Europejski Komitet Regionów

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Członkowie

Członkowie KR-u są proponowani przez rządy 27 państw członkowskich i mianowani przez Radę na okres pięciu lat. Decyzją Rady (UE) 2019/852 ustalono, że liczba członków KR, po wyjściu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, nie może przekroczyć 329.

Delegacje krajowe członków odzwierciedlają ogólną równowagę polityczną, geograficzną i regionalną bądź lokalną w każdym państwie członkowskim:

• Niemcy, Francja i Włochy: po 24 członków;
• Hiszpania i Polska: po 21 członków;
• Rumunia: 15 członków;
• Belgia, Bułgaria, Czechy, Grecja, Węgry, Niderlandy, Austria, Portugalia i Szwecja: po 12 członków;
• Dania, Irlandia, Chorwacja, Litwa, Słowacja i Finlandia: po 9 członków;
• Estonia, Łotwa i Słowenia: po 7 członków;
• Cypr i Luksemburg: po 6 członków;
• Malta: 5 członków.

Członkowie tworzą również grupy polityczne odzwierciedlające podobieństwo ich poglądów politycznych.

Rola KR-u w procedurze ustawodawczej

• Rada i Komisja muszą konsultować się z KR przed podjęciem decyzji w sprawie:
  • spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, Funduszy Strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu Społecznego;
  • zatrudnienia oraz polityki społecznej;
  • edukacji, kształcenia zawodowego młodzieży, kultury i sportu;
  • środowiska, energii i zmiany klimatu;
  • Sieci transportowych i transeuropejskich; oraz
  • zdrowia publicznego.
• Parlament, Rada i Komisja mogą także konsultować się z KR we wszystkich innych kwestiach, które uznają za odpowiednie. KR może wydawać opinie z własnej inicjatywy, jeżeli uważa, że dana kwestia tego wymaga.
• KR jest informowany o konsultacjach prowadzonych z EKES-em i może wydać opinię w tej samej kwestii, jeżeli uważa, że wiąże się ona z interesami regionalnymi.
• KR może wnosić skargi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, gdy uważa, że:
  • Nie przeprowadzono z nim konsultacji, kiedy należało (zgodnie z art. 263 TFUE);
  • procedura konsultacji nie została przeprowadzona prawidłowo.
• W art. 8 Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności wskazano, że KR może również zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości o dokonanie oceny, czy akt ustawodawczy, do którego przyjęcia wymagana była konsultacja KR-u, jest zgodny z zasadą pomocniczości.

Organizacja prac

Komisje sporządzają projekty opinii, sprawozdań i rezolucji, które są następnie przyjmowane podczas sesji plenarnych. Wyróżnia się następujące sześć komisji:

• Komisja Obywatelstwa, Sprawowania Rządów, Spraw Instytucjonalnych i Zewnętrznych;
• Komisja Polityki Spójności Terytorialnej i Budżetu UE;
• Komisja Polityki Gospodarczej;;
• Komisja Środowiska, Zmiany Klimatu i Energii;
• Komisja Zasobów Naturalnych;
• Komisja Polityki Społecznej, Edukacji, Zatrudnienia, Badań Naukowych i Kultury.

Skład komisji odzwierciedla skład całego KR-u. Każdy członek należy przynajmniej do jednej, a najwyżej do dwóch komisji. Dopuszczalne są wyjątki wobec państw członkowskich należących do delegacji krajowych liczących mniej członków, niż wynosi liczba komisji. Posiedzenia komisji są zazwyczaj otwarte dla publiczności.

Sesjom plenarnym przewodniczy Przewodniczący KR-u. Na sesji plenarnej decyzje podejmuje się większością oddanych głosów, chyba że regulamin wewnętrzny stanowi inaczej. Sesje są zawsze transmitowane w internecie. Na sesji plenarnej:

• przyjmuje się opinie, raporty i rezolucje;
• zatwierdza się projekty preliminarza dochodów i wydatków KR-u;
• zatwierdza się priorytety polityczne KR-u na początku każdej pięcioletniej kadencji.

Ponadto:

• wybiera się Przewodniczącego, pierwszego wiceprzewodniczącego i innych członków Prezydium;
• ustanawia się komisje odpowiedzialne za poszczególne dziedziny polityki;
• przyjmuje się i zmienia regulamin wewnętrzny;
• podejmuje się decyzje w sprawie wniesienia skargi do Trybunału Sprawiedliwości.

Prezydium przygotowuje program polityczny KR-u i nadzoruje jego wykonanie. Koordynuje ono prace Zgromadzenia Plenarnego i komisji. W jego skład wchodzi Przewodniczący, pierwszy wiceprzewodniczący, 27 pozostałych wiceprzewodniczących (po jednym na każde państwo członkowskie), 26 pozostałych członków, a także przewodniczący grup politycznych.

Przewodniczący reprezentuje KR i kieruje jego pracami.

Grupy międzyregionalne to platformy, dzięki którym władze lokalne i regionalne w państwach członkowskich i poza nimi mogą wymieniać poglądy i rozwijać nowe pomysły. Grupy składają się z co najmniej 10 członków KR z co najmniej czterech państw lub grupy regionów reprezentujących projekt współpracy transgranicznej. Zostały one utworzone na potrzeby wielu kwestii, takich jak Brexit, zdrowie czy regionów wyspiarskich.

KR koordynuje również sieci pozwalające regionom i miastom na wymianę najlepszych praktyk.

Sekretariat Generalny

W strukturach KR-u funkcjonuje Sekretariat Generalny, którym kieruje sekretarz generalny. Sekretarz generalny jest wybierany przez Prezydium większością dwóch trzecich głosów członków na okres pięciu lat. Zapewnia on wprowadzanie w życie decyzji podjętych przez Prezydium lub przewodniczącego.