52007DC0045

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.2.2007

KOM(2007) 45 wersja ostateczna

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

w sprawie stosowania załącznika X do regulaminu pracowniczego (rozporządzenie Rady nr 3019/1987 z dnia 5 października 1987 r.) Rok 2005

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA RADY

w sprawie stosowania załącznika X do regulaminu pracowniczego (rozporządzenie Rady nr 3019/1987 z dnia 5 października 1987 r.) Rok 2005

WPROWADZENIE

Zgodnie z art. 101a regulaminu pracowniczego, załącznik X, z zastrzeżeniem innych przepisów regulaminu pracowniczego, określa szczególne przepisy derogacyjne, mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim.

Zgodnie z art. 14 załącznika X „Komisja przedkłada Radzie roczne sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszego załącznika, w szczególności w sprawie ustalania stawi dodatku ze względu na warunki życia zgodnie z art. 10”.

Od 1 stycznia 1988 r. Komisja sporządziła piętnaście raportów. Dotyczą one następujących okresów: październik 1987 - grudzień 1988 r., rok 1989, 1990-1991 r., rok 1992, rok 1993, rok 1994, rok 1995, rok 1996, 1997-1998 r., rok 1999, rok 2000, rok 2001, rok 2002, rok 2003 i rok 2004.

ROZDZIAŁ 1: PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1: Zatrudnienie

Na dzień 31 grudnia 2005 r. liczba stanowisk oddelegowanych urzędników/pracowników czasowych[1] wynosiła 1021 stanowisk (1008 w dniu 31.12.2004 r.). Do tego samego dnia stworzono 26 stanowisk dla pracowników kontraktowych.

W ciągu roku 2005, stan liczebny tego personelu wzrósł o:

- 3 stanowiska przyznane na rok 2005; 8 dodatkowych stanowisk udostępnionych przez inne dyrekcje generalne.

Na dzień 31 grudnia 2005 r., 966 spośród tych stanowisk obsadzonych było w przedstawicielstwach. 55 nieobsadzonych stanowisk stanowiło 5,5% stanu liczebnego personelu wobec 11,11% (112 nieobsadzonych stanowisk) w 2004 r.

Artykuł 2: Mobilność

Rotacja

Praktyką rotacji w roku 2005 objęto 170 urzędników (196 w 2004 r.). Z wykazu rotacyjnego wynika, że nastąpiło:

- 54 przesunięć między przedstawicielstwami (60 w 2004 r.).

- 89 przesunięć z przedstawicielstw do siedziby głównej (89 w 2004 r.).

- 12 przypadków zakończenia służby (15 w 2004 r.).

- 19 urzędników pozostało na dotychczas zajmowanych stanowiskach (32 w 2004 r.).

Zasada alternacji przydziałów pracy pomiędzy przedstawicielstwami a siedzibą główną spowodowała:

- 89 przesunięć z przedstawicielstw do siedziby głównej (89 w 2004 r.).

- 82 przesunięcia z siedziby głównej do przedstawicielstw (94 w 2004 r.).

Zatem w roku 2005, w ramach rotacji, miało miejsce w sumie 237 przesunięć (258 w 2005 r.).

Przesunięcia

8 stanowisk było przedmiotem reorganizacji:

- 1 stanowisko A: z Indii do Sri Lanki (podwyższenie statusu oddelegowania)

- 1 stanowisko A: z Rosji do Mołdawii.

- 1 stanowisko B: z Rosji do Mołdawii.

- 1 stanowisko B: z Japonii do Sri Lanki.

- 1 stanowisko C: z Ghany do Etiopii.

- 1 stanowisko A: z Nikaragui do Hondurasu.

- 1 stanowisko A: z Nikaragui do Salwadoru.

- 1 stanowisko A: z Mauretanii do Kenii (specjalny wysłannik do Somalii).

Artykuł 3: Aktualizacja kwalifikacji zawodowych

W 2005 r. 58 urzędników Służby Zewnętrznej przydzielonych ponownie w ramach polityki rotacji na stanowiska w siedzibie głównej, w jednej z dyrekcji generalnych należących do grupy Relex, zostało objętych decyzją o aktualizacji kwalifikacji zawodowych.

