52006PC0657

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 6.11.2006

KOM(2006) 657 wersja ostateczna

2006/0220 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy

(W ersja skodyfikowana)

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa wspólnotowego, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla każdego obywatela, otwierając mu w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących mu konkretnych uprawnień.

Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych.

Z tego powodu kodyfikacja przepisów często zmienianych jest potrzebna, aby prawo wspólnotowe stało się jasne i zrozumiałe.

2. Dlatego też w dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła[1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty prawne były kodyfikowane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimum i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej kodyfikować teksty, za które są odpowiedzialne, aby zapewnić, że przepisy wspólnotowe są jasne i łatwo zrozumiałe.

3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko[2], podkreślając wagę kodyfikacji , która daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie.

Kodyfikacja musi być podejmowana w pełnej zgodności z normalną wspólnotową procedurą legislacyjną.

Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do kodyfikowanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania kodyfikowanych aktów.

4. Celem niniejszego wniosku jest skodyfikowanie dyrektywy Rady 80/987/EWG z dnia 20 października 1980 w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności ich pracodawcy[3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty[4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść kodyfikowanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian , jakie wynikają z samego zadania kodyfikacji.

5. Wniosek kodyfikacyjny został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji , we wszystkich językach urzędowych, dyrektywy 80/987/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich za pomocą systemu przetwarzania danych . Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku II do skodyfikowanej dyrektywy.

80/987/EWG

2006/0220 (COD)

Wniosek

DYREKTYWA …/…/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia […] r.

2002/74/WE art.1 pkt 1

w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy

(Voor de EER relevante tekst)

80/987/EWG (dostosowany)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ustęp 2 ,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu[7]

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Dyrektywa 80/987/EWG Rady z dnia 20 października 1980 w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności ich pracodawcy[8] została kilkakrotnie znacząco zmieniona[9]. W celu zapewnienia jej jasności i zrozumiałości należy ją zatem skodyfikować.

2002/74/WE motyw 1

2. Wspólnotowa Karta Podstawowych Praw Socjalnych Pracowników przyjęta dnia 9 grudnia 1989 r. stanowi w pkt. 7, że wprowadzenie rynku wewnętrznego musi prowadzić do poprawy warunków życia i pracy pracowników we Wspólnocie oraz że ta poprawa musi obejmować, w miarę potrzeb, rozwój niektórych aspektów przepisów dotyczących zatrudnienia, takich jak procedury zwolnień grupowych, oraz dotyczących upadłości.

80/987/EWG motyw 1 i 2002/74/WE motyw 2 część druga (dostosowany)

3. Konieczne jest zapewnienie ochrony pracowników w przypadku niewypłacalności pracodawcy, w szczególności dla zagwarantowania zaspokojenia roszczeń i w celu zapewnienia minimalnego stopnia ochrony , biorąc pod uwagę konieczność zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego we Wspólnocie. W tym celu Państwa Członkowskie powinny ustanowić instytucję, który gwarantuje płatność kwoty pozostającej do spłaty zainteresowanym pracownikom.

2002/74/WE motyw 5 (dostosowany)

4. W celu zapewnienia równej ochrony pracownikom należy zdefiniować pojęcie niewypłacalności w świetle tendencji ustawodawczych w Państwach Członkowskich i także objąć tym pojęciem procedurę upadłościową inną niż likwidacja. W tym kontekście Państwa Członkowskie, w celu ustalenia odpowiedzialności instytucji gwarancyjnej , powinny móc stanowić, że w przypadku niewypłacalności w postaci kilku procedur upadłościowych sytuacja taka traktowana jest jako pojedyncza procedura upadłościowa.

2002/74/WE motyw 6

5. Należy zapewnić, aby pracownicy określeni w dyrektywie 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącej zbiorowego porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC[10], dyrektywie Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej zbiorowego porozumienia ramowego dotyczącego pracy na czas określony zawartego przez ETUC, UNICE i CEEP[11] i dyrektywie Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającej środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy[12] nie byli wyłączeni z zakresu niniejszej dyrektywy.

