52018DC0742

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 14.11.2018

COM(2018) 742 final

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Podsumowanie rocznych sprawozdań z wdrażania programów operacyjnych współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym w 2016 r.

1.WPROWADZENIE

Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym (Fundusz) 1 przyczynia się do złagodzenia najcięższych form ubóstwa w UE, takich jak niedostatek żywności, ubóstwo dzieci i bezdomność. Chociaż sytuacja poprawiła się w 2016 r., odsetek osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym (23,5 %) oraz osób dotkniętych pogłębioną deprywacją materialną (7,5 %) pozostał wysoki. Fundusz udziela wsparcia dla grup społecznych znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji przez dostarczanie żywności i podstawowych dóbr konsumpcyjnych, takich jak artykuły szkolne i środki higieny, bądź organizowanie działań na rzecz włączenia społecznego.

Łączna dostępna kwota środków Funduszu wynosi 3,8 mld EUR w cenach bieżących. UE zapewnia maksymalnie 85 % współfinansowania uzupełniającego środki przeznaczone przez państwa członkowskie, a zatem zwiększa łączną wartość Funduszu do około 4,5 mld EUR.

Fundusz przynosi wartość dodaną przez udzielanie specjalnego wsparcia grupie osób, które mogą nie być w stanie uzyskać bezpośredniego dostępu do innych unijnych instrumentów finansowania, takich jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, ani korzystać z tych instrumentów 2 . Na etapie programowania państwa członkowskie mogły zdecydować się na opracowanie (i) programu operacyjnego oferującego żywność lub podstawową pomoc materialną (PO I) lub (ii) programu operacyjnego na rzecz włączenia społecznego (PO II). Państwa członkowskie mogły określić grupy docelowe, konkretne rodzaje udzielanego wsparcia i zasięg geograficzny programów. Oferowanie żywności lub udzielanie podstawowej pomocy materialnej musi być uzupełnione środkami towarzyszącymi, np. kierowaniem osób do służb społecznych.

Zgodnie z art. 13 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 (rozporządzenie w sprawie Funduszu) niniejsze podsumowanie opiera się na informacjach zawartych w przyjętych przez Komisję sprawozdaniach z wdrażania za 2016 r. Sprawozdania z wdrażania przedłożyły wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa, ponieważ wdrażanie funduszu w Zjednoczonym Królestwie jeszcze się nie rozpoczęło.

Ze względu na opóźnienie czasowe między wdrożeniem a sporządzeniem sprawozdania sprawozdanie obejmuje również późniejsze zmiany, jeżeli informacje te są dostępne.

2.POSTĘPY WE WDRAŻANIU PROGRAMÓW OPERACYJNYCH

2.1.Ogólny rozwój sytuacji i zmiany na szczeblu UE

Do końca 2016 r. Komisja przyjęła ramy prawne i opublikowała wszystkie akty wykonawcze i delegowane. Rozpoczęła ona przegląd sprawozdania finansowego 3 , w tym wprowadzanie zmian do rozporządzenia w sprawie Funduszu w celu rozszerzenia zakresu stosowania uproszczonych form kosztów i zapewnienia większej elastyczności. Zmiana obejmuje zabezpieczenie dotacji dla organizacji partnerskich. Zabezpieczenie to zapewnia, aby korekta finansowa kosztów zakupu poniesionych przez podmiot publiczny zastosowana w związku z nieprzestrzeganiem mających zastosowanie przepisów nie doprowadziła do zmniejszenia kosztów kwalifikowalnych organizacji partnerskich, o ile są to różne podmioty.

Do marca 2015 r. Komisja przyjęła wszystkie programy operacyjne (PO), z których każdy jest obecnie w fazie wdrażania, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa, gdzie wdrażanie jeszcze się nie rozpoczęło. Ponadto większość państw członkowskich zakończyła proces wyznaczania instytucji przed 2016 r. W 2016 r. zmieniono szereg programów operacyjnych w celu usprawnienia mechanizmu określania osób najbardziej potrzebujących, wybierania organizacji partnerskich (BG, HU) lub dodawania dodatkowych środków, takich jak obiady w szkołach (CZ).

Grupa ekspertów ds. Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym, w której skład wchodzą członkowie instytucji zarządzających, spotkała się dwukrotnie w 2016 r. w celu omówienia kwestii związanych z wdrażaniem mających wpływ na program Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym. Podczas tych spotkań państwa członkowskie przedstawiły przegląd szeregu kwestii, w tym sposobu ustanawiania na szczeblu krajowym wytycznych dotyczących zrównoważonej diety, oraz przegląd dystrybucji świeżej żywności. Omówiono również potencjalne zastosowanie zapasów interwencyjnych 4 na mocy rozporządzenia w sprawie Funduszu. Ponadto do lipca 2017 r. Komisja była gospodarzem 11 posiedzeń sieci ds. Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym. W skład sieci wchodzą zainteresowane strony Funduszu, a jej rolą jest wymiana doświadczeń i dobrych praktyk. W 2016 r. podczas posiedzeń skoncentrowano się na różnych aspektach Funduszu, które są ukierunkowane na wsparcie w zakresie włączenia społecznego osób najbardziej potrzebujących. Uczestnicy przedstawili studia przypadków oraz wspólne wyzwania i rozwiązania dotyczące kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w odniesieniu do realizacji programu Funduszu.

Na spotkaniu z przedstawicielami organizacji partnerskich na szczeblu UE, które odbyło się w dniu 5 grudnia 2016 r., Komisja przedstawiła stan realizacji Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym na podstawie poprzedniego rocznego sprawozdania z wdrażania, wraz z krótkim przeglądem proponowanych zmian do rozporządzenia w sprawie Funduszu. Przedstawiono prezentację, w której przeanalizowano, w jaki sposób społeczeństwo obywatelskie pomogło w przygotowaniu rozporządzenia w sprawie Funduszu. Następnie dokonano przeglądu pierwszego roku działania sieci ds. Funduszu, służącej ułatwianiu wymiany dobrych praktyk między wszystkimi zainteresowanymi stronami zaangażowanymi we wdrażanie Funduszu.

Komisja poczyniła dalsze postępy w zakresie oceny śródokresowej Funduszu. Zakończono otwarte konsultacje publiczne z zainteresowanymi stronami Funduszu i ogółem społeczeństwa, a ich wyniki uwzględniono w projekcie sprawozdania oceniającego wraz z przeprowadzonymi ustrukturyzowanymi badaniami. Projekt sprawozdania przedstawiono grupie ekspertów ds. Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym. Ostateczna wersja oceny śródokresowej zostanie przedstawiona Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 grudnia 2018 r.

2.2.Realizacja finansowa

Ogólnie rzecz biorąc, realizacja finansowa programów Funduszu przyspieszyła już w 2015 r. i ta tendencja wzrostowa utrzymała się w 2016 r. Na działania w ramach Funduszu realizowane w 27 państwach członkowskich w 2016 r. przeznaczono 508,6 mln EUR, co stanowi wzrost w porównaniu z 470,0 mln EUR w 2015 r. Tym samym łączna kwota zaciągniętych zobowiązań na lata 2014–2016 wynosi 1 315,9 mln EUR, co stanowi 30 % łącznych środków programów (w ramach współfinansowania unijnego i krajowego). Płatności na rzecz beneficjentów także rosły: w 2016 r. wypłacono 429,4 mln EUR w porównaniu z kwotą 385,9 mln EUR wypłaconą w 2015 r. Szczegółowy podział środków finansowych, również według państw członkowskich, przedstawiono w załączniku w tabeli I.

Największe postępy odnotowano w zakresie wniosków o płatność przedłożonych Komisji. W 2016 r. 24 państwa członkowskie zadeklarowały łącznie 353,8 mln EUR kwalifikowalnych wydatków publicznych, co stanowiło ponad siedmiokrotny wzrost w porównaniu z rokiem 2015 (46,3 mln EUR). Ponadto na dzień 31 grudnia 2017 r. łączne płatności wyniosły 1 022 mln EUR, z czego 603 mln EUR stanowiły płatności okresowe.

2.3.Realizacja fizyczna

W 2016 r. łącznie 23 państwa członkowskie dostarczyły żywność i udzieliły pomocy materialnej oraz wsparły włączenie społeczne osób najbardziej potrzebujących w UE. Dziewiętnaście państw członkowskich dystrybuowało żywność lub podstawową pomoc materialną oraz środki towarzyszące (PO I), a cztery państwa członkowskie uruchomiły programy włączenia społecznego w ramach PO II (zob. wykres 1). Przeszkody utrudniające wdrażanie wystąpiły w pięciu państwach członkowskich, co uniemożliwiło wdrożenie programów.

Szacuje się, że w 2016 r. z pomocy w ramach Funduszu skorzystało blisko 16 mln osób, co stanowi znaczący postęp w porównaniu z 2015 r. Liczbę tę można podzielić na 15,2 mln osób (96 %), które otrzymały wsparcie żywnościowe, ponad 662 000 osób (4 %), które otrzymały podstawową pomoc materialną, oraz około 23 000 osób, które uczestniczyły w programach włączenia społecznego (PO II) 5 .

