—

w Belgii: art. 5–14 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. o prawie prywatnym międzynarodowym,

—

w Bułgarii: art. 4 ust. 1 i 2 Kodeksu prawa prywatnego międzynarodowego,

—

w Republice Czeskiej: art. 86 ustawy nr 99/1963 Coll. – Kodeks postępowania cywilnego (občanský soudní řád), z późniejszymi zmianami,

—

w Niemczech: art. 23 Kodeksu postępowania cywilnego (Zivilprozeßordnung),

—

w Estonii: art. 86 Kodeksu postępowania cywilnego (tsiviilkohtumenetluse seadustik),

—

w Grecji: art. 40 Kodeksu postępowania cywilnego (Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας),

—

we Francji: art. 14 i 15 Kodeksu cywilnego (Code civil),

—

w Irlandii: przepisy umożliwiające oparcie jurysdykcji na fakcie doręczenia pozwanemu dokumentu wszczynającego postępowanie podczas jego czasowej obecności w Irlandii,

—

we Włoszech: art. 3 i 4 ustawy 218 z dnia 31 maja 1995 r.,

—

na Cyprze: art. 21 ust. 2 ustawy nr 14 o sądach z 1960 r., z późniejszymi zmianami,

—

na Łotwie: art. 27 i art. 28 ust. 3, 5, 6 i 9 ustawy o postępowaniu cywilnym (Civilprocesa likums),

—

na Litwie: art. 31 Kodeksu postępowania cywilnego (Civilinio proceso kodeksas),

—

w Luksemburgu: art. 14 i 15 Kodeksu cywilnego (Code civil),

—

na Węgrzech: art. 57 dekretu z mocą ustawy nr 13 z 1979 r. w sprawie prawa prywatnego międzynarodowego (a nemzetközi magánjogról szóló 1979. évi 13. törvényerejű rendelet),

—

na Malcie: art. 742, 743 i 744 Kodeksu organizacji i procedury cywilnej – rozdział 12 (Kodiċi ta’ Organizzazzjoni u Proċedura Ċivili – Kap. 12) oraz art. 549 Kodeksu handlowego – rozdział 13 (Kodiċi tal-kummerċ – Kap. 13),

—

w Austrii: art. 99 ustawy o właściwości sądów (Jurisdiktionsnorm),

—

w Polsce: art. 1103 i 1110 Kodeksu postępowania cywilnego, w zakresie, w jakim ustalają one jurysdykcję na podstawie miejsca pobytu, zamieszkania lub siedziby pozwanego w Polsce, faktu, że ma majątek lub przysługują mu prawa majątkowe w Polsce lub też faktu, że przedmiot sporu znajduje się w Polsce, a także faktu, że jeden z uczestników postępowania jest obywatelem polskim,

—

w Portugalii: art. 65 i 65 A Kodeksu postępowania cywilnego (Código de Processo Civil) oraz art. 11 Kodeksu postępowania w sprawach z zakresu prawa pracy (Código de Processo de Trabalho),

—

w Rumunii: art. 148–157 ustawy nr 105/1992 w sprawie stosunków w zakresie prawa prywatnego międzynarodowego,

—

w Słowenii: art. 48 ust. 2 ustawy o prawie prywatnym międzynarodowym i postępowaniu w tym zakresie (Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku) w związku z art. 47 ust. 2 ustawy o postępowaniu cywilnym (Zakon o pravdnem postopku) i art. 58 ustawy o prawie prywatnym międzynarodowym i postępowaniu w tym zakresie (Zakon o medarodnem zasebnem pravu in postopku) w związku z art. 59 ustawy o postępowaniu cywilnym (Zakon o pravdnem postopku),

—

na Słowacji: art. 37–37e ustawy nr 97/1963 o prawie prywatnym międzynarodowym i odnośne przepisy proceduralne,

