52005DC0405

[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 5.9.2005

COM(2005) 405 końcowy

KOMUNIKAT KOMISJI DO RADY, PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO ORAZ KOMITETU REGIONÓW.

Sektor wolnych zawodów –zakres dalszych reform Działania podjęte na skutek Sprawozdania na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów, COM (2004)83 z dnia 9 lutego 2004 r. {SEC(2005) 1064}

SPIS TREŚCI

1. Kontekst 3

2. LepszA definicja interesu publicznego 5

3. Działania Komisji i krajowych organów ochrony konkurencji 6

4. Postęp dokonany przez Państwa Członkowskie 7

5. Stosowanie reguł konkurencji WE 9

6. Wnioski 11

7. Przyszłe działania 11

ZAŁĄCZNIK: Postęp dokonany przez Państwa Członkowskie w zakresie przeglądu i eliminacji ograniczeń konkurencji w sektorze wolnych zawodów , SEC(2005)1064

KONTEKST

1. Usługi świadczone w ramach wolnych zawodów stanowią kluczowy sektor gospodarki europejskiej, którego zadaniem jest świadczenie usług o dużym znaczeniu dla społeczeństwa. Dane liczbowe na 2001 r. pokazują, że obroty sektora „usług gospodarczych”[1] wyniosły ponad 1 281 mld EUR, czyli około 8 % całkowitego obrotu UE[2]. Dało to ponad 660 mld EUR wartości dodanej w 2001 r. W przybliżeniu jedna trzecia tej kwoty może być przypisana „sektorowi wolnych zawodów”. Irlandzkie władze ds. przeciwdziałania praktykom ograniczającym konkurencję i nadużywania pozycji dominującej oceniły na przykład, że wydatki poniesione w Irlandii na usługi prawne w samym tylko 2001 r. wyniosły 1 140 mln EUR, czyli około 1 % całkowitego PKB. Jeśli chodzi o dane dotyczące zatrudnienia, to sektor „pozostałych usług gospodarczych” zatrudniał prawie 12 milionów osób w 2004 r.[3], czyli 6,4 % ogólnej liczby zatrudnionych, co przedstawiało wzrost z poziomu 5,7 % w 2002 r.[4]

2. Sektor charakteryzuje się wysokim stopniem uregulowania. Często jest to połączenie regulacji państwowych, samoregulacji oraz tradycji i praktyki powstałych na przestrzeni wielu lat.

3. Znaczenie uwolnienia wszystkich rynków oraz usunięcia niepotrzebnych regulacji w celu wspierania większej konkurencji zostało podkreślone w Sprawozdaniu Koka z listopada 2004 r. Skłania to do regularnego przeglądu regulacji w celu sprawdzania, czy nie stwarzają one niepotrzebnych utrudnień dla działalności gospodarczej[5]. W tym celu komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej w 2005 r. oraz zdynamizowanastrategia lizbońska przedstawiają poprawę regulacji wspierających konkurencyjne rynki jako kluczowy aspekt przyszłych prac. Rada Europejska we Wnioskach z marca 2005 r. podkreśla ponadto znaczenie tego zadania wzywając Państwa Członkowskie do monitorowania wewnętrznego ustawodawstwa pod kątem zgodności z regułami UE w celu usunięcia barier rynkowych i otwarcia dla konkurencji na rynku wewnętrznym[6].

4. Prace Komisji w sektorze wolnych zawodów powinny być postrzegane w tym właśnie kontekście. Badanie istniejących różnorodnych regulacji ma na celu ustalenie, czy są one najbardziej skuteczne i jak najmniej ograniczają konkurencję, czy też lepsze uregulowania, lepiej przystosowane do współczesnego świata pomogłyby pobudzić wzrost gospodarczy oraz zaskutkowałyby lepszymi i tańszymi usługami dla konsumentów.