W latach 2014–2016 w ramach Funduszu udzielono wsparcia około 38 mln osób. PO I i PO II były nadal wdrażane w 2016 r. i wsparcie w ramach Funduszu otrzymało dodatkowe 2,2 mln osób w porównaniu z danymi za 2015 r. Cztery państwa członkowskie (GR, IE, MT, SK), które rozpoczęły udzielanie pomocy w 2016 r., zapewniły pomoc żywnościową dodatkowym 657 000 osób, a kolejne 4 (BG, FI, FR, RO) dotarły do o 1,5 mln osób więcej niż w 2015 r. Sześć państw członkowskich, które świadczyły podstawową pomoc materialną (AT, CZ, GR, LU, LV, SK), zgłosiło blisko dziewięciokrotny wzrost liczby osób korzystających z tego rodzaju pomocy w porównaniu z 2015 r.

Wykres 1: Rodzaj pomocy udzielonej w 2016 r.

PO	Rodzaj pomocy	Państwo członkowskie
PO I	Żywność	BE, BG, EE, ES, FI, FR, IE, IT, LT, MT, PL, RO, SI (13)
	Podstawowa pomoc materialna	AT (1)
	Oba rodzaje pomocy	CZ, GR, LU, LV, SK (5)

PO II	Włączenie społeczne	DE, DK, NL, SE (4)

PO I – Żywność i podstawowa pomoc materialna

18 państw członkowskich udzieliło pomocy żywnościowej w 2016 r. Ponad 90 % pomocy żywnościowej pod względem wagi zostało udzielonej przez pięć państw członkowskich: ES, FR, RO, PL i IT. W 2016 r. rozdysponowano łącznie 377 500 ton żywności, co daje łącznie 939 600 ton w latach 2014–2016. Chociaż skład rodzajów żywności pozostawał bardzo podobny do tego sprzed roku, łączna ilość rozdzielonej pomocy żywnościowej spadła o 7 % w porównaniu z poprzednim rokiem. Wynika to głównie z faktu, że Włochy zgłosiły mniej ton żywności niż w 2015 r., częściowo z powodu opóźnień w przetargach. Ponadto w 2016 r. dystrybucja żywności została zakłócona w PT, ponieważ program został gruntownie zmieniony. W LT, BE, PL i RO udzielono nieznacznie mniej pomocy żywnościowej. W pozostałych 13 państwach odnotowano wzrost w zakresie udzielonej pomocy żywnościowej, ale nie o tyle, aby mogło to zrównoważyć spadki w pozostałych państwach członkowskich: w ujęciu bezwzględnym wzrosty odnotowano głównie w ES i FR (odpowiednio 17 % i 8 %). GR, SK, MT i IE rozpoczęły świadczenie pomocy żywnościowej w 2016 r., a znacznie większą pomoc przekazano w BG i CZ (zob. również wykres 2). Darowizny żywności stanowiły część pomocy żywnościowej udzielonej w czterech państwach, chociaż w ograniczonym zakresie.

Wykres 2: Wsparcie żywnościowe udzielone w latach 2014–2016 (w tysiącach ton)

Źródło: Wspólny wskaźnik produktu Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (ID 11), 2014–2016

Siedemnaście państw członkowskich dostarczyło paczki żywnościowe, z czego 10 z nich dostarczyło również gotowe posiłki. Łączna liczba paczek żywnościowych była porównywalna z liczbą z 2015 r. Nastąpił 14-procentowy wzrost liczby posiłków z roku na rok. Wsparcie żywnościowe zapewnione w BG, ES i MT było w całości finansowane ze środków Funduszu. W pozostałych państwach pomoc żywnościowa była uzupełniana produktami spożywczymi finansowanymi lub darowanymi przez inne źródła. W Luksemburgu 44 % rozdysponowanej żywności pochodziło z darowizn, a koszty transportu, przechowywania i dystrybucji pokryto ze środków Funduszu.

Sześć państw członkowskich zapewniło podstawową pomoc materialną, taką jak artykuły szkolne i środki higieny. Tego rodzaju pomocy, oprócz pomocy żywnościowej, udzieliły wszystkie państwa, z wyjątkiem Austrii. AT i GR odpowiadały za około 80 % całkowitej wartości pieniężnej dostarczonych produktów (7,6 mln EUR). Łączna wartość pieniężna produktów dostarczonych w 2016 r. znacznie wzrosła w porównaniu z 2015 r. Wynikało to z faktu, że AT, LV i LU zwiększyły pomoc materialną w latach 2015–2016, a GR, CZ i SK zaczęły dystrybuować podstawową pomoc materialną w 2016 r. AT i LV dostarczyły tornistry szkolne i inny sprzęt szkolny (m.in. artykuły papiernicze, zeszyty ćwiczeń, długopisy, artykuły plastyczne). LV i SK dostarczyły środki higieny zawierające podstawowe produkty higieniczne. CZ, GR, LU i SK dystrybuowały artykuły higieniczne zarówno wśród dzieci, jak i osób bezdomnych (apteczki, mydła, szczoteczki do zębów, maszynki jednorazowego użytku itd.).

Wykres 3: Łączna wartość pieniężna podstawowej pomocy materialnej udzielonej w latach 2014–2016 (w mln EUR)

Źródło: Wspólny wskaźnik produktu Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (ID 15), 2014–2016

Sposób dostarczania pomocy żywnościowej lub podstawowej pomocy materialnej różnił się w poszczególnych państwach członkowskich. Jedną z głównych różnic był poziom zaangażowania instytucji rządowych (instytucje zarządzające, instytucje pośredniczące lub inne) w proces (np. określenie kwalifikujących się beneficjentów, rozpowszechnianie informacji, organizacja logistyki i dystrybucji itp.). Jest to zgodne z podstawą prawną programu Funduszu, ponieważ każde państwo członkowskie decyduje o swoim własnym mechanizmie świadczenia pomocy. Na Słowacji rząd określił kwalifikujących się beneficjentów na podstawie danych administracyjnych dotyczących zabezpieczenia społecznego oraz planowanego świadczenia pomocy, w ścisłej współpracy z lokalnymi gminami. Inne państwa zdecydowały się na delegowanie większej liczby zadań organizacjom partnerskim. W Irlandii jedna krajowa organizacja niekomercyjna była odpowiedzialna za pozyskiwanie żywności (zarówno przez darowizny, jak i zakupy) i kierowanie jej do mniejszych lokalnych organizacji charytatywnych; organizacje te były następnie odpowiedzialne za wskazywanie beneficjentów, którym dostarczano żywność. W Finlandii organizacje partnerskie organizowały głównie „otwarte wydarzenia świadczenia pomocy” i udzielały pomocy każdemu, kto o nią poprosił. Organizacjami odpowiedzialnymi za udzielanie pomocy odbiorcom końcowym były najczęściej organizacje pozarządowe na wszystkich szczeblach (lokalnym, regionalnym, krajowym i międzynarodowym). W niektórych państwach odbiorcy końcowi otrzymali pakiet składający się ze wstępnie wyselekcjonowanej żywności lub innych artykułów (BE, BG, LT, LU, LV, MT, PL, ES, SI, SK, RO), zaś w innych organizacje zajmujące się dystrybucją dostosowywały pomoc do potrzeb (FR, IE, CZ). W Austrii odbiorcy końcowi mogli wybrać między kilkoma rodzajami pakietów pomocy.

7,5 mln kobiet otrzymało pomoc żywnościową, a 346 000 kobiet otrzymało podstawową pomoc materialną. Dane dotyczące konkretnych grup docelowych opierają się na szacunkach i częściowo się pokrywają. Z pomocy żywnościowej skorzystało 4,4 mln dzieci w wieku do lat 15, zaś ponad 246 000 – z podstawowej pomocy materialnej. Z pomocą udało się dotrzeć do około 1,7 mln osób starszych i ponad 940 000 osób niepełnosprawnych, co stanowi odpowiednio o 32 % i 21 % więcej niż w 2015 r. Osoby starsze były również jedną z grup, w przypadku której odnotowano największy wzrost w 2016 r. w porównaniu z 2015 r. oraz pod względem podstawowej pomocy materialnej (135 w 2015 r. w porównaniu z 21 500 w 2016 r.).

W 2016 r. nastąpił również znaczny wzrost pomocy udzielanej osobom bezdomnym. W 2015 r. 42 osoby bezdomne otrzymały podstawową pomoc materialną (towary podstawowe) tylko w jednym państwie członkowskim (LU), zaś w 2016 r. liczba ta wzrosła do ponad 8 700 w czterech państwach członkowskich (CZ, GR, LU i SK). Zgodnie ze wskaźnikami liczba osób bezdomnych, które otrzymały wsparcie żywnościowe ogółem, była jednak znacznie niższa w 2016 r. niż w 2015 r. (1,2 mln w 2015 r. vs 200 000 w 2016 r.). Można to głównie przypisać temu, że Francja nie zgłosiła liczby osób bezdomnych, które otrzymały pomoc żywnościową w 2016 r. 6 CZ, FI i SI wykazały znaczny wzrost liczby osób bezdomnych, do których dotarła pomoc, zaś GR, IE i SK zaczęły udzielać pomocy żywnościowej tej grupie w 2016 r.

