(1)

W dniu 5 marca 2014 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 208/2014.

(2)

Na podstawie przeglądu dokonanego przez Radę należy skreślić wpis dotyczący jednej osoby wymienionej w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 208/2014,

(1)

Zatwierdzenie substancji czynnej prosulfuron, określonej w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2), wygasa w dniu 30 czerwca 2017 r.

(2)

Wniosek o odnowienie włączenia prosulfuronu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3) złożono zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (4) w terminie określonym w tym artykule.

(3)

Wnioskodawca złożył dodatkową dokumentację wymaganą zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1141/2010. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy stwierdziło, że wniosek jest kompletny.

(4)

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy w porozumieniu z państwem członkowskim pełniącym rolę współsprawozdawcy przygotowało sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia i w dniu 15 lipca 2013 r. przedłożyło je Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) oraz Komisji.

(5)

Urząd przekazał sprawozdanie z oceny dotyczącej odnowienia wnioskodawcy i państwom członkowskim w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Urząd podał również do wiadomości publicznej dodatkową dokumentację skróconą.

(6)

W dniu 25 sierpnia 2014 r. Urząd przekazał Komisji opinię (5) dotyczącą tego, czy można oczekiwać, że prosulfuron spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 29 maja 2015 r. Komisja przedstawiła projekt sprawozdania z przeglądu dotyczącego prosulfuronu na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz.

(7)

W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego tę substancję czynną ustalono, że kryteria zatwierdzenia określone w art. 4 zostały spełnione. Wspomniane kryteria zatwierdzenia uznaje się zatem za spełnione.

(8)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności ograniczyć stosowanie środków ochrony roślin zawierających prosulfuron, aby zminimalizować narażenie wód podziemnych, przez ustanowienie maksymalnej dawki wynoszącej 20 g substancji czynnej na hektar co trzy lata na tym samym polu, i zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.

(9)

Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia prosulfuronu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, co jednak nie ogranicza zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające prosulfuron. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowań w charakterze środka chwastobójczego.

(10)

Komisja uważa jednak, że prosulfuron jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Prosulfuron jest substancją trwałą i toksyczną zgodnie z, odpowiednio, pkt 3.7.2.1 i 3.7.2.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, zważywszy że okres półtrwania w wodzie słodkiej jest dłuższy niż 40 dni, a najwyższe stężenie, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian w wyniku długotrwałego narażenia u organizmów słodkowodnych, jest mniejsze niż 0,01 mg/L. Prosulfuron spełnia tym samym warunek określony w pkt 4 tiret drugie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(11)

Należy zatem odnowić zatwierdzenie prosulfuronu jako substancji kwalifikującej się do zastąpienia.

(12)

Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

(13)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/549 (6) przedłużono termin wygaśnięcia zatwierdzenia prosulfuronu, aby umożliwić zakończenie procesu odnowienia przed wygaśnięciem zatwierdzenia tej substancji. Z uwagi na to, że decyzję w sprawie odnowienia podjęto przed przedłużonym terminem wygaśnięcia zatwierdzenia, niniejsze rozporządzenie należy jednak stosować od dnia 1 maja 2017 r.

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W dniu 7 sierpnia 2014 r. rząd Federacji Rosyjskiej („Rosja”) wprowadził zakaz przywozu niektórych produktów z Unii do Rosji, w tym owoców i warzyw. Ten zakaz przywozu spowodował poważne zagrożenie wystąpieniem zakłóceń na rynku wynikających ze znacznego spadku cen ze względu na fakt, że ważny rynek eksportowy stał się niedostępny. Zakaz przywozu jest przedłużony do końca 2017 r. W takich okolicznościach wciąż występuje rzeczywiste zagrożenie wystąpieniem zakłóceń na rynku Unii w przypadku niektórych określonych produktów, takich jak jabłka i gruszki, a zatem – dopóki rosyjskie embargo nadal obowiązuje – należy przyjąć i wprowadzić odpowiednie środki.

(2)

Zagrożenie wystąpieniem zakłóceń na rynku ma szczególne znaczenie w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, w którym do Rosji wywożono duże ilości łatwo psujących się produktów. Przekierowanie produkcji w inne miejsca przeznaczenia okazało się trudne. W związku z tym na rynku wciąż występuje sytuacja, której — jak się wydaje — zwykłe środki dostępne na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nie mogą zaradzić.

(3)

W celu zapobieżenia poważnym i przedłużającym się zakłóceniom na rynku rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 913/2014 (2), (UE) nr 932/2014 (3), (UE) nr 1031/2014 (4), (UE) 2015/1369 (5) i (UE) 2016/921 (6) przewidują maksymalne kwoty wsparcia na operacje wycofania z rynku, niezbierania plonów i zielonych zbiorów, obliczone na podstawie dotychczasowego wywozu do Rosji.