2002/74/WE motyw 7 (dostosowany)

6. W celu zapewnienia pewności prawnej dla pracowników na wypadek niewypłacalności przedsiębiorstw prowadzących działalność w wielu Państwach Członkowskich i wzmocnienia praw pracowników zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, należy wprowadzić przepisy stanowiące wyraźnie, która instytucja jest odpowiedzialna za spełnienie roszczeń dotyczących kwot pozostających do spłaty w tych przypadkach oraz stawiające jako cel współpracy między właściwymi organami administracyjnymi Państw Członkowskich jak najwcześniejsze rozliczenie kwot pozostających do spłaty pracownikom. Ponadto niezbędne jest zapewnienie odpowiedniego stosowania przepisów w tej dziedzinie poprzez ustanowienie współpracy między właściwymi organami administracyjnymi w Państwach Członkowskich.

2002/74/WE motyw 8 (dostosowany)

7. Państwa Członkowskie mogą określać granice odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych , które powinny być zgodne ze społecznym celem dyrektywy i które mogą uwzględniać różne poziomy roszczeń.

2002/74/WE motyw 9 (dostosowany)

8. W celu ułatwienia określenia procedury upadłościowej, w szczególności w przypadkach transgranicznych, należy zobowiązać Państwa Członkowskie do powiadamiania Komisji i innych Państw Członkowskich o rodzajach procedur upadłościowych, które dają przesłanki do interwencji ze strony instytucji gwarancyjnych .

2002/74/WE motyw 11 (dostosowany)

9. Ze względu na fakt, iż cele działań przewidzianych przez niniejszą dyrektywę nie mogą być osiągnięte w wystarczający sposób przez Państwa Członkowskie, a tym samym mogą one zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjmować środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

2002/74/WE motyw 12

10. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wykonania i stosowania niniejszej dyrektywy, w szczególności w zakresie nowych form zatrudnienia pojawiających się w Państwach Członkowskich.

11. Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część C,

80/987/EWG

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

2002/74/WE art.1 pkt 2 (dostosowany)

ROZDZIAŁ I

Zakres i definicje

Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do roszczeń pracowników, wynikających z umów o pracę lub stosunku pracy i istniejących wobec pracodawców, którzy są niewypłacalni w rozumieniu art. 2 ust. 1.

2. Państwa Członkowskie mogą, wyjątkowo, wyłączyć roszczenia niektórych kategorii pracowników z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, na mocy istnienia innych form gwarancji, po stwierdzeniu , że zapewniają one zainteresowanym osobom stopień ochrony równoważny temu, jaki wynika z niniejszej dyrektywy.

3. W przypadkach, gdy takie przepisy już się stosuje w ustawodawstwie krajowym, Państwa Członkowskie mogą nadal wyłączać z zakresu niniejszej dyrektywy:

a) pomoc domową zatrudnioną przez osobę fizyczną;

b) rybaków pracujących na zasadzie udziału w zyskach z połowów.

Artykuł 2

1. Do celów niniejszej dyrektywy pracodawcę uważa się za niewypłacalnego, jeżeli zgłoszony został wniosek o otwarcie postępowania zbiorowego w oparciu o niewypłacalność pracodawcy, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi Państwa Członkowskiego, obejmującego częściowe lub całkowite zbycie aktywów pracodawcy oraz wyznaczenie syndyka lub osoby wykonującej podobne zadanie, a właściwy organ w zastosowaniu wymienionych przepisów:

a) zadecydował o wszczęciu postępowania; lub

b) stwierdził definitywne zamknięcie przedsiębiorstwa lub zakładu pracodawcy, jak również niewystarczalność aktywów dla wszczęcia postępowania.

2. Niniejsza dyrektywa nie wpływa na przepisy prawa krajowego dotyczące definicji pojęć «pracownik», «pracodawca», «wynagrodzenie», «prawo nabyte» i «prawo w trakcie nabywania».

