32003R1334

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1334/2003

z dnia 25 lipca 2003 r.

zmieniające warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r., dotyczącą dodatków paszowych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji (WE) nr 1756/2002 [2], w szczególności jej art. 3 i 9 lit. d) i e),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Kilka dodatków należących do grupy pierwiastków śladowych uzyskało zezwolenie na pewnych warunkach zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG, w drodze rozporządzeń (WE) nr 2316/98 [3], (WE) nr 639/1999 [4], (WE) nr 2293/1999 [5], (WE) nr 2200/2001 [6] i (WE) nr 871/2003 [7].

(2) W związku z rozwojem wiedzy naukowej i technicznej zbadano ponownie maksymalną zawartość pierwiastków śladowych, dozwoloną w paszach w celu zapewnienia optymalnego zastosowania warunków zezwolenia, ustanowionych w art. 3 lit. a) dyrektywy 70/524/EWG.

(3) Przy obecnym stanie wiedzy naukowej i technicznej można uznać, że maksymalna zawartość żelaza, kobaltu, miedzi, manganu i cynku dozwolona w paszach zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG powinna zostać zmniejszona w celu lepszego spełniania wymogów ustanowionych w art. 3a lit. a) i b) tej dyrektywy, w szczególności działań w celu zaspokojenia potrzeb żywieniowych, poprawy produkcji zwierzęcej oraz ograniczenia szkodliwych skutków spowodowanych przez odchody zwierzęce, a także zmniejszenia niekorzystnego wpływu, jaki obecne poziomy niektórych pierwiastków śladowych wywierają na zdrowie ludzkie oraz środowisko naturalne.

(4) Maksymalna zawartość pierwiastków śladowych dopuszczalnych w paszach musi być obliczana, biorąc pod uwagę nie tylko wymagania fizjologiczne zwierząt, lecz także inne aspekty, takie jak średnie wymagania oraz zmienność wymagań co do diety, konieczność zaspokojenia potrzeb większości członków populacji zwierzęcych oraz możliwości zaistnienia niedociągnięć w stosowaniu składników pokarmowych.

(5) Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt dnia 19 lutego i dnia 14 marca 2003 r. wydał opinię na temat zastosowania, odpowiednio, miedzi i cynku w paszach. Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt stwierdził, że obecne najwyższe dopuszczalne poziomy omawianych pierwiastków śladowych dozwolone w paszach są w większości przypadków wyższe niż jest to konieczne z uwagi na skutki odnośnych dodatków i zaleca on obniżenie tych poziomów w celu dostosowania ich do fizjologicznych wymogów zwierząt.

(6) Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy naukowej i technicznej dotyczącej w szczególności zawartości żelaza w paszach, ssące prosięta muszą zatrzymywać 7–16 mg/kg żelaza dziennie lub 21 mg żelaza na kilogram wagi ciała w celu zachowania odpowiednich poziomów hemoglobiny. Mleko macior zawiera przeciętnie tylko 1 mg żelaza na litr. Dlatego też prosięta otrzymujące tylko mleko szybko zapadają na anemię. Należy więc podawać prosiętom żelazo w mieszankach paszowych uzupełniających, zawierających wysoką zawartość tego pierwiastka, jeżeli w okresie ssania prosięta karmione są tylko mlekiem.

(7) Należy zapewnić okres przejściowy trwający sześć miesięcy na wprowadzanie życie nowych wymagań oraz okres przejściowy trwający dziewięć miesięcy na zbyt istniejących zapasów pasz oznakowanych zgodnie z poprzednimi warunkami ustalonymi na mocy dyrektywy 70/524/EWG.

(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Warunki zatwierdzania dodatków E1 żelazo-Fe, E3 kobalt-Co, E4 miedź-Cu, E5 mangan-Mn oraz E6 cynk-Zn, należących do grupy "pierwiastków śladowych" [8], zastępuje się warunkami określonymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 26 stycznia 2004 r. Jednakże istniejące zapasy pasz, oznakowane zgodnie z poprzednimi warunkami ustalonymi na mocy dyrektywy 70/524/EWG mogą być stosowane podczas okresu przejściowego, wygasającego dnia 26 kwietnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 2003 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 270 z 14.12.1970, str. 1.

[2] Dz.U. L 265 z 3.10.2002, str. 1.

[3] Dz.U. L 289 z 28.10.1998, str. 4.

[4] Dz.U. L 82 z 26.3.1999, str. 6.

[5] Dz.U. L 284 z 6.11.1999, str. 1.

[6] Dz.U. L 299 z 15.11.2001, str. 1.

[7] Dz.U. L 125 z 21.5.2003, str. 3.

[8] Wykaz zatwierdzonych dodatków, w tym pierwiastków śladowych, opublikowany jest w Dz.U. C 329/1 z 31.12.2002, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 871/2003 (L 123 z 21.5.2003, str. 3).

