This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62021CN0657
Case C-657/21: Action brought on 29 October 2021 — European Parliament v European Commission
Sprawa C-657/21: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2021 r. – Parlament Europejski/Komisja Europejska
Sprawa C-657/21: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2021 r. – Parlament Europejski/Komisja Europejska
Dz.U. C 11 z 10.1.2022, pp. 18–19
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
10.1.2022 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 11/18 |
Skarga wniesiona w dniu 29 października 2021 r. – Parlament Europejski/Komisja Europejska
(Sprawa C-657/21)
(2022/C 11/25)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. Crowe, U. Rösslein, C. Burgos, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
|
— |
stwierdzenie, że nie zapewniając pełnego i niezwłocznego stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2020/2092 (1) z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ogólnego systemu warunkowości służącego ochronie budżetu Unii od dnia 1 stycznia 2021 r., od którego rozporządzenie to powinno podlegać stosowaniu, Komisja Europejska naruszyła traktaty; |
|
— |
posiłkowo stwierdzenie nieważności udzielonej przez Komisję niezgodnie z prawem odmowy zapewnienia pełnego i niezwłocznego stosowania rozporządzenia 2020/2092 od daty rozpoczęcia stosowania;| |
|
— |
obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia przez Komisję ciążącego na niej na mocy art. 17 ust. 1 TUE obowiązku zapewnienia stosowania traktatów i środków przyjmowanych przez instytucje na ich podstawie.
Komisja nie stosuje w pełni rozporządzenia 2020/2092, ponieważ niezgodnie z prawem uchyla się od stosowania kluczowych przepisów art. 6 tego rozporządzenia do czasu zakończenia prac nad wytycznymi dotyczącymi stosowania tego rozporządzenia, do którego dojdzie dopiero po wydaniu przez Trybunał orzeczeń w przedmiocie skarg o stwierdzenie nieważności tego rozporządzenia wniesionych przez dwa państwa członkowskie. To uchylanie się od pełnego stosowania rozporządzenia do czasu wydania orzeczeń w przedmiocie skarg o stwierdzenie nieważności stanowi uchybienie przez Komisję obowiązkom ciążącym na niej na mocy art. 17 ust. 1 TUE, który zobowiązuje ją do zapewnienia stosowania traktatów i środków przyjmowanych przez instytucje na ich podstawie.
Zarzut drugi, dotyczący naruszenia przez Komisję ciążącego na niej na mocy art. 17 ust. 3 TUE obowiązku zachowania całkowitej niezależności w wykonywaniu swoich zadań.
Uchylanie się przez Komisję od zapewnienia pełnego i niezwłocznego stosowania omawianego rozporządzenia, bez narzuconych przez siebie ograniczeń, od daty rozpoczęcia jego stosowania zgodnie z zaleceniem Rady Europejskiej stanowi naruszenie ciążącego na niej na mocy art. 17 ust. 3 TUE obowiązku zachowania niezależności.
Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 13 ust. 2 TUE i zasad równowagi instytucjonalnej i lojalnej współpracy.
Uchylanie się przez Komisję od zapewnienia pełnego i niezwłocznego stosowania omawianego rozporządzenia, bez narzuconych przez siebie ograniczeń, od daty rozpoczęcia jego stosowania zgodnie z zaleceniem Rady Europejskiej stanowi naruszenie art. 13 ust. 2 TUE, w myśl którego każda instytucja działa w granicach uprawnień przyznanych jej na mocy traktatów, a także zasad równowagi instytucjonalnej i lojalnej współpracy.
(1) Dz.U. 2020, L 433I, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2021, L 373, s. 94.