ROZDZIAŁ 2: OBOWIĄZKI

Artykuł 4: Wykonywanie czynności zawodowych w miejscu przydziału pracy

Artykuł ten nie wymaga wyjaśnień.

Artykuł 5: zakwaterowanie

W końcu 2005 r. Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych zakończyła prace nad normami zakwaterowania stosowanymi w krajach trzecich. Od tego momentu wszystkie przedstawicielstwa dysponują normami stosowanymi przy wynajmie mieszkań w kraju ich przyjmującym. Jednocześnie, odpowiedzialność administracyjna została przeniesiona na przedstawicielstwa.

ROZDZIAŁ 3: WARUNKI PRACY

Artykuły 6, 7 i 9 Urlopy

Urzędnicy zajmujący stanowiska w państwach trzecich kontynuują starania, aby korzystać ze swych praw i zredukować zbyt dużą ilość odroczonych urlopów, stosując się tym samym do zaleceń siedziby. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, iż proces decentralizacji administracyjnej, choć przebiegający przy wzroście stanu liczebnego personelu, spowodował wzrost obciążenia pracą, co w pewnym stopniu przeszkodziło urzędnikom w wykorzystaniu tylu dni urlopu, ile by pragnęli.

Poniższa tabela wykazuje, iż na 912 urzędników i pracowników kontraktowych większość (54,84%) przewiduje odroczenie mniej niż 14 dni. Odroczenia o więcej niż 14 dni zmniejszyły się procentowo w stosunku do poprzedniego roku (45,16% wobec 47,12%). W przypadku odroczeń w granicach od 36 do 50 dni odnotowano niewielki wzrost (5,92% wobec 5,89%). Jeżeli chodzi o odroczenia w granicach od 50 do 70 dni, odnotowano również spadek: 2,3% w 2005 r. wobec 3,44% w 2004 r.

Sytuacja odroczeń urlopów |

Liczba urzędników | Odroczenia 2003/2004 | Odroczenia 2005/2006 |

Mniej niż 14 dni | 431 | 500 |

52,88% | 54,84% |

Więcej niż 14 dni | 384 | 412 |

47,12% | 45,16% |

Odroczenie od 14 do 35 dni | 298 | 323 |

36,56% | 35,42% |

Odroczenie od 36 do 49 dni | 48 | 54 |

5,89% | 5,92% |

Odroczenie od 50 do 70 dni | 28 | 21 |

3,44% | 2,3% |

Więcej niż 70 dni | 10 | 14 |

1,23% | 1,53% |

Ogółem – urzędnicy i pracownicy kontraktowi | 815 | 912 |

ARTYKUł 8 I ART. 9 UST. 2: PRZYZNANIE URLOPU WYPOCZYNKOWEGO W TRYBIE WYJąTKOWYM

Dnia 28 kwietnia 2004 r. Komisja podjęła decyzję o przekazaniu kompetencji przyznanych zgodnie z regulaminem pracowniczym organowi powołującemu, oraz zgodnie z Warunkami zatrudnienia innych pracowników – organowi odpowiedzialnemu za zawieranie umów o pracę (dyrektorowi generalnemu ds. stosunków zewnętrznych).

Od momentu wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego, z dniem 1 maja 2004 r. przyznane w drodze wyjątku urlopy wypoczynkowe mają również zastosowanie do pracowników kontraktowych oddelegowanych do pracy w krajach trzecich.

W dniu 8 kwietnia 2005 r., w ramach corocznej zwyczajowej praktyki, organ powołujący postanowił przyznać w drodze wyjątku urlopy wypoczynkowe na rok 2005 dotyczące jedynie miejsc pracy, gdzie warunki bytowe zostały uznane za „szczególnie uciążliwe”. Decyzje podjęto w oparciu o parametry używane przy rocznym ustalaniu stawki dodatków z tytułu warunków życiowych, oraz w odniesieniu do miejsc, gdzie ogłoszono stan kryzysowy.