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Nr EWG | Pierwiastek | Dodatek | Wzór chemiczny, opis | Maksymalna zawartość pierwiastka w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej lub w mg/dzień | Pozostałe przepisy | Okres ważności zezwolenia |

Pierwiastki śladowe

E 1 | Żelazo-Fe | Węglan żelaza (II) | FeCO3 | Owce: 500 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej Zwierzęta domowe: 1 250 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej Prosięta do tygodnia przed zakończeniem ssania: 250 mg/dzień Pozostałe gatunki: 750 (łącznie) mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej | | Na czas nieograniczony |

Chlorek żelaza (II), tetrahydrat | FeCl2·4H2O | |

Chlorek żelaza (III), heksahydrat | FeCl3·6H2O | |

Cytrynian żelaza (II), heksahydrat | Fe3(C6H5O7)2·6H2O | |

Fumaran żelaza (II) | FeC4H2O4 | |

Mleczan żelaza (II), trihydrat | Fe(C3H5O3)2·3H2O | |

Tlenek żelaza (III) | Fe2O3 | |

Siarczan żelaza (II), monohydrat | FeSO4H2O | |

Siarczan żelaza (II), heptahydrat | FeSO4·7H2O | |

Chelat żelazowo-aminokwasowy, hydrat | Fe(x)1–3· nH2O (x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie) Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500 | |

E 3 | Kobalt-Co | Octan kobaltu (II), tetrahydrat | Co(CH3COO)2·4H2O | 2 (łącznie) | — | Na czas nieograniczony |

Podstawowy węglan kobaltu (II), monohydrat | 2CoCO3·3Co(OH)2·H2O |

Chlorek kobaltu (II), heksahydrat | CoCl2·6H2O |

Siarczan kobaltu (II), heptahydrat | CoSO4·7H2O |

Siarczan kobaltu (II), monohydrat | CoSO4·H2O |

Azotan kobaltu (II), heksahydrat | Co(NO3)2·6H2O |

E4 | Miedź-Cu | Octan miedzi, monohydrat | Cu(CH3COO)2·H2O | Świnie prosięta do 12 tygodni: 170 (łącznie)pozostałe świnie: 25 (łącznie)Bydło 1)Bydło przed okresem przeżuwania:substytuty mleka: 15 (łącznie)inne mieszanki paszowe pełnoporcjowe 15 (łącznie).2)Inne rodzaje bydła 35 (łącznie).Owce: 15 (łącznie) Ryby: 25 (łącznie) Skorupiaki: 50 (łącznie) Inne gatunki: 25 (łącznie) | Na etykietach i w towarzyszących dokumentach dodaje się następujące deklaracje: Dla owiec:Jeżeli poziom miedzi w paszach przekracza 10 mg/kg: "poziom miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u pewnych gatunków owiec."Dla bydła po rozpoczęciu przeżuwania:Jeżeli poziom miedzi w paszach wynosi mniej niż 20 mg/kg: "poziom miedzi w tej paszy może spowodować niedobory miedzi u bydła pasącego się na pastwiskach o wysokich zawartościach molibdenu lub siarki." | Na czas nieograniczony |

Podstawowy węglan miedzi, monohydrat | CuCO3·Cu(OH)2·H2O |

Chlorek miedzi, dihydrat | CuCl2·2H2O |

Metioninian miedzi | Cu(C5H10N02S)2 |

Tlenek miedzi | CuO |

Siarczan miedzi, pentahydrat | CuSO4·5H2O |

Chelat miedzi z aminokwasami, hydrat | Cu (x)1–3· nH2O (x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie) Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500 |

Kompleks miedzi i siarczanu lizyny | Cu(C6H13N2O2)2·SO4 | 31.3.2004 dla kompleksu miedzi i siarczanu lizyny |

E 5 | Mangan-Mn | Węglan manganawy | MnCO3 | Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) | — | Na czas nieograniczony |

Chlorek manganu, tetrahydrat | MnCl2·4H2O |

Kwaśny fosforan manganu, trihydrat | MnHPO4·3H2O |

Tlenek manganawy | MnO |

Tlenek manganowy | Mn2O3 |

Siarczan manganawy, tetrahydrat | MnSO4·4H2O |

Siarczan manganawy, monohydrat | MnSO4·H2O |

Aminokwasowy chelat manganowy, hydrat | Mn (x)1–3·nH2O (x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie) Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500 |

Tlenek manganu (II), tlenek manganu (III) | MnO Mn2O3 |

E6 | Cynk-Zn | Mleczan cynku, trihydrat | Zn(C3H5O3)2·3H2O | Zwierzęta domowe: 250 (łącznie) Ryby: 200 (łącznie) Substytuty mleka: 200 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) | — | Na czas nieograniczony |

Octan cynku, dihydrat | Zn(CH3COO)2·2H2O |

Węglan cynku | ZnCO3 |

Chlorek cynku, monohydrat | ZnCl2·H2O |

Tlenek cynku | ZnO Maksymalna zawartość ołowiu: 600 mg/kg |

Siarczan cynku, heptahydrat | ZnSO4·7H2O |

Siarczan cynku, monohydrat | ZnSO4·H2O |

Aminokwasowy chelat cynku, hydrat | Zn (x)1–3· nH2O (x = anion któregokolwiek amino- kwasu uzyskanego z białka soi poddanego hydrolizie) Masa cząsteczkowa nie może przekraczać 1 500 |

--------------------------------------------------