Migranci (lub osoby obcego pochodzenia, mniejszości) byli trzecią co do wielkości grupą docelową, do której trafiła podstawowa pomoc materialna, i czwartą co do wielkości grupą docelową w przypadku pomocy żywnościowej w 2016 r. Łączna liczba migrantów, którzy otrzymali podstawową pomoc materialną, była ponad dwukrotnie wyższa niż w 2015 r. (17 800 w 2015 r. vs 40 000 w 2016 r.). Łączna liczba osób w tej grupie, które otrzymały pomoc żywnościową, była jednak niższa niż w 2015 r. (około 2 mln w 2015 r. vs 1,6 mln w 2016 r.). BE, ES, IT, LV, PL i SI zgłosiły mniejszą liczbę migrantów, którym udzielono pomocy w porównaniu z 2015 r. Z drugiej strony BG, CZ i FI odnotowały znaczny wzrost.

Państwa członkowskie wdrożyły różne środki towarzyszące w 2016 r. Obejmowały one:

·usługi doradcze / wsparcie psychospołeczne (np. w EE, GR, FI, FR, LV, LT, SI, SK);

·doradztwo / informacje na temat usług społecznych i medycznych (ES, FI, IE, IT, RO);

·zarządzanie budżetem rodzinnym (BE, EE, GR, HR, LV, SK);

·sport i rekreacja (SI, LV);

·higienę/zdrowie (HR, LV, RO, SK);

·warsztaty/informacje dotyczące gotowania / zdrowej, zbilansowanej diety (BE, BG, GR, FI, FR, HR, LV, PL, RO, SI);

·działania w sytuacjach wyjątkowych i w przypadku katastrof (BG);

·szkolenia w zakresie umiejętności społecznych (LV, SI);

·unikanie oszustw telefonicznych (BG);

·zapobieganie marnotrawieniu żywności (PL);

·schroniska dla bezdomnych (BG); oraz

·promowanie społecznych imprez żywieniowych, wolontariatu (FI) oraz umiejętności czytania i pisania / nauki języka (FR, SI).

Estonia oferowała również specjalne programy szkoleniowe dla byłych więźniów i alkoholików.

Państwa członkowskie poinformowały, że środki towarzyszące przyczyniały się do osiągnięcia celu Funduszu, jakim jest włączenie społeczne. W Estonii 72 % beneficjentów kształciło się lub uczestniczyło w oferowanych usługach, a niemal wszyscy odbiorcy pomocy żywnościowej w wieku poniżej 16 lat uczęszczali do szkół/przedszkoli. We Włoszech środki towarzyszące były w pełni zintegrowane z działaniami Funduszu, a podmioty krajowe i lokalne poświęciły wiele uwagi kwestii włączenia społecznego. W Republice Czeskiej osoby bezdomne mogły być z powodzeniem kierowane do ośrodków dziennych, aby mogły korzystać z oferowanych przez nie usług. Na Słowacji beneficjenci byli zainteresowani dodatkowymi usługami wsparcia po każdej dystrybucji, takimi jak doradztwo i inne usługi psychospołeczne. Łotwa zauważyła, że uczestnicy korzystający z wprowadzonych środków towarzyszących (usługi doradcze, doradztwo w zakresie zarządzania budżetem, higiena/zdrowie, szkolenia w zakresie umiejętności społecznych itd.) uważają, iż otrzymali przydatne informacje lub udoskonalili swoje umiejętności społeczne. Państwa członkowskie napotkały również wyzwania. W Estonii żaden beneficjent nie wziął udziału w działaniach na rzecz włączenia społecznego skierowanych do osób dorosłych o niskim poziomie wykształcenia. Włochy zasugerowały, że skuteczność środków promowania włączenia społecznego można by poprawić przez zwiększenie wsparcia dla wolontariuszy i wzmocnienie roli usług lokalnych. Ogólna sprawozdawczość dotycząca środków towarzyszących pozostała jednak ograniczona, częściowo z powodu opóźnień we wdrażaniu.

PO II – Włączenie społeczne

W 2016 r. cztery państwa wykorzystały PO II do rozpoczęcia działań na rzecz włączenia społecznego: DE, DK, NL i SE. Niemcy były jedynym krajem, który rozpoczął wprowadzanie działań na rzecz włączenia społecznego w 2015 r., podczas gdy DK, NL i SE zainicjowały takie działania w 2016 r. W 2016 r. te cztery państwa dotarły razem do około 23 000 osób. Pod względem grup docelowych (które się nakładają) najczęstszymi użytkownikami programów włączenia społecznego (PO II) byli migranci (lub osoby obcego pochodzenia, mniejszości), kobiety i bezdomni, w tej kolejności.

Ogółem w odpowiednim stopniu dotarto do grup docelowych. Niemcy były szczególnie skuteczne w docieraniu do nowo przybyłych dorosłych i dzieci z UE (głównie Romów), a także osób bezdomnych. Dania jest także na dobrej drodze, ponieważ w pierwszym roku wdrażania dotarła już do 34 % z 1 400 osób bezdomnych, do których planowała dotrzeć w latach 2016–2019, oferując zakwaterowanie w schroniskach i spotkania z pracownikami socjalnymi. Około 30 % z tych osób skorzystało z innych istniejących usług społecznych po wzięciu udziału w programie pomocy społecznej. Niderlandy dotarły do zaledwie 6 % osób w wieku 65 lat lub powyżej ze względu na późne wdrożenie Funduszu, który zainicjowano w 2016 r. Szwecja skupiła się na migrantach z UE/EOG, docierając do 581 osób dzięki działaniom obejmującym integrację społeczności, takim jak kierowanie do schronisk, informacje dotyczące praw i obowiązków w Szwecji, usługi tłumaczeniowe oraz promowanie zdrowia.

Niemcy zainicjowały 84 projektów w 2016 r., które były ukierunkowane na poprawę dostępu: 1) nowo przybyłych z UE osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji do regularnego doradztwa i środków wsparcia; 2) nowo przybyłych dzieci do wczesnej edukacji i działań na rzecz włączenia społecznego (np. kursów językowych, zajęć organizowanych w czasie wolnym, placówek opieki nad dziećmi); oraz 3) osób bezdomnych i osób zagrożonych bezdomnością do regularnego doradztwa i środków wsparcia.

Przeszkody utrudniające wdrażanie

Kilka państw członkowskich nie było w stanie udzielić pomocy w 2016 r. lub rozpoczęło jej udzielanie z opóźnieniem. Większość opóźnień można w dalszym ciągu przypisać późnemu wyznaczeniu instytucji zarządzających. Cypr planował rozpocząć udzielanie pomocy w 2016 r., ale kilka czynników doprowadziło następnie do zreorganizowania i zmiany programu. W Chorwacji pojawiły się opóźnienia związane z uruchomieniem pomocy, mimo że projekty dotyczące dostarczania pomocy żywnościowej w szkołach, dla osób samotnych i rodzin żyjących w ubóstwie lub zagrożonych ubóstwem zakontraktowano w 2016 r. W Portugalii w 2016 r. uruchomiono jedynie dostarczanie pomocy żywnościowej sfinansowanej z budżetu państwa, ze względu na konieczność wprowadzenia zmian w celu zapewnienia płynnego przejścia z poprzedniego programu pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących do obecnego programu. Węgry przeprowadziły gruntowne zmiany w swoim programie wsparcia, co oznaczało, że działania rozpoczęły się dopiero w grudniu 2016 r. We wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich trwa obecnie udzielanie pomocy, co oznacza, że całkowita liczba wynosi 27 państw członkowskich. Zjednoczone Królestwo jest jedynym państwem, które nie rozpoczęło jeszcze wdrażania programu operacyjnego Funduszu.

W pozostałych państwach członkowskich nie zgłoszono żadnych poważnych przeszkód utrudniających wdrażanie. Pojawiały się pewne problemy związane z (i) potrzebami transportowymi (FI, GR, LV); (ii) regionalną koordynacją ilości żywności (PL); (iii) niewystarczającymi możliwościami organizacji zajmujących się dystrybucją (GR, PL); (iv) skomplikowanymi procedurami udzielania zamówień publicznych (HU) oraz (v) innymi opóźnieniami (BE, MT). Państwa członkowskie wdrażające PO II nie zgłosiły żadnych poważnych przeszkód. W Szwecji tylko we wstępnej fazie wdrażania w 2016 r. program był dotknięty wolnym tempem rekrutacji pracowników i wolontariuszy oraz potrzebą dostosowania zaplanowanych działań do konkretnych społeczności. Większość państw członkowskich wskazała jednak na szereg szerzej zakrojonych przeszkód utrudniających wdrażanie. Największa grupa zgłosiła problemy związane z zamówieniami na towary (zwłaszcza IT i GR) oraz zarządzaniem budżetowym/finansowym i możliwościami organizacji partnerskich, które powodowały opóźnienia we wdrażaniu. Mniejsza grupa państw członkowskich zgłosiła różne problemy, głównie o charakterze administracyjnym. Ogólnie rzecz biorąc, przezwyciężono większość z tych przeszkód, co sugeruje szybsze tempo wdrażania po 2016 r.

