KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 3.7.2026

COM(2026) 338 final

2026/0180(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa, dotyczącego wprowadzenia zmian w decyzji nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. wprowadzającej noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy, w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy

UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji Rady ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE–Ameryka Środkowa w związku z planowanym przyjęciem decyzji Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony („umowa”).

2.Kontekst wniosku

2.1.Umowa o stowarzyszeniu UE–Ameryka Środkowa

Umowa ma na celu zwiększenie dwustronnej wymiany handlowej między UE a Ameryką Środkową i dzięki temu wzmocnienie procesu integracji regionalnej między krajami tego regionu. Umowa jest tymczasowo stosowana od 1 sierpnia 2013 r. z Hondurasem, Nikaraguą i Panamą, od 1 października 2013 r. z Kostaryką i Salwadorem, a od 1 grudnia 2013 r. z Gwatemalą.

2.2.Rada Stowarzyszenia

Rada Stowarzyszenia nadzoruje wypełnianie celów umowy oraz jej wdrażanie. Bada wszelkie ważniejsze problemy pojawiające się w ramach umowy i wszelkie inne dwustronne, wielostronne lub międzynarodowe kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, a także rozpatruje wnioski i zalecenia stron dotyczące poprawy stosunków ustanowionych na mocy umowy. Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzje i wydaje zalecenia w drodze wzajemnego porozumienia między stronami.

2.3.Planowane akty Rady Stowarzyszenia

Decyzja, która ma zostać przyjęta przez Radę Stowarzyszenia, zmienia decyzję nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie not wyjaśniających do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy.

Dodatkowe noty wyjaśniające uzupełnią decyzję nr 2/2020, zapewniając dalsze wytyczne co do stosowania przepisów dotyczących deklaracji na fakturze, korekty deklaracji na fakturze po wywozie, a także niewielkich rozbieżności i oczywistych błędów formalnych w dowodzie pochodzenia, które nie mają wpływu na ważność deklaracji na fakturze.

3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

Art. 37 załącznika II do umowy stanowi, że strony uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia „Noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim w celu rekomendowania ich zatwierdzenia przez Radę Stowarzyszenia.

Jedna decyzja Rady w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej

Uzupełniające noty wyjaśniające, o których mowa powyżej, są spójne z innymi notami wyjaśniającymi uzgodnionymi w ramach umowy przejściowej w sprawie handlu między UE a Chile, a także w zmienionej konwencji paneurośródziemnomorskiej.

Wniosek dotyczy wdrażania umowy preferencyjnej zawartej w ramach wspólnej polityki handlowej, która jest obszarem, w którym Unia ma wyłączną kompetencję.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 1 .

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Rada Stowarzyszenia jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony.

Akt, tj. w tym przypadku decyzja, która ma zostać przyjęta przez Radę Stowarzyszenia, stanowi akt mający skutki prawne. Planowany akt będzie wiążący na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 6 umowy.

Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej Unii.

Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5.Publikacja planowanych aktów

Ponieważ ten akt Rady Stowarzyszenia zmieni decyzję nr 2/2020 z dnia 14 grudnia 2020 r. i będzie służył wdrażaniu załącznika II do umowy, po jego przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2026/0180 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa, dotyczącego wprowadzenia zmian w decyzji nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. wprowadzającej noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy, w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony („umowa”), została zawarta przez Unię decyzją Rady (2012/734/UE) z dnia 25 czerwca 2012 r. 2 i jest tymczasowo stosowana od dnia 1 sierpnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem i Panamą, od dnia 1 października 2013 r. między tymi stronami a Salwadorem i Kostaryką, a od dnia 1 grudnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem, Panamą, Salwadorem i Kostaryką, z jednej strony, oraz Gwatemalą, z drugiej strony.

(2)Zgodnie z art. 37 załącznika II do umowy Rada Stowarzyszenia może zatwierdzać noty wyjaśniające dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim.

(3)Rada Stowarzyszenia ma przyjąć decyzję zmieniającą decyzję nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. wprowadzającą noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy 3 , w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy.