—

w Finlandii: rozdział 10 paragraf 1 akapit pierwszy zdanie drugie, trzecie i czwarte Kodeksu postępowania sądowego (oikeudenkäymiskaari/rättegångsbalken),

—

w Szwecji: rozdział 10 paragraf 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze Kodeksu postępowania sądowego (rättegångsbalken),

—

w Zjednoczonym Królestwie: przepisy umożliwiające oparcie jurysdykcji na fakcie:

—

w Belgii – „ tribunal de première instance ” lub „ rechtbank van eerste aanleg ” lub „ erstinstanzliches Gericht ”,

—

w Bułgarii – „ окръжния съд ”,

—

w Republice Czeskiej – „ okresní soud ” lub „ soudní exekutor ”,

—

w Niemczech:

—

w Estonii – „ maakohus ” (sąd okręgowy),

—

w Grecji – „ Μονομελές Πρωτοδικείο ”,

—

w Hiszpanii – „ Juzgado de Primera Instancia ”,

—

we Francji:

—

w Irlandii – „ High Court ”,

—

we Włoszech – „ corte d’appello ”,

—

na Cyprze – „ Επαρχιακό Δικαστήριο ” lub, w przypadku orzeczeń w sprawach o roszczenia alimentacyjne, „ Οικογενειακό Δικαστήριο ”,

—

na Łotwie – „ rajona (pilsētas) tiesa ”,

—

na Litwie – „ Lietuvos apeliacinis teismas ”,

—

w Luksemburgu – prezes „ tribunal d’arrondissement ”,

—

na Węgrzech – „ megyei bíróság székhelyén működő helyi bíróság ”, a w Budapeszcie „ Budai Központi Kerületi Bíróság ”,

—

na Malcie – „ Prim’ Awla tal-Qorti Ċivili ” lub „ Qorti tal-Maġistrati ta’ Għawdex fil-ġurisdizzjoni superjuri tagħha ” lub – w przypadku orzeczeń w sprawach o roszczenia alimentacyjne – „ Reġistratur tal-Qorti ”, po przekazaniu przez „Ministru responsabbli għall-Ġustizzja”,

—

w Niderlandach – „ voorzieningenrechter van de rechtbank ”,

—

w Austrii – „ Bezirksgericht ”,

—

w Polsce – sąd okręgowy,

—

w Portugalii – „ Tribunal de Comarca ”,

—

w Rumunii – „ Tribunal ”,

—

w Słowenii – „ okrožno sodišče ”,

—

na Słowacji – „ okresný súd ”,

—

w Finlandii – „ käräjäoikeus/tingsrätt ”,

—

w Szwecji – „ Svea hovrätt ”,

—

w Zjednoczonym Królestwie:

—

w Belgii:

—

w Bułgarii – „ Апелативен съд — София ”,

—

w Republice Czeskiej – sąd odwoławczy za pośrednictwem sądu rejonowego,

—

w Niemczech – „ Oberlandesgericht ”,

—

w Estonii – „ ringkonnakohus ”,

—

w Grecji – „ Εφετείο ”,

—

w Hiszpanii – „ Juzgado de Primera Instancia ”, który wydał zaskarżone orzeczenie, aby środek zaskarżenia mógł zostać rozpoznany przez „ Audiencia Provincial ”,

—

we Francji:

—

w Irlandii – „ High Court ”,

—

w Islandii – „ heradsdomur ”,

—

we Włoszech – „ corte d’appello ”,

—

na Cyprze – „ Επαρχιακό Δικαστήριο ” lub, w przypadku orzeczeń w sprawach o roszczenia alimentacyjne, „ Οικογενειακό Δικαστήριο ”,

—

na Łotwie – „ Apgabaltiesa ” za pośrednictwem „ rajona (pilsētas) tiesa ”,

—

na Litwie – „ Lietuvos apeliacinis teismas ”,

—

w Luksemburgu – „ Cour supérieure de Justice ” jako instancja odwoławcza w sprawach cywilnych,

