KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 27.10.2022

COM(2022) 480 final

2022/0288(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ð w sprawie środków dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu do broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji, ï wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej) (wersja przekształcona)

{SEC(2022) 330 final} - {SWD(2022) 298 final} - {SWD(2022) 299 final}

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

Nielegalne przepływy broni palnej ułatwiają poważną i zorganizowaną przestępczość, w tym terroryzm, umożliwiając stosowanie przemocy w dążeniu do osiągnięcia celów przestępczych, wspierając nielegalne przedsiębiorstwa i chroniąc je przed konkurencją. Nielegalna broń palna ma też wpływ na inne dziedziny przestępczości zorganizowanej, takie jak handel narkotykami i handel ludźmi. Szacuje się, że w 2017 r. na terenie UE 35 mln sztuk nielegalnej broni palnej (56 % szacowanej łącznej liczby sztuk broni palnej) należało do osób cywilnych 1 . Według tych szacunków w 12 państwach członkowskich UE 2 liczba sztuk nielegalnej broni palnej przewyższyła liczbę legalnie posiadanych sztuk broni palnej.

Przepisy UE dotyczące przywozu, wywozu i tranzytu broni palnej są obecne ujęte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażającym art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (zwany dalej „protokołem NZ w sprawie broni palnej”), oraz ustanawiającym zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie broni palnej”). Niniejsze rozporządzenie miało pomóc sprostać kluczowym wyzwaniom związanym ze śledzeniem historii broni palnej do użytku cywilnego oraz z nielegalnym obrotem taką bronią poprzez ustanowienie wspólnych definicji, przepisów i zasad dotyczących procedur jej wywozu, przywozu i tranzytu. Jego ogólnym celem strategicznym było zmniejszenie ryzyka nielegalnego obrotu bronią palną do użytku cywilnego poprzez zapewnienie spójności przepisów dotyczących handlu zagranicznego we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z art. 10 protokołu NZ w sprawie broni palnej.

W rozporządzeniu w sprawie broni palnej określono wymogi dotyczące legalnych procedur wywozu i śledzenia historii broni palnej podczas transportu międzynarodowego, które mają być wdrażane horyzontalnie we wszystkich państwach członkowskich UE. Rozporządzenie w sprawie broni palnej, skierowane do osób fizycznych i przedsiębiorstw działających na legalnym rynku, miało mieć zatem pośredni wpływ na nielegalny obrót bronią palną. Rozporządzenie w sprawie broni palnej reguluje w szczególności zezwolenia na wywóz broni palnej do użytku cywilnego, jak również jej tranzyt i przywóz. Ustanowiono w nim również formalności celne, procedury uproszczone wywozu, sankcje, obowiązki w zakresie dokumentowania, przekazywania informacji i współpracy administracyjnej.

W ocenie zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością z 2021 r., opublikowanej przez Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), wskazano, że nielegalna broń palna pochodzi nie tylko z terytorium UE, lecz także z zapasów broni spoza UE 3 . W ramach projektu „Studying the Acquisition of Illicit Firearms by Terrorists in Europe” [„Badanie nabywania nielegalnej broni palnej przez terrorystów w Europie”] (SAFTE) stwierdzono, że w UE zewnętrzne kanały dostaw mają większe znaczenie w zaopatrywaniu nielegalnych rynków broni palnej niż kanały wewnętrzne. Za najważniejszy mechanizm dostaw uznano transgraniczny nielegalny obrót bronią palną z państw niebędących członkami UE 4 . Ze względu na trwałość broni palnej, po przemyceniu jej do państwa członkowskiego może ona pozostać w UE przez wiele lat i być bez trudu przemieszczana przez granice 5 .

Z niedawnego badania Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC) wynika również, że tradycyjny zamknięty charakter nielegalnego rynku broni palnej w UE zmienia się pod wpływem ciągłego transgranicznego nielegalnego obrotu broni palnej z przeznaczeniem do UE z krajów pokonfliktowych, zwiększonej dostępności broni dającej się łatwo przywrócić do użytku lub przerabianej oraz zwiększonego dostępu do broni palnej za pośrednictwem rynków internetowych. W rezultacie ułatwia to przestępcom, w tym terrorystom mającym odpowiednie powiązania przestępcze, dostęp do różnych rodzajów broni palnej 6 .

Obchodzenie przepisów i zmienianie zastosowania broni palnej przyczyniają się ponadto do nielegalnego obrotu taką bronią, jej istotnymi komponentami i amunicją. Jedną z najnowszych tendencji w nielegalnym obrocie bronią palną jest poszukiwanie rynków w Unii i poza nią z mniej restrykcyjnymi przepisami dotyczącymi posiadania broni palnej. Przestępcy legalnie nabywają broń palną w takim kraju w celu jej nielegalnego przewozu do innych krajów do własnych celów przestępczych lub w celu dalszej redystrybucji 7 .

Jak stwierdzono powyżej, nielegalny obrót bronią palną z krajów pokonfliktowych z przeznaczeniem do UE jest jednym z głównych łańcuchów dostaw. Większość broni palnej w transgranicznym nielegalnym obrocie z przeznaczeniem do UE to broń będąca pozostałością po konfliktach zbrojnych na Bałkanach Zachodnich.

Skutki niczym niesprowokowanej i nieuzasadnionej agresji wojskowej Rosji wobec Ukrainy mają znaczny wpływ nie tylko w Ukrainie, lecz także na nasze sąsiedztwo i bezpieczeństwo wewnętrzne UE. Chociaż nie ma bezpośredniego związku między niniejszym wnioskiem a wywozem broni palnej do celów wojskowych do Ukrainy, wejście w życie zmienionego rozporządzenia w sprawie broni palnej zmniejszy ryzyko obchodzenia embarga w przypadku wywozu broni palnej do użytku cywilnego i zwiększy kontrolę przywozu broni palnej do użytku cywilnego z państw niebędących członkami UE (w tym państw pokonfliktowych), a także wprowadzi wymóg, by historia takiej broni była odpowiednio prześledzona.

Celem przedmiotowego wniosku jest zwalczanie nielegalnego obrotu bronią palną z przeznaczeniem do UE i pochodzącej z UE oraz zapobieganie mu, w tym poprzez eliminowanie zagrożeń występujących przy przywozie i wywozie. Dwa główne zagrożenia w przypadku przywozu dotyczą ryzyka obchodzenia niejasnych przepisów umożliwiających przywóz „półfabrykatów” broni palnej i jej komponentów. Takie półfabrykaty mogą być wykorzystywane do wytwarzania w warunkach domowych broni palnej bez jej prawidłowego znakowania i rejestrowania (tzw. „ghost guns”). Ponadto broń alarmowa i sygnałowa, którą można przerobić na śmiercionośną broń palną, używana jest w kontekście przestępczym w całej UE. Głównym zagrożeniem przy wywozie jest ryzyko zmiany zastosowania broni palnej do użytku cywilnego wysyłanej do państwa niebędącego członkiem UE i ponownie wywożonej do krajów objętych embargiem na broń lub sprzedawanej przestępcom i siłom zbrojnym, występujące z powodu braku kontroli i nadzoru przed wywozem i po nim. Gdy zastosowanie broni palnej zostanie zmienione, broń taka może zostać wykorzystana do destabilizacji sytuacji przy granicach UE lub przemieszczona z powrotem do UE.

Celem przedmiotowego wniosku jest zatem umożliwienie skoordynowania kontroli prowadzonych przez państwa członkowskie oraz zapewnienie możliwości śledzenia historii broni palnej. Wniosek przewiduje w szczególności obowiązek właściwego rejestrowania informacji związanych z bronią palną, stanowi reakcję na potrzebę usprawnienia pracy organów celnych w zakresie wykrywania nielegalnej broni palnej, jej komponentów i amunicji oraz – co stanowi kluczową nowość – ogranicza możliwość przywozu półfabrykatów broni palnej i jej istotnych komponentów, pozostawiając ją jedynie sprzedawcom i pośrednikom w handlu bronią. Celem niniejszego wniosku jest ponadto wyjaśnienie roli organów wydających zezwolenia. Ma on również usprawnić współpracę między organami ścigania (w tym organami celnymi) a organami wydającymi zezwolenia, zarówno w zakresie przywozu, jak i wywozu, aby umożliwić skuteczniejsze śledzenie historii broni palnej, jej komponentów i amunicji.

Celem wniosku jest ponadto usprawnienie systematycznego gromadzenia danych na temat międzynarodowego przepływu broni palnej do użytku cywilnego, a także danych dotyczących zajętej broni palnej. Brak scentralizowanych danych na szczeblu krajowym i brak przejrzystości spowodowany wrażliwością danych utrudniają gromadzenie jakościowych danych. Brak danych stanowi utrudnia z kolei opracowywanie ukierunkowanych polityk i prowadzenie badań w dziedzinie nielegalnego obrotu bronią palną. Wobec tego we wniosku skoncentrowano się na otrzymywaniu od państw członkowskich danych rocznych na temat liczby zezwoleń i odmów wydania zezwolenia, a także na temat ilości i wartości przywozu i wywozu broni palnej do użytku cywilnego, według kraju pochodzenia i przeznaczenia. Systematycznie gromadzone dane dotyczące przypadków zajęcia są ponadto niezbędne do opracowania ukierunkowanych strategii zapobiegania nielegalnemu obrotowi bronią palną i zwalczania go.

Wniosek ma dodatkowo wprowadzić równowagę między potrzebą zwiększenia bezpieczeństwa, a ułatwieniem legalnego handlu bronią palną. W tym kontekście wniosek służy zapewnieniu równych warunków działania i zmniejszeniu obciążeń administracyjnych spoczywających na podmiotach gospodarczych i właścicielach broni palnej, ponieważ przy ubieganiu się o zezwolenie na wywóz lub przywóz podmioty gospodarcze nadal mają do czynienia ze zróżnicowanymi krajowymi przepisami, procedurami i praktykami. Przedsiębiorstwa unijne podlegają ponadto różnym wymogom i procedurom administracyjnym, w związku z czym ponoszą różne koszty w zależności od tego, w którym państwie członkowskim prowadzą działalność. Mają też do czynienia z uciążliwymi procedurami opartymi na dokumentacji papierowej. Celem wniosku jest zatem sprostanie tym wyzwaniom poprzez utworzenie jasnych ram prawnych, z naciskiem na cyfrową transformację procedur, oraz zacieśnienie współpracy między organami celnymi a organami wydającymi zezwolenia, aby ułatwić procedury przywozu, wywozu i tranzytu. Jeżeli chodzi o właścicieli broni palnej, odpowiednie przepisy ułatwiają czasowe przemieszczanie broni palnej bez podlegania długotrwałym procedurom udzielania zezwoleń, mianowicie przez wprowadzenie w niektórych przypadkach zwolnień z zezwoleń na przywóz i wywóz dla myśliwych, strzelców sportowych i kolekcjonerów.

Celem niniejszego wniosku jest ponadto zlikwidowanie istniejącej szarej strefy i rozwiązanie problemu pokrywania się zakresu rozporządzenia w sprawie broni palnej z zakresem wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określającego wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (zwane dalej: „wspólnym stanowiskiem”). Nakładanie się tych przepisów pozostawia pole do rozbieżnych interpretacji i niespójności w stosowaniu właściwego (wojskowego lub cywilnego) systemu wywozu do produktów wchodzących w zakres tej dziedziny. Problematyczny jest ponadto brak jasnych i obiektywnych kryteriów, określonych zarówno w rozporządzeniu w sprawie broni palnej, jak i we wspólnym stanowisku, pozwalających ustalić, czy chodzi o broń palną lub amunicję do użytku wojskowego czy cywilnego. W tym kontekście zakres niniejszego wniosku jest w pełni zgodny z zakresem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/555 z dnia 24 marca 2021 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni („dyrektywa w sprawie broni palnej”) (w tym kategorii A najbardziej niebezpiecznej broni palnej). Transakcje międzypaństwowe (tj. międzyrządowe) oraz sprzedaż bezpośrednia siłom zbrojnym, służbom policji lub organom publicznym pozostaną wyłączone z zakresu tej inicjatywy i będą nadal podlegać wspólnemu stanowisku. Wszystkie inne transakcje uznaje się za mające charakter cywilny i w związku z tym podlegające jedynie zasadom i procedurom przewidzianym w niniejszym wniosku.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Niniejszy wniosek odzwierciedla również priorytety opracowanej przez Komisję unijnej strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej 9 , w której broń palną uznaje się za kluczowy czynnik sprzyjający nasilaniu się przemocy ze strony grup przestępczych, umożliwiający im zastraszanie oponentów oraz kontrolowanie swoich członków i rynków.

Niniejszy wniosek stanowi ponadto kontynuację realizacji Planu działania UE w sprawie nielegalnego handlu bronią palną na lata 2020–2025 10 . Plan ten ma cztery nadrzędne priorytety, do realizacji których przyczynia się także niniejszy wniosek: zabezpieczenie legalnego rynku i ograniczenie przenikania (zjawiska zmiany zastosowania), lepszy obraz sytuacji na podstawie danych wywiadowczych, zwiększenie presji na rynki przestępcze, zacieśnienie współpracy międzynarodowej.

W szczególności w działaniu 1.4 planu działania wprowadzono wymóg stanowiący, że Komisja dokona oceny skutków przepisów UE dotyczących przywozu i wywozu broni palnej do użytku cywilnego, aby zbadać sposoby usprawnienia śledzenia [historii] (ujednolicone znakowanie przywozu), przeprowadzić wymianę informacji między organami krajowymi w celu przeciwdziałania obchodzeniu zakazów wywozu oraz zwiększyć poziom bezpieczeństwa zapewniany przez procedury kontroli wywozu i przywozu broni palnej (jaśniejsze i prostsze procedury). Komisja zbada, jak można zapewnić spójność między rozporządzeniem nr 258/2012 a dyrektywą w sprawie broni palnej, np. aby lepiej zaradzić przywozowi broni alarmowej i sygnałowej łatwej do przerobienia lub aby zastosować kontrole wywozu wobec wszystkich broni, których dotyczą przepisy dyrektywy. Aby zapewnić solidne egzekwowanie przepisów, Komisja planuje również objąć systemem ochrony sygnalistów wprowadzonym dyrektywą (UE) 2019/1937 osoby, które zgłoszą naruszenia zmienionego rozporządzenia (UE) nr 258/2012. Niniejszy wniosek uwzględnia wszystkie powyższe punkty.

•Spójność z innymi politykami Unii

Jeżeli chodzi o politykę celną UE, w przedmiotowym wniosku uwzględniono unijny plan działań dla organów celnych 11 , wspierający organy celne UE w ochronie dochodów, dobrobytu i bezpieczeństwa. Inicjatywa ta jest ponadto zgodna z priorytetami i strategią UE w zakresie zarządzania ryzykiem celnym 12 . Niezwykle cenne dla niniejszego wniosku są niektóre z jej kluczowych celów, takie jak poprawa jakości danych, wymiana informacji, efektywne kontrole i ograniczanie ryzyka, a także współpraca międzyinstytucjonalna.

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

Oprócz art. 207 TFUE podstawą prawną niniejszego wniosku jest również art. 33 TFUE, ponieważ dotyczy on aspektów związanych z wymianą informacji i współpracą pomiędzy organami celnymi, między organami celnymi a właściwymi organami wydającymi zezwolenia oraz między tymi organami a Komisją.

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

•Proporcjonalność

Jeżeli chodzi o przepisy szczegółowe wniosku, takie jak opracowanie wykazu broni palnej, którą należy rejestrować i śledzić przy wywozie, nie miałyby one istotnego wpływu na organy wydające zezwolenia, a zatem nie byłyby nieproporcjonalne, ponieważ informacje dotyczące nazwy lub marki producenta, kraju lub miejsca wytworzenia, numeru seryjnego i roku wytworzenia są już częścią niepowtarzalnego oznakowania zgodnie z dyrektywą w sprawie broni palnej. W związku z tym informacje te są już dostępne w krajowych systemach rejestracji danych oraz na broni palnej znajdującej się w UE. Jedynym skutkiem byłoby zapewnienie, by te same informacje znalazły się w systemach rejestracji danych do celów zezwoleń na wywóz.

Ponieważ cały wywóz pokrywa się z odpowiednim przywozem do państwa niebędącego członkiem UE, dostarczenie kopii zgłoszenia przywozowego nie stanowiłoby dodatkowego obciążenia, z wyjątkiem krajów, w których występuje powszechna korupcja lub niewydolność struktur administracyjnych. Umożliwienie państwom członkowskim upoważniania osób trzecich do przeprowadzania w ich imieniu kontroli po wysyłce ułatwiłoby te kontrole bez nakładania obciążeń administracyjnych na administracje krajowe lub podmioty gospodarcze.

Jeżeli chodzi o wymianę informacji, wprowadzenie obowiązku wymiany informacji o odmowach we wspólnej bazie danych może – w porównaniu z sytuacją braku powiadomienia – nieznacznie zwiększyć obciążenie administracyjne organów wydających zezwolenia, aczkolwiek w bardzo ograniczonym zakresie, ze względu na niewielką liczbę odmów każdego roku (około 30 rocznie). Gdyby system ten był taki sam jak system stosowany obecnie w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (DUeS), dodatkowe obciążenie byłoby bardzo niewielkie, ponieważ większość organów wydających zezwolenia na wywóz ma już dostęp do DUeS. W związku z tym przepis ten nie byłby nieproporcjonalny w stosunku do zamierzonego celu.

Jeżeli chodzi o spoczywający na organach wydających zezwolenia na wywóz obowiązek sprawdzania w systemie informacyjnym Schengen (SIS), czy wywożonej broni palnej nie zgłoszono w innym państwie członkowskim jako zgubionej lub skradzionej, jest on również proporcjonalny, ponieważ miałby zastosowanie jedynie w przypadkach podejrzanych, a nie wobec broni zarejestrowanej w systemie rejestracji danych państwa członkowskiego wywozu lub wobec nowo wytworzonej broni palnej. Ograniczenie możliwości przywozu półfabrykatów broni palnej i istotnych komponentów wyłącznie do koncesjonowanych sprzedawców broni palnej i pośredników (i, odwrotnie, zakazanie go osobom prywatnym) nieznacznie zwiększyłoby koszty egzekwowania przepisów celnych. Biorąc pod uwagę ograniczony udział przywozu broni palnej w ogólnym handlu oraz fakt, że organy celne przeprowadzają ukierunkowane kontrole w oparciu o oceny ryzyka, wpływ ten uznaje się za nieznaczny.