(4)

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/921 uznano również, że produkty objęte programem ustanowionym przez to rozporządzenie, które były wywożone do Rosji, mogą zostać przekierowane na rynki innych państw członkowskich. Producenci tych samych produktów w tych państwach członkowskich, które nie wywoziły dotychczas swoich produktów do Rosji, mogą zatem spotkać się ze znacznym zakłóceniem na rynku, a w szczególności ze spadkiem cen. W celu stabilizacji rynku pomoc finansowa Unii została zatem udostępniona producentom we wszystkich państwach członkowskich w odniesieniu do jednego lub więcej produktów objętych tym rozporządzeniem, ale przedmiotowe ilości produktów nie mogły przekraczać 3 000 t na państwo członkowskie.

(5)

Państwa członkowskie mogły swobodnie zdecydować, do jakiego stopnia wykorzystają ilości 3 000 t. Gdy zdecydowały się nie wykorzystać tych ilości, miały powiadomić Komisję o niewykorzystanych ilościach do dnia 31 października 2016 r.

(6)

Do dnia 31 października 2016 r. Niemcy, Dania, Luksemburg, Słowacja, Słowenia, Austria i Zjednoczone Królestwo formalnie powiadomiły Komisję, że zdecydowały się nie wykorzystać swoich ilości lub ich części.

(7)

Niewykorzystane ilości powinny być zatem przydzielone ponownie. Ponowny przydział powinien opierać się na przejrzystych, obiektywnych i sprawiedliwych kryteriach. Najlepiej należałoby to zapewnić poprzez zastosowanie udziału każdego państwa członkowskiego w całkowitej wielkości, jak wynika z obecnego przydziału opisanego w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/921, jako podstawy ponownego przydziału. W celu zapewnienia, że przydział na każde państwo członkowskie wyniesie co najmniej 300 t, przydziały dla Cypru, Chorwacji i Portugalii należy odpowiednio zwiększyć z 85 do 300 t. Zastosowanie tego środka jest niezbędne, ponieważ ponowny przydział ilości mniejszych niż 85 t doprowadziłby do nadmiernego obciążenia administracyjnego organów krajowych, szczególnie w odniesieniu do kontroli, a jednocześnie nie miałby istotnego wpływu na sytuację producentów ani sytuację na rynku.

(8)

W celu wywarcia natychmiastowego wpływu na rynek oraz przyczynienia się do stabilizacji cen w zainteresowanych państwach członkowskich niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązywać od tego dnia do 30 czerwca 2017 r.,

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

2)

art. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie przydzielają ilości, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 5, organizacjom producentów i producentom, którzy nie są członkami organizacji producentów, zgodnie z zasadą »kto pierwszy, ten lepszy«.”;

3)

dodaje się załącznik V, którego tekst jest określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę Rady 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2002/305/WE (3).

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 6 marca 2001 r. Niderlandy (zwane dalej „państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy”) otrzymały od Maasmond-Westland wniosek o włączenie substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2002/305/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.

(3)

Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 11 marca 2004 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny.

(4)

Artechno SA przejęło odpowiedzialność od Maasmond-Westland w dniu 4 czerwca 2012 r. i zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji.

(5)

Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 22 września 2015 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 (5). Urząd stwierdził luki w danych. W szczególności nie można było wyciągnąć wniosków dotyczących oceny ryzyka dla zdrowia ludzi i dla organizmów wodnych wynikającego ze stosowania Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

(6)

W rezultacie w oparciu o udostępnione informacje, nie można było stwierdzić, że Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(7)

Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do wniosków Urzędu. Ponadto zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 188/2011 Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie przeanalizowane.

(8)

Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie udało się jednak wyeliminować zastrzeżeń, o których mowa w motywie 5. Nie wykazano zatem, że można się spodziewać, iż w proponowanych warunkach stosowania środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 spełniają zasadniczo wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

(9)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 nie należy zatem zatwierdzić Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

(10)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy 91/414/EWG państwa członkowskie miały możliwość przyznawania tymczasowych zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 na wstępny okres trzech lat.

(11)

Należy zatem cofnąć obowiązujące zezwolenia.

(12)

Państwom członkowskim należy przyznać czas na cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874.

(13)

Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 24 czerwca 2018 r.

(14)

Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku dotyczącego Pseudozyma flocculosa szczep ATCC 64874 zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 ustanowiono unijny wykaz środków aromatyzujących i materiałów źródłowych zatwierdzonych do użycia w i na środkach spożywczych oraz określono warunki ich stosowania.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 872/2012 (3) przyjęto wykaz substancji aromatycznych i włączono ten wykaz do części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008.

(3)

Wykaz ten może być aktualizowany zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na wniosek złożony przez państwo członkowskie lub zainteresowaną stronę.

(4)

Unijny wykaz środków aromatyzujących i materiałów źródłowych zawiera szereg substancji, w odniesieniu do których Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) zażądał przedstawienia dodatkowych danych naukowych potrzebnych do ukończenia oceny przed upływem terminów ustanowionych w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008.