—

na Węgrzech – miejscowy sąd pierwszej instancji przy siedzibie sądu okręgowego (w Budapeszcie, przy centralnym sądzie rejonowym w Budzie); środek zaskarżenia rozpatruje sąd okręgowy (w Budapeszcie sąd miasta stołecznego),

—

na Malcie – „ Qorti ta’ l-Appell ” zgodnie z procedurą odwoławczą ustanowioną w Kodiċi ta’ Organizzazzjoni u Proċedura Ċivili – Kap. 12 lub, w przypadku orzeczeń w sprawach o roszczenia alimentacyjne – „ ċitazzjoni ” przed „ Prim’ Awla tal-Qorti ivili jew il-Qorti tal-Maġistrati ta’ Għawdex fil-ġurisdizzjoni superjuri tagħha’ ”,

—

w Niderlandach:

—

w Austrii – „ Landesgericht ” za pośrednictwem „ Bezirksgericht ”,

—

w Polsce – sąd apelacyjny za pośrednictwem sądu okręgowego,

—

w Portugalii – sądem właściwym jest „ Tribunal da Relação ”. Środek zaskarżenia wnoszony jest zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi, w formie odwołania wniesionego do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie,

—

w Rumunii – „ Curte de Apel ”,

—

w Słowenii – „ okrožno sodišče ”,

—

na Słowacji – sąd odwoławczy za pośrednictwem sądu rejonowego, którego orzeczenie zostało zaskarżone,

—

w Finlandii – „ hovioikeus/hovrätt ”,

—

w Szwecji – „ Svea hovrätt ”,

—

w Zjednoczonym Królestwie:

—

w Belgii, Grecji, Hiszpanii, Francji, we Włoszech, w Luksemburgu i w Niderlandach – skarga kasacyjna,

—

w Bułgarii – „ обжалване пред Върховния касационен съд ”,

—

w Republice Czeskiej – „ dovolání ” oraz „ žaloba pro zmatečnost ”,

—

w Niemczech – „ Rechtsbeschwerde ”,

—

w Estonii – „ kassatsioonikaebus ”,

—

w Irlandii – środek zaskarżenia ograniczony do kwestii prawnych do „ Supreme Court ”,

—

w Islandii – środek zaskarżenia wnoszony do „ Hæstiréttur ”,

—

na Cyprze – środek zaskarżenia wnoszony do Sądu Najwyższego,

—

na Łotwie – środek zaskarżenia wnoszony do „ Augstākās tiesas Senāts ” za pośrednictwem „ Apgabaltiesa ”,

—

na Litwie – środek zaskarżenia wnoszony do „ Lietuvos Aukščiausiasis Teismas ”,

—

w Węgrzech – „ felülvizsgálati kérelem ”,

—

na Malcie nie przysługuje środek zaskarżenia do innego sądu; w przypadku orzeczeń w sprawach o roszczenia alimentacyjne – „ Qorti ta' l-Appell ” zgodnie z procedurą odwoławczą ustanowioną w „ kodiċi ta Organizzazzjoni u Procedura Ċivili – Kap. 12 ”,

—

w Austrii – „ Revisionsrekurs ”,

—

w Polsce – „ skarga kasacyjna ”,

—

w Portugalii – środek zaskarżenia ograniczony do kwestii prawnych,

—

w Rumunii – „ contestatie in anulare ” lub „ revizuire ”,

—

w Słowenii – środek zaskarżenia wnoszony do „ Vrhovno sodišče Republike Slovenije ”,

—

na Słowacji – „ dovolanie ”,

—

w Finlandii – środek zaskarżenia wnoszony do „ korkein oikeus/högsta domstolen ”,

—

w Szwecji – środek zaskarżenia wnoszony do „ Högsta domstolen ”,

—

w Zjednoczonym Królestwie – jednorazowy kolejny środek zaskarżenia ograniczony do kwestii prawnych.