Ogólnie rzecz biorąc, uproszczenia wprowadzone niniejszym wnioskiem (np. powiązanie z unijnym środowiskiem jednego okienka w dziedzinie ceł, wyjaśnienie zakresu, dalsze uproszczenie procedur, w tym w odniesieniu do upoważnionych przedsiębiorców, wywóz czasowy) wywrą pozytywny wpływ nie tylko na prawidłowe i pełne wdrożenie rozporządzenia w sprawie broni palnej, lecz także na obciążenie administracyjne podmiotów gospodarczych i właścicieli broni palnej. Inwestycje oraz zadania administracyjne potrzebne, aby utworzyć procedury cyfrowe i wzajemne połączenia między systemami są jednorazowe i proporcjonalne z uwagi na ich bardzo pozytywne skutki.

•Wybór instrumentu

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

W ocenie stwierdzono luki wynikające z braku jednolitego wdrożenia tego rozporządzenia. Podkreślono w niej w szczególności, że wartość dodana rozporządzenia w sprawie broni palnej była ograniczona ze względu na brak rzeczywistej harmonizacji przepisów i procesów krajowych. Ponadto rozporządzenie w sprawie broni palnej było nieskuteczne w zakresie rozróżniania broni palnej do użytku wojskowego i cywilnego, zapewniania możliwości pełnego śledzenia historii broni oraz zapewniania właściwej wymiany informacji między państwami członkowskimi (w szczególności o odmowach udzielenia zezwoleń na wywóz). W sprawozdaniu z oceny stwierdzono również, że rozporządzenie w sprawie broni palnej było nieskuteczne w zakresie zmniejszenia administracyjnych kosztów przedsiębiorstw. W ocenie stwierdzono ponadto, że rozporządzenie w sprawie broni palnej nie jest spójne z innymi odpowiednimi przepisami UE, w szczególności ze zmienioną dyrektywą w sprawie broni palnej i ze wspólnym stanowiskiem UE.

W następstwie oceny, w kwietniu 2018 r., Komisja wydała zalecenie, w którym wezwała do wzmocnienia wykonania unijnych przepisów, aby umożliwić skuteczniejsze śledzenie historii, usprawnić procedury kontroli bezpieczeństwa wywozu i przywozu broni palnej oraz wzmocnić współpracę między organami władz w walce z nielegalnym obrotem bronią palną 14 .

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Konsultacje z zainteresowanymi stronami przeprowadzono za pomocą różnych środków, w tym: publicznie dostępnej możliwości wyrażenia opinii na temat wstępnej oceny skutków 15 niniejszego wniosku, dwustronnej wymiany uwag, konsultacji publicznych 16 i poufnego badania. Ponadto wykonawca zewnętrzny odpowiedzialny za studium wykonalności, w oparciu o które opracowano ocenę skutków, przeprowadził konsultacje z wieloma zainteresowanymi stronami, np. przy pomocy kwestionariusza internetowego z dodatkowymi pisemnymi uwagami i w ramach spotkań indywidualnych.

Komisja wykorzystała te konsultacje do oceny poziomu skuteczności, efektywności, adekwatności, spójności i europejskiej wartości dodanej obowiązujących procedur dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu broni palnej do użytku cywilnego (tj. sytuacji wyjściowej), istniejących luk i wyzwań, różnych wariantów strategicznych, które można rozważyć w celu rozwiązania tych problemów, oraz spodziewanych konkretnych skutków tych wariantów. Zainteresowane strony były, ogólnie rzecz biorąc, zgodne co do obszarów wymagających poprawy, w szczególności co do potrzeby większej harmonizacji przepisów UE i rosnącej potrzeby cyfrowej transformacji procedur.

Zdecydowana większość respondentów uczestniczących w konsultacjach publicznych zgodziła się, że wyzwania wskazane przez Komisję spowodowały duże lub bardzo duże obciążenie dla legalnego przepływu broni palnej do użytku cywilnego. Koncentrując się na możliwych wariantach strategicznych związanych z poprawą legalnego przywozu, wywozu i tranzytu broni palnej do użytku cywilnego, większość respondentów wskazała, że wpływ wprowadzenia cyfrowych zezwoleń na przywóz i wywóz, jasnych zasad dotyczących procedur uproszczonych i publikacji wykazu właściwych organów byłby duży lub bardzo duży. Natomiast posiadanie takiej samej procedury wydawania zezwoleń na broń palną do użytku cywilnego jak na wojskową broń palną uznano za nieistotne lub tylko w niewielkim stopniu istotne dla poprawy legalnego przywozu, wywozu i tranzytu broni palnej do użytku cywilnego. Komisja uwzględniła tę uwagę, ograniczając wniosek ustawodawczy wyłącznie do broni palnej do użytku cywilnego. Respondenci biorący udział w konsultacjach publicznych byli również zaniepokojeni ograniczeniem sprzedaży półfabrykatów komponentów broni palnej. Zgodnie z tą inicjatywą możliwość ich sprzedaży zostanie jednak ograniczona do koncesjonowanych sprzedawców broni palnej. Strzelcy sportowi i myśliwi będą zatem nadal mogli kupować części zamienne za pośrednictwem koncesjonowanych sprzedawców broni palnej w UE.

Poufne badanie umożliwiło zadanie bardziej szczegółowych pytań niż badanie publiczne, skoncentrowanych w szczególności na nielegalnym obrocie bronią palną. Uzyskane odpowiedzi także potwierdziły istnienie wyzwań związanych z niezharmonizowanymi procedurami przywozu i wywozu zgłoszonych w ramach konsultacji publicznych. Poufne badanie potwierdziło, że wymiana informacji nie była wystarczająca, zwłaszcza w odniesieniu do systematycznego korzystania z aplikacji sieci bezpiecznej wymiany informacji (SIENA) Europolu 17 , informowania o odmowach, tworzenia kart informacji o ryzyku oraz korzystania z systemu zarządzania ryzykiem celnym. Poufne badanie potwierdziło również istnienie luk jeżeli chodzi o kwestie broni alarmowej i sygnałowej, weryfikację braku uprzedniej karalności, broni palnej pozbawionej cech użytkowych i półfabrykatów komponentów. Większość respondentów wskazała, że warianty strategiczne określone przez Komisję i zaproponowane w niniejszej inicjatywie wywarłyby duży lub bardzo duży wpływ na walkę z nielegalnym obrotem bronią palną.

Tematem dwustronnych konsultacji z państwami członkowskimi i podmiotami gospodarczymi były odpowiedzi uzyskane w ramach obu konsultacji. Przedyskutowano różne warianty i uwagi, aby uzyskać dogłębne zrozumienie potrzeb i obowiązków poszczególnych podmiotów.

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

•Ocena skutków

Wariant 1: podejście polegające na zastosowaniu prawa miękkiego. Nacisk położono by na pełne wdrożenie zalecenia Komisji z 2018 r. w sprawie natychmiastowych środków w celu poprawy bezpieczeństwa wywozu, przywozu i tranzytu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji poprzez wprowadzenie szczegółowych wytycznych i zaleceń.

Wariant 2: wyjaśnienie istniejących ram prawnych. Wyjaśnienie eliminowałoby niejasności w interpretacji obowiązujących przepisów (np. rodzaj informacji podlegających rejestrowaniu, klasyfikacja niektórych rodzajów broni i komponentów jako broni palnej), stanowiących podstawę prawną zobowiązującą właściwe organy do korzystania z istniejących systemów do wymiany informacji, a także harmonizację istniejących procedur uproszczonych, dostosowanie terminów, wyjaśnienie roli importerów i eksporterów oraz dostosowanie zakresu rozporządzenia do przepisów wewnątrzunijnych (te same kategorie broni, te same podmioty gospodarcze). Wariant ten zasadniczo przekładałby większość środków wymienionych w wariancie 1 na treść rozporządzenia.

Wariant 3: nowe przepisy prawne. Wariant ten opierałby się na wariancie 2, uzupełniał go i dodawał do niego nowe przepisy prawne. Zapewniłby on możliwość śledzenia pełnej historii przywożonej i wywożonej broni palnej poprzez obowiązkowe znakowanie przywozowe, ograniczenie możliwości przywozu półfabrykatów komponentów, aby była ona dostępna wyłącznie dla sprzedawców, skomputeryzowaną rejestrację danych, certyfikaty użytkownika końcowego w przypadku wywozu broni palnej zabronionej lub objętej wymogiem uzyskania zezwolenia (kategorie A i B) oraz kontrole po wysyłce. Wymagałby on od organów krajowych udostępniania statystyk oraz poprawy wymiany informacji między organami wydającymi zezwolenia a organami celnymi. Wprowadziłby on również nowe uproszczenia (odprawa czasowa, ogólne zezwolenie na wywóz, procedury elektroniczne) oraz wyeliminowałby pokrywanie się zakresu tych przepisów z przepisami unijnymi dotyczącymi wywozu sprzętu wojskowego (wspólne stanowisko), ponieważ zapewniłby ich stosowanie wyłącznie do wszelkich transakcji między podmiotami cywilnymi.

Wariant 3 bis: nowe przepisy prawne bez zmiany wzajemnych zależności między rozporządzeniem a wspólnym stanowiskiem. Wariant ten byłby zasadniczo podobny do wariantu 3, z jednym wyjątkiem: zamiast kierować się logiką dyrektywy w sprawie broni palnej, aby rozróżnić transakcje wojskowe i cywilne, w rozporządzeniu w sprawie broni palnej zachowano by odniesienie do „broni palnej specjalnie zaprojektowanej do celów wojskowych”. Wymagałoby to określenia właściwości technicznych, które wskazywałyby, czy broń palną będącą własnością osób cywilnych należy uznać za broń do użytku wojskowego czy – cywilnego.

Po rozważeniu różnych skutków gospodarczych, społecznych i środowiskowych poszczególnych wariantów, a także wartości wariantów w postaci ich skuteczności, efektywności i proporcjonalności, w ocenie skutków uznano wariant 3 za preferowany. Warianty 1 i 2 nie przyniosłyby zmian niezbędnych do rozwiązania problemu, natomiast wariant 3 zapewniłby największą unijną wartość dodaną. Pełne dostosowanie zakresu rozporządzenia do zakresu dyrektywy w sprawie broni palnej (ujednoliconej w 2021 r.) oznaczałoby, że regulowałoby ono wszystkie cywilne transakcje dotyczące broni palnej, w tym cywilny handel automatyczną bronią palną, półautomatyczną bronią palną z magazynkami o dużej pojemności lub półautomatyczną długą bronią palną z kolbą składaną lub teleskopową. Tak jak w dyrektywie w sprawie broni palnej, transakcje między rządami lub sprzedaż na rzecz wojska lub sił zbrojnych pozostałyby wyłączone z zakresu rozporządzenia, co oznacza, że cele związane z bezpieczeństwem i uproszczeniem byłyby możliwe do osiągnięcia jedynie w odniesieniu do broni palnej do użytku cywilnego. Wprowadzone nowe uproszczenia stanowiłyby odpowiedź na wnioski zainteresowanych stron (sprzedawców i producentów broni, a także myśliwych i strzelców sportowych) dotyczące zmniejszenia ich obciążeń administracyjnych i zapewnienia jednolitego podejścia unijnego. Wariant 3 bis uznano za nieskuteczny i niewykonalny, ponieważ ustanowienie wykazu wojskowej broni palnej mogłoby prowadzić do sporów prawnych.

Ocena skutków była przedmiotem kontroli Rady ds. Kontroli Regulacyjnej (zwanej dalej „Radą”), która 8 kwietnia 2022 r. wydała pozytywną opinię opatrzoną uwagami. Rada wskazała szereg elementów oceny skutków, które należy poprawić. Rada zwróciła się w szczególności o uwzględnienie braku wiarygodnych danych jako pełnoprawnego problemu, który należy rozwiązać, o lepsze opisanie spodziewanego rozwoju zidentyfikowanych problemów, o doprecyzowanie roli wspólnego stanowiska oraz o wyjaśnienie wartości dodanej wariantu „prawa miękkiego” (wariant 1). Rada dostrzegła ponadto potrzebę rozwinięcia sekcji dotyczącej przyszłego monitorowania i oceny, w szczególności poprzez dodanie wskaźników dotyczących danych, które należy gromadzić. Rada zwróciła się też o dokładniejsze wyjaśnienie szacunkowych kosztów administracyjnych i oszczędności dla przedsiębiorstw i obywateli. Jeżeli chodzi o porównanie wariantów, Rada zwróciła się o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące ich skuteczności, wydajności i spójności. Te i inne bardziej szczegółowe uwagi przedstawione przez Radę uwzględniono w ostatecznej wersji oceny skutków. Uwagi Rady uwzględniono również w niniejszym wniosku.

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

Niniejszy wniosek ma zastosowanie do małych podmiotów, które stanowią 90 % całkowitej liczby zaangażowanych podmiotów gospodarczych. Jednak 82 % całkowitego obrotu wytworzoną bronią palną generują duże przedsiębiorstwa, w związku z czym wpływ wniosku na MŚP byłby jedynie marginalny.

•Prawa podstawowe

4.WPŁYW NA BUDŻET

Bardziej szczegółowe informacje są dostępne w ocenie skutków finansowych regulacji towarzyszącej niniejszemu wnioskowi.

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

Wdrożenie proponowanego rozporządzenia zostanie najpierw poddane przeglądowi w formie okresowego sprawozdania ze stosowania w terminie 5 lat od jego wejścia w życie. W sprawozdaniu tym ocenione zostanie, w jakiem stopniu państwa członkowskie wprowadziły środki niezbędne do zapewnienia zgodności z rozporządzeniem. 10 lat po wejściu w życie Parlament Europejski i Rada UE otrzymają pełne sprawozdanie. W przypadku obu tych sprawozdań uwzględnia się czas niezbędny do pełnego wdrożenia transformacji cyfrowej procedur i wzajemnego połączenia z unijnym środowiskiem jednego okienka w dziedzinie ceł. Sprawozdania te będą obejmować szczegółowe konsultacje z zainteresowanymi stronami, aby ocenić skuteczność rozporządzenia. W trakcie tych konsultacji skutki zastąpienia globalnego zezwolenia ogólnym zezwoleniem na wywóz dla upoważnionych przedsiębiorców, uproszczonego wywozu czasowego i uproszczonej odprawy czasowej, domniemanej zgody państwa tranzytu niebędącego członkiem UE jako opcji domyślnej oraz cyfrowej transformacji procesów zostaną ocenione z punktu widzenia przemysłu.

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

W załączniku I sporządza się wykaz broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej, wraz z odpowiadającymi im kodami Nomenklatury scalonej (CN) towarów 20 , podlegających niniejszemu rozporządzeniu. W załączniku II przedstawia się wzór formularza zezwolenia na przywóz. W załączniku III przedstawia się wzór formularza zezwolenia na wywóz. W załączniku IV sporządza się wykaz informacji, które muszą być zawarte w certyfikacie użytkownika końcowego, a w załączniku V zawarto tabelę korelacji.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

2022/0288 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ð w sprawie środków dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu do broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji, ï wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji (wersja przekształcona)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. ⇨ 33 i ⇦ 207,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

⇩ nowy

(1)Do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 21 należy wprowadzić szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości rozporządzenie to należy przekształcić.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 1 (dostosowany)

(2)Zgodnie z decyzją Rady 2001/748/WE z dnia 16 października 2001 r. dotyczącą podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu Narodów Zjednoczonych w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, załączonego do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej 22 , w dniu 16 stycznia 2002 r. Komisja podpisała w imieniu Wspólnoty Unii Europejskiej wyżej wymieniony Protokół ⌦ Narodów Zjednoczonych w sprawie nielegalnej produkcji przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej ⌫ (zwanego dalej „protokołem protokół NZ w sprawie broni palnej”).

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 2

⇨ nowy

(3)Protokół NZ w sprawie broni palnej, którego celem jest promowanie, ułatwianie i wzmacnianie współpracy pomiędzy stronami, aby zapobiegać, zwalczać i eliminować nielegalne wytwarzanie i obrót bronią palną, jej częściami i ⇨ istotnymi ⇦ komponentami oraz amunicją, wszedł w życie w dniu 3 lipca 2005 r.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 5 (dostosowany)

W swoim komunikacie z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie środków zapewniających większe bezpieczeństwo materiałów wybuchowych, zapalników, sprzętu służącego do wyrobu bomb oraz broni (5) Komisja zapowiedziała zamiar wdrożenia art. 10 protokołu NZ w sprawie broni palnej jako jeden ze środków niezbędnych do tego, by Unia mogła zawrzeć ten protokół.

⇩ nowy

(4)W celu wdrożenia protokołu NZ w sprawie broni palnej Unia przyjęła rozporządzenie (UE) nr 258/2012. Protokół NZ w sprawie broni palnej Unia ratyfikowała decyzją Rady 2014/164/UE 23 .