5. W następstwie podsumowania istniejących praktyk regulacyjnych przeprowadzonego w okresie 2002-2003 Komisja opublikowała w lutym 2004 r. Sprawozdanie na temat konkurencji w sektorze wolnych zawodów[7] (dalej: „Sprawozdanie z 2004 r.”). Do tego sprawozdania dołączone zostało Podsumowanie regulacji prawnych w sektorze wolnych zawodów w nowych Państwach Członkowskich UE, opublikowane w listopadzie 2004 r.[8]

6. Komisja skupiła się na sześciu wolnych zawodach: prawnikach, notariuszach, inżynierach, architektach, farmaceutach i księgowych (w tym pokrewny zawód doradcy podatkowego) oraz przeanalizowała szczegółowo pięć głównych ograniczeń konkurencji: (i) ceny stałe, (ii) ceny zalecane, (iii) przepisy dotyczące reklamy, (iv) warunki dostępu i prawa zastrzeżone oraz (v) przepisy dotyczące struktury przedsiębiorstw i praktyk obejmujących różne dyscypliny.

7. W wielu przypadkach tradycyjne reguły ograniczające, stosowane w tych dziedzinach, służą ograniczeniu konkurencji. Takie regulacje mogą wykluczyć lub ograniczyć współzawodnictwo między usługodawcami i tym samym ograniczyć inicjatywę ze strony przedstawicieli wolnych zawodów ukierunkowaną na obniżanie kosztów i cen oraz podnoszenie jakości lub proponowanie innowacyjnych usług. Nie służy to konsumentom, gospodarce, ani –generalnie- społeczeństwu. Dostępność lepszych i bardziej zróżnicowanych usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zawodów mogłaby również zwiększyć popyt, co miałoby z kolei pozytywny wpływ na tworzenie miejsc pracy w tym ważnym sektorze, który cechują zawody wymagające wysokich kwalifikacji i dające dobrze płatną pracę [9].

8. W Sprawozdaniu z 2004 r. Komisja zaproponowała zastosowanie testu na proporcjonalność w celu dokonania oceny, do jakiego stopnia antykonkurencyjne regulacje i reguły w ramach różnych zawodów rzeczywiście służą interesowi publicznemu i mogą być obiektywnie uzasadnione. Sprawozdanie z 2004 r. zawierało sugestię, że byłoby celowe, aby dla każdej reguły został wyraźnie określony cel oraz wyjaśnienie, w jaki sposób wybrany środek regulacyjny spełnia zasadę jak najmniejszego ograniczania konkurencji w celu skutecznego osiągnięcia zamierzonego celu. Komisja zaprosiła wszystkich do partnerskiej współpracy, zarówno władze regulacyjne w Państwach Członkowskich jak i organizacje zawodowe[10], w celu przeglądu istniejących reguł biorąc pod uwagę ich celowość z punktu widzenia interesu publicznego, ich proporcjonalność i zasadność. Na użytek niniejszego komunikatu ograniczenia, które nie spełniają wymagań testu na proporcjonalność zostały nazywane, zgodnie z sugestią Sprawozdania z 2004 r., „nieuzasadnione” lub „nieproporcjonalne”.

9. Niniejszy komunikat informuje o postępie dokonanym przez Państwa Członkowskie w przeglądzie i usuwaniu takich nieuzasadnionych ograniczeń[11] przy zastosowaniu szczegółowej analizy zawartej w dokumencie roboczym służb Komisji załączonym do niniejszego komunikatu[12].

Lepsz A DEFINICJA INTERESU PUBLICZNEGO

10. Pewne dokładnie ukierunkowane regulacje dotyczące sektora wolnych zawodów mogą być potrzebne z następujących przyczyn:

11. po pierwsze, dlatego, że istnieje pewna „asymetria informacji” pomiędzy klientem a przedstawicielem wolnego zawodu polegająca na tym, że od osób pracujących w tej dziedzinie wymaga się wykazania wysokiego poziomu wiedzy zawodowej. Klienci mogą nie posiadać tej wiedzy i dlatego może być im trudno ocenić jakość nabywanych usług;

12. po drugie, ze względu na koncepcję „efektów zewnętrznych”, zgodnie z którą świadczenie usługi może mieć wpływ na strony trzecie w takim samym stopniu jak na nabywcę usługi. Bardzo dobrym przykładem jest nieprawidłowy audyt, który może wprowadzić w błąd wierzycieli i inwestorów;

13. po trzecie, uznaje się, że niektóre usługi sektora wolnych zawodów wytwarzają „dobra publiczne”, które mają wartość dla ogółu społeczeństwa, jak na przykład zapewnienie właściwej obsługi prawnej przed wymiarem sprawiedliwości. Jest możliwe, że przy braku regulacji usługi takie mogłyby mieć niedostateczną jakość lub mógłby nastąpić ich niedobór.

