Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Pracownicy spoza UE – uproszczenie formalności związanych z pobytem i pracą (do 2026 roku)

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa 2011/98/UE w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim

JAKIE SĄ CELE DYREKTYWY?

Dyrektywa 2011/98/UE tworzy:

  • jedno powiązane zezwolenie na pobyt i pracę dla pracowników spoza Unii Europejskiej legalnie przebywających w państwie członkowskim,
  • procedurę jednego wniosku o niniejsze zezwolenie,
  • zbiór praw (w tym praw dotyczących traktowania na równi z obywatelami danego państwa członkowskiego) dla pracowników spoza UE objętych dyrektywą.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Kogo dotyczy dyrektywa?

Dyrektywa ma zastosowanie do obywateli państw spoza UE, którzy są uprawnieni do pobytu lub pracy w UE, niezależnie od pierwotnego powodu przyjęcia. Obejmuje on:

  • obywatele krajów spoza UE starający się o przyjęcie przez państwo członkowskie UE w celu pobytu i pracy,
  • obywatele krajów spoza UE zamieszkujący już dane państwo członkowskie UE i mający dostęp do rynku pracy tego państwa.

Pewne kategorie obywateli krajów spoza UE nie są objęte przez dyrektywę, np. osoby posiadające status rezydenta długoterminowego UE (odnoszą się do nich inne unijne przepisy).

Procedura jednego wniosku

Organy państw członkowskich muszą traktować jakikolwiek wniosek o jedno zezwolenie na pobyt i pracę (nowe, zmienione lub przedłużone) zgodnie z procedurą jednego wniosku. Muszą zdecydować, czy wniosek powinien złożyć obywatel kraju nienależącego do UE czy jego pracodawca (lub oboje).

Wzór jednego zezwolenia zgadza się ze wzorem określonym rozporządzeniem (WE) nr 1030/2002 ustanawiającym jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw spoza UE.

Prawo do równego traktowania

Jedno zezwolenie pozwala beneficjentom z państw spoza UE na korzystanie ze zbioru praw, w tym:

  • prawa do pracy i pobytu w państwie członkowskim, które wydało zezwolenie oraz swobodnego przemieszczania się w ramach jego terytorium,
  • prawa do traktowania na równi z obywatelami państwa członkowskiego, które wydało zezwolenie, w odniesieniu do warunków pracy (tj. płacy i zwolnienia, bezpieczeństwa i higieny pracy, czasu pracy oraz urlopu), kształcenia i szkoleń, uznawania kwalifikacji, pewnych aspektów zabezpieczenia społecznego, ulg podatkowych, dostępu do towarów i usług, w tym służb doradztwa w zakresie mieszkania i zatrudnienia.

Dyrektywa ustanawia określone kryteria w zależności od danego państwa członkowskiego, które może ograniczyć zasadę równego traktowania w określonych dziedzinach (dostęp do edukacji/szkoleń, świadczenia z zabezpieczenia społecznego, takie jak świadczenia rodzinne lub mieszkalnictwo).

Uchylenie

Dyrektywa 2011/98/UE zostanie uchylona i zastąpiona dyrektywą (UE) 2024/1233 (zob. streszczenie). Nastąpi to

OD KIEDY PRZEPISY TE MAJĄ ZASTOSOWANIE?

Dyrektywa 2011/98/UE musiała zostać transponowana do prawa krajowego do Przepisy mają zastosowanie od

GŁÓWNY DOKUMENT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim (Dz.U. L 343 z , s. 1–9).

ostatnia aktualizacja

Top