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 6

(5)Zgodnie z protokołem NZ w sprawie broni palnej od stron wymaga się wprowadzenia lub dopracowania procedur administracyjnych lub systemów umożliwiających sprawowanie skutecznej kontroli nad wytwarzaniem, znakowaniem, przywozem i wywozem broni palnej.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 8

⇨ nowy

(6)Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do ⇨ transakcji dotyczących ⇦ broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, które są przeznaczone specjalnie do celów wojskowych ⇨ dla sił zbrojnych ⇦. Środki potrzebne do spełnienia wymagań wynikających z art. 10 protokołu NZ w sprawie broni palnej powinny być dostosowane w taki sposób, aby możliwe było wprowadzenie uproszczonych procedur dla broni palnej do użytku cywilnego. Należy zatem wprowadzić pewne uproszczenia dotyczące zezwoleń na wielokrotne dostawy, środki dotyczące tranzytu oraz ⇨ odprawę czasową i ⇦ wywóz czasowy w celach zgodnych z prawem.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 9 (dostosowany)

(7)Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na stosowanie art. 346 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który dotyczy podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich, oraz nie ma wpływu na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie 24 ani na dyrektywę Rady 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. ⌦ ani na dyrektywę (UE) 2021/555 ⌫ w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni. Ponadto ani protokół NZ w sprawie broni palnej, ani niniejsze rozporządzenie nie mają zastosowania do transakcji pomiędzy państwami ani do transferów międzypaństwowych w przypadkach, w których stosowanie protokołu naruszałoby prawo strony do podejmowania działań w interesie bezpieczeństwa narodowego zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 10 (dostosowany)

⇨ nowy

(8)Dyrektywa 91/477/EWG ⌦ (UE) 2021/555 ⌫ dotyczy transferów broni palnej do użytku cywilnego odbywających się na terytorium Unii, podczas gdy niniejsze rozporządzenie określa środki dotyczące ⇨ przywozu i ⇦ wywozu broni palnej z obszaru celnego Unii do państw trzecich lub przez terytorium państw trzecich.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 11 (dostosowany)

⇨ nowy

(9)Broń palna, jej części i istotne komponenty, amunicja ⇨ oraz broń alarmowa i sygnałowa ⇦ przywożone z państw trzecich podlegają prawu Unii, a w szczególności są objęte wymogami dyrektywy 91/477/EWG ⌦ (UE) 2021/555. ⌫

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 17 (dostosowany)

(10)Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla unijnego systemu kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania, ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 428/2009 ⌦ rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/821 25  ⌫ .

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 18 (dostosowany)

⇨ nowy

(11)Niniejsze rozporządzenie jest ⌦ powinno być ⌫ spójne z innymi stosownymi przepisami dotyczącymi broni palnej, jej części, istotnych komponentów oraz amunicji do celów wojskowych, strategii bezpieczeństwa, nielegalnego obrotu bronią strzelecką i lekką oraz wywozu technologii wojskowych, w tym również ze wspólnym stanowiskiem Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określającym wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego 26  ⇨ i decyzją Rady (WPZiB) 2021/38 27 . ⇦

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 15 (dostosowany)

(12)Unia przyjęła przepisy celne zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy kodeks celny (UE) nr 952/2013 oraz w przepisach wykonawczych określonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/2446 28 , Należy również wziąć pod uwagę rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny), którego przepisy  które będą miały zastosowanie etapami zgodnie z jego art. 188 288 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Niniejsze rozporządzenie nie ogranicza w żaden sposób uprawnień przyznanych na mocy i w zastosowaniu Wspólnotowego kodeksu celnego i jego przepisów wykonawczych ⌦ rozporządzenia (UE) nr 952/2013 i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 ⌫.

⇩ nowy

(13)Wiele definicji zaczerpnięto bezpośrednio z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/555 29 lub z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 30 .

⇩ nowy

(14)Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego ustne zgłoszenie broni palnej nie jest możliwe.

(15)Właściwe organy powinny otrzymać informacje na temat stosowania karnetu ATA. ATA to system umożliwiający swobodny przepływ towarów pomiędzy państwami członkowskimi oraz bezcłową i nieopodatkowaną odprawę czasową tych towarów na obszar celny. Stosuje się do nich jednolity dokument, znany jako karnet ATA, zabezpieczony międzynarodowym systemem gwarancyjnym. Uproszczenie formalności celnych nie powinno ograniczać przejrzystości.

⇩ nowy

(16)Broń palną, jej istotne komponenty i amunicję powinno się dopuszczać do obrotu tylko wtedy, gdy są one odpowiednio oznakowane zgodnie z dyrektywą w sprawie broni palnej. W oczekiwaniu na wspomniane oznakowanie importerzy powinni objąć broń palną innym systemem celnym, np. składowania celnego lub wolnych obszarów celnych, podczas obowiązywania której mogą dostosować się do wymogu oznakowania zarówno we własnych obiektach, jak i w innych zatwierdzonych obiektach, takich jak krajowe punkty testowe lub izby kontroli, zgodnie z przepisami unijnego prawa celnego.

(17)Jeżeli broń palna i jej istotne komponenty nie są odpowiednio oznakowane zgodnie z art. 8 protokołu NZ w sprawie broni palnej lub dyrektywą w sprawie broni palnej, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zniszczeniu zajętej broni palnej na koszt importera.

(18)Broń palną pozbawioną cech użytkowych powinno się dopuszczać do obrotu tylko wtedy, gdy towarzyszy jej świadectwo pozbawienia cech użytkowych i gdy została ona oznakowana zgodnie z art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2403. Do czasu otrzymania takiego świadectwa lub prawidłowego oznakowania importerzy powinni objąć broń palną pozbawioną cech użytkowych innym systemem celnym, np. składowania celnego lub wolnych obszarów celnych, podczas obowiązywania której mogą zwrócić się do organów weryfikujących wyznaczonych zgodnie z art. 15 dyrektywy (UE) 2021/555 o weryfikację pozbawienia cech użytkowych i wydanie świadectwa zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2403 31 .

(19)Jedynie broń alarmową i sygnałową spełniającą normy dyrektywy wykonawczej Komisji (UE) 2019/69 32 można uznać za broń alarmową i sygnałową, a nie – za broń palną. Urządzenia, które można łatwo przerobić na broń palną, powinny być zawsze klasyfikowane jako broń palna zgodnie z nomenklaturą celną i traktowane przez organy celne jako broń palna. Aby uniknąć ryzyka zmiany zastosowania takiej broni, należy uspójnić praktyki krajowych organów celnych w zakresie klasyfikacji urządzeń zgłaszanych przy przywozie jako broń alarmowa i sygnałowa.

(20)Ze względu na wysokie ryzyko nielegalnego wytwarzania broni palnej z importowanych produktów niewykończonych i nieoznakowanych, wyłącznie koncesjonowani sprzedawcy broni palnej i pośrednicy w handlu taką bronią powinni być uprawnieni do przywozu półfabrykatów i istotnych komponentów broni palnej.

(21)Weryfikacja w europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS) ustanowionym decyzją ramową Rady 2009/315/WSiSW 33 , czy wnioskodawca ubiegający się o zezwolenie na przywóz nie był uprzednio karany powinna być równie rygorystyczna jak w przypadku ubiegania się o zezwolenie na wywóz. Właściwe organy powinny w szczególności sprawdzić, czy importowanej broni palnej nie zarejestrowano w systemie informacyjnym Schengen lub w bazie danych iARMS Interpolu jako zgubionej, skradzionej lub w innych okolicznościach poszukiwanej w celu zajęcia.

(22)Istnienie uprzedniej karalności za czyn stanowiący przestępstwo wymienione w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW 34 powinno prowadzić do wydania zakazu przywozu broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji.

(23)Informacje o broni palnej zgłoszonej do odprawy czasowej muszą być odpowiednio jasne, aby umożliwić organom celnym i organom właściwym sprawne dokonanie zwolnienia i ograniczyć ryzyko nielegalnego pozostania broni palnej na obszarze celnym Unii.

(24)Aby ułatwić procedury administracyjne, zgłoszenie celne do odprawy czasowej i powrotnego wywozu lub do wywozu czasowego i powrotnego przywozu powinno służyć jako zezwolenie na przywóz lub wywóz na potrzeby odprawy czasowej i powrotnego wywozu lub powrotnego przywozu. W związku z tym właściciele broni palnej korzystający w szczególnych przypadkach z uproszczeń administracyjnych będą zwolnieni z obowiązku uzyskania zezwolenia na przywóz i wywóz.

(25)Ze względu na ryzyko polegające na tym, że podczas tranzytu zewnętrznego w Unii dojdzie do zmiany zastosowania broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej pochodzących z państw niebędących członkami UE i przeznaczonych do innego państwa niebędącego członkiem UE, konieczne jest wydanie przez organy celne i organy właściwe wyraźnego zezwolenia na taki tranzyt zewnętrzny na obszarze celnym Unii jeszcze zanim dojdzie do takiego tranzytu zewnętrznego na obszarze celnym Unii.

(26)Aby zwiększyć pewność i przewidywalność prawa, jeżeli w ciągu 20 dni roboczych państwo trzecie tranzytu nie zgłosi żadnych zastrzeżeń odnośnie do tranzytu, należy uznać, że wydaje na niego zgodę. Decyzja państw członkowskich o wymogu wyraźnej zgody powinna być przejrzysta dla wszystkich podmiotów gospodarczych.

(27)Konieczne jest ujednolicenie przepisów dotyczących dowodów przywozu w docelowym państwie trzecim. W związku z tym należy zobowiązać eksporterów do przedstawienia właściwemu organowi, który wydał zezwolenie na wywóz, dowodu odbioru dostawy broni palnej, istotnych komponentów lub amunicji w państwie trzecim przywozu, w szczególności poprzez przedłożenie odpowiednich przywozowych dokumentów celnych.

(28)Eksporterzy powinni mieć możliwość korzystania z zezwolenia na wywóz ważnego maksymalnie przez trzy lata także w sytuacji, gdy jest ono objęte kilkoma kolejnymi krótkoterminowymi zezwoleniami na przywóz wydanymi przez państwa niebędące członkami UE dokonujące przywozu.

(29)Należy zapewnić, by warunki określone w zezwoleniach na wywóz pozostawały spełnione przez cały okres ważności zezwolenia, tak jak ma to miejsce w przypadku pozwoleń na posiadanie lub nabycie broni palnej w Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą (UE) 2021/555.

(30)Aby uniknąć ryzyka zmiany zastosowania broni, przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń administracyjnych, należy koniecznie badać podejrzane sytuacje, w przypadku których państwa członkowskie powinny zwracać się do organów docelowego państwa trzeciego o potwierdzenie odbioru.

(31)Należy wyjaśnić obowiązki właściwych organów w zakresie kontroli po wysyłce. Obciążenie administracyjne państw członkowskich wynikające z takich kontroli może stanowić uzasadnienie zastosowania art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 515/97 35 . Konieczne jest również zapewnienie możliwości, aby kontrole po wysyłce były w ich imieniu przeprowadzane przez osoby trzecie, w szczególności poprzez wdrożenie decyzji Rady (WPZiB) 2019/2191 36 .

(32)Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny zapewnić właściwym organom dostęp do europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS).

(33)Art. 47 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1862 37 ustanawia dostęp służb rejestrujących broń palną do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II). Do celów wykonania niniejszego rozporządzenia organy celne należy uznać za służby rejestrujące broń palną.

(34)W celu zapewnienia możliwość śledzenia historii broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji niezwykle ważne jest, aby organom celnym przyznano dostęp do aplikacji sieci bezpiecznej wymiany informacji (SIENA) Europolu. Państwa członkowskie, które stosują rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794, 38 powinny udzielić takiego dostępu.

(35)Aby umożliwić podejście oparte na analizie ryzyka, o którym mowa w art. 22 ust. 6, w odniesieniu do broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I wprowadzanych na rynek Unii lub opuszczającej go, oraz aby zapewnić, że kontrole są skuteczne i przeprowadzane zgodnie z wymogami niniejszego rozporządzenia, Komisja, właściwe organy i organy celne ściśle ze sobą współpracują i wymieniają informacje.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 3

(36)Aby ułatwić śledzenie historii broni palnej oraz skutecznie zwalczać nielegalny obrót bronią palną, jej częściami i istotnymi komponentami oraz amunicją, konieczna jest poprawa wymiany informacji między państwami członkowskimi, w szczególności poprzez lepsze wykorzystanie istniejących już metod komunikacji.

⇩ nowy

(37)Zgodnie z art. 128 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, przed przybyciem broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej urząd celny pierwszego wprowadzenia powinien zapewnić, że analiza ryzyka do celów bezpieczeństwa i ochrony zostanie przeprowadzona na podstawie przywozowej deklaracji skróconej oraz podjąć niezbędne działania w oparciu o wyniki tej analizy ryzyka.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 4

(38)Dane osobowe muszą być przetwarzane należy przetwarzać zgodnie z przepisami określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 39 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 40 . 

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 12

(39)Należy zapewnić spójność przepisów dotyczących dokumentowania, obowiązujących w prawie Unii.

⇩ nowy

(40)W celu zagwarantowania skutecznego przepływu informacji właściwe organy powinny być podłączone do systemu informacji celnej (zwanego dalej „CIS”) ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 515/97, a dane opracowywane lub przekazywane przez właściwe organy powinny być kompatybilne i porównywalne.

(41)Dorobek Schengen obejmuje w szczególności decyzję Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie nielegalnego handlu bronią palną (SCH/Com-ex (99) 10) 41 , zgodnie z którą państwa członkowskie mają przedłożyć w terminie do dnia 31 lipca każdego roku krajowe dane za rok poprzedzający dotyczące nielegalnego handlu bronią palną, z wykorzystaniem wspólnego formularza służącego zestawianiu danych statystycznych. Komisja zaleciła ponadto w 2018 r., aby państwa członkowskie gromadziły szczegółowe dane statystyczne za 
rok poprzedzający dotyczące liczby zezwoleń oraz ich odmów, a także ilości i wartości wywozu i przywozu broni palnej według miejsca pochodzenia lub przeznaczenia, oraz aby przedkładały te dane Komisji 42 .

(42)Ogólne egzekwowanie niniejszego rozporządzenia będzie ułatwione dzięki wzajemnemu połączeniu między elektronicznym systemem wydawania zezwoleń ustanowionym niniejszym rozporządzeniem a unijnym środowiskiem jednego okienka w dziedzinie ceł ustanowionym przez [niezwłocznie po przyjęciu tego instrumentu zamieścić w przypisie odpowiedni tytuł i wszystkie informacje]. Elektroniczny system wydawania zezwoleń zapewni szereg funkcji takich jak rejestracja podmiotów gospodarczych i osób fizycznych, które zgodnie z dyrektywą w sprawie broni palnej są uprawnione do wytwarzania, nabywania, posiadania broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej lub handlu nimi. Te podmioty i osoby – przed złożeniem wniosku o zezwolenie na przywóz lub wywóz – będą musiały się zarejestrować. W związku z tym właściciele broni palnej korzystający z uproszczeń administracyjnych nie będą musieli rejestrować się w systemie.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 13

(43)W celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powinny zastosować środki przyznające właściwym organom odpowiednie uprawnienia.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 7

(44)Aby zachować zgodność z postanowieniami protokołu NZ w sprawie broni palnej, konieczne jest również uznanie nielegalnego wytwarzania broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, a także nielegalnego obrotu nimi za przestępstwo, jak również wprowadzenie środków umożliwiających konfiskatę produktów nielegalnie wytworzonych lub będących przedmiotem nielegalnego obrotu.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 16

(45)Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz zapewnić ich wprowadzanie w życie. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

⇩ nowy

(46)System ochrony sygnalistów wprowadzony dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 43  powinien mieć również zastosowanie do osób zgłaszających naruszenia przepisów związanych z przywozem i wywozem broni palnej.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 14

⇨ nowy

(47)W celu ⇨ określenia technicznych właściwości półfabrykatów broni palnej i istotnych komponentów, zmiany załączników II i III do niniejszego rozporządzenia oraz ⇦ prowadzenia wykazu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz, amunicji ⇨ oraz broni alarmowej i sygnałowej ⇦, dla których wymagane jest zezwolenie na mocy niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowywania załącznika I do niniejszego rozporządzenia do załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 44  z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, a także do załącznika I do dyrektywy 91/477/EWG (UE) 2021/555 ⇨oraz  w odniesieniu  ⇦⇨ do określenia technicznych właściwości półfabrykatów broni palnej i istotnych komponentów oraz dostosowania załączników II i III do niniejszego rozporządzenia do celów transformacji cyfrowej i zmian w procedurach celnych ⇦. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami, ⇨ oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa 45 . W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowywaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. ⇦ 

⇩ nowy

(48)W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 46 .

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 19

(49)Komisja oraz państwa członkowskie powinny się wzajemnie informować o środkach przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i przekazywać sobie inne stosowne informacje, którymi dysponują w związku z niniejszym rozporządzeniem.

🡻 (UE) nr 258/2012 motyw 20 (dostosowany)

(50)Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia ⌦ powinno ⌫ uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania swych konstytucyjnych przepisów dotyczących publicznego dostępu do dokumentów urzędowych, z uwzględnieniem rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji 47 .

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, DEFINICJE I ZAKRES

Artykuł 1
⌦ Przedmiot ⌫

Niniejsze rozporządzenie określa zasady dotyczące zezwoleń na ⇨ przywóz i ⇦ wywóz oraz środków dotyczących przywozu, ⇨ wywozu ⇦ i tranzytu w odniesieniu do broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz, amunicji ⇨ oraz broni alarmowej i sygnałowej ⇦, w celu wdrożenia art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (zwanego dalej „protokół NZ w sprawie broni palnej”).

Artykuł 2
⌦ Definicje ⌫ 

Do celów niniejszego rozporządzenia ⌦ stosuje się następujące definicje ⌫:

1.„broń palna” oznacza każdą przenośną, wyposażoną w lufę broń, która miota, jest przeznaczona do miotania lub daje się przystosować do miotania pocisku lub ładunku rażącego w wyniku działania palnego materiału miotającego, o której mowa w załączniku I.