Ścisłe zastosowanie się do wymogów sformułowanych w art. 8 załącznika X znalazło wyraz w przyznaniu tego prawa odnośnie do 32 miejsc przydziału pracy w roku 2005 (por. załącznik I), w roku 2004 - dotyczyło to 30 miejsc. Jeżeli chodzi o miejsca w stanie kryzysu, wymienione prawo jest przyznawane proporcjonalnie do rzeczywistego czasu trwania kryzysu.

ROZDZIAŁ 4: WYNAGRODZENIE ORAZ ŚWIADCZENIA Z TYTUŁU ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

SEKCJA 1: WYNAGRODZENIE ORAZ DODATKI RODZINNE

ARTYKUł 10 UST. 1: DODATEK ZE WZGLęDU NA WARUNKI żYCIA

Dnia 28 kwietnia 2004 r. Komisja podjęła decyzję o przekazaniu kompetencji przyznanych zgodnie z Regulaminem pracowniczym organowi powołującemu oraz zgodnie z Warunkami zatrudnienia innych pracowników – organowi odpowiedzialnemu za zawieranie umów o pracę (dyrektorowi generalnemu ds. stosunków zewnętrznych).

Od momentu wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego, z dniem 1 maja 2004 r. dodatki ze względu na warunki życia przysługują również pracownikom kontraktowym oddelegowanym do pracy w krajach trzecich.

Dnia 20 grudnia 2004 r., AIPN podjął decyzję co do stawek dodatków ze względu na warunki życia (ICV) na rok 2005, które przedstawia tabela w załączniku II:

- 1 podwyżka (z 15 na 20%): Jamajka

- 2 podwyżki (z 30 na 35%): Laos i Pakistan.

- 1 obniżka (z 20 na 15%): Rumunia.

- 1 obniżka (z 30 na 25%): Republika Zielonego Przylądka.

- 2 obniżki (z 35 na 30%): Algieria oraz Serbia i Czarnogóra (Kosowo).

Rewizja średniookresowa obowiązująca od dnia 1 lipca 2005 r. miała również miejsce (decyzja AIPN z dnia 21 września 2005 r.) w odniesieniu do następujących miejsc oddelegowania.

- 1 podwyżka (z 15 na 20%): Republika Południowej Afryki.

- 1 obniżka (z 20 na 15%): Bułgaria.

- 3 przypadki zniesienia dodatku (z 10 na 0%): Australia, Chorwacja i Nowa Zelandia (o ile zainteresowane służby uznają warunki życia w tych krajach za równoważne z warunkami życia w 25 państwach członkowskich Wspólnoty (patrz akapit 2 art. 10 ust. 1 załącznika X do regulaminu pracowniczego)

Artykuł 10 ust. 2: Dodatek uzupełniający

Dnia 28 kwietnia 2004 r. Komisja podjęła decyzję o przekazaniu kompetencji przyznanych zgodnie z Regulaminem pracowniczym organowi powołującemu oraz zgodnie z Warunkami zatrudnienia innych pracowników – organowi odpowiedzialnemu za zawieranie umów o pracę (dyrektorowi generalnemu ds. stosunków zewnętrznych).

Od momentu wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego, z dniem 1 maja 2004 r. dodatek uzupełniający przysługuje również pracownikom kontraktowym oddelegowanym do pracy w krajach trzecich.

W roku 2005 nie wypłacono żadnego nowego dodatku uzupełniającego. Dodatek uzupełniający został zmniejszony dla niżej wymienionych miejsc oddelegowania:

Przedstawicielstwo | Okres obowiązywania | Dodatek (%) | Liczba urzędnikówotrzymujących dodatek |

Wybrzeże Kości Słoniowej (Abidżan) | Dnia 7.11.2004 r. Od 8.11.2004 r. Od 1.6.2005 r. | 5 10 5 | 8 |

Artykuły 11 i 12: Warunki wypłacania wynagrodzeń

W kwestii waluty, w której odbywała się wypłata wynagrodzeń w roku 2005, procentowe wartości średnie odnośnie do urzędników są następujące:

- 72% urzędników dokonało wyboru wypłaty poborów w euro w zastosowaniu art. 11 załącznika X do regulaminu pracowniczego,

- 25% wniosło o wypłatę części wynagrodzenia w walucie miejscowej. Spośród nich, 48% wniosło o górną granicę przewidzianą przez wewnętrzne dyrektywy odnoszące się do art. 12 załącznika X do regulaminu pracowniczego (80% wynagrodzenia), pozostali dokonali wyboru części wypłaty procentowo mieszczącej się pomiędzy 7 a 78%.

