1.

Moeten de rechtsgevolgen van aankooporders van financiële producten die een in staat A (in casu Italië) woonachtige consument op grond van een vaste zakelijke relatie verstrekt aan een in staat B (in casu Oostenrijk) gevestigde bank worden beoordeeld volgens het recht dat blijkt uit artikel 6 van verordening (EG) nr. 593/2008 (Rome I-verordening) (1) indien er aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 6 van de Rome I-verordening was voldaan bij het verstrekken van afzonderlijke orders, maar niet al bij het aangaan van de zakelijke relatie en partijen op dat tijdstip voor de gehele zakelijke relatie krachtens artikel 3 van de Rome I-verordening het recht van staat B hadden gekozen?

2.

Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:

Is de uitzondering van artikel 6, lid 4, onder a), van de Rome I-verordening toepasselijk wanneer een bank op grond van een overeenkomst rekeningen opent voor een in een andere lidstaat woonachtige consument en vervolgens op grond van orders van de consument voor hem financiële producten aankoopt die worden geregistreerd in de rekeningen, waarbij de consument de orders (ook) door middel van communicatie op afstand kan verstrekken?

3.

Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend en de tweede prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord:

Moet een rechtskeuze die is gemaakt voordat er aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 6 van de Rome I-verordening is voldaan, worden aangemerkt als oneerlijk in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (richtlijn oneerlijke bedingen) (2) nadat aan die voorwaarden is voldaan, indien er niet is gewezen op de rechtsgevolgen van artikel 6, lid 2, van de Rome I-verordening?