Przedmiot uznaje się za dający się przystosować do miotania pocisku lub ładunku rażącego w wyniku działania palnego materiału miotającego, jeżeli:

(a)ma wygląd broni palnej, oraz

(b)ze względu na swoją budowę lub materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo przystosowany do wspomnianego celu;

(2)„części ” oznaczają każdy element lub część zamienną, o których mowa w załączniku I, zaprojektowane specjalnie do broni palnej i istotne dla jej funkcjonowania, w tym lufę, szkielet lub komorę zamkową, suwadło lub bębenek, trzon lub zatrzask zamkowy, oraz każde urządzenie przeznaczone lub przystosowane do tłumienia hałasu spowodowanego wystrzałem z broni palnej;

⇩ nowy

2.„broń identyczna” oznacza broń o takich samych właściwościach technicznych w odniesieniu do producenta, oznaczenia handlowego lub marki, typu, modelu, materiału, kalibru i funkcjonowania;

🡻 (UE) nr 258/2012

⇨ nowy

3.„istotne komponenty” oznaczają mechanizm zamkowy, komorę oraz lufę broni palnej, ⇨ szkielet, komorę zamkową, w tym, w stosownych przypadkach, górną lub dolną komorę zamkową, bębenek lub zamek dowolnego typu (ang. the slide, the bolt lub the breech block) ⇦, które będąc osobnymi przedmiotami, włączone są do kategorii broni palnej, w której są lub mają być osadzone;

⇩ nowy

4.„półfabrykaty broni palnej” oznaczają broń palną, która nie jest gotowa do bezpośredniego użycia, ma kształt lub kontur zbliżony do gotowej broni palnej i, poza wyjątkowymi przypadkami, może zostać użyta wyłącznie do wykonania gotowej broni palnej;

5.„półfabrykaty istotnych komponentów” oznaczają istotne komponenty, które nie są gotowe do bezpośredniego użycia, mają kształt lub kontur zbliżony do gotowych istotnych komponentów i, poza wyjątkowymi przypadkami, mogą zostać użyte wyłącznie do wykonania gotowych istotnych komponentów; 

🡻 (UE) nr 258/2012

⇨ nowy

64. „amunicja” oznacza cały nabój lub jego komponenty, w tym łuski, spłonki, proch, pociski lub ładunki rażące, używane w broni palnej, o których mowa w załączniku I, jeżeli komponenty te są również objęte wymogiem uzyskania zezwolenia w danym państwie członkowskim;

75. „broń palna pozbawiona cech użytkowych” oznacza przedmioty odpowiadające pod innymi względami definicji broni palnej, trwale niezdatne do użytku w wyniku pozbawienia ich cech bojowych, poprzez spowodowanie, że wszystkie podstawowe części broni palnej nie nadają się trwale do użytku i niemożliwe jest ich usunięcie, zastąpienie ani zmiana w celu przywrócenia do użytku, ⇨ zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2403 ⇦ Państwa członkowskie zapewniają weryfikację przez właściwy organ pozbawiania broni palnej cech użytkowych. Państwa członkowskie zapewniają, w ramach tej weryfikacji, wydanie świadectwa z zapisem poświadczającym, że broń palna została pozbawiona cech użytkowych, oraz naniesienie w tym celu na broni palnej wyraźnie widocznego oznakowania;

⇩ nowy

8. „broń alarmowa i sygnałowa” oznacza urządzenia z uchwytem na nabój, przeznaczone wyłącznie do strzelania ślepymi nabojami oraz do wystrzeliwania substancji drażniących, innych substancji czynnych lub pirotechnicznych nabojów sygnalizacyjnych i których nie można przerobić tak, aby miotały śrut, kulę lub pocisk w wyniku działania palnego materiału miotającego; 

🡻 (UE) nr 258/2012

97. „osoba” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną i – o ile obowiązujące przepisy przewidują taką możliwość – jednostkę zrzeszającą osoby, która posiada zdolność do czynności prawnych, lecz nie posiada osobowości prawnej;

109. „obszar celny Unii” oznacza obszar w rozumieniu art. 4 3 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (UE) nr 952/2013;

⇩ nowy

11. „towary unijne” oznaczają towary należące do jednej z następujących kategorii:

(a)towary całkowicie uzyskane na obszarze celnym Unii i w których skład nie wchodzą towary przywiezione z krajów lub terytoriów znajdujących się poza obszarem celnym Unii;

(b)towary wprowadzone na obszar celny Unii z krajów lub terytoriów znajdujących się poza tym obszarem i dopuszczone do obrotu;

(c)towary uzyskane lub wyprodukowane na obszarze celnym Unii wyłącznie z towarów, o których mowa w lit. b), lub z towarów, o których mowa w lit. a) i b);

12. „towary nieunijne” oznaczają towary inne niż te, o których mowa w art. 5 pkt 23 rozporządzenia (UE) 952/2013, lub takie, które utraciły unijny status celny;

13. „organy celne” oznaczają administracje i organy, o których mowa w art. 5 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

14. „urząd celny” oznacza każdy urząd, w którym można dopełnić, w całości lub w części, formalności przewidzianych przepisami prawa celnego;

15. „przepisy prawa celnego” oznaczają ogół aktów prawnych, o których mowa w art. 5 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

16. „formalności celne” oznaczają wszystkie operacje, które dana osoba i organy celne muszą wykonać, aby zapewnić zgodność z przepisami prawa celnego;

17. „kontrole celne” oznaczają określone czynności wykonywane przez organy celne w celu zapewnienia zgodności z przepisami prawa celnego oraz innymi przepisami regulującymi wprowadzanie, wyprowadzanie, tranzyt, przemieszczanie, składowanie i końcowe przeznaczenie towarów przemieszczanych między obszarem celnym Unii a krajami lub terytoriami spoza tego obszaru oraz obecność i przemieszczanie w ramach obszaru celnego Unii towarów nieunijnych i towarów objętych procedurą końcowego przeznaczenia;

18. „zgłoszenie celne” oznacza czynność wyrażenia w wymaganej formie i w określony sposób zamiaru objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie;

19. „zgłoszenie przywozowe” oznacza czynność wyrażenia w wymaganej formie i w określony sposób zamiaru objęcia broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji procedurą przywozową;

🡻 (UE) nr 258/2012

2010. „zgłoszenie wywozowe” oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia procedurą wywozową broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji;

⇩ nowy

21. „wprowadzanie” oznacza wprowadzanie towarów nieunijnych na obszar celny Unii na podstawie przywozowej deklaracji skróconej w celu dopuszczenia ich do obrotu lub objęcia ich procedurami specjalnymi, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 952/2013;

22. „przywóz” oznacza objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 201 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 lub powrotny przywóz towarów unijnych po ich czasowym wywozie, jak określono w art. 259 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

23. „importer” oznacza każdą osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Unii, która dokonuje zgłoszenia w sprawie przywozu lub odprawy czasowej we własnym imieniu lub w imieniu której dokonywane jest dane zgłoszenie;

🡻 (UE) nr 258/2012

246. „wywóz” oznacza:

(a)procedurę wywozu w rozumieniu art. 161 269 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (UE) nr 952/2013;

(b)powrotny wywóz w rozumieniu art. 182 270 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, ale bez uwzględnienia towarów przewożonych w ramach procedury tranzytu zewnętrznego, o której mowa w art. 91 tego rozporządzenia, jeżeli nie spełniono formalności związanych w powrotnym wywozem, o których mowa w art. 182 ust. 2 tego rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

⇩ nowy

25. „wyprowadzenie” oznacza opuszczenie przez towary obszaru celnego Unii Europejskiej;

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

268. „eksporter” oznacza każdą osobę mającą siedzibę ⇨ na obszarze celnym ⇦ w Unii, która dokonuje lub w której imieniu ⌦ zgłoszenia w sprawie wywozu lub czasowego wywozu we własnym imieniu lub w imieniu której dokonywane jest dane ⌫ zgłoszeniewywozowe, to znaczy osobę, która, w czasie gdy zgłoszenie jest przyjmowane, ma umowę z odbiorcą w państwie trzecim i jest uprawniona do decydowania o wysłaniu towaru poza obszar celny Unii. Jeżeli nie została zawarta żadna umowa eksportowa lub strona umowy nie działa we własnym imieniu, „eksporter” oznacza osobę uprawnioną do decydowania o wysłaniu towaru poza obszar celny Unii;

⇩ nowy

27. „podmiot gospodarczy” oznacza:

(a)producenta lub sprzedawcę broni palnej lub pośrednika w takiej sprzedaży mającego siedzibę na obszarze celnym Unii;

(b)importera, w przypadku gdy producent nie ma siedziby na obszarze celnym Unii;

(c)upoważnionego przedstawiciela, który posiada pisemne upoważnienie od producenta wyznaczające tego upoważnionego przedstawiciela do wykonywania w imieniu producenta zadań określonych w art. 5 ust. 2;

28. „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie przywozowe, tranzytowe, wywozowe lub zgłoszenie do powrotnego wywozu lub dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie jest składane;

29. „sprzedawca” oznacza każdą osobę, której zawód lub działalność gospodarcza polega w całości lub w części na jednym z poniższych:

(a)wytwarzaniu, wymianie, wypożyczaniu, naprawie, modyfikacji, przeróbce broni palnej lub jej istotnych komponentów lub handlu nimi;

(b)wytwarzaniu, wymianie, modyfikacji, przeróbce amunicji lub handlu nią;

30. „pośrednik” oznacza każdą osobę inną niż sprzedawca, której zawód lub działalność gospodarcza polega w całości lub w części na jednym z poniższych:

(a)negocjowaniu lub organizowaniu transakcji kupna, sprzedaży lub dostawy broni palnej, istotnych komponentów lub amunicji;

(b)organizowaniu transferu broni palnej, istotnych komponentów lub amunicji w państwie członkowskim, z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego, z państwa członkowskiego do państwa trzeciego lub z państwa trzeciego do państwa członkowskiego;

31. „zezwolenie na przywóz” oznacza:

(a)jednokrotne zezwolenie udzielone jednemu konkretnemu importerowi lub zgłaszającemu specjalną procedurę celną, o której mowa w art. 210 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, obejmujące jedną dostawę jednej lub większej liczby sztuk broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji dla jednego określonego użytkownika końcowego lub odbiorcy w obszarze celnym Unii;

(b)wielokrotne zezwolenie udzielone jednemu konkretnemu importerowi, obejmujące wielokrotną dostawę jednej lub większej liczby sztuk broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji dla jednego określonego użytkownika końcowego lub odbiorcy na obszarze celnym Unii;

(c)ogólne unijne zezwolenie na przywóz dla importerów na obszar celny Unii, które jest dostępne dla wszystkich importerów spełniających warunki i wymogi wymienione w rozdziale II niniejszego rozporządzenia oraz w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 9 ust. 8 niniejszego rozporządzenia; 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

3214. „zezwolenie na wywóz” oznacza:

(a)jednokrotne zezwolenie lub licencję udzielone jednemu konkretnemu eksporterowi, obejmujące jedną dostawę jednej lub większej liczby sztuk broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji dla jednego określonego użytkownika końcowego lub odbiorcy w państwie trzecim lub

(b)wielokrotne zezwolenie lub licencję udzielone jednemu konkretnemu eksporterowi, obejmujące wielokrotną dostawę jednej lub większej liczby sztuk broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji dla jednego określonego użytkownika końcowego lub odbiorcy w państwie trzecim lub

(c)globalne ⇨ ogólne unijne ⇦ zezwolenie lub licencję udzieloną jednemu konkretnemu eksporterowi, obejmujące wielokrotną dostawę jednej lub większej liczby sztuk broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji dla kilku określonych użytkowników końcowych lub odbiorców w jednym lub kilku państwach trzecich ⇨ na wywóz do określonych państw docelowych, które jest dostępne dla wszystkich eksporterów spełniających warunki i wymogi wymienione w rozdziale III niniejszego rozporządzenia oraz w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 15 ust. 7 niniejszego rozporządzenia ⇦;

3311. „wywóz czasowy” oznacza przemieszczanie broni palnej, ⇨ jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej ⇦ opuszczającej obszar celny Unii, przeznaczonej do powrotnego przywozu w okresie nieprzekraczającym 24 miesięcy;

⇩ nowy

34. „przywóz czasowy” oznacza przemieszczanie broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wwożonych na obszar celny Unii, przeznaczonej do powrotnego wywozu w okresie nieprzekraczającym 24 miesięcy;

35. „procedura uszlachetniania biernego” oznacza wywóz czasowy w rozumieniu art. 259 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

36. „procedura uszlachetniania czynnego” oznacza procedurę przyznającą towarom nieunijnym przeznaczonym do powrotnego wywozu dostęp do obszaru celnego Unii;

🡻 (UE) nr 258/2012

12. „tranzyt” oznacza operację transportu towarów opuszczających obszar celny Unii, które są przemieszczane przez obszar co najmniej jednego państwa trzeciego, a ich miejscem przeznaczenia jest inne państwo trzecie;

⇩ nowy

37. „tranzyt wewnątrzunijny” oznacza:

(a)operację transportowania nieunijnej broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I wwożonych na obszar celny Unii, polegającą na ich przemieszczaniu przez obszar co najmniej jednego państwa członkowskiego UE, gdy ich miejscem przeznaczenia jest inne państwo członkowskie UE lub 

(b)operację transportowania unijnej broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I wywożonych z państwa członkowskiego UE, polegającą na ich przemieszczaniu przez obszar co najmniej jednego innego państwa członkowskiego UE zanim opuszczą obszar celny Unii; 

38. „tranzyt zewnętrzny” oznacza operację transportowania z państwa trzeciego broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I, polegającą na przemieszczaniu ich przez obszar celny Unii do miejsca przeznaczenia w państwie trzecim bez faktycznego przywozu tych towarów;

39. „odprawa czasowa” oznacza procedurę przyznawania dostępu do obszaru celnego Unii towarom nieunijnym, w tym przypadku broni palnej, jej istotnym komponentom, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionym w załączniku I i przeznaczonym do ponownego wywozu;

🡻 (UE) nr 258/2012

⇨ nowy

4013. „przeładunek” oznacza tranzyt obejmujący fizyczną operację wyładowania towarów broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji ze środka transportu, za pomocą którego dokonano przywozu, po którym następuje ponowne załadowanie w celu powrotnego wywozu, zazwyczaj do innego środka transportu;

4115. „nielegalny obrót” oznacza przywóz, wywóz, sprzedaż, dostawę, przemieszczanie lub przekazanie broni palnej, jej części i istotnych komponentów lub amunicji z terytorium lub przez terytorium jednego z państw członkowskich do państwa trzeciego, jeżeli zachodzi którykolwiek z poniższych warunków:

(a)dane państwo członkowskie nie udziela zezwolenia na taką operację zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;

(b)broń palna, ⇨ jej istotne komponenty i amunicja ⇦ nie jest oznakowana są oznakowane zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 91/477/EWG (UE) 2021/555;

(c)na przywożonej broni palnej nie umieszczono w chwili przywozu co najmniej prostego oznakowania pozwalającego na identyfikację pierwotnego państwa przywozu w Unii Europejskiej lub, jeżeli na broni palnej nie umieszczono takiego oznakowania, niepowtarzalnego oznakowania pozwalającego na identyfikację przywożonej broni palnej;

4216. „śledzenie historii” oznacza systematyczne śledzenie losów broni palnej oraz w miarę możliwości jej części i istotnych komponentów oraz amunicji od producenta do nabywcy w celu udzielania właściwym organom państw członkowskich pomocy w wykrywaniu, badaniu i analizowaniu procesów nielegalnego wytwarzania broni i nielegalnego obrotu bronią;

⇩ nowy

43. „unijne przepisy dotyczące broni palnej” oznaczają wszystkie przepisy Unii dotyczące broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji, w szczególności dyrektywę (UE) 2021/555 oraz akty prawne oparte na tej dyrektywie;

44. „właściwy organ” oznacza organy krajowe w rozumieniu art. 34 niniejszego rozporządzenia;

45. „właściwy organ wysyłki” oznacza właściwy organ dla obszaru, z którego przemieszczanie dostawy rozpoczęło się lub ma się rozpocząć; 

46. „właściwy organ przeznaczenia” oznacza właściwy organ dla obszaru, w którym przemieszczanie dostawy się zakończyło, do którego się odbywa lub ma się odbyć; 

47. „właściwy organ tranzytu” oznacza właściwy organ każdego państwa niebędącego państwem właściwego organu wysyłki lub przeznaczenia, przez które odbywa się lub ma się odbyć dostawa; 

48. „nielegalna dostawa” oznacza wszelką dostawę, która nie spełnia którychkolwiek obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu lub rozporządzeniu (UE) nr 952/2013;

49. „zintegrowany zbiór danych” oznacza zintegrowany zbiór danych, o którym mowa w art. 38 ust. 3 rozporządzenia [unijne środowisko jednego okienka w dziedzinie ceł], obejmujący wszystkie dane wymagane przez właściwe organy i organy celne do objęcia broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej określoną procedurą celną lub do ich powrotnego wywozu.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 3
⌦ Zakres stosowania ⌫

1.    Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

(a)transakcji pomiędzy państwami ani transferów międzypaństwowych;

b) broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, jeżeli zostały specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych, oraz, w każdym przypadku, broni palnej umożliwiającej prowadzenie ognia w sposób w pełni automatyczny;

bc)    broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, jeżeli przeznaczone są one dla sił zbrojnych, policji lub władz publicznych państw członkowskich;

d) kolekcjonerów i jednostek zajmujących się kulturowymi i historycznymi aspektami broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, uznanych za takie na potrzeby niniejszego rozporządzenia przez państwa członkowskie, na których terytorium mają siedzibę, pod warunkiem zapewnienia środków śledzenia historii;

e) broni palnej pozbawionej cech użytkowych;

cf)    zabytkowej broni palnej i jej replik, zgodnie z definicjami zawartymi w prawodawstwie krajowym, o ile zabytkowa broń palna nie obejmuje broni wytworzonej po 1899 r.

2.    Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (Wspólnotowy kodeks celny), rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 (przepisy wykonawcze do Wspólnotowego kodeksu celnego), rozporządzenia (WE) nr 450/2008 (zmodernizowany kodeks celny), jak również dla systemu wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania, ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 (rozporządzenie dotyczące podwójnego zastosowania).

Rozdział II

ZEZWOLENIE NA WYWÓZ, PROCEDURY I KONTROLE ORAZ ŚRODKI DOTYCZĄCE PRZYWOZU I TRANZYTU 
⌦ Wymogi dotyczące wprowadzania i przywozu ⌫

⇩ nowy

Artykuł 4 
Odstępstwa od unijnych procedur celnych 

1.Broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie można:

(a)objąć procedurą celną w formie zgłoszenia uproszczonego ustanowionego na mocy art. 166 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

(b)wpisać do rejestru zgłaszającego zgodnie z art. 182 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

(c)objąć samoobsługą celną zgodnie z art. 185 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

(d)zgłosić poprzez złożenie zgłoszenia celnego zawierającego specjalny zestaw danych, o którym mowa w art. 143a rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

(e)zgłosić poprzez złożenie zgłoszenia celnego zawierającego ograniczony zestaw danych, o którym mowa w art. 144 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

2.W odniesieniu do pojedynczych zezwoleń na stosowanie procedur uproszczonych wciąż ważnych zgodnie z art. 345 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2447/2015 ust. 1 lit. a) i b) niniejszego artykułu nie mają zastosowania do broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. 