14. Czynniki te nie wpływają jednak w jednakowy sposób na wszystkich odbiorców usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zawodów. W świetle powyższych stwierdzeń i w wyniku dyskusji z przedstawicielami wolnych zawodów, odbiorcami usług i Państwami Członkowskimi (władzami regulacyjnymi i do spraw konkurencji) Komisja doszła do wniosku, że byłoby celowe sprecyzować i pogłębić analizę ekonomicznąsektora wolnych zawodów, a w szczególności skupić się nad tym, co oznacza interes publiczny w kontekście różnych rynków. Ułatwiłoby to lepsze rozumienie oddziaływania pomiędzy podażą a popytem dla każdej badanej usługi i pomogłoby ustalić ramy przeglądu istniejących regulacji,

15. Komisja podjęła się już analizy niektórych z omawianych rynków. Jej wyniki można znaleźć w załączonym dokumencie roboczym służb Komisji. Ustala on w ogólny sposób, kto nabywa lub korzysta z różnych usług, czy są to małe czy duże przedsiębiorstwa, użytkownicy prywatni czy sektor publiczny, a następnie identyfikuje w sposób bardziej precyzyjny, w jaki sposób istniejąca praktyka regulacyjna wpływa na tych wszystkich użytkowników.

16. Podstawowym wnioskiem jest to, że użytkownicy jednorazowi, którymi są na ogół klienci indywidualni i gospodarstwa domowe, mogą potrzebować dokładnie ukierunkowanej ochrony. Z drugiej strony, główni odbiorcy usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zawodów, którymi są przedsiębiorstwa i sektor publiczny, mogą potrzebować ochrony prawnej jedynie w bardzo ograniczonym zakresie lub wcale, jako że są oni lepiej przygotowani do wyboru usługodawców najlepiej odpowiadających ich potrzebom. Sytuacja małych przedsiębiorstw nie jest całkiem jasna i potrzebna będzie dalsza analiza w celu dokonania lepszej oceny ich potrzeb w zakresie ochrony prawnej. Ponadto w obecnym stanie rzeczy w zakresie regulacji, istnieje niewiele miejsca na nowe, innowacyjne usługi powstałe w odpowiedzi na zapotrzebowanie, co może pociągnąć za sobą koszty dla przedsiębiorstw. Stąd też różne interesy tych grup powinny stanowić podstawową zasadę przy przeglądzie istniejących regulacji i reguł.

Działania Komisji i krajowych ORGANÓW OCHRONY KONKURENCJI

17. W 2004 r. Komisja nawiązała usystematyzowany dialog z europejskimi organizacjami zawodowymi prawników, notariuszy, inżynierów, architektów, księgowych, doradców podatkowych i farmaceutów oraz krajowymi władzami regulacyjnymi w celu omówienia uzasadnienia dla istniejących reguł zawodowych oraz sprawdzenia, w jaki sposób można sprawić, aby bardziej sprzyjały one konkurencji. Poziom otwarcia na reformy był różny i zależał od stopnia otwartości i braku regulacji omawianego zawodu.

18. Krajowe władze do spraw konkurencji były aktywne i dało się zauważyć przyspieszenie tempa ich działań, których większość, zgodnie ze sprawozdaniem, była skupiona w latach 2004 – 2005 na wyżej omawianej dziedzinie. Podjęte prace obejmowały:

19. dyskusje dwustronne z krajowymi władzami regulacyjnymi oraz organizacjami zawodowymi;

20. udział w seminariach / konferencjach na temat konkurencji w wolnych zawodach;

21. opiniowanie projektów ustaw zawierających przepisy, które mogłyby ograniczać konkurencję, oraz

22. podsumowania oraz badania sektorowe.