(4)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia, gdyż decyzja ta będzie miała skutki prawne dla Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w Radzie Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa, opiera się na projekcie decyzji dołączonym do niniejszej decyzji jako załącznik.

2. Niewielkie zmiany w projekcie decyzji mogą być uzgadniane przez przedstawicieli Unii w Radzie Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa bez kolejnej decyzji Rady.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

(1)    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., C-399/12, Niemcy/Rada, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

(2)    Dz.U. L 346 z 15.12.2012, s. 1.

(3)    Dz.U. L 25 z 26.1.2021, s. 96.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 3.7.2026

COM(2026) 338 final

ZAŁĄCZNIK

do

wniosku dotyczącego decyzji Rady

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa, dotyczącego wprowadzenia zmian w decyzji nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. wprowadzającej noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy, w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy

ZAŁĄCZNIK

DECYZJA NR x/2026 RADY STOWARZYSZENIA UE-AMERYKA ŚRODKOWA

z dnia ... r.

zmieniająca decyzję nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. wprowadzającą noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II do umowy, w celu włączenia dodatkowych not wyjaśniających do art. 19, 22 i 27 załącznika II do umowy

RADA STOWARZYSZENIA UE–AMERYKA ŚRODKOWA,

uwzględniając Umowę ustanawiającą stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony („umowa”), w szczególności art. 37 załącznika II do tej umowy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)    Załącznik II do umowy dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

(2)    Zgodnie z art. 37 załącznika II do umowy Strony uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia „noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim, a także zalecają ich zatwierdzenie przez Radę Stowarzyszenia.

(3)    Decyzją nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r. Strony uzgodniły noty wyjaśniające do art. 15, 16, 19, 20 i 30 załącznika II. Należy zmienić noty wyjaśniające do art. 19 („Stosowanie postanowień dotyczących deklaracji na fakturze”) w celu uzupełnienia wytycznych ustanowionych decyzją nr 2/2020 w odniesieniu do stosowania postanowień dotyczących deklaracji na fakturze ze względu na różne okoliczności często spotykane w praktyce, takie jak faktury wystawiane w państwie trzecim w odniesieniu do produktów pochodzących przewożonych bezpośrednio między Stronami lub faktury obejmujące zarówno produkty pochodzące, jak i niepochodzące.

(4)    Ponadto należy dodać notę wyjaśniającą do art. 22 załącznika II, aby zapewnić wytyczne w przypadku, gdy eksporter może skorygować deklarację na fakturze po dokonaniu wywozu, jeżeli organ celny Strony dokonującej przywozu uzna poprzednią deklarację na fakturze za odrzuconą. Podobnie należy dodać notę wyjaśniającą do art. 27 załącznika II, aby uniknąć odrzucenia dowodu pochodzenia na podstawie niewielkich rozbieżności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami złożonymi w dokumentach przedłożonych urzędowi celnemu lub oczywistych błędów formalnych w dowodzie pochodzenia, które nie mają wpływu na ważność dokumentu lub zawartych w nim informacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Notę wyjaśniającą dotyczącą art. 19 załącznika II do umowy, zawartą w załączniku do decyzji nr 2/2020 Rady Stowarzyszenia UE-Ameryka Środkowa z dnia 14 grudnia 2020 r., zastępuje się zgodnie z załącznikiem 1 do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Do załącznika do decyzji nr 2/2020 dodaje się noty wyjaśniające dotyczące art. 22 i 27 załącznika II do umowy zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie 180 dni po dniu jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia xxxxx r.

ZAŁĄCZNIK 1

„Artykuł 19

Stosowanie postanowień dotyczących deklaracji na fakturze

Zastosowanie mają następujące wytyczne:

a) deklaracje na fakturze są wystawiane przez eksportera na terytorium Strony wywozu. Jeżeli faktura została wystawiona w państwie trzecim, deklarację na fakturze sporządza się na specyfikacji wysyłkowej lub jakimkolwiek innym dokumencie handlowym wystawionym na terytorium Strony wywozu i opisuje się w niej dane produkty w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować jako pochodzące zgodnie z załącznikiem II. W takim przypadku eksporter towarów musi być wyraźnie wskazany w dokumencie, na którym sporządzana jest deklaracja na fakturze;

b) jeżeli na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub w jakimkolwiek innym dokumencie handlowym uwzględniono produkty pochodzące i niepochodzące, produkty pochodzące należy oznaczyć jako takie w tych dokumentach, a produkty niepochodzące należy wyraźnie wskazać oddzielnie. Nie istnieje ustalony sposób oddzielnego wskazywania produktów niepochodzących. Można jednak tego dokonać w drodze:

