1)

Έχει το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου [παραλειπόμενα], την έννοια ότι επιβάλλει σε εθνικό δικαστήριο, όταν επιλαμβάνεται υποθέσεως στο πλαίσιο της οποίας ο καταναλωτής επικαλείται την υποχρέωση του πιστωτικού φορέα για επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, κατόπιν της εφαρμογής, εκ μέρους του καταναλωτή, της προβλεπόμενης από το εθνικό δίκαιο κύρωσης που συνίσταται στο δικαίωμά του υποβολής στον πιστωτικό φορέα έγγραφης δήλωσης περί απαλλαγής του από την υποχρέωση καταβολής των τόκων κεφαλαίου και των λοιπών εξόδων δανείου, να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν ο πιστωτικός φορέας παρέβη άλλες εθνικές διατάξεις, οι οποίες είναι διαφορετικές από εκείνες που επικαλέστηκε ο καταναλωτής με την έγγραφή του δήλωση προς τον πιστωτικό φορέα, και των οποίων η παράβαση συνεπάγεται επίσης δυνατότητα να εφαρμοστεί, υπέρ του καταναλωτή, η κύρωση αυτή;

2)

Έχει το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο ιη’, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου [παραλειπόμενα] την έννοια ότι η απαίτηση να καθορίζεται με σαφήνεια η διαδικασία πρόωρης εξόφλησης σημαίνει ότι ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να συντάσσει περιγραφή της διαδικασίας κατά τρόπον ώστε ο καταναλωτής, κατά την εκτέλεση της συμβάσεως, να είναι σε θέση, χωρίς να ζητήσει από τον πιστωτικό φορέα περαιτέρω πληροφορίες (ή να συμφωνήσει με αυτόν περαιτέρω όρους) να προσδιορίσει, σημείο προς σημείο, ποιος, με ποιον τρόπο και με ποια σειρά οφείλει να προβεί στις ενέργειες που συνδέονται με την πρόωρη εξόφληση, και ότι από την περιγραφή αυτή πρέπει να προκύπτει με σαφήνεια ποιο γεγονός αποτελεί το τελευταίο στοιχείο της εν λόγω διαδικασίας;

3)

Έχει το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου [παραλειπόμενα] την έννοια ότι η μη τήρηση της υποχρέωσης σαφούς και ευσύνοπτης περιγραφής της διαδικασίας πρόωρης εξόφλησης, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο ιη’, της ως άνω οδηγίας, συνεπάγεται πάντοτε την επιβολή κύρωσης στον πιστωτικό φορέα ή μπορεί η επιβολή κύρωσης να εξαρτάται από τον βαθμό της παράβασης της υποχρέωσης αυτής και, ειδικότερα, είναι δυνατόν να μην επιβληθεί κύρωση όταν η διαδικασία πρόωρης εξόφλησης δεν παρουσιάζεται με σαφήνεια και τούτο δεν επηρεάζει, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του καταναλωτή;