23. Wynikiem tych prac było usunięcie niektórych ograniczeń, które były nieuzasadnione w rozumieniu ust. 8 powyżej oraz powołanie finansowanych przez rząd komitetów, których zadaniem było szczegółowe rozpatrywanie sporządzonych zaleceń i wysuwanie propozycji radykalniejszych zmian. W 2004 r. Urząd Nadzoru EFTA także przeprowadził analizę sytuacji w istniejących regulacjach w ramach sektora usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zawodów w trzech państwach EFTA (Islandii, Liechtensteinie i Norwegii).[13]

Postęp dokonany przez Państwa Członkowskie

24. W znajdującej się poniżej tabeli 1 pokazany został postęp w przeglądzie i eliminacji nadmiernych ograniczeń w ustawodawstwie oraz regułach i przepisach regulacyjnych organizacji zawodowych dokonany przez każde Państwo Członkowskie w okresie 2004 - 2005.[14] Klasyfikacja indywidualna została ustalona na podstawie danych dostarczonych przez Państwa Członkowskie. Poziom dokonanego postępu powinien być rozpatrywany w świetle poziomu uregulowania istniejącego w tych państwach. Istniejący poziom uregulowania w niektórych państwach jest niższy, stąd też mniejsza potrzeba przeprowadzania reform (patrz wykresy 1 i 2).

25. Jak wynika z tabeli, największy postęp dokonał się w państwach takich jak Dania, Holandia i Zjednoczone Królestwo, gdzie istniał usystematyzowany program reform sprzyjających konkurencji lub reform przepisów regulacyjnych.Państwa te posiadają także jeden z najniższych poziomów istniejącego uregulowania. Ponadto należy zauważyć, że w tych państwach istnieje ścisła współpraca partnerska między rządem a krajowymi organami ochrony konkurencji, któreczęsto poprzedzają merytoryczne reformy w danym sektorze dogłębną analizą istniejących ograniczeń. Doświadczenie pokazuje również, że w tych państwach na początku rozwiązano kwestie ustalania cen i ograniczeń w zakresie reklamy, a następnie podjęto dalej sięgające reformy strukturalne.

26. W świetle powyższych faktów obiecujące jest to, że ponad jedna trzecia (w sumie 9) Państw Członkowskich zgłasza prace analityczne w toku, którch wynikiem będzie najprawdopodobniej reforma merytoryczna. Cztery inne państwa zgłosiły przeprowadzenie drobnych reform, np. pewnego złagodzenia jakościowych warunków dostępu. W innych dziewięciu państwach proces reform rozpoczynał się bardzo powoli i dotychczas nie zgłoszono żadnych działań.

Tabela 1: Poziom działalności Państw Członkowskich w okresie 2004 - 2005 ukierunkowanej na zreformowanie ustawodawstwa oraz reguł i regulacji zawodowych w sektorze wolnych zawodów

Poziom działalności | Państwa Członkowskie |

Brak działalności | Cypr, Finlandia, Grecja, Hiszpania, Malta, Republika Czeska, Szwecja, |

Drobne reformy | Austria, Estonia, Łotwa, Portugalia, Słowenia, Węgry |

Prace analityczne w toku | Belgia, Luksemburg, Polska, Włochy |

Drobne reformy oraz prace analityczne | Francja, Irlandia, Litwa, Niemcy, Słowacja |

Gruntowne reformy strukturalne | Dania, Holandia, Zjednoczone Królestwo |

Uwaga: Nie uwzględniono działań krajowych organów ochrony konkurencji w tym sektorze

Wykres 1: Wskaźnik poziomu uregulowania w Państwach Członkowskich

[pic]

Źródło: Analiza IHS[15] zaktualizowana w celu ujęcia nowych Państw Członkowskich i odzwierciedlenia zgłoszonych reform

Wykres 2: Porównanie działalności Państw Członkowskich w zakresie reform (tabela 1) z poziomem istniejącego uregulowania (wykres 1)

[pic]