3.W przypadku broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji, aby przeprowadzić procedurę tranzytu wewnątrzunijnego lub tranzytu zewnętrznego określonego w art. 226 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, wymagane jest zezwolenie zgodnie z art. 12 i 13 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5 
Zadania podmiotów gospodarczych przy przywozie

1.Podmioty gospodarcze mające siedzibę na obszarze celnym Unii przywożą broń palną, jej istotne komponenty, amunicję oraz broń alarmową i sygnałową wymienione w załączniku I wyłącznie pod warunkiem, że podmioty te wypełniają obowiązki określone w ust. 2.

2.Podmiot gospodarczy:

(a)sprawdza, czy importowana broń palna, jej istotne komponenty, amunicja oraz broń alarmowa i sygnałowa spełniają wymogi określone w:

(a)przepisach dotyczących oznakowania, o których mowa w art. 4 dyrektywy (UE) 2021/555;

(b)przepisach dotyczących braku możliwości przerobienia, o których mowa w art. 14 ust. 3 dyrektywy (UE) 2021/555;

(c)przepisach dotyczących pozbawienia cech użytkowych, o których mowa w art. 15 ust. 3 dyrektywy (UE) 2021/555;

(b)przechowuje wszystkie świadectwa zgodnie z ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu oraz odpowiednie dokumenty zgodnie z art. 9 i 10 niniejszego rozporządzenia do dyspozycji organów, o których mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz na wniosek tych organów udostępnia im dokumentację techniczną produktu;

(c)na uzasadniony wniosek organu, o którym mowa w art. 34 ust. 2, przekazuje mu wszelkie informacje i dokumenty niezbędne do wykazania zgodności z prawem broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej w języku łatwo zrozumiałym dla tego organu;

(d)jeżeli ma powody, by sądzić, że dana broń palna, jej istotne komponenty, amunicja oraz broń alarmowa i sygnałowa mogą być niezgodne z unijnymi przepisami dotyczącymi broni palnej, informuje o tym organy, o których mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

(e)współpracuje z organami, o których mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w tym na uzasadniony wniosek, gwarantując podjęcie natychmiastowych, niezbędnych działań naprawczych, aby zaradzić wszelkim przypadkom niezgodności z wymogami określonymi w unijnych przepisach dotyczących broni palnej.

3.Obowiązki wynikające z ust. 2 nie mają wpływu na żadne obowiązki podmiotów gospodarczych wynikające z mających zastosowanie unijnych przepisów dotyczących broni palnej.

Artykuł 6 
Znakowanie przy przywozie

1.Broń palna lub jej istotne komponenty są przywożone, pod warunkiem że są oznakowane zgodnie z art. 4 dyrektywy (UE) 2021/555.

2.W przypadku braku oznakowania wymaganego ust. 1 niniejszego artykułu broń palna lub jej istotne komponenty zostają objęte inną procedurą celną.

3.Zgodnie z art. 8 protokołu NZ w sprawie broni palnej każdą broń palną i jej istotne komponenty należy oznakować niepowtarzalnym oznakowaniem obejmującym nazwę producenta, kraj lub miejsce produkcji i numer seryjny lub dowolnym, alternatywnym i łatwym w użyciu systemem znaków z prostymi symbolami geometrycznymi w połączeniu z kodem numerycznym lub alfanumerycznym pozwalającym na dokonywanie niezwłocznej identyfikacji kraju, w którym broń lub jej istotne komponenty wytworzono.

4.W przypadku braku oznakowania zgodnie z ust. 3 zakazuje się powrotnego wywozu, a broń palna i jej istotne komponenty są zajmowane i niszczone.

Artykuł 7 
Broń palna pozbawiona cech użytkowych

1.Broń palną pozbawioną cech użytkowych przywozi się, pod warunkiem że towarzyszy jej zezwolenie na przywóz, o którym mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia, oraz świadectwo pozbawienia cech użytkowych, o którym mowa w art. 15 dyrektywy (UE) 2021/555.

2.W przypadku braku świadectwa pozbawienia cech użytkowych, daną broń palną pozbawioną cech użytkowych obejmuje się inną procedurą celną lub zgłasza jako broń palną.

Artykuł 8 
Broń alarmowa i sygnałowa

1.Broń alarmową i sygnałową przywozi się jako broń alarmową i sygnałową, pod warunkiem że w zezwoleniu na przywóz, o którym mowa w art. 9, wskazano, że nie można jej przerobić i że organy, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, zgłosiły ją jako niemożliwą do przerobienia. To zezwolenie na przywóz wydaje się bez konieczności spełnienia warunków, o których mowa w art. 9 ust. 2.

2.Przy wprowadzaniu na obszar celny Unii broń alarmową i sygnałową niezgodną ze specyfikacjami technicznymi, o których mowa w art. 14 dyrektywy (UE) 2021/555, klasyfikuje się jako broń palną zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

3.1 stycznia i 1 lipca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące broni alarmowej i sygnałowej sklasyfikowanej jako niemożliwa do przerobienia. Sprawozdania te są omawiane na forum Grupy Koordynacyjnej, o której mowa w art. 33 niniejszego rozporządzenia.

4.W przypadku rozbieżnych praktyk krajowych Komisja przyjmuje akty wykonawcze, w których ustanawia wykaz broni alarmowej i sygnałowej niemożliwej do przerobienia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą komitetową, o której mowa w art. 37.

Artykuł 9 
Zezwolenie na przywóz

1.Zezwolenie na przywóz jest niezbędne do przywozu broni palnej, istotnego komponentu, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej na obszar celny Unii. Takie zezwolenie na przywóz wydaje się według wzoru formularza zawartego w załączniku II część I. Zezwolenia takiego udzielają właściwe organy państwa członkowskiego, w którym importer ma siedzibę, za pośrednictwem środków elektronicznych, za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28.

2.O zezwolenie na przywóz może się ubiegać każda osoba uprawniona na podstawie dyrektywy (UE) 2021/555 do wytwarzania, nabywania, posiadania broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji, wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dysponowania lub handlu nimi.

3.Do przywozu półfabrykatów broni palnej i półfabrykatów istotnych komponentów uprawnieni są jedynie sprzedawcy broni i pośrednicy w jej sprzedaży.

4.Właściwe organy rozpatrują wnioski o zezwolenie na przywóz w terminie, który nie przekracza 60 dni roboczych od daty dostarczenia właściwym organom wszystkich wymaganych informacji. W wyjątkowych okolicznościach i z należycie uzasadnionych powodów termin ten może zostać przedłużony do 90 dni roboczych.

5.Właściwe organy odmawiają udzielenia zezwolenia na przywóz, jeżeli:

(a)wnioskodawca nie otrzymał pozwolenia na nabycie i posiadanie broni palnej, jej istotnych komponentów lub amunicji lub zostało mu to zabronione to zgodnie z art. 6 dyrektywy (UE) 2021/555;

(b)wnioskodawca był uprzednio karany za czyn stanowiący przestępstwo wymienione w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW lub za jakikolwiek inny czyn, jeżeli stanowi on przestępstwo zagrożone maksymalną karą pozbawienia wolności o wymiarze co najmniej czterech lat;

(c)broń palną, która ma zostać przywieziona, zgłoszono w odpowiednich unijnych, krajowych lub międzynarodowych bazach danych jako zgubioną, skradzioną lub w innych okolicznościach poszukiwaną w celu zajęcia.

Akapit pierwszy nie narusza bardziej rygorystycznych przepisów krajowych.

6.Właściwe organy unieważniają, zawieszają, zmieniają lub cofają zezwolenie na przywóz, jeżeli warunki jego udzielenia nie zostały lub przestają być spełnione. W przypadku gdy właściwe organy podejmują te decyzje, informują o nich organom celne za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28.

7.Do celów ust. 5 państwa członkowskie sprawdzają w europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych „ECRIS”, czy wnioskodawca nie był uprzednio karany oraz w odpowiednich unijnych, krajowych lub międzynarodowych bazach danych czy broni palnej nie zgłoszono jako utraconej, skradzionej lub objętej dochodzeniem.

8.Komisja przyjmuje akty wykonawcze, w których ustanawia ogólne unijne zezwolenie na przywóz i określa warunki przywozu broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji przez upoważnione podmioty gospodarcze do celów bezpieczeństwa i ochrony zgodnie z art. 38 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37 ust. 2.

9.Od importera nie wymaga się uiszczenia opłaty ani należności za złożenie wniosku o zezwolenie na przywóz, z wyjątkiem opłat towarzyszących.

Artykuł 10 
Uproszczenia administracyjne

1.Niezależnie od innych przepisów niniejszego rozporządzenia i dyrektywy (UE) 2021/555 zezwolenia na przywóz nie wymaga się w przypadku:

(a)odprawy czasowej do celów oceny lub wystawy niezwiązanej ze sprzedażą, lub uszlachetniania czynnego w ramach naprawy, pod warunkiem że broń palna, jej istotne komponenty, amunicja oraz broń alarmowa i sygnałowa wymienione w załączniku I pozostają własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Unii i że broń palna, jej istotne komponenty i amunicja są wywożone z powrotem do tej osoby;

(b)przywozu po wywozie czasowym do celów oceny i naprawy oraz wystawy niezwiązanej ze sprzedażą, w ramach procedury celnej uszlachetniania biernego lub wywozu czasowego, co obejmuje również przywóz z Europejską kartą broni palnej, o której mowa w art. 1 dyrektywy (UE) 2021/555;

(c)odprawy czasowej dokonywanej przez myśliwych lub strzelców sportowych w ramach towarzyszącego im mienia prywatnego, pod warunkiem że złożą oni organom celnym dowody dotyczące celów podróży, przedkładając w szczególności zaproszenie lub inne potwierdzenie udziału w polowaniu lub uprawianiu strzelectwa sportowego w Unii Europejskiej, w przypadku:

(a)jednej lub wielu sztuk broni palnej,

(b)istotnych komponentów, jeżeli są one oznaczone,

(c)stosownej amunicji, w maksymalnej liczbie 800 naboi dla myśliwych i 1 200 naboi dla strzelców sportowych,

(d)jednej lub wielu sztuk broni alarmowej i sygnałowej.

2.W zintegrowanym zbiorze danych importerzy wskazują, dla której z trzech kategorii wymienionych w ust. 1 ubiegają się o korzyści wynikające z uproszczenia administracyjnego. Na żądanie muszą przedstawić organom celnym wszelkie dokumenty uzupełniające.

3.Organami celnymi odpowiedzialnymi za wykonanie ust. 1 niniejszego artykułu są kontrolne urzędy celne, o których mowa w art. 1 pkt 36 lit. a) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446.

4.Krajowe środowiska jednego okienka w dziedzinie ceł zapewniają zintegrowany zbiór danych, o którym mowa w ust. 2, do elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28. W części II załącznika II wymieniono wymagane informacje, które należy podać w zgłoszeniu przywozowym:

(a)w odniesieniu do ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu w zgłoszeniu przywozowym importer podaje numer referencyjny zgłoszenia wywozu czasowego;

(b)jeżeli dana broń palna, jej istotne komponenty, amunicja oraz broń alarmowa i sygnałowa wymienione w załączniku I zostają objęte procedurą odprawy czasowej przy użyciu karnetu ATA określonego w dodatku 1 do załącznika A do Konwencji dotyczącej odprawy czasowej 48 , organy celne informują o tym właściwy organ za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym.

Artykuł 11 
Potwierdzenie odbioru

Na wniosek państwa trzeciego wywozu, będącego w momencie wywozu stroną protokołu NZ w sprawie broni palnej, państwa członkowskie potwierdzają przyjęcie na obszarze celnym Unii dostawy broni palnej, jej istotnych komponentów lub amunicji poprzez przedłożenie odpowiednich przywozowych dokumentów celnych.

ROZDZIAŁ III

Wymogi dotyczące tranzytu 

Artykuł 12 
Procedury tranzytu wewnątrzunijnego

1.W przypadku tranzytu wewnątrzunijnego wymagane są wyłącznie zezwolenia na przywóz lub wywóz, o których mowa w art. 9 i 14. W zezwoleniach na przywóz lub wywóz wskazuje się planowane przemieszczanie w ramach tranzytu. Podmiot gospodarczy powiadamia właściwe organy o zmianach w planowanym przemieszczaniu w ramach tranzytu, a organy te odpowiednio zmieniają dane zezwolenie.

2.W zgłoszeniu tranzytowym zgłaszający podaje numer referencyjny zezwolenia na przywóz.

3.Zgłaszający dostarcza właściwym organom wysyłki lub przeznaczenia kopię zgłoszenia tranzytowego za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28.

4.Niezwłocznie po przywiezieniu na obszar celny Unii lub wywiezieniu z tego obszaru dostawy broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I urząd celny przywozu lub wywozu – za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28 – informuje właściwy organ wysyłki lub przeznaczenia na obszarze celnym Unii o zakończeniu procedury tranzytu wewnątrzunijnego.

Artykuł 13 
Procedury tranzytu zewnętrznego 

1.W przypadku tranzytu zewnętrznego wymagane jest wyłącznie zezwolenie na przywóz, o którym mowa w art. 9. W zezwoleniach na przywóz wskazuje się planowane przemieszczanie w ramach tranzytu. W przypadku zmian w planowanym przemieszczaniu w ramach tranzytu lub w przypadku, gdy ma nastąpić przywóz broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I objętych zezwoleniem, o zmianach tych powiadamia się właściwe organy, które to odpowiednio zmieniają dane zezwolenie.

2.W zgłoszeniu celnym dotyczącym tranzytu zgłaszający podaje numer referencyjny zezwolenia na przywóz.

3.Przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia na przywóz w ramach tranzytu zewnętrznego na mocy niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie biorą pod uwagę wszystkie istotne kwestie, w tym, w stosownych przypadkach, względy krajowej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym kwestie objęte wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB.

4.Zgłaszający dostarcza właściwym organom wysyłki i przeznaczenia kopię zgłoszenia celnego dotyczącego tranzytu za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28.

5.Niezwłocznie po wprowadzeniu na obszar celny Unii lub wyprowadzeniu z tego obszaru dostawy broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej urząd celny właściwy dla miejsca wprowadzenia lub wyprowadzenia – za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28 – informuje właściwy organ wysyłki lub przeznaczenia w Unii o zakończeniu procedury tranzytu zewnętrznego.

ROZDZIAŁ IV 
WYMOGI DOTYCZĄCE WYWOZU

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 144 
⌦ Zezwolenie na wywóz ⌫

1.⇨ O zezwolenie na wywóz może się ubiegać każda osoba uprawniona na podstawie dyrektywy (UE) 2021/555 do wytwarzania, nabywania, posiadania broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji, wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub handlu nimi.  ⇦ Zezwolenie na wywóz ⌦ Takie zezwolenie  ⌫ sporządza się sporządzone według wzoru formularza zawartego w załączniku III II część I do niniejszego rozporządzenia jest wymagane w odniesieniu do wywozu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji wymienionych w załączniku I. Zezwolenia takiego udzielają, w formie pisemnej lub elektronicznej ⇨ za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28, ⇦ właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę. 

2. W przypadku gdy wywóz broni palnej, jej części, istotnych komponentów i amunicji wymaga zezwolenia na wywóz zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a dodatkowo podlega również wymogom uzyskania zezwolenia zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB, państwa członkowskie mogą stosować jednolitą procedurę w celu wypełnienia obowiązków nałożonych na nie w niniejszym rozporządzeniu i w tym wspólnym stanowisku.

⇩ nowy

2.Właściwe organy mogą wydawać zezwolenia na wywóz broni palnej kategorii A i B, zgodnie z załącznikiem I, wyłącznie wtedy, gdy do wniosku o takie zezwolenie dołączono certyfikat użytkownika końcowego wydany przez organy państwa przeznaczenia. W załączniku IV określa się treść certyfikatu użytkownika końcowego.

3. Komisja przyjmuje akt wykonawczy, w którym ustanawia jednolity certyfikat użytkownika końcowego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37 ust. 2.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

4.Jeżeli broń palna, jej części i istotne komponenty oraz amunicja są umieszczone ⌦ znajdują się ⌫ w jednym lub kilku państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o zezwolenie na wywóz, fakt ten musi być wskazany we wniosku. Właściwe organy państwa członkowskiego, do których złożono wniosek o zezwolenie na wywóz, niezwłocznie zasięgają opinii właściwych organów zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich i dostarczają stosownych informacji. Państwo lub państwa członkowskie, opinii których się zasięga, w ciągu 10 dni roboczych powiadamiają o wszelkich ewentualnych zastrzeżeniach wobec udzielenia zezwolenia; zastrzeżenia te są wiążące dla państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek.

Artykuł 157 
⌦ Procedura wydawania zezwoleń na wywóz ⌫

1.Przed wydaniem zezwolenia na wywóz broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji zainteresowane państwo członkowskie sprawdza ⌦ właściwe organy sprawdzają ⌫, czy:

(a)państwo trzecie przywozu zezwoliło na dany przywóz oraz

(b)państwa trzecie tranzytu, jeżeli takie są, powiadomiły na piśmie — najpóźniej przed wysyłką — że nie mają zastrzeżeń co do tranzytu. Niniejszy przepis nie ma zastosowania:

(a)do dostaw morskich lub lotniczych oraz prowadzonych z wykorzystaniem portów lub lotnisk państw trzecich, o ile nie następuje przeładunek ani zmiana środku transportu;

(b)w przypadku wywozu czasowego w możliwych do zweryfikowania i zgodnych z prawem celach, do których należą polowanie, strzelectwo sportowe, ocena, wystawy nieobejmujące sprzedaży oraz naprawa.

2. Państwa członkowskie mogą postanowić, że jeżeli żadne zastrzeżenia odnośnie do tranzytu nie wpłyną w terminie 20 dni roboczych od dnia złożenia przez eksportera pisemnego wniosku o oświadczenie o braku zastrzeżeń odnośnie do tranzytu, to uznaje się, że państwo trzecie tranzytu nie zgłasza zastrzeżeń wobec tranzytu.