Zasady horyzontalne

Większość państw członkowskich stosuje mechanizmy koordynacji 7 , aby zapewnić komplementarność z Europejskim Funduszem Społecznym (EFS) i innymi politykami UE oraz uniknąć podwójnego finansowania. Państwa członkowskie tworzą organy mediacyjne lub grupy koordynacyjne/robocze mające dopilnować, aby projekty i organizacje partnerskie nie otrzymywały finansowania zarówno z EFS, jak i z Funduszu oraz aby działania były koordynowane. Kilka państw członkowskich zwróciło uwagę na fakt, że powierzenie odpowiedzialności za Fundusz i EFS tej samej instytucji zarządzającej może zapewnić solidne podstawy koordynacji działań oraz uniknięcie możliwego podwójnego finansowania. Państwa członkowskie zauważyły, że EFS i Fundusz wzajemnie się wspierają oraz że żaden z nich nie może samodzielnie rozwiązać problemów wykluczenia społecznego i ubóstwa; wymagana jest dalsza integracja obu funduszy oraz synergia działań. To ważne ustalenie skłoniło Komisję do zaproponowania połączenia funduszy w odniesieniu do okresu finansowania po 2020 r.

Na przykład na Malcie ośrodki LEAP! finansowane przez EFS zapewniają wsparcie socjalne grupom społecznym znajdującym się w niekorzystnej sytuacji. Operacyjne wdrażanie projektu zmodyfikowano w taki sposób, aby zagwarantować, że umożliwia on nie tylko dostarczanie paczek żywnościowych (przy wsparciu ze strony Funduszu), ale także zapewnia pomoc rodzinom i ich członkom w podniesieniu jakości życia i uniezależnienia się od świadczeń społecznych. Podobnie w przypadku litewskiego programu EFS napotkano trudności w dotarciu do grup docelowych, w związku z czym starano się wykorzystać Fundusz jako szansę na dotarcie do grup docelowych i zachęcenie ich do udziału w działaniach finansowanych ze środków EFS.

Większość państw członkowskich zgłosiła przestrzeganie zasad równouprawnienia płci 8 i niedyskryminacji. Państwa członkowskie propagowały równouprawnienie płci i uwzględnianie aspektu płci na wielu etapach cyklu projektu. Republika Czeska zwróciła uwagę, że udzielona pomoc uwzględniała szczególne potrzeby grup docelowych, np. przez zapewnienie konkretnych przedmiotów używanych przez samotne matki lub matki przebywające w noclegowniach. DE, LV, SE i SK wyjaśniły, że stosowano podejście uwzględniające aspekt płci przy wyborze pracowników i organizacji partnerskich, a także rodzaju wsparcia zapewnianego grupom docelowym. HU, MT i PL wyraźnie zaznaczyły, że uwzględniono potrzeby osób niepełnosprawnych przy dostarczaniu żywności i wyborze lokalizacji warsztatów. Szwecja zgłosiła pewne trudności w stosowaniu tej horyzontalnej zasady, zwłaszcza w przypadku wczesnych małżeństw oraz innych kwestii związanych z przemocą wobec kobiet i dziewcząt; zorganizowano warsztaty i spotkania z zainteresowanymi stronami, aby złagodzić te trudności w przyszłości.

Aby uwzględnić zasadę równouprawnienia płci, Łotwa zapewniła elastyczne terminy dostaw paczek żywnościowych i uwzględniła możliwość dostawy do domu i po pracy. Aby dotrzeć do osób potrzebujących, wdrożono także środki towarzyszące dotyczące opieki nad dziećmi. Zapewniono także opiekę nad dziećmi w punktach dystrybucji.

Większość państw członkowskich określiła kilka sposobów pozwalających na ograniczenie marnotrawienia żywności 9 . Większość podejść uwzględniała dostarczanie żywności o długim okres przydatności do spożycia oraz dostosowanie żywności do potrzeb/upodobań grup docelowych w celu zminimalizowania dostaw niepotrzebnych produktów. Na przykład Malta zapewniła przechowywanie i ponowne wykorzystywanie niedostarczonej żywności. Łotwa wyznaczyła specjalne miejsca, w których można było zostawić nadmiarowe produkty, aby uniknąć ich wyrzucania. Polska pozyskała żywność od przedsiębiorstw mleczarskich, które posiadały niesprzedane produkty. Latem i podczas upałów przedsiębiorstwa mleczarskie przekazywały także produkty do rozdystrybuowania wśród osób potrzebujących. Jeżeli chodzi o aspekty klimatyczne i ekologiczne, państwa członkowskie korzystały ze zrównoważonych materiałów, które nadawały się do recyclingu lub były biodegradowalne, a także ograniczyły emisje pochodzące z transportu w sieci dystrybucji. Na przykład Belgia dostarczała zrównoważoną żywność i zboża bez GMO, unikała oleju palmowego i zapewniła produkty sprawiedliwego handlu i organiczne.

Niemal wszystkie państwa członkowskie wdrażające PO I podkreśliły, że pomagały beneficjentom osiągnąć zrównoważoną dietę 10 . Zasadniczo kraje oferowały paczki żywnościowe, które zawierały produkty o niskiej zawartości węglowodanów, soli, cukru i tłuszczu, a były natomiast bogate w białko, błonnik, witaminy i składniki mineralne. Dwa kraje (ES i FI) oferowały również żywność zmniejszającą niedobory żywieniowe, np. żywność dla dzieci i mleko w proszku zawierające witaminę D. Belgia wprowadziła procedurę współpracy w celu wyboru składu paczek żywnościowych i zapewnieniu zrównoważonej diety. Procedurę wyboru zaprezentowano jako „dobrą praktykę” w katalogu studiów przypadków Funduszu opublikowanym przez sieć ds. Funduszu w 2017 r.

Przeprowadzone oceny

W 2016 r. kilka państw członkowskich (AT, IT, LV, MT i SE) przeprowadziło badania naukowe, oceny lub ankiety, aby ocenić wyniki swoich działań i zadowolenie odbiorców końcowych z otrzymanego wsparcia. W 2016 r. Austria rozesłała kwestionariusz z prośbą o informacje zwrotne do 10 000 gospodarstw domowych potrzebujących pomocy. Ankieta przyniosła pozytywne wyniki, ponieważ 86 % gospodarstw domowych stwierdziło, że tornistry stanowiły „bardzo dobre” wsparcie, a 13 % uznało to wsparcie za „dobre”. Szwecja oceniła zarządzanie Funduszem i pierwsze fazy wdrażania projektów przeprowadzonych przez zewnętrznego wykonawcę. Aby zaradzić niektórym z wykrytych problemów, sprawozdanie oceniające zawierało kilka zaleceń, takich jak jaśniejsze cele programu odpowiadające celom krajowej polityki społecznej oraz prowadzenie działań następczych w odniesieniu do wyników uczestników. Włochy przeprowadziły projekt pilotażowy dotyczący dostaw żywności pod koniec 2015 r. i złożyły sprawozdanie z jego rezultatów w 2016 r. Badanie to wykazało, że 71 % organizacji partnerskich, które oferowały pomoc żywnościową, wprowadziło środki towarzyszące, które można uznać za dobry punkt wyjściowy.

Wkład w realizację ogólnych i szczegółowych celów Funduszu

Państwa członkowskie są zdania, że Fundusz przyczynia się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” w zakresie ograniczenia ubóstwa i włączenia społecznego przez współdziałanie z innymi politykami i programami na szczeblu unijnym i krajowym. Jest to związane z ogólnym celem Funduszu, którym jest promocja spójności społecznej, podwyższenie poziomu włączenia społecznego i pomoc w likwidacji ubóstwa, aby osiągnąć cel strategii „Europa 2020”, którym jest „zmniejszenie liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o przynajmniej 20 milionów”. Estonia zgłosiła, że pomoc żywnościowa w ramach Funduszu – wraz z polityką rządu dotyczącą rynku pracy, edukacji i opieki społecznej, reformą zatrudnienia finansowaną z EFS, zwiększeniem świadczeń społecznych oraz ogólnym wzrostem gospodarczym – miała istotny wpływ na ubóstwo, które od 2012 r. spada. W Niemczech Fundusz pomógł osobom zagrożonym ubóstwem w przezwyciężeniu wykluczenia społecznego. Fundusz ułatwił także uczestnictwo w projekcie EFS, dzięki czemu osoby te zbliżyły się do osiągnięcia kwalifikacji na rynku pracy. Zgodnie z ogólną oceną dzięki Funduszowi ograniczono ubóstwo i zwiększono włączenie społeczne.