Jednakże Państwom Członkowskim nie wolno wyłączyć z zakresu niniejszej dyrektywy:

a) pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin w rozumieniu dyrektywy 97/81/WE;

b) pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę na czas określony w rozumieniu dyrektywy 1999/70/WE;

c) pracowników o czasowym stosunku pracy w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 91/383/EWG.

3. Państwa Członkowskie nie mogą ustanowić minimalnego czasu trwania umowy o pracę lub stosunku pracy w celu kwalifikacji pracowników do zgłaszania roszczeń na podstawie niniejszej dyrektywy.

4. Dyrektywa nie wyklucza rozszerzenia przez Państwa Członkowskie ochrony pracowników na inne sytuacje związane z niewypłacalnością, przewidziane w prawie krajowym i stwierdzone w drodze procedury innej niż wymieniona w ust. 1, na przykład trwałe faktyczne wstrzymanie płatności.

Jednakże takie procedury nie tworzą obowiązku gwarancyjnego dla instytucji innych Państw Członkowskich w przypadkach określonych w rozdziale IV .

80/987/EWG (dostosowany)

ROZDZIAŁ II

Przepisy dotyczące instytucji gwarancyjnych

2002/74/WE art. 1 pkt 3 (dostosowany)

Artykuł 3

Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne, aby instytucje gwarancyjne zapewniły, zgodnie z art. 4, spłatę pracownikom zaległych należności, wynikających z umowy o pracę lub stosunku pracy , włączając w to odprawę, jeśli stanowi tak prawo krajowe .

Roszczenia przejmowane przez instytucję gwarancyjną to wynagrodzenie niewypłacone przed określoną datą ustaloną przez Państwa Członkowskie i/lub ewentualnie po niej.

Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie mają prawo do ograniczania odpowiedzialności instytucji gwarancyjnych określonych w art. 3 akapit pierwszy.

2. Jeżeli Państwa Członkowskie korzystają z prawa określonego w ust. 1, wskazują długość okresu, za który niezapłacone należności są pokrywane przez instytucję gwarancyjną . Jednakże nie może to być okres krótszy niż okres obejmujący wynagrodzenie za trzy ostatnie miesiące stosunku pracy przed i/lub po dacie określonej w art. 3 akapit drugi.

Państwa Członkowskie mogą włączyć ten minimalny trzymiesięczny okres do okresu referencyjnego trwającego nie mniej niż sześć miesięcy.

Państwa Członkowskie ustanawiające okres referencyjny na nie mniej niż 18 miesięcy mogą ograniczyć okres, za który niezapłacone należności są pokrywane przez instytucję gwarancyjną, do ośmiu tygodni. W takim przypadku do wyliczenia minimalnego okresu używa się tych okresów, które są najbardziej korzystne dla pracownika.

3. Państwa Członkowskie mogą ustalić pułapy wypłat dokonywanych przez instytucje gwarancyjne . Pułapy te nie mogą być ustalane poniżej poziomu zgodnego z celem społecznym niniejszej dyrektywy.

Jeśli Państwa Członkowskie korzystają z tej możliwości, powiadamiają Komisję o metodach, według których pułap został ustalony.

80/987/EWG

Artykuł 5

Państwa Członkowskie ustalają szczegółowe zasady organizacji, finansowania i funkcjonowania instytucji gwarancyjnych, szczególnie przestrzegając następujących zasad:

a) aktywa instytucji są niezależne od kapitału obrotowego pracodawców i nie mogą być zajęte w trakcie postępowania upadłościowego;

b) pracodawcy biorą udział w finansowaniu, chyba że jest ono w całości zapewnione przez władze publiczne;

c) odpowiedzialność finansowa instytucji istnieje niezależnie od wykonywania tego obowiązku współfinansowania.

ROZDZIAŁ III

Przepisy dotyczące zabezpieczenia społecznego

Artykuł 6

Państwa Członkowskie mogą zastrzec, że art. 3, 4 i 5 nie mają zastosowania do składek wymaganych z tytułu ustawowych systemów zabezpieczenia społecznego lub z tytułu dodatkowych systemów emerytalnych istniejących odrębnie od narodowych ustawowych systemów zabezpieczenia społecznego.