- 14% urzędników na podstawie odpowiednich dokumentów poświadczających wniosło o wypłatę części wynagrodzenia w walucie innej, niż waluta miejsca przydziału pracy w zastosowaniu art. 12 drugi akapit załącznika X do regulaminu pracowniczego (Angola, Kazachstan, Demokratyczna Republika Konga, Rosja i Ukraina).

Artykuł 13: Współczynniki korygujące

Od momentu wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego, z dniem 1 maja 2004 r.:

- współczynniki korygujące stosuje się również w odniesieniu do pracowników kontraktowych oddelegowanych do pracy w krajach trzecich.

- zgodnie z art. 13 załącznika X do nowego regulaminu pracowniczego, Rada ma od tej pory wyznaczać raz na rok współczynniki korygujące dla poszczególnych krajów trzecich.

Artykuł 33 ust. 4 Traktatu o Przystąpieniu dziesięciu nowych państw członkowskich stworzył podstawę prawną umożliwiającą dalsze stosowanie załącznika X do regulaminu pracowniczego (system obowiązujący poza terytorium Wspólnoty) w odniesieniu do urzędników pozostających na stanowiskach w tych nowych państwach członkowskich przez okres do piętnastu miesięcy od przystąpienia. Należy zatem ustalić dla tych nowych państw członkowskich nie tylko współczynniki korygujące zgodnie z załącznikiem XI do regulaminu pracowniczego, ale również współczynniki korygujące zgodne z załącznikiem X.

Dnia 27 lutego 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie nr 351/2006[2] w sprawie określenia współczynników korygujących obowiązujących od dnia 1 lipca 2005 r. przy ustalaniu wynagrodzeń urzędników, pracowników tymczasowych oraz pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pełniących służbę w krajach trzecich.

Ponadto Komisja przyjęła w dniu 18 lipca 2005 r.[3] decyzję dotyczącą dostosowania współczynników korygujących stosowanych od dnia 1 sierpnia 2004 r., 1 września 2004 r., 1 października 2004 r., 1 listopada 2004 r., 1 grudnia 2004 r. i 1 stycznia 2005 r. oraz w dniu 16 stycznia 2006 r.[4] decyzję dotyczącą dostosowania współczynników korygujących stosowanych od 1 lutego , 1 marca , 1 kwietnia , 1 maja i 1 czerwca 2005 r. w odniesieniu do wynagrodzeń urzędników, pracowników czasowych i pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich.

W 2005 r. grupa robocza utworzona na mocy art. 64 regulaminu pracowniczego rozpoczęła dyskusje nad możliwością zwiększenia koordynacji działań głównych instytucji publicznych, których działalność obejmuje te kwestie , mającej na celu poprawę jakości statystycznej współczynników korygujących i zwiększoną konwergencję wyników tych instytucji.

Artykuł 15: Dodatki edukacyjne

Łączna suma wypłacona z tytułu dodatków edukacyjnych za rok szkolny 2004/2005 wyniosła 3 818 180,64 EUR. Wobec urzędników obciążonych szczególnie wysokimi opłatami szkolnymi, utrzymano system przyznawania zaliczek na poczet dodatków edukacyjnych. Wszystkie te zaliczki przyznane na rok szkolny 2004/2005 zostały uregulowane w przewidzianych terminach.

Ogólny wzrost kosztów edukacji w niektórych przedstawicielstwach skłonił Komisję do udzielenia zezwoleń na przekroczenie pułapu, zwłaszcza w Japonii, Waszyngtonie i Nowym Jorku.