23.    Eksporter przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego odpowiedzialnemu za wydawanie zezwoleń na wywóz niezbędne dokumenty potwierdzające, że państwo trzecie przywozu zezwoliło na przywóz oraz że państwo trzecie tranzytu nie miało zastrzeżeń co do tranzytu.

⇩ nowy

3.W odniesieniu do broni palnej pozbawionej cech użytkowych, eksporter dostarcza właściwym organom państw członkowskich odpowiedzialnym za wydanie zezwolenia na wywóz świadectwo pozbawienia cech użytkowych, o którym mowa w art. 15 dyrektywy (UE) 2021/555.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

4.Państwa członkowskie rozpatrują wnioski o zezwolenie na wywóz w terminie ustalonym w prawie krajowym lub zgodnie z praktyką, który nie przekracza 60 dni roboczych od daty dostarczenia właściwym organom wszystkich wymaganych informacji. W wyjątkowych okolicznościach i z należycie uzasadnionych powodów termin ten może zostać przedłużony ⇨ przez właściwe organy ⇦ do 90 dni roboczych.

5.Okres ważności ⌦ pojedynczego ⌫ zezwolenia na wywóz nie może przekraczać ⌦ przekracza ⌫ okresu ważności zezwolenia na przywóz. ⇨ Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. a) okres ważności wielokrotnego lub ogólnego unijnego zezwolenia na wywóz nie przekracza trzech lat. ⇦ W przypadku gdy w zezwoleniu na przywóz nie określono okresu ważności, okres ważności zezwolenia na wywóz wynosi, poza wyjątkowymi okolicznościami i z należycie uzasadnionych powodów, co najmniej dziewięć miesięcy.

6.Przy rozpatrywaniu wniosków o zezwolenie na wywóz państwa członkowskie mogą zdecydować o korzystaniu ⇨ korzystają ⇦ z dokumentów elektronicznych.

⇩ nowy

7.Komisja przyjmuje akt wykonawczy, w którym ustanawia ogólne unijne zezwolenie na wywóz i określa warunki wywozu broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji przez upoważnione podmioty gospodarcze do celów bezpieczeństwa i ochrony zgodnie z art. 38 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37. 

8.Od eksportera nie wymaga się uiszczenia opłaty ani należności za złożenie wniosku o zezwolenie na wywóz lub tranzyt wewnątrzunijny, z wyjątkiem opłat towarzyszących. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 168 
⌦ Możliwość śledzenia historii broni palnej ⌫

1.Do celów śledzenia historii zezwolenie na wywóz oraz licencja na przywóz lub zezwolenie na przywóz wydane przez państwo trzecie przywozu, a także dołączona dokumentacja zawierają łącznie informacje obejmujące:

(a)daty wydania i wygaśnięcia;

(b)miejsce wydania;

(c)państwo wywozu;

(d)państwo przywozu;

(e)w stosownych przypadkach – państwo lub państwa trzecie tranzytu;

(f)odbiorcę;

(g)końcowego odbiorcę, jeżeli jest znany w momencie dostawy;

(h)dane umożliwiające identyfikację broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji oraz określające ich ilość, w tym – najpóźniej przed dostawą – oznakowanie umieszczone na broni palnej ⇨ lub jej istotnych komponentach ⇦.

2.Jeżeli informacje, o których mowa w ust. 1, są zawarte w licencji na przywóz lub zezwoleniu na przywóz ⌦ wydanym przez państwo trzecie przywozu ⌫, eksporter przekazuje je z wyprzedzeniem państwom trzecim tranzytu, najpóźniej przed dostawą.

⇩ nowy

3.Broń palną, jej istotne komponenty i amunicję wywozi się, pod warunkiem że są one oznakowane zgodnie z art. 4 dyrektywy (UE) 2021/555.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 179 
⌦ Uproszczenia administracyjne ⌫

1.Procedury uproszczone ⌦ Uproszczone procedury administracyjne ⌫ wywozu czasowego lub powrotnego wywozu broni palnej, jej części, istotnych komponentów i amunicji stosuje się następująco:

(a)zezwolenie na wywóz nie jest wymagane dla:

(i)    wywozu czasowego dokonywanego przez myśliwych lub strzelców sportowych w ramach mienia prywatnego towarzyszącego im podczas podróży do państwa trzeciego, pod warunkiem że złożą oni właściwym organom ⌦ celnym ⌫ dowody dotyczące celów podróży, w szczególności przedkładając zaproszenie lub inne potwierdzenie udziału w polowaniu lub uprawianiu strzelectwa sportowego w docelowym państwie trzecim, w przypadku:

–jednej lub wielu sztuk broni palnej,

–istotnych komponentów, jeśli są one oznaczone, jak również części,

–stosownej amunicji, w maksymalnej liczbie 800 naboi dla myśliwych i 1 200 naboi dla strzelców sportowych;

(ii)    powrotnego wywozu dokonywanego przez myśliwych lub strzelców sportowych w ramach towarzyszącego im mienia prywatnego ⌦ w następstwie odprawy czasowej do celów ⌫ w związku z czasowym dopuszczeniem do udziału w polowaniu lub uprawianiu strzelectwa sportowego, pod warunkiem że broń palna pozostaje własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Unii i że jest wywożona z powrotem do tej osoby.

(b)W momencie opuszczania obszaru celnego Unii przez państwo członkowskie inne niż państwo ich miejsca zamieszkania, myśliwi i strzelcy sportowi przedkładają właściwym organom europejską kartę broni palnej, przewidzianą ⌦ o której mowa  ⌫w art. ⌦ 17 ⌫ 1 i 12 dyrektywy 91/477/EWG (UE) 2021/555. W przypadku podróży lotniczej przy przekazywaniu danych przedmiotów linii lotniczej w celu transportu poza obszar celny Unii należy okazać właściwym organom europejską kartę broni palnej. W momencie opuszczania obszaru celnego Unii przez państwo członkowskie ich miejsca zamieszkania myśliwi i strzelcy sportowi mogą okazać zamiast europejskiej karty broni palnej inny dokument uznawany za ważny do tego celu przez właściwe organy tego państwa członkowskiego.

(c)Właściwe ograny państwa członkowskiego zawieszają na okres nieprzekraczający 10 dni ⇨ roboczych ⇦ procedurę wywozu lub w razie konieczności w inny sposób zapobiegają opuszczeniu przez broń palną, jej części i istotne komponenty lub amunicję obszaru celnego Unii przez terytorium tego państwa członkowskiego, w przypadku gdy mają podstawę do podejrzeń, że powody podane przez myśliwych lub strzelców sportowych są niezgodne ze stosownymi ustaleniami i obowiązkami określonymi w art. 10 18 niniejszego rozporządzenia. W wyjątkowych okolicznościach i z należycie uzasadnionych powodów okres, o którym mowa w niniejszej literze, może zostać przedłużony ⇨ przez właściwe organy ⇦ do 30 dni ⇨ roboczych ⇦.

2.Państwa członkowskie ustanawiają, zgodnie z prawem krajowym, procedury uproszczone mające zastosowanie w przypadku  ⇨ Niezależnie od art. 14, 15 i 16 niniejszego rozporządzenia, zezwolenie na wywóz nie jest wymagane w przypadku ⇦:

(a)powrotnego wywozu broni palnej ⌦ w następstwie odprawy czasowej do celów ⌫ w związku z czasowym dopuszczeniem do oceny lub wystawy niezwiązanej ze sprzedażą, lub uszlachetniania czynnego uszlachetnianiem czynnym w ramach naprawy, pod warunkiem że broń palna pozostaje własnością osoby mającej siedzibę poza obszarem celnym Unii i że jest wywożona z powrotem do tej osoby;

(b)powrotnego wywozu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, jeżeli są one umieszczone w magazynie czasowego składowania od momentu ich wprowadzenia na obszar celny Unii do opuszczenia przez nie tego obszaru;

(c)wywozu czasowego broni palnej w celu dokonania oceny, naprawy i wystawy niezwiązanej ze sprzedażą, pod warunkiem że eksporter udowodni, iż posiada tę broń zgodnie z prawem i wywozi ją zgodnie z procedurą uszlachetniania biernego lub z celną procedurą wywozu czasowego.

⇩ nowy

3.W zintegrowanym zbiorze danych eksporterzy wskazują, dla której z trzech kategorii wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu ubiegają się o korzyści wynikające z uproszczenia administracyjnego. Na żądanie przedstawiają organom celnym wszelkie dokumenty uzupełniające. Krajowe środowiska jednego okienka w dziedzinie ceł zapewniają ten zintegrowany zbiór danych do elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28. W części II załącznika III wymieniono wymagane informacje, które należy podać w zgłoszeniu wywozowym:

4.W odniesieniu do ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu w zgłoszeniu wywozowym eksporter podaje numer referencyjny zgłoszenia do odprawy czasowej lub uszlachetniania czynnego.

5.Niezależnie od art. 15, jeżeli państwa trzecie tranzytu nie wniosą żadnych zastrzeżeń odnośnie do tranzytu zewnętrznego w terminie 20 dni roboczych od dnia złożenia przez eksportera pisemnego wniosku o oświadczenie o braku zastrzeżeń odnośnie do tranzytu zewnętrznego, uznaje się, że dane państwo trzecie tranzytu zewnętrznego nie zgłasza zastrzeżeń wobec tranzytu.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 1810 
⌦ Obowiązki państw członkowskich ⌫ 

1.Przy podejmowaniu decyzji, czy udzielić zezwolenia na wywóz na podstawie niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie biorą pod uwagę wszelkie istotne względy obejmujące w stosownych przypadkach:

(a)ich obowiązki i zobowiązania wynikające z udziału w odpowiednich międzynarodowych systemach kontroli wywozu lub z bycia stroną odpowiednich umów międzynarodowych;

(b)względy krajowej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym względy objęte wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB;

(c)względy dotyczące zamierzonego końcowego zastosowania, odbiorcy, określonego odbiorcy końcowego oraz ryzyka zmiany zastosowania.

2.Oprócz istotnych względów określonych w ust. 1 przy ocenie wniosku o zezwolenie na wywóz państwa członkowskie biorą pod uwagę stosowanie przez eksportera współmiernych i odpowiednich środków i procedur zapewniających przestrzeganie przepisów i celów niniejszego rozporządzenia oraz warunków określonych w zezwoleniu.

3.Przy podejmowaniu decyzji dotyczącej udzielenia zezwolenia na wywóz na podstawie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie przestrzegają swych zobowiązań w odniesieniu do sankcji nałożonych decyzjami przyjętymi przez Radę lub decyzją Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) lub wiążącą rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności w zakresie embarga na dostawy broni.

Artykuł 1911 
⌦ Odmowy udzielenia zezwoleń na wywóz ⌫

1.Państwa członkowskie:

(a)odmawiają udzielenia zezwolenia na wywóz, jeżeli:

(i)    wnioskodawca był wcześniej karany za czyn stanowiący przestępstwo wymienione w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi lub za jakikolwiek inny czyn, jeżeli stanowi on przestępstwo zagrożone maksymalną karą pozbawienia wolności o wymiarze co najmniej czterech lat ⇨ pozbawienia wolności ⇦ lub karą surowszą;

⇩ nowy

(ii)    broń palną, opisaną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, zgłoszono w systemie informacyjnym Schengen lub jakichkolwiek innych krajowych lub międzynarodowych bazach danych jako zgubioną, skradzioną lub w innych okolicznościach poszukiwaną w celu zajęcia.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

(b)unieważniają, zawieszają, zmieniają lub cofają zezwolenie na wywóz, jeżeli warunki jego udzielenia nie zostały lub przestają być spełnione.

Niniejszy ustęp ⌦ Akapit pierwszy ⌫ nie narusza ⌦ wpływa na ⌫ bardziej rygorystyczne przepisy krajowe.

⇩ nowy

2.Do celów ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy sprawdzają w europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych „ECRIS”, czy wnioskodawca nie był wcześniej karany oraz czy broń palna nie jest ujęta w systemie informacyjnym Schengen. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

32.    W przypadku gdy państwa członkowskie ⌦ właściwe organy ⌫ odmawiają udzielenia zezwolenia na wywóz lub też unieważniają, zawieszają, zmieniają lub cofają to zezwolenie, powiadamiają o tym fakcie  ⌦ udostępniają tę informację ⌫ właściwym organom ⌦ celnym ⌫ pozostałych państw członkowskich i przekazują im odpowiednie informacje. W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego zawiesiły zezwolenie na wywóz, ostateczna ocena sprawy jest przekazywana pozostałym państwom członkowskim pod koniec okresu zawieszenia. ⇨ za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28. ⇦ 

⇩ nowy

4.W przypadku gdy właściwe organy zawiesiły zezwolenie na wywóz, ostateczna ocena sprawy jest przekazywana pozostałym państwom członkowskim pod koniec okresu zawieszenia za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28.

5.W przypadku gdy właściwe organy odmówiły wydania zezwolenia na wywóz, ostateczną ocenę sprawy rejestruje się w systemie, o którym mowa w art. 29.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

63.    Zanim właściwe organy państwa członkowskiego udzielą zezwolenia na wywóz na mocy niniejszego rozporządzenia, uwzględniają one wszelkie odmowy wydane na mocy niniejszego rozporządzenia, o których zostały powiadomione, ⇨ za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia, ⇦ aby upewnić się, czy właściwe organy innego państwa członkowskiego lub państw członkowskich nie odmówiły wydania zezwolenia dla zasadniczo identycznej transakcji (dotyczącej towaru o zasadniczo identycznych parametrach lub właściwościach technicznych, dotyczącej tego samego importera lub odbiorcy).

Właściwe organy państwa członkowskiego mogą najpierw skonsultować się z właściwymi organami państwa członkowskiego lub państw członkowskich, które odmówiły wydania zezwolenia, unieważniły je, zawiesiły, zmieniły lub wycofały zgodnie z ust. 1 i 2, ⌦ 3 ⌫ ⇨ i 5 ⇦. Jeżeli po takiej konsultacji właściwe organy państwa członkowskiego zdecydują się udzielić zezwolenia, powiadamiają o tym właściwe organy pozostałych państw członkowskich, podając wszelkie informacje niezbędne do wyjaśnienia takiej decyzji.

74.    Wszelkie informacje przekazywane zgodnie z przepisami niniejszego artykułu muszą być zgodne z przepisami art. 19 ust. 2 ⇨ 23 ⇦dotyczącymi poufności takich informacji.

⇩ nowy

8.Właściwe organy co roku sprawdzają, czy warunki zezwolenia są spełnione przez cały okres jego ważności. Kontrole takie można prowadzić w oparciu o reprezentatywne próbki wszystkich obowiązujących zezwoleń. Co najmniej raz na trzy lata właściwe organy weryfikują każde zezwolenie na wywóz indywidualnie. Państwa członkowskie składają Grupie Koordynacyjnej sprawozdania zawierające wyniki kontroli i weryfikacji. Grupa Koordynacyjna, o której mowa w art. 33, omawia te sprawozdania. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 2013 
⌦ Dowód odbioru ⌫

⇩ nowy

1.W terminie dwóch miesięcy od wyprowadzenia dostawy broni palnej, istotnych komponentów lub amunicji z obszaru celnego Unii eksporter przedstawia właściwemu organowi, który wydał zezwolenie na wywóz, dowód odbioru tej dostawy w państwie trzecim przywozu, w szczególności poprzez przedłożenie odpowiednich przywozowych dokumentów celnych.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

21.    ⇨ W przypadku braku dowodu odbioru dostawy, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w terminie dwóch miesięcy od wyprowadzenia jej z obszaru celnego Unii lub w przypadku powzięcia podejrzeń, właściwy organ państw członkowskich niezwłocznie zwraca się do organów celnych wywozu o potwierdzenie, że zgłoszenie wywozowe zostało złożone i że broń palna, jej istotne komponenty i amunicja wymienione w załączniku I opuściły obszar celny Unii oraz ⇦ W przypadku podejrzeń państwa członkowskie zwraca się do państwa trzeciego przywozu o potwierdzenie odbioru dostawy broni palnej, jej części i istotnych komponentów lub amunicji.

2.    Na wniosek państwa trzeciego wywozu, będącego w momencie wywozu stroną protokołu NZ w sprawie broni palnej, państwa członkowskie potwierdzają przyjęcie na obszarze celnym Unii dostawy broni palnej, jej części i istotnych komponentów lub amunicji, zasadniczo poprzez przedłożenie odpowiednich przywozowych dokumentów celnych.

3.    Państwa członkowskie stosują się do przepisów ust. 1 i 2 zgodnie z prawem krajowym lub stosowaną praktyką. W szczególności w odniesieniu do wywozu właściwy organ państwa członkowskiego może zdecydować o zwróceniu się do eksportera albo o skontaktowaniu się bezpośrednio z państwem trzecim przywozu.

⇩ nowy

Artykuł 21 
Kontrole po wysyłce

1.W przypadku powzięcia podejrzeń Komisja i właściwe organy udzielające zezwolenia na wywóz przeprowadzają kontrole po wysyłce, aby upewnić się, że wywożona broń palna, jej istotne komponenty i amunicja są zgodne ze zobowiązaniami podjętymi w certyfikacie użytkownika końcowego określonym w załączniku IV.

2.Do celów poprzedniego ustępu kontrole po wysyłce może przeprowadzać każda osoba trzecia wyraźnie upoważniona do tego celu przez Komisję lub przez zainteresowane państwa członkowskie.

ROZDZIAŁ V 
NADZÓR I KONTROLE

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 2218 
⌦ Uprawnienia i obowiązki ⌫

⇩ nowy

1.Broń palna, jej istotne komponenty, amunicja lub broń alarmowa i sygnałowa wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia wprowadzane na obszar celny Unii, opuszczające ten obszar lub przez niego przewożone podlegają kontrolom i środkom określonym w niniejszym rozdziale. Stosowanie niniejszego rozdziału nie narusza innych przepisów niniejszego rozporządzenia ani innych przepisów Unii regulujących przywóz lub wywóz towarów, w szczególności art. 46, 47, 134 i 267 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020 jego art. 25–28 nie mają zastosowania do kontroli broni palnej, jej istotnych komponentów ani amunicji wprowadzanych na rynek Unii. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

21.    Państwa członkowskie mogą zdecydować, że formalności celnych ⇨, takich jak zgłoszenia celne, ⇦ dotyczących ⇨ przywozu lub  ⇦wywozu broni palnej, jej części i istotnych komponentów lub amunicji można dopełniać tylko w uprawnionych ⇨ wyznaczonych ⇦ do tego urzędach organach celnych.