Jeżeli chodzi o cel szczegółowy nr 1 (pomoc w ograniczeniu najcięższych form ubóstwa przez udzielanie niefinansowego wsparcia osobom najbardziej potrzebującym), państwa członkowskie zgłosiły, że:

1) Fundusz pomógł ograniczyć pogłębioną deprywację materialną: w związku z tym, że dzięki Funduszowi udało się wspomóc tworzenie synergii z innymi krajowymi programami pomocy społecznej, Polska zgłosiła, że około 13 000 osób przestało się kwalifikować do wsparcia żywnościowego w ramach Funduszu ze względu na poprawę ich sytuacji. Grecja zauważyła pozytywny wpływ Funduszu na ograniczenie najcięższych form ubóstwa w kraju pomimo wzrostu skali i głębokości ubóstwa podczas kryzysu gospodarczego. Na Słowacji dzięki zapewnieniu żywności lub środków higieny udało się zapewnić beneficjentom podstawowe warunki życia, np. przez zwiększenie różnorodności i wartości odżywczej ich diety oraz poprawę ich praktyk w zakresie higieny;

2) dzięki Funduszowi zapewniono wsparcie dla osób najbardziej potrzebujących: na Łotwie i w Bułgarii dzięki zapewnieniu żywności uwolniono środki w budżetach gospodarstw domowych, które można przeznaczyć na zaspokojenie innych podstawowych potrzeb. Na przykład na Łotwie 82 % beneficjentów ankietowanych w 2016 r. stwierdziło, że dzięki Funduszowi udało im się zaoszczędzić i wzrósł dobrobyt ich rodziny; 78 % wskazało również, że dodatkowe oszczędności przeznaczono na zakup większej ilości żywności. Niektóre gospodarstwa domowe przeznaczyły pieniądze na opłacenie zajęć pozalekcyjnych dzieci, co pomogło ograniczyć ryzyko wykluczenia społecznego. Francja powtórzyła jednak, że chociaż paczki żywnościowe umożliwiły beneficjentom przeznaczanie dochodu na inne cele, sama pomoc żywnościowa nie zaspokaja wszystkich bieżących potrzeb i nie może służyć jako jedyne narzędzie walki z ubóstwem;

3) Fundusz umożliwił beneficjentom wyjście z ubóstwa: organizacje partnerskie w Republice Czeskiej zgłosiły znaczący wpływ wydawania posiłków w szkołach (przedszkolach), w szczególności na poprawę frekwencji szkolnej, sprawności fizycznej, dobrostanu psychicznego, zdolności do radzenia sobie z zadaniami szkolnymi i koncentracji uczniów. Wymieniły one również poprawę pozycji wśród rówieśników i lepsze umiejętności społeczne. W Danii stwierdzono, że przez poprawę dostępności istniejących publicznych usług społecznych dla osób bezdomnych program zwiększa możliwości zapewnienia im bardziej trwałego wsparcia, co może im pomóc wyjść z ubóstwa.

Jeżeli chodzi o cel szczegółowy nr 2 (uzupełnianie zrównoważonej krajowej polityki na rzecz eliminacji ubóstwa i włączenia społecznego), państwa członkowskie są zdania, że Fundusz uzupełnia polityki krajowe przez:

1) pomoc grupom, które w przeciwnym razie nie otrzymałyby żadnej pomocy: w Szwecji wsparciem w ramach Funduszu objęto EOG/UE, którzy zostali wykluczeni z krajowych programów pomocy społecznej. W Niemczech działania w ramach Funduszu umożliwiły grupom docelowym korzystanie ze standardowych usług społecznych, do których w przeciwnym razie nie miałyby one dostępu. W Finlandii Fundusz stanowił uzupełnienie krajowej pomocy społecznej dla osób potrzebujących pomocy żywnościowej, które nie mogą otrzymać pomocy od państwa ze względu na fakt, iż nie istnieje żaden inny program zapewniania żywności finansowany przez państwo;

2) udoskonalenie istniejących inicjatyw krajowych na rzecz zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego: Malta stwierdziła, że Fundusz uzupełnia jej „krajową strategiczną politykę na rzecz ograniczenia ubóstwa i zwiększenia włączenia społecznego” oraz przyczynia się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”. Estonia wspomniała, że Fundusz uzupełnia jej plan rozwoju opieki społecznej (2016–2023) i środki finansowane przez EFS. Włochy zgłosiły, że program Funduszu wpłynął na nowe strategie krajowe, takie jak wsparcie aktywnego włączenia, które jest obecnie programem ogólnokrajowym, i krajowy fundusz na rzecz zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego.

Fundusz wyraźnie funkcjonuje w powiązaniu z innymi politykami i programami na szczeblu unijnym i krajowym, aby przyczynić się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” w zakresie ograniczenia ubóstwa i włączenia społecznego. Wkład własny Funduszu jako taki jest skromny, chociaż stanowi on kluczowy element. Ponadto istnieją trudne do zmierzenia i określenia ilościowego aspekty celów Funduszu, takie jak spójność społeczna. Państwa członkowskie były zasadniczo ostrożne w stwierdzaniu jednoznacznego związku przyczynowego między działaniami w ramach Funduszu a ograniczeniem ubóstwa i wolały mówić o korelacji. Potwierdziły jednak, że Fundusz stanowi wartościowy wkład.

3.PODSUMOWANIE

Okazało się, że Fundusz – pomimo jego ograniczonego zakresu – istotnie uzupełnia krajowe starania na rzecz zmniejszenia deprywacji materialnej oraz zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego. Zgodnie z danymi i szacunkami w 2016 r. wsparciem w ramach Funduszu zostało objętych niemal 16 milionów osób. W wielu przypadkach przy jego pomocy udało się dotrzeć do określonych grup należących do najbardziej potrzebujących, które w przeciwnym razie nie otrzymałyby żadnej pomocy. Dotyczy to na przykład najbardziej potrzebujących migrantów z UE/EOG, którzy nie kwalifikują się do pomocy finansowej na mocy prawa danego państwa członkowskiego. Szacuje się, że zdołano objąć wsparciem znaczną liczbę osób bezdomnych.

Głównym czynnikiem warunkującym dotarcie do grup docelowych i zapewnienie stosownej pomocy było ścisłe współdziałanie z organizacjami partnerskimi i nawiązanie z nimi współpracy. Organizacje partnerskie posiadają doświadczenie i wiedzę na temat najbardziej potrzebujących osób na obszarach, na których prowadzą działalność. Znają potrzeby takich osób i wiedzą, jak najlepiej udzielać pomocy. Dzięki pomocy żywnościowej i materialnej organizacjom partnerskim w różnych państwach członkowskich udało się nawiązać z beneficjentami relacje oparte na wzajemnym zaufaniu, co ułatwiło zapewnienie środków towarzyszących i inną pomoc w zakresie włączenia społecznego. Elastyczność Funduszu i jego zdolność do adaptacji do różnych sytuacji w różnych państwach członkowskich stanowią kluczowy czynnik decydujący o sukcesie i cechę charakterystyczną Funduszu. W wielu państwach organizacje partnerskie posiadają pewną elastyczność w podejmowaniu decyzji o tym, kto, kiedy i w jaki sposób otrzyma wsparcie, co pozwala im skuteczniej zaspokajać potrzeby beneficjentów. Ciągła wymiana dobrych praktyk w ramach sieci ds. Funduszu i grupy ekspertów ds. Funduszu, a także konsultacje z organizacjami partnerskimi na szczeblu UE przyczyniają się do dalszej poprawy w tym zakresie.

Istnieją pewne skutki pośrednie funkcjonowania Funduszu, które związane są z tworzeniem synergii i efektów mnożnikowych. Fundusz pomógł w zdobyciu dodatkowych zasobów i uruchomieniu wsparcia zapewnianego przez organizacje partnerskie, np. przez dostarczanie żywności pozyskanej z innych źródeł (takich jak przedsiębiorstwa mleczarskie, które posiadały niesprzedane produkty), co miało szerzej zakrojone korzyści dla środowiska (zgodność z zasadami horyzontalnymi) i łączyło producentów z innymi łańcuchami dostaw. Fundusz pomógł w podniesieniu świadomości podmiotów krajowych i lokalnych na temat aspektu programu dotyczącego włączenia społecznego. Wzmocniło to rolę i sieć organizacji partnerskich oraz zwiększyło synergię między krajowymi i lokalnymi podmiotami wdrażającymi program.

Do obszarów wymagających poprawy należą: przyspieszenie wdrożenia w szeregu państw, uwzględnienie darowizn żywności w dostawach żywności i udoskonalenie sprawozdawczości dotyczącej środków towarzyszących. Do końca 2017 r. dostawy zapewniano we wszystkich państwach członkowskich, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa. Komisja nadal będzie monitorowała postępy, w szczególności w odniesieniu do tych państw członkowskich, w których wdrożenie programu zostało poddane przeglądowi lub było opóźnione. Skupi się ona na dalszych postępach we wdrażaniu podstawowej pomocy materialnej w ramach programów PO I. Pomimo znaczących postępów poczynionych w 2016 r. wdrażanie tej pomocy nadal pozostaje w tyle za wdrażaniem wsparcia żywnościowego. W celu zaradzenia tym problemom odbywają się specjalne coroczne spotkania przeglądowe z Komisją dla każdego państwa członkowskiego. Udział żywności pochodzącej z darowizn w ramach programu jest nadal niski. Komisja rozwiązała ten problem, zmieniając rozporządzenie w sprawie Funduszu za pomocą przyjętego przez Parlament Europejski i Radę „rozporządzenia zbiorczego”, które weszło w życie w sierpniu 2018 r. Państwa członkowskie będą zatem mogły określać stawki zryczałtowane, płatności ryczałtowe lub koszty jednostkowe (uproszczone formy kosztów) i stosować je jako podstawę płatności na rzecz organizacji partnerskich, które zbierają i dystrybuują żywność pochodzącą z darowizn. Środki towarzyszące stanowią kluczowy element Funduszu, ponieważ mają na celu ograniczenie wykluczenia społecznego osób najbardziej potrzebujących. Sprawozdawczość państw członkowskich była jednak ograniczona, co nie pozwoliło na dogłębną analizę. Było to spowodowane częściowo wyżej wymienionymi opóźnieniami we wdrażaniu, ale nadal stanowiło wyzwanie, jeżeli chodzi o zakres, w jakim można ocenić wkład środków towarzyszących w osiągnięcie celu Funduszu w zakresie podniesienia poziomu włączenia społecznego.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (Dz.U. L 72 z 12.3.2014, s. 1).