Jednakże, zezwolenia te zostały udzielone wyłącznie w drodze wyjątku, i dotyczyły dzieci pobierających naukę w miejscu oddelegowania, w szkołach międzynarodowych wydających europejskie/międzynarodowe dyplomy maturalne, w celu zagwarantowania ciągłości nauczania. Ponadto, w myśl tej samej zasady ciągłości nauczania, 17 urzędników w trakcie aktualizacji kwalifikacji zawodowych, objętych załącznikiem X, skorzystało z zezwolenia na przekroczenie pułapu podczas roku szkolnego 2004/2005. Łączna kwota wypłacona z tytułu przekroczenia pułapu za rok szkolny 2004/2005 wyniosła 181 987,43 EUR.

W roku 2004/2005 Komisja stworzyła także dodatek edukacyjny typu A. Dodatek przysługujący dzieciom w wieku poniżej 8 lat, które nie rozpoczęły jeszcze nauczania w szkole podstawowej, został ustanowiony w ramach reformy administracyjnej z 1 maja 2004 r. Zgodnie z art. 15 załącznika X Komisja mogła ponieść część kosztów kształcenia przedszkolnego poniesionych przez urzędników oddelegowanych do pracy w państwie trzecim. Odnotowano 35 zezwoleń na przekroczenie pułapu wypłat na kwotę łącznie 79 900 EUR, oraz 65 wniosków o zwrot kosztów poniżej ustalonego pułapu – łącznie wypłacono 27 042,64 EUR.

Artykuł 16: Dodatki z tytułu pierwotnego i ponownego zagospodarowania

Łączna suma wypłacona z tytułu zwrotu kosztów pierwotnego zagospodarowania (dotyczy urzędników przeniesionych z siedziby do przedstawicielstwa lub z jednego przedstawicielstwa do drugiego) i ponownego zagospodarowania (dotyczy urzędników ostatecznie zaprzestających wykonywania funkcji w miejscu oddelegowania) wyniosła w 2005 r. 3 176 424,63 EUR (wobec 2 440 382,86 EUR w 2004 r.).

Suma ta dzieli się następująco:

- Dodatki na zagospodarowanie

- 2 544 183,03 EUR tytułem wypłat dokonanych w Belgii, bezpośrednio przez PAIE.

- 346 645,77 EUR wypłaconych w walucie miejscowej w miejscu oddelegowania urzędników z zastosowaniem parytetu gospodarczego (połączenie współczynnika korygującego i kursu walut).

- Dodatki na ponowne zagospodarowanie

- 55 206,19 EUR na ponowne zagospodarowanie w Belgii.

- 230 389,64 EUR tytułem wypłat w walucie miejscowej, w kraju ponownego zagospodarowania się urzędników z zastosowaniem parytetu gospodarczego.

SEKCJA 2: PRZEPISY DOTYCZĄCE ZWROTU KOSZTÓW

ARTYKUł 17: ZWROT KOSZTÓW PONIESIONYCH W ZWIąZKU Z PRZEPROWADZKą MIENIA RUCHOMEGO I RZECZYWISTYMI KOSZTAMI ZAGOSPODAROWANIA SIę, PONIESIONYCH PRZEZ URZęDNIKA NIEDYSPONUJąCEGO JUż W TYM SAMYM MIEJSCU ODDELEGOWANIA UMEBLOWANYM MIESZKANIEM ODDANYM DO JEGO DYSPOZYCJI PRZEZ INSTYTUCJę

Ten artykuł nie został zastosowany w roku 2005.

Artykuł 18: Mieszkanie tymczasowe

W roku 2005 wydano 164[5] zezwolenia w sprawie tymczasowego mieszkania (187 w 1998 r., 163 w 1999 r., 195 w 2000 r., 184 w 2001 r., 318 w 2002 r., 270 w 2003 r. oraz 284 w 2004 r.).

Artykuł 19: Pojazdy służbowe / ryczałt kilometrowy

Ten artykuł nie został zastosowany w roku 2005.