32.    Państwa członkowskie korzystające z możliwości, o której mowa w ust. 21, ⇨ publikują informację o tym na portalu, na którym można składać wnioski do właściwych organów o wydanie zezwolenia, oraz ⇦informują Komisję o uprawnionych ⇨ wyznaczonych ⇦ urzędach ⌦ organach ⌫ celnych i o późniejszych zmianach w tym zakresie. Komisja corocznie publikuje i aktualizuje te informacje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej ⇨ i na swoich stronach internetowych ⇦.

⇩ nowy

4.Organy celne posiadają uprawnienia i zasoby niezbędne do właściwego wykonywania swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. 

5.Właściwe organy są odpowiedzialne za ogólne egzekwowanie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I, które są wprowadzane na obszar celny Unii, opuszczają ten obszar lub są przez ten obszar przewożone; 

6.Bez uszczerbku dla ust. 5 niniejszego artykułu organy celne kontrolują zgłoszenia celne złożone w odniesieniu do broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, które są wprowadzane na obszar celny Unii lub są przez ten obszar przewożone. Kontrole takie opierają się przede wszystkim na analizie ryzyka zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 952/2013.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 2319 
⌦ Wymiana informacji i współpraca między organami

1.    Państwa członkowskie podejmują we współpracy z Komisją i zgodnie z art. 21 ust. 2 wszelkie odpowiednie środki umożliwiające nawiązanie bezpośredniej współpracy i wymianę informacji między właściwymi organami w celu poprawy skuteczności środków określonych w niniejszym rozporządzeniu. Informacje takie mogą obejmować:

(a)dane eksporterów, którym odmówiono udzielenia zezwolenia lub którzy są objęci decyzjami podjętymi przez państwa członkowskie na podstawie art. 11;

(b)dane dotyczące odbiorców lub innych podmiotów zamieszanych w podejrzane działania oraz dane dotyczące przebytych tras, jeżeli są one dostępne.

⇩ nowy

1.Komisja, właściwe organy i organy celne ściśle ze sobą współpracują i wymieniają informacje.

2.Organy celne i Komisja wymieniają i przetwarzają informacje na temat ryzyka, w tym wyniki analizy ryzyka i kontroli, istotne dla egzekwowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności w przypadku podejrzenia nielegalnego handlu bronią palną, jej istotnymi komponentami, amunicją oraz bronią alarmową i sygnałową, zgodnie z: w przypadku wymiany między organami celnymi – zgodnie z art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 oraz

(a)w przypadku wymiany między organami celnymi i Komisją – zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

(b)z wykorzystaniem systemu utworzonego na mocy art. 36 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3.Jeżeli w odniesieniu do broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I, czasowo składowanych lub objętych jakąkolwiek procedurą celną, organy celne mają powody, by sądzić, że dane produkty nie spełniają wymogów, oprócz zastosowania niezbędnych środków opisanych w art. 22, przekazują wszystkie istotne informacje właściwym organom.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

42.    Rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 w sprawie wzajemnej pomocy, a w szczególności przepisy tego rozporządzenia dotyczące poufności informacji, stosuje się odpowiednio do środków określonych w niniejszym artykule, bez uszczerbku dla art. 20 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2417 
⌦ Procedury w przywozie i wywozie

1.Dopełniając formalności celnych związanych z ⇨ przywozem lub ⇦ wywozem broni palnej, jej części i istotnych komponentów lub amunicji w urzędzie celnym ⇨ przywozu lub ⇦ wywozu, ⇨ importer lub ⇦ eksporter przedkłada dowód uzyskania niezbędnego zezwolenia na wywóz ⇨, przy składaniu zgłoszenia celnego, podaje organom celnym numer referencyjny zezwolenia na przywóz lub wywóz. W przypadku korzystania z wielokrotnego zezwolenia na przywóz lub wywóz, importer lub eksporter przedkłada kopię wszystkich wcześniejszych zgłoszeń przywozowych lub wywozowych powiązanych z wielokrotnym zezwoleniem na przywóz lub wywóz za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28. ⇦ 

2.Od ⇨ importera lub ⇦ eksportera można wymagać przedłożenia tłumaczenia dokumentów stanowiących dowód na język urzędowy państwa członkowskiego, w którym składane jest zgłoszenie wywozowe ⇨ celne ⇦.

⇩ nowy

3.Po otrzymaniu zgłoszenia celnego dotyczącego przywozu lub wywozu broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I, organy celne sprawdzają ważność zezwolenia przy wykorzystaniu elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28. Jeżeli spełnione zostały wszystkie wymogi i formalności wynikające z prawa unijnego lub krajowego dotyczące przywozu lub wywozu, organy celne zezwalają na przywóz lub wywóz broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

43.    Bez uszczerbku dla uprawnień przyznanych państwom członkowskim na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (UE) nr 952/2013 państwa członkowskie ⌦ organy celne ⌫ zawieszają na okres nieprzekraczający 10 dni ⇨ roboczych ⇦ procedurę ⇨ przywozu lub ⇦ wywozu z ich terytorium lub w razie konieczności w inny sposób zapobiegają opuszczeniu obszaru celnego Unii  przez ich terytorium przez broń palną, jej części i istotne komponenty lub amunicję objęte ważnym zezwoleniem na ⇨ przywóz lub ⇦ wywóz, ⇨ albo zapobiegają ich wwiezieniu na obszar celny Unii ⇦, jeżeli mają podstawę do podejrzeń, że:

(a)przy udzielaniu zezwolenia nie wzięto pod uwagę istotnych informacji lub

(b)od momentu udzielenia zezwolenia okoliczności uległy zasadniczej zmianie.

W wyjątkowych okolicznościach i z należycie uzasadnionych powodów okres ten może zostać przedłużony do 30 dni ⇨ roboczych ⇦.

⇩ nowy

Organy celne mogą zawiesić przywóz towarów w odniesieniu do danej procedury celnej, jeżeli mają pewne wątpliwości; w takim przypadku informują o tym za pośrednictwem środków elektronicznych właściwy organ krajowy, który podejmuje decyzję w sprawie odprawy tych towarów. Jeżeli w ciągu 10 dni roboczych właściwy organ krajowy nie udzieli odpowiedzi organowi celnemu, organ ten zwalnia towary. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

54.    W okresie lub w przedłużonym okresie, o których mowa w ust. 43, państwa członkowskie zwalniają broń palną, jej części i istotne komponenty lub amunicję albo podejmują działania na podstawie art. ⌦ 19 ⌫ 11 ust. 1 lit. b).

⇩ nowy

Artykuł 25  
Wyniki kontroli

1.W przypadku gdy organy celne wykryją nielegalną dostawę broni palnej, jej komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej, niezwłocznie informują o tym właściwy organ w państwie organu celnego takiej dostawy. Właściwy organ:

(a)niezwłocznie informuje właściwy organ przeznaczenia na obszarze celnym Unii o nielegalnej dostawie broni palnej, jej komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej;

(b)w przypadku tranzytu wewnątrzunijnego lub tranzytu zewnętrznego niezwłocznie informuje właściwy organ wysyłki na obszarze celnym Unii o nielegalnej dostawie broni palnej, jej komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej.

Organy celne, które wykryły nielegalną dostawę broni palnej, jej komponentów i amunicji, zajmują tę broń palną, jej istotne komponenty, amunicję lub broń alarmową i sygnałową do czasu, aż właściwy organ przeznaczenia na obszarze celnym Unii postanowi inaczej i przekaże swoją decyzję na piśmie właściwemu organowi w państwie organu celnego, w którym zatrzymano nielegalną dostawę broni palnej, jej komponentów, amunicji lub broni alarmowej i sygnałowej.

2.W przypadku podejrzenia nielegalnego handlu bronią palną, jej istotnymi komponentami, amunicją lub bronią alarmową i sygnałową organ celny przekazuje informacje dotyczące broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji, które zostały zajęte podczas kontroli celnych, właściwym organom, o których mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, za pośrednictwem aplikacji sieci bezpiecznej wymiany informacji Europolu.

3.Dane dotyczące zajęcia zawierają następujące informacje, o ile są one dostępne:

(a)dane broni palnej obejmujące nazwę lub markę producenta, kraj lub miejsce wytworzenia, numer seryjny i rok produkcji – jeżeli nie został zawarty w numerze seryjnym – oraz model, o ile to możliwe, oraz jej liczbę;

(b)kategorię broni palnej, zgodnie z załącznikiem I;

(c)informacje na temat wytwarzania: w tym przywrócenia cech użytkowych broni palnej uprzednio ich pozbawionej, przeróbki broni alarmowej i sygnałowej, wytworzenia broni palnej w warunkach domowych metodą obróbki przyrostowej oraz wszelkie inne istotne informacje;

(d)państwo pochodzenia;

(e)państwo wysyłki;

(f)państwo przeznaczenia;

(g)środek transportu i przynależność państwowa przedsiębiorstwa transportowego lub osoby fizycznej, w tym, w zależności od przypadku, jedno z określeń: „kontener”, „samochód ciężarowy lub dostawczy”, „pojazd osobowy”, „autobus lub autokar”, „pociąg”, „lotnictwo komercyjne”, „lotnictwo ogólne” lub „przesyłka lub paczka pocztowa”;

(h)miejsce i rodzaj dokonanego zajęcia, w tym, w zależności od przypadku, jedno z określeń: „terytorium wewnętrzne”, „przejście graniczne”, „granica lądowa”, „port lotniczy” lub „port morski”.

4.Organy celne wymieniają się – za pośrednictwem wszelkich środków elektronicznych ustanowionych w tym celu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego – odpowiednimi informacjami na temat ryzyka i wynikami analizy ryzyka w odniesieniu do nielegalnego handlu bronią palną, jej istotnymi komponentami i amunicją zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

ROZDZIAŁ VI 
TRANSFORMACJA CYFROWA I WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 2612 
⌦ Przechowywanie informacji do celów przywozu i wywozu ⌫

1.    Zgodnie z prawem krajowym lub stosowaną praktyką państwa członkowskie przechowują przez co najmniej 20 lat wszelkie informacje dotyczące broni palnej oraz, jeżeli jest to właściwe i możliwe, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, które to informacje są niezbędne do śledzenia historii i identyfikacji tej broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji, oraz do zapobiegania nielegalnemu obrotowi tymi towarami i wykrywania takiego obrotu. Informacje te obejmują miejsce, daty wydania i wygaśnięcia zezwolenia na wywóz; państwo wywozu; państwo przywozu; w stosownych przypadkach – państwo trzecie tranzytu; odbiorcę; końcowego odbiorcę, jeżeli jest znany w momencie wywozu; opis i ilość towarów, w tym umieszczone na nich oznakowanie ⇨ niepowtarzalne oznakowanie, o którym mowa w art. 4 dyrektywy (UE) 2021/555 ⇦.

2.    Niniejszy artykuł ⌦ Ustęp 1 ⌫ nie ma zastosowania do ⇨ przywozu ani ⇦ wywozu, o których mowa w art. ⇨ 10 i ⇦ 9 ⌦ 17 ⌫.

⇩ nowy

Artykuł 27 
Statystyki

1.Każdego roku do dnia 31 lipca państwa członkowskie poufnie przekazują Komisji pocztą elektroniczną krajowe dane za rok poprzedzający dotyczące:

(a)liczby zezwoleń i odmów wydania zezwolenia, ilości i wartości faktycznego przywozu i wywozu broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji w podziale na kategorie i podkategorie wymienione w załączniku I i w podziale na pochodzenie i przeznaczenie;

(b)informacje o zajęciu broni palnej, istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienione w art. 25 ust. 3.

2.Statystyki te nie obejmują żadnych danych osobowych.

3.Komisja przyjmuje akty wykonawcze, w których ustanawia przepisy dotyczące przekazywania Komisji przez państwa członkowskie zanonimizowanych danych statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, i określa format, w jakim mają być one przekazywane. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37.

Artykuł 28 
Elektroniczny system wydawania zezwoleń

1.Komisja tworzy i prowadzi elektroniczny system wydawania zezwoleń na przywóz i wywóz oraz związanych z nimi decyzji zgodnie z art. 9 i 14 niniejszego rozporządzenia.

W elektronicznym systemie wydawania zezwoleń dostępne są co najmniej następujące funkcje:

(a)rejestracja podmiotów gospodarczych i osób fizycznych posiadających pozwolenie, na podstawie dyrektywy (UE) 2021/555, na wytwarzanie, nabywanie, posiadanie broni palnej, jej istotnych komponentów, amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub handel nimi zanim poddadzą one broń palną, jej istotne komponenty, amunicję lub broń alarmową i sygnałową wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia procedurze celnej przywozu lub wywozu; ujęcie w profilu rejestrowym tych podmiotów numeru rejestracyjnego i identyfikacyjnego przedsiębiorcy (EORI) nadanego im przez organ celny przy rejestracji do celów odprawy celnej zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

(b)umożliwienie stosowania procedury elektronicznej w celu ubiegania się o zezwolenie na przywóz i wywóz, udzielania i wydawania takiego zezwolenia;

(c)wzajemne połączenie z krajowymi organami celnymi za pośrednictwem unijnego środowiska jednego okienka w dziedzinie ceł, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia [rozporządzenie w sprawie jednego okienka – wstawić numer i przypis; rozporządzenie to nie zostało jeszcze przyjęte, a odniesienie do niego można dodać dopiero po przyjęciu go przez współprawodawców];

(d)umożliwienie właściwym organom, organom celnym i Komisji tworzenia profilów ryzyka podmiotów gospodarczych, które są osobami posiadającymi pozwolenie, zgodnie z dyrektywą (UE) 2021/555, na wytwarzanie, nabywanie, posiadanie broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz tworzenia profilów ryzyka broni alarmowej i sygnałowej lub handel nimi do celów identyfikacji przesyłek wysokiego ryzyka zgodnie z analizą ryzyka, o której mowa w art. 25 niniejszego rozporządzenia;

(e)umożliwienie wsparcia administracyjnego i współpracy między właściwymi organami i Komisją w zakresie wymiany informacji i danych statystycznych na temat stosowania elektronicznego systemu wydawania zezwoleń;

(f)umożliwienie komunikacji do celów wykonania niniejszego rozporządzenia między właściwymi organami, podmiotami gospodarczymi i osobą posiadającą pozwolenie, zgodnie z dyrektywą (UE) 2021/555, na wytwarzanie, nabywanie, posiadanie broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub handel nimi .

2.Komisja – w drodze aktów wykonawczych – ustanawia przepisy dotyczące funkcjonowania elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, w tym przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych i wymiany danych z innymi systemami informatycznymi. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37.

3.Komisja zapewnia dostęp do elektronicznego systemu wydawania zezwoleń organom celnym, właściwym organom, podmiotom gospodarczym i osobie posiadającej pozwolenie, zgodnie z dyrektywą (UE) 2021/555, na wytwarzanie, nabywanie, posiadanie broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji oraz broni alarmowej i sygnałowej wymienionych w załączniku I lub handel nimi w zakresie zależnym od ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

4.Komisja zapewnia wzajemne połączenie między elektronicznym systemem wydawania zezwoleń a krajowymi elektronicznymi systemami wydawania zezwoleń, jeżeli takie istnieją.

 
Artykuł 29 
Wymiana informacji o odmowach udzielenia zezwoleń na przywóz lub wywóz

1.Komisja, w porozumieniu z Grupą Koordynacyjną ustanowioną na mocy art. 33, opracowuje lub wybiera bezpieczny i zaszyfrowany system w celu wsparcia bezpośredniej współpracy i wymiany informacji między państwami członkowskimi o odmowach udzielenia zezwoleń na przywóz lub wywóz.

2.Wszelkie informacje przekazywane zgodnie z przepisami niniejszego artykułu muszą być zgodne z przepisami art. 23 dotyczącymi poufności takich informacji.

3.Komisja – w drodze aktów wykonawczych – ustanawia przepisy dotyczące funkcjonowania wymiany informacji między państwami członkowskimi o odmowach udzielenia zezwoleń na przywóz lub wywóz. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 37 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

ROZDZIAŁ VIIV 
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 3014 
⌦ Bezpieczne procedury

1.Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa procedur udzielania zezwolenia oraz możliwości weryfikacji lub stwierdzenia autentyczności zezwoleń.

2.W stosownych przypadkach weryfikację i stwierdzenie autentyczności można również zapewnić za pośrednictwem kanałów dyplomatycznych.

Artykuł 3115 
⌦ Zadania właściwych organów

1.Aby zapewnić prawidłowe stosowanie niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie podejmują niezbędne i proporcjonalne środki, umożliwiające ich właściwym organom:

(a)gromadzenie informacji na temat wszelkich zamówień lub transakcji dotyczących broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji oraz

(b)potwierdzenie, że środki kontroli ⇨ przywozu i  ⇦wywozu są właściwie stosowane, co może obejmować w szczególności prawo wejścia na teren nieruchomości osób, które mają interes w transakcji wywozu.

Artykuł 3216 
⌦ Egzekwowanie rozporządzenia ⌫

1.    Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w sprawie sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia ich wprowadzania w życie. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

⇩ nowy

2.System ochrony sygnalistów ustanowiony dyrektywą (UE) 2019/1937 ma zastosowanie do osób zgłaszających naruszenia niniejszego rozporządzenia. 

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Artykuł 3320 
⌦ Grupa Koordynacyjna ⌫

1.Powołuje się Grupę Koordynacyjną ds. ⇨ Przywozu i ⇦ Wywozu Broni Palnej („Grupa Koordynacyjna”), której przewodniczy przedstawiciel Komisji. Każde państwo członkowskie wyznacza do tej grupy swojego przedstawiciela ⇨ W jej skład wchodzą przedstawiciele organów, o których mowa w art. 34 ust. 2 lit. a). ⇦ ⇦ 

2.Grupa Koordynacyjna bada wszelkie kwestie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia podniesione przez przewodniczącego albo przedstawiciela państwa członkowskiego ⇨ organów, o których mowa w art. 34 ust. 2 lit. a) ⇦. Grupę obowiązują zasady poufności określone w rozporządzeniu (WE) nr 515/97.

