Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52013PC0239

Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia poprawki do art. 25 i 26 Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych

/* COM/2013/0239 final - 2013/0127 (NLE) */

52013PC0239

Wniosek DECYZJA RADY w sprawie przyjęcia poprawki do art. 25 i 26 Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych /* COM/2013/0239 final - 2013/0127 (NLE) */


UZASADNIENIE

Konwencja EKG ONZ o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych stanowi ramy prawne dla współpracy w dziedzinie wspólnych zasobów wodnych w regionie EKG ONZ opierającej się na zintegrowanym gospodarowaniu zasobami wodnymi. Celem konwencji jest ustanowienie struktury dla bilateralnej lub multilateralnej współpracy w celu przeciwdziałania zanieczyszczeniu transgranicznych cieków wodnych i jego kontroli oraz w celu zapewnienia racjonalnego użytkowania zasobów wodnych w państwach członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Konwencja została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w Helsinkach dnia 18 marca 1992 r. i zatwierdzona decyzją Rady 95/308/WE z dnia 24 lipca 1995 r.

W 2003 r. na spotkaniu konferencji stron Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych strony konwencji wyraziły chęć umożliwienia państwom położonym poza regionem EKG ONZ przystąpienia do konwencji w celu rozwijania współpracy w zakresie zarządzania dorzeczami na całym świecie. Precedens dla tego podejścia został już stworzony, kiedy umożliwiono uczestnictwo w szeregu konwencji EKG ONZ dotyczących ochrony środowiska państwom położonym poza regionem EKG ONZ. Dotyczy to Konwencji o dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska i Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, a także Protokołu w sprawie odpowiedzialności cywilnej i odszkodowania za szkody wynikłe z transgranicznych skutków awarii przemysłowych na wodach transgranicznych.

W 2003 r. konferencja stron przyjęła poprawkę umożliwiającą przystąpienie do konwencji każdego państwa będącego członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych po uzyskaniu zgody konferencji stron. Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie, będąc stronami konwencji, uczestniczyły w spotkaniu i opowiedziały się za przyjęciem tej poprawki. Poprawka ta wejdzie w życie po jej przyjęciu przez wszystkie państwa i organizacje, które w dniu 28 listopada 2003 r. były stronami konwencji.

Po wejściu poprawki w życie konwencja nabierze szczególnego znaczenia dla państw graniczących z regionem EKG ONZ takich jak Afganistan, Chiny, Islamska Republika Iranu i niektóre państwa Azji Środkowej. Niektóre z tych państw wyraziły zainteresowanie przystąpieniem do konwencji. Ich uczestnictwo w konwencji będzie korzystnie wpływało na rozwój współpracy w dziedzinie gospodarowania transgranicznymi zasobami wodnymi, zwłaszcza w kontekście rosnących problemów związanych ze zmianą klimatu, pustynnieniem, a także ze względu na znaczenie dostępu do wody dla stabilności i bezpieczeństwa.

Po przyjęciu poprawki w 2003 r. znaczna większość stron konwencji dokonała już jej formalnego przyjęcia. UE należy do nielicznej grupy stron konwencji, które muszą jeszcze przyjąć poprawkę.

W świetle powyższego Unia Europejska powinna obecnie przyjąć poprawkę w celu otwarcia Konwencji na świat i umożliwienia przystępowania do niej zainteresowanych państw nienależących do EKG ONZ.

2013/0127 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie przyjęcia poprawki do art. 25 i 26 Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[1],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Unia jest stroną Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych od chwili jej przyjęcia w 1995 r.[2]

(2)       Głównym celem konwencji jest ustanowienie struktury dla bilateralnej lub multilateralnej współpracy w celu przeciwdziałania zanieczyszczeniu transgranicznych cieków wodnych i jego kontroli oraz w celu zapewnienia racjonalnego użytkowania zasobów wodnych w państwach członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(3)       W 2003 r. na spotkaniu konferencji stron Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych strony konwencji wyraziły chęć umożliwienia państwom położonym poza regionem EKG ONZ przystąpienia do konwencji w celu rozwijania współpracy w zakresie zarządzania dorzeczami na całym świecie.

(4)       Inne konwencje EKG ONZ dotyczące ochrony środowiska (tj. Konwencja o dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska oraz Konwencja o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym) umożliwiają uczestnictwo państw położonych poza regionem EKG ONZ.

(5)       W 2003 r. Wspólnota Europejska uczestniczyła w spotkaniu konferencji stron, na którym przyjęto poprawkę umożliwiającą przystąpienie do konwencji każdego państwa będącego członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych po uzyskaniu zgody konferencji stron.

(6)       Poprawka ta wejdzie w życie po jej przyjęciu przez wszystkie państwa i organizacje, które w dniu 28 listopada 2003 r. były stronami konwencji.

(7)       Poprawka powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się w imieniu Unii przyjętą na trzecim spotkaniu konferencji stron poprawkę do art. 25 i 26 Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych (zwaną dalej „poprawką”) umożliwiającą przystępowanie do konwencji wszystkich państw członkowskich ONZ.

Tekst poprawki załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do złożenia w imieniu Unii Europejskiej dokumentu o przyjęciu poprawki, o którym mowa w art. 21 ust. 4 konwencji, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami konwencji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

PoprawkA DO KONWENCJI O OCHRONIE I UżYTKOWANIU CIEKóW TRANSGRANICZNYCH I JEZIOR MIęDZYNARODOWYCH

a) W art. 25 po ust. 2 dodaje się nowy ustęp w brzmieniu:

„3. Każde inne państwo, niewymienione w ust. 2, które jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, może przystąpić do konwencji po uzyskaniu zgody konferencji stron. Państwo takie składa w swoim dokumencie przystąpienia deklarację, że uzyskało zgodę konferencji stron na przystąpienie do konwencji, oraz podaje datę uzyskania tej zgody. Konferencja stron nie rozpatruje żadnych wniosków o przystąpienie składanych przez członków Organizacji Narodów Zjednoczonych przed wejściem w życie niniejszego ustępu we wszystkich państwach i organizacjach, które w dniu 28 listopada 2003 r. były stronami konwencji.”

oraz odpowiednio dostosowuje się numerację pozostałych ustępów;

b) w art. 26 ust. 3 po słowach „wspomnianych w artykule 23” dodaje się słowa „lub w art. 25 ust. 3”.

[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].

[2]               Dz.U. L 186 z 5.8.1995, s. 42-43.

Top