52012PC0766

UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

Podstawa i cele wniosku

Zgodnie z art. 395 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej „dyrektywą VAT”) Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde państwo członkowskie do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od przepisów wspomnianej dyrektywy w celu upraszczania procedur poboru podatku lub zapobiegania niektórym rodzajom uchylania się od opodatkowania lub unikania opodatkowania.

Pismem zarejestrowanym przez Komisję dnia 12 lipca 2012 r. oraz 4 października 2012 r. Królestwo Niderlandów (zwane dalej „Niderlandami”) zwróciło się o upoważnienie do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od przepisów art. 193 dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy VAT, pismem z dnia 17 października 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niderlandy. W piśmie z dnia 19 października 2012 r. Komisja zawiadomiła Niderlandy, że posiada wszystkie informacje, które uznaje za niezbędne w celu rozpatrzenia wniosku.

Kontekst ogólny

Zgodnie z ogólną zasadą, na mocy art. 193 dyrektywy VAT osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej na rzecz organów podatkowych jest podatnik dokonujący dostawy towarów. Celem odstępstwa, o które wystąpiły Niderlandy, jest przeniesienie tego obowiązku na podatnika będącego odbiorcą dostaw, ale jedynie przy spełnieniu określonych warunków i wyłącznie w przypadku określonych towarów, w szczególności telefonów komórkowych i układów scalonych, konsoli do gier, a także komputerów osobistych do użytku przenośnego.

Według władz niderlandzkich szereg przedsiębiorstw w tych sektorach handlu dokonuje oszustwa podatkowego w postaci nieodprowadzania podatku VAT do organów podatkowych po dokonaniu sprzedaży towarów. Ich klienci, o ile są podatnikami z prawem do odliczenia, otrzymawszy ważną fakturę, zachowują jednak prawo do odliczenia podatku. W ekstremalnych formach uchylania się od opodatkowania te same towary dostarczane są kilkakrotnie bez zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych, na zasadzie tzw. „oszustwa karuzelowego”. W drodze odstępstwa obowiązek zapłaty VAT spoczywałby na osobie, której dostarczono towary, co zlikwidowałoby możliwość uchylania się w ten sposób od podatku.

Wniosek o upoważnienie do wprowadzenia odstępstwa w odniesieniu do części dotyczącej telefonów komórkowych i układów scalonych, jest bardzo podobny do wniosku, który był podstawą do przyznania odstępstwa Austrii, Niemcom, Włochom i Zjednoczonemu Królestwu decyzją wykonawczą Rady 2010/710/UE z dnia 22 listopada 2010 r. Na podstawie kontroli przeprowadzonych przez niderlandzką Służbę ds. Informacji i Postępowania Podatkowego (Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD)) Niderlandy zwróciły również uwagę na przeniesienie zjawiska oszustw na konsole do gier, laptopy i tablety, stąd Niderlandy zwróciły się o uwzględnienie tych towarów w upoważnieniu do odstępstwa. Wystarczająco wysoka kwota progowa w wysokości 10 000 EUR powinna wykluczyć przeniesienie zjawiska oszustw do handlu detalicznego.

Jednocześnie Niderlandy przyznają jednak, że pojedyncze odstępstwa, o coraz większym zakresie, nie mogą stanowić zadowalającej długoterminowej odpowiedzi na obejmujące całą UE zjawisko oszustw. Dlatego też Niderlandy przyjęły, że odstępstwo to miałoby zastosowanie tylko przez krótki okres, a termin jego obowiązywania byłby zbieżny z terminem wspominanego powyżej odstępstwa, a mianowicie do dnia 31 grudnia 2013 r., tak aby umożliwić przyjęcie alternatywnej i bardziej zharmonizowanej strategii politycznej dotyczącej oszustw związanych z podatkiem VAT w przyszłości.

W tym kontekście należy wspomnieć o wniosku Komisji (COM(2009) 511) dotyczącym zmiany dyrektywy VAT w celu umożliwienia wszystkim zainteresowanym państwom członkowskim stosowanie ukierunkowanego mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z określonymi podatnymi na oszustwa towarami i usługami bez konieczności występowania o odstępstwo. Wniosek ten został częściowo uwzględniony w przyjętej dyrektywie Rady 2010/23/UE z dnia 16 marca 2010 r., która zezwala jednak na odwrotne obciążenie tylko w odniesieniu do przydziałów emisji gazów cieplarnianych. W oświadczeniu zamieszczonym w protokole Rada zobowiązała się do kontynuowania dyskusji na temat pozostałych części wspomnianego wniosku.

Komisja jest zdania, że jedynym środkiem, który może być skuteczny na poziomie UE w tym obszarze, jest przyjęcie tego wniosku, natomiast podejście oparte na indywidualnych odstępstwach, które mogą mieć znaczący wpływ na pozostałe państwa członkowskie, ma charakter fragmentaryczny. W związku z powyższym Komisja wzywa Radę do szybkiego zakończenia tych negocjacji.

Tym sposobem i w połączeniu z mechanizmem szybkiego reagowania (proponowanym we wniosku COM(2012) 428) możliwe byłoby zwalczenie oszustw karuzelowych w przypadku podatku VAT w perspektywie krótko- i długoterminowej.

2.           WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW

Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Nie dotyczy.