Artykuł 7

Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne dla zapewnienia, aby niezapłacenie przez pracodawcę instytucjom ubezpieczeniowym obowiązkowych składek wymaganych z tytułu ustawowych systemów ubezpieczenia społecznego, przed wystąpieniem niewypłacalności pracodawcy, nie wpływało na prawo do świadczeń wynikających z ubezpieczenia społecznego od instytucji ubezpieczeniowych, w zakresie w jakim składki socjalne zostały potrącone z wynagrodzenia pracownika.

80/987/EWG (dostosowany)

Artykuł 8

Państwa Członkowskie zapewniają podjęcie środków koniecznych dla ochrony interesów pracowników i osób, które opuściły przedsiębiorstwo lub zakład pracodawcy w okresie zaistnienia niewypłacalności pracodawcy, w zakresie ich praw nabytych lub nabywanych do świadczeń emerytalnych, w tym również świadczeń dla osób w razie śmierci żywiciela, z tytułu dodatkowych systemów ubezpieczeń społecznych istniejących poza ustawowymi systemami ubezpieczeń społecznych.

2002/74/WE art. 1 pkt 4 (dostosowany)

ROZDZIAŁ IV

Przepisy dotyczące przypadków transgranicznych

Artykuł 9

1. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzące działalność na terytorium co najmniej dwóch Państw Członkowskich jest niewypłacalne w rozumieniu art. 2 ust. l, instytucją odpowiedzialną za wypłatę zaległych należności pracowników jest instytucja w tym Państwie Członkowskim, na terytorium którego oni pracują lub zwykle pracowali .

2. Zakres praw pracowniczych określany jest przez prawo regulujące działalność właściwej instytucji gwarancyjnej .

3. Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, aby w przypadkach określonych w ust. 1 decyzje podejmowane w zakresie postępowania upadłościowego określonego w art. 2 ust. 1, o które wniesiono w innym Państwie Członkowskim, były brane pod uwagę przy określaniu niewypłacalności w rozumieniu niniejszej dyrektywy.

Artykuł 10

1. Do celów wykonania art. 9 Państwa Członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące wymiany istotnych informacji między właściwymi organami administracyjnymi i/lub instytucjami gwarancyjnymi określonymi w art. 3 akapit pierwszy, umożliwiając w szczególności powiadamianie właściwej instytucji gwarancyjnej o niezapłaconych należnościach pracowników.

2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkowskie o danych kontaktowych swoich właściwych organów administracyjnych i/lub instytucji gwarancyjnych . Komisja udostępnia publicznie te informacje .

80/987/EWG

ROZDZIAŁ V

Przepisy ogólne i końcowe

Artykuł 11

Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa Państw Członkowskich do stosowania lub wprowadzenia przepisów ustawowych, wykonawczych bądź administracyjnych korzystniejszych dla pracowników.

2002/74/WE art. 1 pkt 5 (dostosowany)

Wykonanie niniejszej dyrektywy w żadnych okolicznościach nie może stanowić uzasadnienia dla obniżenia w Państwach Członkowskich istniejącego ogólnego poziomu ochrony pracowników w objętym nią obszarze.

80/987/EWG (dostosowany)

Artykuł 12

Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa Państw Członkowskich:

a) do podjęcia środków koniecznych w celu uniknięcia nadużyć;

b) do wyłączenia lub ograniczenia odpowiedzialności finansowej z art. 3 akapit pierwszy lub zobowiązania gwarancyjnego z art. 7, jeśli okazuje się, że wykonanie zobowiązania nie jest uzasadnione z racji istnienia szczególnych związków między pracownikiem a pracodawcą i wspólnych interesów realizowanych dzięki istnieniu porozumienia między nimi;

2002/74/WE art. 1 pkt 6

c) do wyłączenia lub ograniczenia odpowiedzialności finansowej z art. 3 akapit pierwszy albo zobowiązania gwarancyjnego z art. 7 w przypadkach, gdy pracownik, sam lub wraz ze swoimi bliskimi krewnymi, był właścicielem zasadniczej część przedsiębiorstwa lub zakładu pracodawcy i miał znaczący wpływ na jej działalność.

