17.11.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/8

1)

Czy wykładni art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1) (zwanej dalej „Kartą”) w związku z jej art. 38, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (2) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy dokonywać w ten sposób, iż w przypadku gdy organ sądowy przed którym toczy się spór dotyczący umowy konsumenckiej musi ocenić czy warunek umowny jest nieuczciwy a organ sądowy innego państwa członkowskiego orzekł już w umotywowany sposób w analogicznych okolicznościach faktycznych, że warunek umowny o podobnej lub identycznej do tegoż warunku treści jest nieuczciwy, konsument ma prawo aby przy ocenie nieuczciwego charakteru spornego warunku organ sądowy do którego wniósł on skargę uwzględnił orzeczenie wydane przez organ sądowy innego państwa członkowskiego?

2)

W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy organ sądowy, do którego wniesiono skargę narusza prawo podstawowe konsumenta przewidziane w art. 47 Karty w związku z jej art. 38 w sytuacji gdy nie uwzględnia umotywowanego orzeczenia organu sądowego innego państwa członkowskiego dotyczącego nieuczciwego charakteru warunku umownego o podobnej lub identycznej treści?