Ocena skutków

Wniosek dotyczący decyzji ma na celu zwalczanie zjawiska uchylania się od zapłaty VAT, więc jego potencjalne skutki dla dochodów z VAT są pozytywne.

Przedmiotowe środki będą jednak miały wpływ na przedsiębiorstwa, ponieważ przyjęte ustalenia będą odbiegać od mających zastosowanie do normalnych dostaw towarów. Skomplikuje to rachunkowość przedsiębiorstw, które nie zajmują się wyłącznie towarami objętymi zakresem odstępstwa. Planowane mechanizmy kontroli oznaczają również nałożenie dodatkowych obowiązków na odnośną branżę. Jest zatem bezsprzeczne, że przedmiotowe odstępstwo nie odpowiada wymogom uproszczenia, o którym mowa w art. 395, a jedynie mieści się w zakresie przedmiotowym przeciwdziałania uchylaniu się od opodatkowania.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

Krótki opis proponowanych działań

Upoważnienie Niderlandów do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy VAT w odniesieniu do stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do krajowych dostaw niektórych towarów.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma negatywnego wpływu na budżet UE.

5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE

Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia.

2012/0355 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie upoważnienia Królestwa Niderlandów do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej[1], w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       W pismach zarejestrowanych przez Komisję dnia 12 lipca 2012 r. i dnia 4 października 2012 r. Niderlandy zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, w odniesieniu do podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT).

(2)       Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, pismem z dnia 17 października 2012 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Niderlandy. Pismem z dnia 19 października 2012 r. Komisja zawiadomiła Niderlandy, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(3)       Artykuł 193 dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczenia usług obowiązany jest, co do zasady, do zapłaty VAT organom podatkowym. Celem odstępstwa, o które wystąpiły władze niderlandzkie, jest zobowiązanie w określonych okolicznościach odbiorcy dostawy niektórych towarów do zapłaty podatku VAT w odniesieniu do określonych towarów, w szczególności telefonów komórkowych, układów scalonych, konsoli do gier i komputerów osobistych do użytku przenośnego.

(4)       Według władz niderlandzkich szereg przedsiębiorców działających w tych sektorach popełnia oszustwa, sprzedając te towary bez uiszczania podatku VAT na rzecz organów podatkowych. Ich klienci, będący w posiadaniu ważnej faktury, są jednak uprawnieni do odliczenia podatku. W najbardziej wyrafinowanej formie tego oszustwa, w ramach tzw. oszustwa karuzelowego, towary są dostarczane wielokrotnie bez zapłaty podatku VAT. W tym kontekście niderlandzkie służby dochodzeniowe zwróciły uwagę na przeniesienie zjawiska oszustw z telefonów komórkowych i układów scalonych na konsole do gier i komputery osobiste do użytku przenośnego. Poprzez wskazanie w powyższych przypadkach osoby, której dostarczane są towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT, odstępstwo wyeliminowałoby możliwość stosowania omawianej formy uchylania się od opodatkowania.

(5)       W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania odstępstwa i przeciwdziałania przeniesieniu praktyki uchylania się od opodatkowania do sprzedaży detalicznej lub na inne produkty Niderlandy wprowadzą odpowiednie obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości. Ponadto minimalny próg powinien zmniejszyć ryzyko przeniesienia oszustw do handlu detalicznego.

(6)       Upoważnienie jest ważne tylko przez bardzo krótki czas, ponieważ pozostają nierozstrzygnięte kwestie dotyczące w szczególności ewentualnego wpływu mechanizmu odwrotnego obciążenia na funkcjonowanie systemu VAT w państwach członkowskich, które go stosują, lub w innych państwach członkowskich. Termin zakończenia obowiązywania tego odstępstwa zbiega się z końcem podobnych odstępstw przyznanych w odniesieniu do telefonów komórkowych i układów scalonych, tak aby umożliwić opracowanie bardziej kompleksowej i lepiej zharmonizowanej polityki zwalczania nadużyć finansowych w przyszłości.

(7)       Odstępstwo nie będzie miało negatywnego wpływu na zasoby własne Unii z tytułu podatku VAT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Niderlandy do wyznaczenia jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku podatnika, któremu dostarczane są niżej wymienione towary:

a).......... telefony komórkowe, tj. urządzenia wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą mieć one inne zastosowania;

b).......... układy scalone, takie jak mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach przeznaczonych dla użytkownika końcowego;

c).......... konsole do gier, które ze względu na swoje cechy obiektywne i podstawowe funkcje są przeznaczone do gier wideo i innych gier komputerowych, niezależnie od tego, czy mogą mieć one inne zastosowania;

d).......... laptopy i tablety.

Odstępstwo ma zastosowanie w odniesieniu do dostaw towarów, których podstawa opodatkowania wynosi co najmniej 10 000 EUR.

Artykuł 2

Odstępstwo przewidziane w art. 1 obowiązuje pod warunkiem nałożenia przez Niderlandy odpowiednich i skutecznych obowiązków w zakresie kontroli i sprawozdawczości na podatników dostarczających towary, do których zgodnie z niniejszą decyzją zastosowanie ma procedura odwrotnego obciążenia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

Niniejsza decyzja traci moc w dniu wejścia w życie przepisów unijnych zezwalających wszystkim państwom członkowskim na przyjęcie tego rodzaju środków stanowiących odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia … r.

                                                                       W imieniu Rady

                                                                       Przewodniczący

[1]               Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.