Artykuł 20: Koszty podróży związane z urlopem wypoczynkowym

Zwrot kosztów podróży w związku z urlopem wypoczynkowym odnosił się do odległości pomiędzy miejscem zatrudnienia a miejscem spędzenia wypoczynku, określonego przez Komisję. W przypadku wyboru innego miejsca wypoczynku wypłacony zwrot mieścił się w granicach tych kosztów. Wydatki poniesione w roku 2005 z tego tytułu wyniosły 700 000 EUR.

Artykuł 21: Zwrot kosztów przewozu mienia osobistego, kosztów przeprowadzki, składowania mebli

W 2005 r. miało miejsce 324 przeprowadzki (266 w 1998 r., 237 w 1999 r., 278 w 2000 r., 324 w 2001 r., 358 w 2002 r., 331 w 2003 r. i 415 w 2004 r.) w oparciu o przepisy dotyczące przeprowadzki mienia osobistego, zaktualizowane w 1997 r. i mające zastosowanie w 1998 r.

Artykuł 23: Zwrot czynszu urzędnikowi niekorzystającemu z mieszkania oddanego przez instytucję do jego dyspozycji

W 2005 r.[6], 134 przypadki zastosowania art. 23 miały miejsce, w tym 48 dla urzędników i 86 dla pracowników kontraktowych (10 w 1999 r., 8 w 2000 r., 7 w 2001 r., 31 w 2002 r., 40 w 2003 r. oraz 31 w 2004 r.).

SEKCJA 3: ŚWIADCZENIA Z TYTYŁU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH

ARTYKUł 24 UST. 3: POWRÓT DO KRAJU ZE WZGLęDÓW ZDROWOTNYCH W NAGłYCH I SKRAJNIE NAGłYCH PRZYPADKACH

W 2005, służba medyczna udzieliła zezwolenia na powrót do kraju ze względów zdrowotnych w 77 przypadkach, w tym w 58 nagłych (w sumie odnotowano 75 ewakuacji w nagłych przypadkach, gdyż niektóre osoby wymagające specjalnej opieki zostały ewakuowane kilka razy) i w 2 skrajnie nagłych przypadkach.

Roczna premia SOS Air Ambulance na rok 2005 wyniosła 16 905 EUR.

Artykuł 25: OCHRONA UBEZPIECZENIOWA OD NASTęPSTW NIESZCZęśLIWYCH WYPADKÓW OSÓB POZOSTAJąCYCH NA UTRZYMANIU URZęDNIKÓW

W 2005 r., w ramach ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków osób pozostających na utrzymaniu urzędników odnotowano 5 przypadków.

ZAŁĄCZNIK I

OKREŚLENIE PRAWA DO URLOPU WYPOCZYNKOWEGO (Artykuł 8 załącznika X) Data wejścia w życie: 1 stycznia 2005 r.

Z TYTUŁU DODATKU Z TYTUŁU WARUNKÓW ŻYCIA |

Liczba dni i okresów | Miejsce oddelegowania | Miejsce wypoczynku |

9 dni w ramach maksymalnie 3 okresów (ICV > lub = 12 punktów) | Afganistan | Bruksela (Belgia) |

Bangladesz | Phuket (Tajlandia) |

Liberia | Dakar (Senegal) |

Papua - Nowa Gwinea | Darwin (Australia) |

Republika Środkowej Afryki | Libreville (Gabon) |

Sierra Leone | Dakar (Senegal) |

Sudan | Mombasa (Kenia) |

Czad | Dakar (Senegal) |

6 dni w ramach maksymalnie 2 okresów (ICV = 11 punktów) | Angola | Windhuk (Namibia) |

Armenia | Wiedeń (Austria) |

Burundi | Mombasa (Kenia) |

Kongo | Libreville (Gabon) |

Gruzja | Wiedeń (Austria) |

Gwinea | Dakar (Senegal) |

Mauretania | Casablanca (Maroko) |

Niger | Libreville (Gabon) |

Pakistan | Delhi (Indie) |

Demokratyczna Republika Konga | Libreville (Gabon) |

3 dni w ramach maksymalnie 1 okresu (ICV = 10 punktów) | Kamerun | Mombasa (Kenia) |

