28.9.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 301/42

(1)

Zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin wobec określonych upraw; takie zezwolenia muszą być udzielane na podstawie oceny wywoływanych przez nie skutków dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich wpływu na środowisko; elementy, które należy uwzględnić podczas przeprowadzania ocen, obejmują narażenie użytkowników i osób postronnych oraz wpływ na środowisko lądowe, wodne i powietrzne, a także wpływ na ludzi i zwierzęta poprzez spożycie pozostałości zalegających w uprawach, wobec których je zastosowano.

(2)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości odzwierciedlają minimalne ilości pestycydów zużyte w celu zapewnienia skutecznej ochrony roślin, stosowane w taki sposób, aby pozostałości były możliwie jak najmniejsze i mieściły się w dopuszczalnych granicach z toksykologicznego punktu widzenia, zwłaszcza pod względem spożycia.

(3)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów powinny być poddawane przeglądowi; mogą one ulec zmianie w związku z nowymi zastosowaniami, informacjami i danymi.

(4)

Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości są ustalane na niższym poziomie oznaczania analitycznego, gdy dozwolone stosowanie środków ochrony roślin nie powoduje powstania wykrywalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach spożywczych lub na ich powierzchni lub gdy nie występują dozwolone przypadki stosowania lub gdy stosowanie, które zostało dozwolone przez Państwa Członkowskie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi lub gdy stosowanie w państwach trzecich powodujące obecność pozostałości w produktach spożywczych lub na ich powierzchni, które mogą zostać wprowadzone do obrotu we Wspólnocie, nie zostało poparte niezbędnymi danymi.

(5)

Informacje o nowych lub zmienionych zastosowaniach niektórych pestycydów objętych dyrektywą 90/642/EWG zostały przekazane Komisji; dotyczy to bifentryny, której najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zostały określone dyrektywą Komisji 2002/79/WE (3) oraz famoksadonu, którego najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zostały określone dyrektywą Komisji 2003/60/WE (4).

(6)

Długotrwałe narażenie konsumentów na te pestycydy za pośrednictwem środków spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów, zostało ocenione i obliczone zgodnie ze wspólnotowymi procedurami i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia (5); obliczono, że przy założonych najwyższych dopuszczalnych poziomach pozostałości spożycie dzienne nie przekroczy dopuszczalnego poziomu.

(7)

W przypadku famoksadonu, dla którego istnieje określona dawka ostrego narażenia, ostre narażenie konsumentów na te pestycydy za pośrednictwem środków spożywczych mogących zawierać pozostałości tych pestycydów zostało ocenione i obliczone zgodnie ze wspólnotowymi procedurami i praktykami, z uwzględnieniem wytycznych opublikowanych przez Światową Organizację Zdrowia. Uwzględniono opinie Komitetu Naukowego ds. Roślin, w szczególności rady i zalecenia dotyczące ochrony konsumentów środków spożywczych, wobec których stosowano środki ochrony roślin; ocena spożycia famoksadonu wykazała, że przy założonym najwyższym dopuszczalnym poziomie pozostałości dawka ostrego narażenia nie zostanie przekroczona; w przypadku bifentryny analiza dostępnych informacji wykazała, że nie jest konieczne określenie dawki ostrego narażenia i nie jest potrzebna ocena krótkoterminowa.

(8)

Z tego względu należy ustalić nowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości tych pestycydów.

(9)

W związku z tym należy wprowadzić odpowiednie zmiany do dyrektywy 90/642/EWG.

(10)

Ustalenie lub zmiana tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości na poziomie Wspólnoty nie wyklucza ustalania przez Państwa Członkowskie tymczasowych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości famoksadonu zgodnie z art. 4. ust. 1 lit. f) dyrektywy 91/414/EWG i załącznika VI do niej; uznaje się, że okres czterech lat jest wystarczający na dopuszczenie dalszych zastosowań przedmiotowych substancji czynnych; po upływie tego okresu tymczasowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości staną się definitywne.

(11)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,