3.Przewodniczący Grupy Koordynacyjnej lub Grupa Koordynacyjna konsultują się w razie potrzeby z zainteresowanymi podmiotami, których dotyczy niniejsze rozporządzenie.

Artykuł 3421 
⌦ Zadania związane z wykonaniem przepisów ⌫

1.Każde państwo członkowskie informuje Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych w ramach wykonania niniejszego rozporządzenia, w tym o środkach, o których mowa w art. 3316.

2.⇨ Najpóźniej sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, ⇦ Do dnia 19 kwietnia 2012 r. każde państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o: organach krajowych właściwych do wykonania art. 7, 9, 11 i 17.

⇩ nowy

(a)organie krajowym w danym państwie członkowskim odpowiedzialnym za całościową kontrolę broni palnej i koordynację działań poszczególnych organów właściwych w zakresie zwalczania nielegalnego handlu bronią palną (krajowe punkty kontaktowe ds. broni palnej); 

(b)w przypadku gdy nie są one tożsame – o organach krajowych właściwych w celu wdrożenia art. 9, 10, 12, 13, 14, 15, 17 i 19.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

⇨ nowy

Na podstawie tych informacji Komisja corocznie publikuje i aktualizuje ⇨ na swojej stronie internetowej ⇦ wykaz tych organów w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

3.Do dnia 19 kwietnia 2017 r., zaś później naNa wniosek Grupy Koordynacyjnej, a w każdym razie co dziesięć lat, Komisja dokonuje przeglądu wykonania niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat jego stosowania wraz z ewentualnymi wnioskami dotyczącymi wprowadzenia zmian. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie właściwe informacje potrzebne do przygotowania sprawozdania, w tym informacje o stosowaniu jednolitej procedury, o której mowa w art. 4 ust. 2. Komisja publikuje pierwsze sprawozdanie okresowe ze stosowania w terminie 5 lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 355 
⌦ Akty delegowane

1.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 366 ⌦ niniejszego rozporządzenia ⌫ w celu:

(a)zmiany załącznika I ⌦ do niniejszego rozporządzenia ⌫ na podstawie zmian wprowadzanych do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 oraz na podstawie zmian do załącznika I do dyrektywy 91/477/EWG (UE) 2021/555;

⇩ nowy

(b)określenia właściwości technicznych półfabrykatów broni palnej i istotnych komponentów, zgodnie z art. 9 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

(c)zmiany załączników II i III do niniejszego rozporządzenia.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 366 
⌦ Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych

1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 355, powierza się Komisji na czas nieokreślony.

3.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 355, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 355 wchodzi w życie, tylko jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

⇩ nowy

Artykuł 37 
Procedura komitetowa

Komisję wspiera komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 38

Okres przejściowy

1.Do czasu udostępnienia funkcji elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. a) i b), zastosowanie mają następujące przepisy:

(a)do celów stosowania art. 9 ust. 1 w mocy pozostają krajowe systemy zezwoleń na przywóz;

(b)do celów stosowania art. 12 ust. 3 kopię zgłoszenia celnego do tranzytu przekazuje się właściwym organom za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(c)do celów stosowania art. 13 ust. 4 kopię zgłoszenia celnego do tranzytu przekazuje się właściwym organom za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(d)do celów stosowania art. 14 ust. 1 i 15 ust. 6 w mocy pozostają dotychczasowe krajowe systemy zezwoleń na wywóz.

2.Do czasu udostępnienia funkcji elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. c), zastosowanie mają następujące przepisy:

(a)do celów stosowania art. 9 ust. 6 wymianę informacji prowadzi się za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(b)do celów stosowania art. 10 ust. 4 organy celne przekazują kopię zgłoszenia celnego właściwym organom za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym, a właściwe organy udostępniają ją w elektronicznym systemie wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28;

(c)do celów stosowania art. 10 ust. 4 akapit pierwszy do odprawy czasowej importer załącza kopię zgłoszenia do wywozu czasowego;

(d)do celów stosowania art. 12 ust. 2 akapit pierwszy zgłaszający załącza kopię zezwolenia na przywóz do zgłoszenia celnego;

(e)do celów stosowania art. 12 ust. 4 wymiana informacji odbywa się za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(f)do celów stosowania art. 13 ust. 2 akapit pierwszy zgłaszający załącza kopię zezwolenia na przywóz do zgłoszenia celnego;

(g)do celów stosowania art. 13 ust. 5 wymiana informacji odbywa się za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(h)do celów stosowania art. 17 ust. 3 organy celne przekazują kopię zgłoszenia celnego właściwym organom za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym, a właściwe organy udostępniają ją w elektronicznym systemie wydawania zezwoleń, o którym mowa w art. 28;

(i)do celów stosowania art. 17 ust. 4 do zgłoszenia wywozowego eksporter załącza kopię zgłoszenia do odprawy czasowej;

(j)do celów stosowania art. 19 ust. 3 wymianę informacji prowadzi się za pośrednictwem środków elektronicznych ustanowionych na szczeblu krajowym;

(k)do celów stosowania art. 24 ust. 1 akapit pierwszy importer lub eksporter załącza kopię zezwolenia na przywóz lub wywóz do zgłoszenia przywozowego lub wywozowego;

(l)do celów stosowania art. 24 ust. 3 organy celne – zanim zezwolą na przywóz lub wywóz broni palnej, jej istotnych komponentów lub amunicji wymienionych w załączniku I – sprawdzają kopie, o których mowa w ust. 2 lit. k) niniejszego artykułu.

3.Z chwilą udostępnienia funkcji elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. c), z wyjątkiem dodatkowej współpracy cyfrowej, o której mowa w art. 12 rozporządzenia [rozporządzenie w sprawie jednego okienka], zastosowanie ma następujący przepis:

(a)do celów stosowania art. 17 ust. 4 lit. a) do zgłoszenia wywozowego eksporter załącza kopię zgłoszenia do odprawy czasowej.

4.Do czasu ustanowienia systemu wymiany między państwami członkowskimi informacji o odmowach udzielenia zezwolenia na przywóz lub wywóz, o których mowa w art. 29, nie stosuje się art. 19 ust. 5 i 6.

Artykuł 39

Uchylenie

Rozporządzenie (UE) nr 258/2012 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.

🡻 (UE) nr 258/2012 (dostosowany)

Artykuł 4022 
⌦ Przepisy końcowe ⌫

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 30 września 2013 r. Jednakże art. 13 ust. 1 i 2 stosuje się, począwszy od trzydziestego dnia od daty wejścia w życie w Unii Europejskiej protokołu NZ w sprawie broni palnej, po jego zawarciu zgodnie z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

Tytuł wniosku/inicjatywy

Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa 

Wniosek/inicjatywa dotyczy:

◻ nowego działania 

◻ nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego 49  

☑ przedłużenia bieżącego działania 

◻ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania 

Cel(e)

Cel(e) ogólny(e)

Cel(e) szczegółowy(e)

Oczekiwane wyniki i wpływ

Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

Wskaźniki dotyczące realizacji celów

Należy wskazać wskaźniki stosowane do monitorowania postępów i osiągnięć.

Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami

Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym zakresu przegrupowania środków

Czas trwania i wpływ finansowy wniosku/inicjatywy

◻ Ograniczony czas trwania

◻    Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

◻    Okres trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na zobowiązania oraz od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na płatności.

☑ Nieograniczony czas trwania

Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

po którym następuje faza operacyjna.

Planowane tryby zarządzania 50  

☑Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

☑ w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;

◻    przez agencje wykonawcze.

◻ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

◻ Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;

◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);

◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;

◻ organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego;

◻ organom prawa publicznego;

◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;

◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;

◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.

W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

Uwagi

ŚRODKI ZARZĄDZANIA

Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Określić częstotliwość i warunki

System zarządzania i kontroli

Uzasadnienie dla systemu zarządzania, mechanizmów finansowania wykonania, warunków płatności i proponowanej strategii kontroli

Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony, np. ze strategii zwalczania nadużyć finansowych.

SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

Istniejące linie budżetowe

Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych.

Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki (*)

Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki operacyjne

◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

* Uwaga: Potrzeby DG TAXUD i DG TRADE uwzględniono w operacyjnej linii budżetowej DG HOME: odpowiednie kwoty zostaną przesunięte w ramach współdelegowania z DG HOME do DG TAXUD oraz z DG HOME do DG TRADE w ramach odpowiedniej linii budżetowej FBW.

Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu operacyjnego, należy powtórzyć powyższą część:

Niniejszą część uzupełnia się przy użyciu „danych budżetowych o charakterze administracyjnym”, które należy najpierw wprowadzić do załącznika do oceny skutków finansowych regulacji (załącznika V do zasad wewnętrznych), przesyłanego do DECIDE w celu konsultacji między służbami.

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Przewidywany produkt finansowany ze środków operacyjnych

Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne

◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

◻    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.

☑    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy

Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Opis zadań do wykonania:

Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

Wniosek/inicjatywa:

☑    może zostać w pełni sfinansowany(a) przez przegrupowanie środków w ramach odpowiedniego działu wieloletnich ram finansowych (WRF).

◻    wymaga zastosowania nieprzydzielonego marginesu środków w ramach odpowiedniego działu WRF lub zastosowania specjalnych instrumentów zdefiniowanych w rozporządzeniu w sprawie WRF.

◻    wymaga rewizji WRF.

Udział osób trzecich w finansowaniu

Wniosek/inicjatywa:

☑    nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

◻    przewiduje współfinansowanie ze strony osób trzecich szacowane zgodnie z poniższymi szacunkami:

środki w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

Szacunkowy wpływ na dochody 

☑    Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody

◻    Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

◻    wpływ na zasoby własne

◻    wpływ na dochody inne

Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków ◻    

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

W przypadku wpływu na dochody przeznaczone na określony cel należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.

Pozostałe uwagi (np. metoda/wzór użyte do obliczenia wpływu na dochody albo inne informacje).

(1)    Small Arms Survey, „Estimating Global Civilian-held Firearms Numbers” [„Szacunkowa liczba sztuk broni palnej w rękach osób cywilnych na świecie”], dokument informacyjny, czerwiec 2018 r. Zbiór danych dostępny na stronie: http://www.smallarmssurvey.org/fileadmin/docs/Weapons_and_Markets/Tools/Firearms_holdings/SAS-BPCivilian-held-firearms-annexe.pdf  

(2)    Te państwa członkowskie to: Austria, Belgia, Francja, Litwa, Łotwa, Niderlandy, Niemcy, Polska, Rumunia, Słowenia, Węgry i Włochy.

(3)    Ocena zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością w Unii Europejskiej (SOCTA 2021), s. 57.

(4)    Duquet, N. i Goris, K. (2018), projekt SAFTE cit., s. 104 ( link ).

(5)    Mancuso, M. i Savona, E., red. (2017), „Final report of Project FIRE – Fighting Illicit Firearms Trafficking Routes and Actors at European Level” [„Sprawozdanie końcowe z projektu FIRE – Zwalczanie szlaków nielegalnego obrotu bronią palną i podmiotów zajmujących się takim handlem na szczeblu europejskim”], s. 21 ( link ).

(6)    UNODC, Illicit Trafficking in Firearms, their Parts, Components and Ammunition to, from and across the European Union; regional analysis report (2020) [Nielegalny handel bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją z Unii Europejskiej i na jej terenie, sprawozdanie z analizy regionalnej (2020), s. 17] https://www.unodc.org/documents/firearms-protocol/2020/UNODC-EU-Report-A8_FINAL.pdf . 

(7)    FRONTEX (2021), Podręcznik na temat broni palnej dla straży granicznej i organów celnych.

(8)    Komunikat Komisji w sprawie strategii UE w zakresie unii bezpieczeństwa, COM(2020) 605.

(9)    Komunikat Komisji w sprawie unijnej strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej 2021–2025, COM(2021) 170 final.

(10)    Komunikat Komisji „Plan działania UE w sprawie nielegalnego handlu bronią palną na lata 2020-2025”, COM(2020) 608.

(11)    Komunikat Komisji dotyczący wprowadzenia unii celnej na kolejny poziom – plan działania, COM(2020) 581.

(12)    COM(2014) 527 final.

(13)    COM(2017)737,  https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2017:0737:FIN:pl:PDF

(14)    C(2018)2197, https://home-affairs.ec.europa.eu/system/files/2018-04/20180417_commission-recommendation-immediate-steps-improve-security-firearms-ammunition_en.pdf 

(15)    Konsultacje dotyczące wstępnej oceny skutków są dostępne tutaj .

(16)    Zob. DG HOME weOnlibiste

(17)    Aplikacja sieci bezpiecznej wymiany informacji (SIENA) jest platformą odpowiadającą na potrzeby organów ścigania UE w zakresie komunikacji. Umożliwia szybką i łatwą w obsłudze wymianę operacyjnych i strategicznych informacji dotyczących przestępczości.

(18)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

(19)    „tranzyt zewnętrzny” oznacza operację transportowania z państwa trzeciego broni palnej, jej istotnych komponentów i amunicji wymienionych w załączniku I z państwa trzeciego, polegającą na przemieszczaniu ich przez obszar celny Unii do miejsca przeznaczenia w państwie trzecim, bez faktycznego przywozu tych towarów.

(20)    Nomenklatura scalona towarów, określona w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

(21)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2012 z dnia 14 marca 2012 r. wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji (Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 1).

(22)    Decyzja Rady 2001/748/WE z dnia 16 października 2001 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu Narodów Zjednoczonych w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, załączonego do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (Dz.U. L 280 z 24.10.2001, s. 5).

(23)    Decyzja Rady 2014/164/UE z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (Dz.U. L 89 z 25.3.2014, s. 7).

(24)    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 1).

(25)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/821 z dnia 20 maja 2021 r. ustanawiające unijny system kontroli wywozu, pośrednictwa, pomocy technicznej, tranzytu i transferu produktów podwójnego zastosowania (Dz.U. L 206 z 11.6.2021, s. 1).

(26)    Wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99).

(27)    Decyzja Rady (WPZiB) 2021/38 z dnia 15 stycznia 2021 r. w sprawie ustanowienia wspólnego podejścia do elementów certyfikatów użytkownika końcowego w kontekście wywozu broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni (Dz.U. L 14 z 18.1.2021, s. 4).

(28)    Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

(29)    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/555 z dnia 24 marca 2021 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz.U. L 115 z 6.4.2021, s. 1).

(30)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(31)    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2403 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiające wspólne wytyczne dotyczące norm i technik pozbawiania broni cech użytkowych w celu zagwarantowania, że broń pozbawiona cech użytkowych trwale nie nadaje się do użytku (Dz.U. L 333 z 19.12.2015, s. 62).

(32)    Dyrektywa wykonawcza Komisji (UE) 2019/69 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne dotyczące broni alarmowej i sygnałowej zgodnie z dyrektywą Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz.U. L 15 z 17.1.2019, s. 22).

(33)    Decyzja ramowa Rady 2009/315/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji (Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 23).

(34)    Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1).

(35)    Rozporządzenie Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (Dz.U. L 82 z 22.3.1997, s. 1).

(36)    Decyzja Rady (WPZiB) 2019/2191 z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni konwencjonalnej i amunicji do tych rodzajów broni w celu zmniejszenia ryzyka ich przenikania i nielegalnego transferu („iTrace IV”) (Dz.U. L 330 z 20.12.2019, s. 53).

(37)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1862 z dnia 28 listopada 2018 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmiany i uchylenia decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1986/2006 i decyzji Komisji 2010/261/UE (Dz.U. L 312 z 7.12.2018, s. 56).

(38)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

(39)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(40)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(41)    Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 469.

(42)    Zalecenie Komisji z dnia 17 kwietnia 2018 r. w sprawie natychmiastowych środków w celu poprawy bezpieczeństwa wywozu, przywozu i tranzytu broni palnej, jej części i istotnych komponentów oraz amunicji (C(2018) 2197).

(43)    Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz.U. L 305 z 26.11.2019, s. 17).

(44)    Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

(45)    Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(46)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(47)    Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(48)    Dz.U. L 130 z 27.5.1993, s. 4.

(49)    O którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

(50)    Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: https://myintracomm.ec.europa.eu/budgweb/EN/man/budgmanag/Pages/budgmanag.aspx  

(51)    Środki zróżnicowane/środki niezróżnicowane.

(52)    EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu.

(53)    Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

(54)    Ogólne środki operacyjne na integrację z unijnym środowiskiem jednego okienka w dziedzinie ceł wynoszą łącznie 1 580 mln EUR w okresie od 2024 r. do 2028 r., a następnie – począwszy od 2029 r. – 0,100 mln EUR rocznego wkładu na utrzymanie.    

(55)    EPC przewidziano w budżecie administracyjnym DG HOME, która zwróci się o nie jako o dodatkowe zasoby ludzkie, i nastąpi przesunięcie budżetu administracyjnego z DG HOME do Dyrekcji B DG TAXUD na pokrycie 2 EPC (CA FG IV) każdego roku w okresie od 2024 r. do 2027 r. w celu wzajemnego połączenia informatycznego systemu rejestrowania z unijnym środowiskiem jednego okienka w dziedzinie ceł.

(56)    Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się realizację wniosku/inicjatywy. „N” należy zastąpić oczekiwanym pierwszym rokiem realizacji (np.: 2021). Tak samo należy postąpić dla kolejnych lat.

(57)    W przypadku tradycyjnych zasobów własnych (opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 20 % na poczet kosztów poboru.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 27.10.2022

COM(2022) 480 final

ZAŁĄCZNIKI

do wniosku dotyczącego

ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie środków dotyczących przywozu, wywozu i tranzytu do broni palnej, jej istotnych komponentów oraz amunicji, wdrażające art. 10 Protokołu Narodów Zjednoczonych przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej (protokół NZ w sprawie broni palnej), oraz ustanawiające zezwolenia na wywóz i środki dotyczące przywozu i tranzytu dla broni palnej, jej części i komponentów oraz amunicji (wersja przekształcona)

{SEC(2022) 330 final} - {SWD(2022) 298 final} - {SWD(2022) 299 final}

ZAŁĄCZNIK I

I: Wykaz broni palnej i amunicji zgodnie z dyrektywą (UE) 2021/555.