z celem omawianego przepisu i z zasadą neutralności podatkowej tylko o tyle, o ile świadczenia w zakresie leczenia psychoterapeutycznego wykonywane przez psychiatrów, psychologów lub osoby wykonujące inne zawody medyczne lub paramedyczne są zwolnione od podatku VAT, a jednocześnie można uznać, że te same świadczenia wykonywane przez psychoterapeutów mają taką samą jakość, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje zawodowe. Zbadanie tej kwestii należy przy tym do sądu odsyłającego.
Uregulowanie krajowe, które wyłącza określoną specyficzną działalność w ramach świadczenia opieki medycznej, taką jak leczenie z wykorzystaniem diagnostyki pól zaburzeń wykonywane przez fizjoterapeutów, z zakresu definicji tego zawodu paramedycznego, jest sprzeczne z celem omawianego przepisu i z zasadą neutralności podatkowej tylko o tyle, o ile świadczenia w zakresie takiego leczenia wykonywane przez lekarzy lub dentystów są zwolnione z podatku VAT, a można uznać, że te same świadczenia wykonywane przez fizjoterapeutów mają taką samą jakość, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje zawodowe. Zbadanie tej kwestii należy przy tym do sądu odsyłającego