(i) podania w nawiasie za każdą pozycją towarową na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub w jakimkolwiek innym dokumencie handlowym, czy produkty są pochodzące czy nie;

(ii) użycia na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub w jakimkolwiek innym dokumencie handlowym dwóch pozycji, a mianowicie produktów pochodzących i produktów niepochodzących, oraz wyszczególnienia produktów pod odpowiednią pozycją; lub

(iii) przypisania każdemu z produktów numeru oraz wskazania, które z numerów odnoszą się do produktów pochodzących, a które do produktów niepochodzących;

c) dopuszczalna jest deklaracja na fakturze sporządzona na odwrocie faktury, specyfikacji wysyłkowej lub jakiegokolwiek innego dokumentu handlowego;

d) deklarację na fakturze można sporządzić, wpisując na maszynie, drukując, wpisując odręcznie lub stemplując tekst na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub w innym dokumencie handlowym;

e) jeżeli faktura lub jakikolwiek inny dokument handlowy zawiera kilka stron, każda ze stron powinna być ponumerowana, chyba że z innych powodów jest oczywiste, że faktura zawiera kilka stron 1 ;

f) innym dokumentem handlowym może być na przykład dołączony wykaz opakowań.”

ZAŁĄCZNIK 2

„Artykuł 22

Przedkładanie deklaracji na fakturze

Organ celny Strony dokonującej przywozu może zezwolić na przedłożenie skorygowanej deklaracji na fakturze w przypadkach innych niż te określone w ust. 2 noty wyjaśniającej do art. 27, zgodnie z procedurami mającymi zastosowanie na terytorium tej Strony.

Artykuł 27

Stosowanie postanowień dotyczących rozbieżności i błędów formalnych w deklaracji na fakturze

1. Strony nie mogą odrzucić wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie niewielkich rozbieżności między oświadczeniami złożonymi w deklaracji na fakturze a dokumentami przedłożonymi urzędowi celnemu lub na podstawie oczywistych błędów formalnych w deklaracji na fakturze, które nie budzą wątpliwości co do tego, czy dokumentacja odpowiada przedstawionym produktom, ani co do poprawności oświadczeń zawartych w deklaracji na fakturze, w tym co do statusu pochodzenia; takie rozbieżności lub oczywiste błędy formalne mogą obejmować:

a) błędy pisarskie, takie jak błędy w opisie produktu, nazwisku lub nazwie lub adresie eksportera lub odbiorcy;

b) błędy w dodatkowych informacjach dotyczących eksportera lub odbiorcy, takich jak numer telefonu, kod pocztowy lub adres e-mail.

2. Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe można jednak odrzucić na podstawie następujących błędów innych niż drobne, takich jak:

a) nieprawidłowy numer upoważnienia upoważnionego eksportera w deklaracji na fakturze;

b) nieprawidłowy opis produktów na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub w jakimkolwiek innym dokumencie handlowym, który to opis ma wpływ na status pochodzenia lub preferencyjne traktowanie taryfowe towarów;

c) upłynięcie terminu określonego w deklaracji na fakturze z powodów innych niż te objęte art. 21 załącznika II do umowy;

d) wskazanie państwa, grupy państw lub terytorium pochodzenia, które nie są objęte umową; lub

e) wszelkie inne błędy wykryte przez organ celny Strony dokonującej przywozu, pod warunkiem że organ ten należycie to uzasadni.”

(1)    Organ celny Strony dokonującej przywozu może przyjąć deklarację na fakturze jako ważny dowód pochodzenia, nawet jeżeli strony faktury lub innego dokumentu handlowego nie są ponumerowane, pod warunkiem że faktura lub dokument taki wyraźnie stanowi część jednolitego dokumentu.