(2)

Sprawozdanie strategiczne z 2017 r. dotyczące wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, COM(2017) 755 final.

(3)

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2012/2002, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1308/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014, (UE) nr 283/2014, (UE) nr 652/2014 oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 541/2014/UE, COM(2016) 605 final.

(4) Zapasy utrzymywane przez krajowe agencje interwencyjne w Unii Europejskiej w wyniku zakupu interwencyjnego towarów objętych wsparciem dla cen rynkowych.

(5) W przypadku PO I przedstawione dane liczbowe opierają się na szacunkach dokonanych przez organizacje partnerskie korzystające z podejść opartych na doborze próby (np. polegających na liczeniu odbiorców w określone dni lub tygodnie roku oraz na ekstrapolacji) lub innych metod. W przypadku zarówno PO I i PO II możliwe jest, że odbiorcy końcowi są liczeni kilkukrotnie; w rezultacie łączna liczba odbiorców końcowych osiągnięta dla każdej grupy docelowej jest wyższa niż całkowita liczba odbiorców końcowych zgłoszonych przez państwa członkowskie.

(6) Zgodnie ze sprawozdaniem Francji z wdrażania wskaźnik 14f (osoby bezdomne) jest „szczególnie skomplikowany i nie zebrano odnośnych danych w tym roku”. W 2015 r. Francja zgłosiła, że udzieliła pomocy żywnościowej ponad 1 mln osób bezdomnych.

(7) Art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

(8) Art. 5 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

(9) Art. 5 ust. 13 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

(10) Art. 5 ust. 13 rozporządzenia (UE) nr 223/2014.

Top

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 14.11.2018

COM(2018) 742 final

ZAŁĄCZNIK

SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Podsumowanie rocznych sprawozdań z wdrażania programów operacyjnych współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym w 2016 r.

I.Wspólne wskaźniki wejściowe (PO I i PO II) 2014–2020

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 1		Wskaźnik nr 2		Wskaźnik nr 2a		Wskaźnik nr 2b		Wskaźnik nr 3
	Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zaakceptowanych w dokumentach przedstawiających warunki wsparcia działań (w EUR)		Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych poniesionych przez beneficjentów i zapłaconych podczas wdrażania działań (w EUR)		Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych poniesionych przez beneficjentów i zapłaconych podczas wdrażania działań związanych z zapewnianiem pomocy żywnościowej, w stosownych przypadkach (w EUR)		Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych poniesionych przez beneficjentów i zapłaconych podczas wdrażania działań związanych z zapewnianiem podstawowej pomocy materialnej (w EUR)		Łączna kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych zgłoszonych Komisji (w EUR)
Okres	2016	Wartości skumulowane 1	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	2 968 957,00	5 879 698,00	3 468 847,07	5 771 520,92	0	0	2 901 486,01	5 075 435,83	2 631 447,26	2 631 447,26
BE	11 096 510,27	37 074 099,75	12 970 034,41	28 939 619,93	12 545 524,14	27 938 300,18	0	0	18 814 832,10	18 814 832,10
BG	35 235 665,90	51 881 092,70	12 935 582,78	14 692 445,91	12 166 117,49	13 922 980,62	0	0	6 074 917,69	6 074 917,69
CY	17 241,50	52 527,77	17 241,50	52 527,77	0	0	0	0	43 048,79	43 048,79
CZ	4 725 911,78	7 271 219,78	1 315 923,55	1 315 923,55	703 699,56	703 699,56	355 318,30	355 318,30	1 237 406,31	1 237 406,31
EE	1 480 675,00	2 845 868,00	1 480 667,00	2 840 314,00	1 480 667,00	2 840 314,00	0	0	1 620 014,00	2 139 032,00
ES	104 821 561,72	231 915 984,49	99 241 040,76	217 667 477,26	92 674 841,92	207 412 592,93	0	0	155 341 488,00	155 341 488,00
FI	4 333 325,00	10 917 000,00	3 903 542,46	5 499 499,70	3 737 881,36	5 245 006,24	0	0	1 774 642,85	1 774 642,85
FR	83 093 679,20	239 772 626,38	68 590 927,93	174 575 795,67	68 316 097,31	174 300 965,05	0	0	0	44 426 883,60
GR	15 799 768,03	21 592 275,70	18 501 124,37	18 501 124,37	15 107 056,36	15 107 056,36	3 394 068,01	3 394 068,01	13 245 733,91	13 245 733,91
HR	14 058 517,79	14 058 517,79	131 885,14	131 885,14	612,99	612,99	0	0	131 272,15	131 272,15
HU	15 457 132,00	45 468 095,00	909,96	909,96	0	0	0	0	909,96	909,96
IE	883 843,00	883 843,00	869 000,00	869 000,00	869 000,00	869 000,00	0	0	0	0
IT	40 425 000,00	151 925 000,00	55 621 437,38	107 645 352,73	55 621 437,38	107 645 352,73	0	0	33 011 947,00	33 011 947,00
LT	0	28 023 522,24	11 404 777,00	27 924 742,93	11 404 777,00	27 924 742,93	0	0	11 004 687,00	11 004 687,00
LU	594 052,00	1 647 083,00	631 106,61	897 433,60	400 268,34	504 288,20	153 826,73	208 014,90	226 377,82	226 377,82
LV	6 754 377,00	19 868 411,00	4 751 085,75	7 917 550,80	3 750 754,20	6 252 043,47	701 106,16	975 337,52	5 205 043,01	6 610 580,57
MT	4 640 777,00	4 640 777,00	919 518,52	919 518,52	919 518,52	919 518,52	0	0	474 961,16	474 961,16
PL	76 406 618,64	156 507 979,84	46 193 124,23	99 418 900,50	46 193 124,23	99 418 900,50	0	0	74 526 000,71	74 526 000,71
PT	23 415 928,23	23 415 928,23	20 989 839,31	20 989 839,31	20 906 493,82	20 906 493,82	0	0	20 906 493,82	20 906 493,82
RO	0	176 299 669,17	53 302 288,00	161 273 631,16	53 302 288,00	161 273 631,16	0	0	4 290 711,93	4 290 711,93
SI	4 248 828,64	10 748 828,64	3 221 297,78	4 700 176,46	3 089 785,11	4 519 440,90	0	0	2 716 673,84	2 716 673,84
SK	8 926 005,57	9 208 743,97	4 118 881,47	4 118 881,47	3 746 540,43	3 746 540,43	0	0	129 628,19	129 628,19
DE	48 787 170,52	53 828 020,52	3 613 976,81	3 622 108,89	0	0	0	0	0	0
DK	266 210,62	266 210,62	227 024,65	227 024,65	0	0	0	0	192 970,95	192 970,95
NL	73 515,00	4 584 303,00	575 391,00	749 413,00	0	0	0	0	97 601,00	97 601,00
SE	63 788,00	5 403 702,21	405 835,00	465 186,24	0	0	0	0	148 037,00	148 037,00
Ogółem	508 575 059,41	1 315 981 027,80	429 402 310,44	911 727 804,26	406 936 485,16	881 451 480,59	7 505 805,21	10 008 174,56	353 846 846,45	400 198 285,61

II.Wspólne wskaźniki produktu dotyczące dostarczonej pomocy żywnościowej (PO I) 2014–2020 2

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 4		Wskaźnik nr 5		Wskaźnik nr 6		Wskaźnik nr 7		Wskaźnik nr 8		Wskaźnik nr 9
	Ilość owoców i warzyw (w tonach)		Ilość mięsa, jaj, ryb i owoców morza (w tonach)		Ilość mąki, chleba, ziemniaków, ryżu i innych produktów skrobiowych (w tonach)		Ilość cukru (w tonach)		Ilość produktów mlecznych (w tonach)		Ilość tłuszczów i oleju (w tonach)

Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
BE	1 198,10	2 815,35	249,56	1 221,59	2 252,19	4 106,66	0	0	1 815,73	7 147,12	422,70	697,15
BG	982,56	1 079,63	253,40	338,23	3 410,97	3 599,51	15,48	16,84	116,44	151,64	32,51	44,34
CY	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
CZ	53,11	54,07	68,43	70,54	107,60	108,86	30,60	30,60	23,39	23,68	34,12	35,26
EE	44,00	77,00	172,00	389,00	289,00	513,00	104,00	188,00	0	0	101,00	183,00
ES	16 525,62	33 262,62	4 752,36	8 618,36	14 739,15	43 469,15	0	0	35 422,46	72 758,46	6 349,63	11 157,63
FI	0	0	198,10	258,57	1 349,73	1 759,39	0	0	130,15	176,87	0	0
FR	7 145,79	21 328,89	4 757,92	10 669,70	9 138,99	30 302,35	2 784,38	8 139,89	47 346,57	124 494,54	2 939,38	9 925,79
GR	3 931,74	3 931,74	1 226,52	1 226,52	1 044,69	1 044,69	829,45	829,45	904,98	904,98	631,41	631,41
HR	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
HU	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
IE	47,65	47,65	0	0	48,64	48,64	27,83	27,83	6,51	6,51	0	0
IT	455,05	12 651,95	0	1 305,60	14 042,85	34 677,15	0	3 776,98	19 264,30	53 086,81	0	4 641,15
LT	139,81	214,97	260,53	589,15	3 486,63	9 544,69	676,60	1 954,16	333,63	516,47	610,58	1 577,85
LU	167,00	287,00	371,00	421,00	176,00	282,00	65,00	103,00	324,00	493,00	113,00	157,00
LV	0	0	210,41	281,75	1 292,09	2 233,79	141,25	212,59	147,01	261,15	183,74	326,42
MT	93,97	93,97	25,28	25,28	99,75	99,75	0	0	64,90	64,90	0	0
PL	10 658,48	19 866,79	9 033,31	18 317,04	15 876,93	33 147,31	6 117,35	14 940,75	10 602,93	25 686,00	4 627,65	9 718,12
PT	0	2 585,00	0	1 843,00	0	3 686,00	0	981,00	0	5 492,00	0	1 370,00
RO	0	0	0	22 210	34 838,00	80 692,00	7 918,00	22 247,00	0	0	15 835,00	30 164,00
SI	0	0	0	0	2 036,60	3 195,01	0	0	1 992,58	2 806,34	353,64	500,28
SK	295,50	295,50	290,58	290,58	1 379,03	1 379,03	197,00	197,00	78,80	78,80	197,00	197,00
Ogółem	41 738,38	98 592,13	21 869,40	68 075,91	105 608,84	253 888,98	18 906,94	53 645,09	118 574,38	294 149,27	32 431,36	71 326,40

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 10		Wskaźnik nr 11		Wskaźnik nr 11a	Wskaźnik nr 11b	Wskaźnik nr 12		Wskaźnik nr 13
	Liczba gotowych posiłków i innych produktów żywnościowych (nieujętych w pozostałych kategoriach) (w tonach)		Łączna ilość udzielonej pomocy żywnościowej (w tonach)		Procentowy udział żywności, w przypadku której w ramach PO pokryto jedynie koszty transportu, dystrybucji i magazynowania (w %)	Udział produktów żywnościowych współfinansowanych przez Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym w łącznej ilości żywności dostarczonej przez organizacje partnerskie (w %) 3	Łączna liczba dostarczonych posiłków całościowo lub częściowo finansowanych w ramach PO (liczba) 4		Łączna liczba dostarczonych paczek żywnościowych całościowo lub częściowo finansowanych w ramach PO (liczba) 5
Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	2016	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
BE	599,55	1 840,51	6 537,83	17 828,38	0	50,00	1 111 363	3 818 345	1 702 987	4 776 252
BG	95,18	118,24	4 906,54	5 348,43	0	100,00	1 586 388	2 052 997	265 000	265 000
CY	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
CZ	114,95	116,21	432,20	439,22	0	65,00	32 848	32 848	85 797	87 424
EE	80,00	148,00	790,00	1 498,00	0	38,00	0	0	50 608	90 658
ES	17 400,19	56 280,19	95 189,41	225 546,41	0	100,00	31 590 716,00	78 608 489	4 254 261	11 612 269
FI	240,43	321,52	1 918,41	2 516,35	0	45,13	60 832	67 440	312 491	386 776
FR	6 063,12	15 261,48	80 176,15	220 122,64	0	31,73	0	0	76 252 590	225 650 502
GR	984,64	984,64	9 553,43	9 553,43	0	0,63	225 728	225 728	0	0
HR	0	0	0	0	0	0	0		0	0
HU	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
IE	31,70	31,70	162,33	162,33	0	24,00	266 393	266 393	111 906	111 906
IT	0	11 139,87	33 762,20	121 279,51	0	62,74	17 809 135	34 790 375	51 085 610	102 961 962
LT	407,50	772,60	5 915,28	15 169,89	0	52,27	0	0	1 220 445	3 444 476
LU	831,00	1 478,00	2 047,00	3 221,00	44,00	28,00	0	0	11 622	19 960
LV	0	0	1 974,50	3 315,70	0	71,40	204 900	207 105	367 451	652 813
MT	16,87	16,87	300,77	300,77	0	100,00	0	0	13 828	13 828
PL	0	0	56 916,65	121 676,01	0	41,40	1 320 142	1 656 810	5 411 258	12 404 894
PT	0	0	0	15 957,00	0	0	0	0	0	857 423
RO	11 085,00	11 085,00	69 676,00	166 398,00	0	85,00	0	0	7 917 692	15 096 901
SI	253,94	253,94	4 636,76	6 755,57	0	61,49	0	0	1 041 386	1 856 858
SK	70,29	70,29	2 508,20	2 508,20	0	75,00	1 468	1 468	197 005	197 005
Ogółem	38 274,36	99 919,06	377 403,66	939 596,84	-	-	54 209 913	121 727 998	150 301 937	380 486 907

III.Wspólne wskaźniki rezultatu dotyczące dostarczonej pomocy żywnościowej 6 (PO I) 2014–2020

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 14		Wskaźnik nr 14a		Wskaźnik nr 14b		Wskaźnik nr 14c		Wskaźnik nr 14d		Wskaźnik nr 14e		Wskaźnik nr 14f
	Łączna liczba osób otrzymujących pomoc żywnościową		Liczba dzieci w wieku 15 lat lub poniżej		Liczba osób w wieku 65 lat lub powyżej		Liczba kobiet		Liczba migrantów, osób obcego pochodzenia, członków mniejszości narodowych		Liczba osób niepełnosprawnych		Liczba osób bezdomnych
Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
BE	300 526	799 196	75 824	207 135	15 782	49 915	87 331	246 900	93 466	279 595	10 611	21 482	10 378	42 748
BG	272 521	279 057	5 101	5 663	103 473	105 567	179 707	183 266	49 943	52 211	22 014	23 551	123	224
CY	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
CZ	59 759	61 675	24 740	25 176	4 582	4 680	30 653	31 017	19 776	19 928	3 080	3 134	15 179	16 194
EE	29 516	56 124	10 713	19 600	525	937	15 020	28 523	5 101	9 737	5 333	8 888	1 000	2 022
ES	1 528 479	5 393 301	465 873	1 570 707	99 647	359 141	795 107	2 803 751	332 318	1 402 175	24 423	97 745	22 995	93 745
FI	289 824	403 015	36 166	56 283	59 288	82 299	103 248	138 004	21 990	29 598	4 344	5 874	1 805	2 109
FR	4 397 813	12 661 651	1 561 066	4 470 549	177 597	611 423	2 307 787	6 939 892	0	0	0	0	0	1 010 198
GR	410 000	410 000	108 155	108 155	17 957	17 957	213 566	213 566	5 000	5 000	727	727	1 000	1 000
HR	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
HU	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
IE	54 605	54 605	20 000	20 000	7 321	7 321	25 696	25 696	3 647	3 647	2 709	2 709	7 073	7 073
IT	2 778 207	5 587 338	890 560	1 747 439	248 892	558 097	1 320 000	2 654 337	1 055 718	2 404 101	50 077	100 641	111 000	223 365
LT	218 769	741 442	60 627	175 588	9 109	18 247	110 086	261 192	3 227	6 839	19 710	52 269	506	1 072
LU	11 728	20 971	3 513	6 337	185	320	6 273	11 281	7 880	14 277	351	661	53	95
LV	61 497	130 373	14 652	32 434	6 218	12 209	31 671	72 707	1 084	2 529	6 524	14 122	290	648
MT	17 051	17 051	8 020	8 020	848	848	9 486	9 486	1 162	1 162	86	86	0	0
PL	1 183 227	2 757 540	371 034	893 027	63 724	148 235	587 358	1 384 105	11 554	30 146	184 147	418 229	24 903	59 039
PT	0	857 423	0	208 051	0	87 670	0	368 896	0	0	0	0	0	0
RO	3 286 466	6 347 777	660 370	1 277 604	822 638	1 555 962	1 451 414	2 879 267	0	0	594 021	1 101 702	0	0
SI	180 920	383 744	40 265	84 389	26 029	49 736	95 430	199 615	14 324	30 886	5 946	11 815	3 027	4 867
SK	175 003	175 003	75 549	75 549	4 044	4 044	92 863	92 863	0	0	9 235	9 235	835	835
Ogółem	15 255 911	37 137 286	4 432 228	10 991 706	1 667 859	3 674 608	7 462 696	18 471 657	1 626 190	4 291 831	943 338	1 872 870	200 167	1 465 234