Wybrzeże Kości Słoniowej | Dakar (Senegal) |

Gwinea Bissau | Dakar (Senegal) |

Gujana | Cayenne (Gujana francuska) |

Haiti | Santo Domingo (Republika Dominikańska) |

Wyspy Salomona | Brisbane (Australia) |

Kazachstan | Frankfurt (Niemcy) |

Kirgistan | Frankfurt (Niemcy) |

Laos | Phuket (Tajlandia) |

Nigeria | Libreville (Gabon) |

Rwanda | Mombasa (Kenia) |

Tadżykistan | Frankfurt (Niemcy) |

Togo | Libreville (Gabon) |

Jemen | Dubaj (Zjednoczone Emiraty Arabskie) |

Z TYTUŁU STANU KRYZYSOWEGO W 2004 r. |

Liczba dni i okresów | Miejsce oddelegowania | Miejsce wypoczynku |

9 dni w ramach maksymalnie 3 okresów | Serbia i Czarnogóra (Pristina) (ICV = 8 punktów, Kryzys = 12 miesięcy w 2004 r.) | Wiedeń (Austria) |

3 dni w ramach maksymalnie 1 okresu | Arabia Saudyjska (ICV = 7 punktów, Kryzys = 5,5 miesiąca w 2004 r.) | Dubaj (Zjednoczone Emiraty Arabskie) |

ZAŁĄCZNIK II

LISTA MIEJSC ODDELEGOWANIAI STAWEK DODATKÓW ZE WZGLĘDU NA WARUNKI ŻYCIA (Artykuł 10 załącznika X) Data wejścia w życie: 1 stycznia 2005 r.

40% | 35% | 30% | 25% | 20% | 15% | 10% | Brak dodatku |

Afganistan | Angola | Albania | Arabia Saudyjska | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | Republika Południowej Afryki | Australia | Kanada |

Bangladesz | Armenia | Algieria | Benin | Bośnia i Hercegowina | Argentyna | Barbados | Stany Zjednoczone (Nowy Jork) |

Liberia | Burundi | Burkina Faso | Boliwia | Bułgaria | Botswana | Brazylia | Stany Zjednoczone (Waszyngton) |

Papua - Nowa Gwinea | Kamerun | Kambodża | Republika Zielonego Przylądka | Korea Południowa | Chile | Chorwacja | Norwegia |

Republika Środkowej Afryki | Kongo | Dżibuti | Chiny (Pekin) | Kuba | Chiny (Hongkong ) | Maroko | Szwajcaria |

Sierra Leone | Wybrzeże Kości Słoniowej | Etiopia | Zachodni Brzeg Jordanu - Strefa Gazy | Gabon | Kostaryka | Mauritius |

Sudan | Gruzja | Indie | Kolumbia | Izrael | Salwador | Namibia |

Czad | Gwinea | Indonezja | Egipt | Jamajka | Honduras | Nowa Zelandia |

Gwinea Bissau | Mali | Ekwador | Lesoto | Japonia (Tokio) | Republika Dominikańska |

Gujana | Mozambik | Erytrea | Malezja | Jordania | Trynidad i Tobago |

Haiti | Nepal | Gambia | Meksyk | Liban | Tunezja |

Wyspy Salomona | Serbia i Czarnogóra (Pristina) | Ghana | Serbia i Czarnogóra (Belgrad) | Nowa Kaledonia | Urugwaj |

Kazachstan | Sri Lanka | Gwatemala | Suazi | Paragwaj |

Kirgistan | Tanzania | Fidżi | Syria | Rumunia |

Laos | Wietnam | Japonia (Naka) | Tajlandia | Senegal |

Mauretania | Zambia | Kenia | Vanuatu | Singapur |

Niger | Madagaskar | Zimbabwe | Tajwan |

Nigeria | Malawi | Turcja |

Pakistan | Nikaragua |

Demokratyczna Republika Konga | Uganda |

Rwanda | Peru |

Tadżykistan | Filipiny |

Togo | Rosja |

Jemen | Surinam |

Ukraina |

Wenezuela |

ZAŁĄCZNIK III

LISTA MIEJSC ODDELEGOWANIAI STAWEK DODATKÓW ZE WZGLĘDU NA WARUNKI ŻYCIA (Artykuł 10 załącznika X) Data wejścia w życie: 1 lipca 2005 r.