2002/74/WE art. 1 pkt7 (dostosowany)

Artykuł 13

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i inne Państwa Członkowskie o rodzajach krajowych postępowań upadłościowych objętych zakresem niniejszej dyrektywy oraz o wszystkich odnoszących się do nich zmianach.

Komisja publikuje te powiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 14

2002/74/WE art. 2 ust. 2 (dostosowany)

Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego , jakie przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

2002/74/WE art. 4 (dostosowany)

Artykuł 15

Najpóźniej do dnia 8 października 2010 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wykonania i stosowania w Państwach Członkowskich art. 1-4, art. 9 i 10, art. 11 akapit drugi, art. 12 lit. c) oraz art. 13 i 14.

Artykuł 16

Dyrektywa 80/987/EWG, zmieniona aktami wymienionymi w załączniku I, traci moc, bez naruszenia zobowiązań Państw Członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część C.

Odesłania do uchylonej dyrektywy należy odczytywać jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 17

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

80/987/EWG

Artykuł 18

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

[…] […]

ZAŁĄCZNIK I

Część A

Uchylona dyrektywa i jej kolejne zmiany (wymienione w art. 16)

Dyrektywa Rady 80/987/EWG | (Dz.U. L 283 z 28.10.1980, str. 23) |

Dyrektywa Rady 87/164/EWG | (Dz.U. L 66 z 11.3.1987, str. 11) |

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/74/WE | (Dz.U. 270 z 8.10.2002, str. 10) |

Część B

Nieuchylony akt zmieniający (wymieniony w art. 16)

Akt Przystąpienia z 1994 r.

Część C

Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego i stosowania (wymienione w art. 16)

Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data stosowania |

80/987/WE | 28 październik 1983 |

87/164/EWG | 1 styczeń 1986 |

2002/74/WE | 8 październik 2005 |

_____________

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACJI

Dyrektywa 80/987/EWG | Niniejsza dyrektywa |

Artykuł pierwszy | Artykuł pierwszy |

Artykuł 2 | Artykuł 2 |

Artykuł 3 | Artykuł 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 4 |

Artykuł 5 | Artykuł 5 |

Artykuł 6 | Artykuł 6 |

Artykuł 7 | Artykuł 7 |

Artykuł 8 | Artykuł 8 |

Artykuł 8a | Artykuł 9 |

Artykuł 8b | Artykuł 10 |

Artykuł 9 | Artykuł 11 |

Artykuł 10 | Artykuł 12 |

Artykuł 10a | Artykuł 13 |

Artykuł 11 ustęp 1 | __________ |

Artykuł 11 ustęp 2 | Artykuł 14 |

Artykuł 12 | __________ |

__________ | Artykuł 15 |

__________ | Artykuł 16 |

__________ | Artykuł 17 |

Artykuł 13 | Artykuł 18 |

__________ | Załącznik I |

__________ | Załącznik II |

_____________

[1] COM(87) 868 PV.

[2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji.

[3] Przygotowana zgodnie z komunikatem Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady – Kodyfikacja Acquis communautaire, COM(2001) 645 wersja ostateczna.

[4] Zob. załącznik I, części A i B do niniejszego wniosku.

[5] Dz.U. C […] z […], str. […].

[6] Dz.U. C […] z […], str. […].

[7] Dz.U. C […] z […], str. […].

[8] Dz.U. L 283 z 28.10.1980, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/74/WE (Dz.U. L 270 z 8.10.2002, str. 10).

[9] Zob. załącznik I części A i B.

[10] Dz.U. L 14 z 20.1.1998, str. 9. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 98/23/WE (Dz.U L 131 z 5.5.1998, str. 10).

[11] Dz.U. L 175 z 10.7.1999, str. 43.

[12] Dz.U. L 206 z 29.7.1991, str. 19.