IV.Wspólne wskaźniki produktu dotyczące dostarczonej podstawowej pomocy materialnej (PO I) 2014–2020

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 15		Wskaźnik nr 15a		Wskaźnik nr 15b		Wskaźnik nr 15c
	Łączna wartość pieniężna dostarczonych produktów (w EUR)		Łączna wartość pieniężna produktów dla dzieci (w EUR)		Łączna wartość pieniężna produktów dla bezdomnych (w EUR)		Łączna wartość pieniężna produktów przeznaczonych dla innych grup docelowych (w EUR)
Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	2 690 401,99	4 940 924,99	2 690 401,99	4 940 924,99	0	0	0	0
BE	0	0	0	0	0	0	0	0
BG	0	0	0	0	0	0	0	0
CY	0	0	0	0	0	0	0	0
CZ	537 392,50	537 392,50	225 526,60	225 526,60	98 298,60	98 298,60	213 567,30	213 567,30
EE	0	0	0	0	0	0	0	0
ES	0	0	0	0	0	0	0	0
FI	0	0	0	0	0	0	0	0
FR	0	0	0	0	0	0	0	0
GR	3 405 165,81	3 405 165,81	554 002,48	554 002,48	33 167,80	33 167,80	2 817 995,53	2 817 995,53
HR	0	0	0	0	0	0	0	0
HU	0	0	0	0	0	0	0	0
IE	0	0	0	0	0	0	0	0
IT	0	0	0	0	0	0	0	0
LT	0	0	0	0	0	0	0	0
LU	153 826,73	208 014,73	0	0	0	0	153 826,73	208 014,73
LV	605 968,58	797 661,38	605 968,58	797 661,38	0	0	0	0
MT	0	0	0	0	0	0	0	0
PL	0	0	0	0	0	0	0	0
PT	0	0	0	0	0	0	0	0
RO	0	0	0	0	0	0	0	0
SI	0	0	0	0	0	0	0	0
SK	266 136,00	266 136,00	247 506,00	247 506,00	3 012,00	3 012,00	15 618,00	15 618,00
Ogółem	7 658 891,61	10 155 295,41	4 323 405,65	6 765 621,45	134 478,40	134 478,40	3 201 007,56	3 255 195,56

(16)

Kategorie produktów dostarczonych dla dzieci 7

LU 8

16a

Wyprawki

16b

Tornistry

16c

Materiały papiernicze, zeszyty, długopisy, przybory do malowania i inne materiały wymagane przez szkoły (poza ubraniami)

16d

Sprzęt sportowy (buty sportowe, stroje gimnastyczne, stroje kąpielowe itp.)

16e

Ubrania (kurtki zimowe, buty, mundurki szkolne itp.)

(17)

Kategorie produktów dostarczonych dla bezdomnych 9

17a

Śpiwory/koce

17b

Sprzęt kuchenny (garnki, patelnie, sztućce itp.)

17c

Ubrania (kurtki zimowe, buty itp.)

17d

Bielizna pościelowa (ręczniki i pościel)

17e

Artykuły higieniczne (apteczka pierwszej pomocy, mydło, szczoteczka do zębów, jednorazowa maszynka do golenia itp.)

V.Wspólne wskaźniki rezultatu dotyczące dostarczonej podstawowej pomocy materialnej 10 (PO I) 2014–2020

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 19		Wskaźnik nr 19a		Wskaźnik nr 19b		Wskaźnik nr 19c		Wskaźnik nr 19d		Wskaźnik nr 19e		Wskaźnik nr 19f
	Łączna liczba osób otrzymujących podstawową pomoc materialną		Liczba dzieci w wieku 15 lat lub poniżej		Liczba osób w wieku 65 lat lub powyżej		Liczba kobiet		Liczba migrantów, osób obcego pochodzenia, członków mniejszości narodowych		Liczba osób niepełnosprawnych		Liczba osób bezdomnych
Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
AT	40 994	74 207	33 965	64 458	0	0	20 087	36 029	16 807	27 435	0	0	0	0
BE	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
BG	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
CY	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
CZ	41 417	41 417	19 320	19 320	3 361	3 361	22 870	22 870	14 822	14 822	1 384	1 384	7 219	7 219
EE	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
ES	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
FI	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
FR	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
GR	410 000	410 000	108 155	108 155	17 957	17 957	213 566	213 566	0	0	0	0	1000	1 000
HR	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
HU	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
IE	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
IT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
LT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
LU	11 728	20 971	3 513	6 337	185	320	6 273	11 281	7 880	14 277	351	661	53	95
LV	19 657	45 332	14 407	32 189	0	0	10 123	22 688	554	1 358	760	1 677	0	0
MT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
PL	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
PT	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
RO	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
SI	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0
SK	138 627	138 627	66 512	66 512	11	11	72 973	72 973	0	0	2 592	2 592	502	502
Ogółem	662 423	730 554	245 872	296 971	21 514	21 649	345 892	379 407	40 063	57 892	5 087	6 314	8 774	8 816

VI.Wspólne wskaźniki produktu dotyczące pomocy w zakresie włączenia społecznego (PO II) 2014–2020

Państwo członkowskie	Wskaźnik nr 20		Wskaźnik nr 20a		Wskaźnik nr 20b		Wskaźnik nr 20c		Wskaźnik nr 20d		Wskaźnik nr 20e		Wskaźnik nr 20f
	Łączna liczba osób otrzymujących pomoc w zakresie włączenia społecznego		Liczba dzieci w wieku 15 lat lub poniżej		Liczba osób w wieku 65 lat lub powyżej		Liczba kobiet		Liczba migrantów, osób obcego pochodzenia, członków mniejszości narodowych		Liczba osób niepełnosprawnych		Liczba osób bezdomnych
Okres	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane	2016	Wartości skumulowane
DE	21 614	21 655	2 132	2 137	346	346	10 343	10 361	15 426	15 464	701	705	5 162	5 165
DK	474	474	0	0	23	23	68	68	467	467	2	2	474	474
NL	281	281	0	0	281	281	210	210	87	87	3	3	0	0
SE	582	582	12	12	0	0	360	360	581	581	0	0	578	578
Ogółem	22 951	22 992	2 144	2 149	650	304	10 981	10 999	16 561	16 599	706	710	6 214	6 217

(1) Państwa członkowskie mają możliwość zmiany wartości dotyczących danego wskaźnika podanych w odniesieniu do poprzednich lat. W kolumnie „Wartości skumulowane”, która stanowi sumę wartości liczbowych zgłaszanych w odniesieniu do każdego wskaźnika od roku 2014, zawarte są wszelkie zmiany wprowadzone przez państwa członkowskie i dotyczące wartości podanych w odniesieniu do roku 2014 w sprawozdaniach z wdrażania z 2016 r.

(2) Wskaźniki 4–11 obejmują wszelkie postaci tych produktów: np. świeże i zamrożone środki spożywcze oraz środki spożywcze w puszkach.

(3) Wartości dotyczące tego wskaźnika ustala się na podstawie szacunków organizacji partnerskich opartych na ich wiedzy.

(4) Definicję posiłku może dostarczyć organizacja partnerska / jednostka operacyjna / instytucja zarządzająca. Wartości dotyczące tego wskaźnika ustala się na podstawie szacunków organizacji partnerskich.

(5) Definicję paczki żywnościowej może podać organizacja partnerska / jednostka operacyjna / instytucja zarządzająca. Paczki nie muszą mieć jednolitych rozmiarów ani zawartości. Wartości dotyczące tego wskaźnika ustala się na podstawie szacunków organizacji partnerskich.

(6) Wartości dotyczące tych wskaźników ustala się na podstawie szacunków organizacji partnerskich opartych na ich wiedzy. Nie oczekuje się ani nie wymaga się, aby wartości te były oparte na informacjach dostarczonych przez odbiorców końcowych. Podane wartości należy uważać za przybliżone wartości szacunkowe dotyczące liczby przypadków uczestnictwa, a nie pojedynczych uczestników.

(7) Wykaz obejmuje wszystkie najważniejsze kategorie obejmujące co najmniej 75 % dostarczonych produktów.

(8) Luksemburg dostarczył artykuły higieniczne, takie jak pasta do zębów, żel pod prysznic, szampon i papier toaletowy. Nie zgłosił ich pod numerem identyfikacyjnym 17e, ale jako „dodatkowe kategorie produktów dostarczonych dla innych grup docelowych” (numer identyfikacyjny 18a-1).

(9) Wykaz obejmuje wszystkie najważniejsze kategorie obejmujące co najmniej 75 % dostarczonych produktów.

(10) Wartości dotyczące tych wskaźników ustala się na podstawie szacunków organizacji partnerskich opartych na ich wiedzy. Nie oczekuje się ani nie wymaga się, aby wartości te były oparte na informacjach dostarczonych przez odbiorców końcowych. Podane wartości należy uważać za przybliżone wartości szacunkowe dotyczące liczby przypadków uczestnictwa, a nie pojedynczych uczestników.

Top

Choose the experimental features you want to try