(5)

W przypadku substancji objętych oceną grupy środków aromatyzujących FGE.203 rev.1 w unijnym wykazie na przedłożenie żądanych dodatkowych danych naukowych ustanowiono termin 31 grudnia 2012 r. Substancje należące do FGE.203 rev.1 to: deka-2,4-dien-1-ol (nr FL 02.139), hepta-2,4-dien-1-ol (nr FL 02.153), heksa-2,4-dien-1-ol (nr FL 02.162), nona-2,4-dien-1-ol (nr FL 02.188), heksa-2(trans),4(trans)-dienal (nr FL 05.057), trideka-2(trans),4(cis),7(cis)-trienal (nr FL 05.064), nona-2,4-dienal (nr FL 05.071), 2,4-dekadienal (nr FL 05.081), hepta-2,4-dienal (nr FL 05.084), penta-2,4-dienal (nr FL 05.101), undeka-2,4-dienal (nr FL 05.108), dodeka-2,4-dienal (nr FL 05.125), okta-2(trans),4(trans)-dienal (nr FL 05.127), deka-2(trans),4(trans)-dienal (nr FL 05.140), deka-2,4,7-trienal (nr FL 05.141), nona-2,4,6-trienal (nr FL 05.173), 2,4-oktadienal (nr FL 05.186), tr-2, tr-4-nonadienal (nr FL 05.194), tr-2, tr-4-undekadienal (nr FL 05.196) i octan heksa-2,4-dienylu (nr FL 09.573). Dane takie przedstawił wnioskodawca.

(6)

Ta grupa chemiczna obejmuje także substancje heksa-2(trans),4(trans)-dienal (nr FL 05.057) i deka-2(trans),4(trans)-dienal (nr FL 05.140), które posłużyły za substancje reprezentatywne dla grupy oraz dla których przedłożono dane dotyczące toksyczności.

(7)

Urząd ocenił genotoksyczność tych dwóch reprezentatywnych substancji w opinii naukowej z dnia 26 marca 2014 r. (4).

(8)

W przypadku heksa-2(trans),4(trans)-dienalu (nr FL 05.057) Urząd potwierdził zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa oparte na dowodach z publikacji wskazujących na indukcję adduktów DNA w różnych systemach in vitro i in vivo, zaklasyfikowanie przez IARC jako substancję potencjalnie rakotwórczą u ludzi (biorąc pod uwagę wniosek wyciągnięty przez IARC, że dane dotyczące mechanizmów działania dodatkowo potwierdzają adekwatność danych dotyczących rakotwórczości u zwierząt w odniesieniu do ludzi), a także potwierdził, że istnieją umiarkowane dowody na to, że indukcja nowotworu odbywa się za pośrednictwem mechanizmu genotoksycznego.

(9)

W przypadku deka-2(trans),4(trans)-dienalu (nr FL 05.140) Urząd doszedł do wniosku, że nie można wykluczyć bezprogowego mechanizmu genotoksyczności na tej podstawie, że istnieją pewne przesłanki genotoksyczności in vivo, i – biorąc pod uwagę dowody z badań in vitro – na indukcję różnych rodzajów uszkodzeń DNA (oksydacyjne uszkodzenia zasad DNA i masywne addukty DNA).

(10)

Ogólnie rzecz biorąc, Urząd stwierdził, że nie można wykluczyć obaw dotyczących bezpieczeństwa w odniesieniu do genotoksyczności dla obydwu substancji reprezentatywnych dla grupy oraz że wniosek ten znajduje również zastosowanie do innych substancji z grupy FGE.203.

(11)

Zainteresowane strony wskazały, iż przeprowadzają różne badania toksyczności substancji z grupy FGE.203 w odpowiedzi na obawy wyrażone przez Urząd. Ponadto Komisja zażądała dalszych informacji w celu umożliwienia pełnej oceny bezpieczeństwa tych substancji.

(12)

W dniu 26 września 2016 r. strony przedłożyły dodatkowe badania i informacje.

(13)

W oczekiwaniu na ocenę substancji z grupy FGE przez Urząd, ostateczną pełną ocenę wspomnianych substancji zgodnie z procedurą panelu CEF EFSA oraz zakończenie dalszego procesu regulacyjnego należy ograniczyć warunki stosowania tych substancji zgodnie z ich obecnym zastosowaniem.

(14)

Ze względu na kwestie techniczne należy ustanowić okresy przejściowe obejmujące żywność niespełniającą warunków określonych w załączniku, która została wprowadzona do obrotu w Unii lub wysłana z państw trzecich do Unii przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

(15)

Należy zatem odpowiednio zmienić część A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008.

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

W dniu 15 kwietnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/599 (1) w sprawie mianowania Fernanda GENTILINIEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 28 lutego 2017 r.

(2)

Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

(3)

SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

a)

sporządza plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący specyficzne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i ewakuacyjny misji;

b)

zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

c)

zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar, za który jest on odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

d)

zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – przekazuje Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

(1)

W dniu 5 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/119/WPZiB (1).

(2)

W dniu 4 marca 2016 r. Rada przedłużyła obowiązywanie środków ograniczających wobec 16 osób do dnia 6 marca 2017 r. (2).

(3)

Z przeglądu środków ograniczających określonych w decyzji 2014/119/WPZiB wynika, że ich stosowanie należy przedłużyć do dnia 6 marca 2018 r. Należy usunąć wpis dotyczący jednej z osób wymienionych w załączniku do decyzji 2014/119/WPZiB.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/119/WPZiB,

1)

art. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 6 marca 2018 r.”;

2)

w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.