40% | 35% | 30% | 25% | 20% | 15% | 10% | Brak dodatku |

Afganistan | Angola | Algieria | Arabia Saudyjska | Republika Południowej Afryki* | Argentyna | Barbados | Australia * |

Bangladesz | Armenia | Albania | Benin | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | Botswana | Brazylia | Kanada |

Liberia | Burundi | Burkina Faso | Boliwia | Bośnia i Hercegowina | Bułgaria * | Maroko | Chorwacja * |

Papua - Nowa Gwinea | Kamerun | Kambodża | Republika Zielonego Przylądka | Korea Południowa | Chile | Mauritius | Stany Zjednoczone (Nowy Jork) |

Republika Środkowej Afryki | Kongo | Dżibuti | Chiny (Pekin) | Kuba | Chiny (Hongkong) | Namibia | Stany Zjednoczone (Waszyngton) |

Sierra Leone | Wybrzeże Kości Słoniowej | Etiopia | Zachodni Brzeg Jordanu - Strefa Gazy | Gabon | Kostaryka | Republika Dominikańska | Norwegia |

Sudan | Gruzja | Indie | Kolumbia | Izrael | Salwador | Trynidad i Tobago | Nowa Zelandia * |

Czad | Gwinea | Indonezja | Egipt | Jamajka | Honduras | Tunezja | Szwajcaria |

Gwinea Bissau | Mali | Ekwador | Lesoto | Japonia (Tokio) | Urugwaj |

Gujana | Mozambik | Erytrea | Malezja | Jordania |

Haiti | Nepal | Gambia | Meksyk | Liban |

Wyspy Salomona | Serbia i Czarnogóra (Pristina) | Ghana | Serbia i Czarnogóra (Belgrad) | Nowa Kaledonia |

Kazachstan (Ałmaty) | Sri Lanka | Gwatemala | Suazi | Paragwaj |

Kirgistan | Tanzania | Fidżi | Syria | Rumunia |

Laos | Wietnam | Japonia (Naka) | Tajlandia | Senegal |

Mauretania | Zambia | Kenia | Vanuatu | Singapur |

Niger | Madagaskar | Zimbabwe | Tajwan |

Nigeria | Malawi | Turcja |

Pakistan | Nikaragua |

Demokratyczna Republika Konga | Uganda |

Rwanda | Peru |

Tadżykistan | Filipiny |

Togo | Rosja |

Jemen | Surinam |

Ukraina |

Wenezuela |

*Niektórzy urzędnicy pozostający na stanowiskach w nowych państwach członkowskich po przystąpieniu będą korzystać z ICV ustalonych przed przystąpieniem w ciągu maksymalnego 15 miesięcznego okresu przejściowego liczonego od dnia 1 maja 2004 r.

[1] Stanowiska oddelegowanych urzędników/pracowników czasowych składają się z : a) oficjalnego przydziału Służby Zewnętrznej (984 stanowiska na dzień 31.12.2005 r.); b) oddelegowanie do specyficznych i doraźnych zadań; c) stanowiska oddane do dyspozycji przez dyrekcje generalne spoza grupy RELEX (). Te stanowiska pozostają wpisane w tabeli stanu liczebnego personelu ich dyrekcji generalnej, ale są finansowane częściowo lub w całości z budżetu Służby Zewnętrznej.

[2] Dz.U. L 59 z 1.3.2006, str. 1.

[3] Dz.U. L 190 z 22.7.2005, str. 29.

[4] Dz.U. L 21 z 25.1.2006, str. 17.

[5] Na podstawie 121 odpowiedzi otrzymanych z przedstawicielstw

[6] Na podstawie 121 odpowiedzi otrzymanych z przedstawicielstw.