Uwaga: Malta nie została ujęta z powodu braku danych

STOSOWANIE REGUł KONKURENCJI WE

27. W wyniku modernizacji zasadstosowania przepisówdotyczących przeciwdziałania praktykom ograniczającym konkurencję i nadużywaniu pozycji dominującej, krajowe organy ochrony konkurencji oraz sądy krajowe mogą stosować w całości art. 81 Traktatu WE, tj. ustalić istnienie ograniczenia w rozumieniu art. 81 ust. 1 orazstwierdzić, czy warunki ustalone w art. 81 ust. 3 zostały spełnione, w związku z czym zakaz nie ma zastosowania. Ponadto krajowe organy ochrony konkurencji i sądy krajowe mogą zastosować bezpośrednio art. 82 Traktatu WE. Jako że znaczna większość ograniczeń konkurencji w sektorze wolnych zawodów pochodzi z danego Państwa Członkowskiego i tam też ma miejsce jej oddziaływanie, egzekwowanie tych reguł na poziomie administracyjnym należy głównie do krajowych organów ochrony konkurencji, natomiast ich egzekwowanie przez prywatne osoby może się odbywać przed sądami krajowymi.

28. Ponadto w wyroku dotyczącym CIF[16] Europejski Trybunału Sprawiedliwości (ETS)wskazał, że w przypadku, gdy przedsiębiorstwa postępują w sposób sprzeczny z art. 81 ust. 1 oraz gdy takie postępowanie jest wymagane lub ułatwiane przez środki krajowe, krajowe organy ochrony konkurencji są zobowiązane nie stosować tych środków i postępować zgodnie z art. 81 i 82. Szczegóły działań wykonawczych podjętych przez Komisję, krajowe organy ochrony konkurencji oraz sądy w latach 2004 - 2005 w sektorze wolnych zawodów zostały ujęte w dokumencie roboczym służb Komisji. Na mocy reguł konkurencji WE krajowe organy ochrony konkurencji otworzyły dziesięć spraw dotyczących sześciu analizowanych przez Komisję zawodów. Obejmowały one różne rodzaje ograniczeń i zawodów. Państwa Członkowskie nadal rozpatrują sprawy o zasięgu regionalnym w ramach krajowych reguł konkurencji. W czerwcu 2004 r. Komisja wydała także decyzję[17] potępiającą zalecany wykaz opłat minimalnych stosowany przez Belgijskie Stowarzyszenie Architektów. Ponadto dnia 17 lutego 2005 r. ETS wydał orzeczenie w trybie prejudycjalnym w sprawie Mauri [18], włoskiej sprawie dotyczącej egzaminu państwowego umożliwiającego wpis do włoskiego rejestru adwokatów. Postanowienie ETS oceniało fakty na podstawie kryteriów wymienionych w sprawie C-35/99 Arduino .

29. Procesy z powództwa podmiotów prywatnychprzed sądami krajowymi dotycząnie tylko art. 81 i 82, odnoszących się do przedsiębiorstw oraz organizacji skupiających przedsiębiorstwa, ale są również możliwe w stosunku do Państw Członkowskich na podstawie art. 86 ust.1 w związkuz art. 81 i 82 lub na podstawie art. 3 ust.1 lit. g i art. 10 ust. 2 w związkuz art. 81 i 82.

30. Poza stosowaniem przepisów art. 81 i 82 przeciwko przedsiębiorstwom oraz organizacjom skupiającym przedsiębiorstwa, Komisja może także wystąpić przeciwko ograniczającemu działaniu Państwa Członkowskiego. Obecnie podstawą prawną w sektorze wolnych zawodów jest art. 3 ust. 1 lit. g oraz art. 10 ust. 2 w związku z art. 81. Stosowanie art. 86 w związku z art. 81 i 82 jako podstawy prawnej jest jednak możliwe, o ile spełnione są warunki wynikające z orzecznictwa[19]. Artykuł 86 ust. 1 zobowiązuje Państwa Członkowskie, aby nie uchwalały ani nie utrzymywały w mocy żadnych środków sprzecznych z regułami Traktatu WE w przypadku przedsiębiorstw publicznych i przedsiębiorstw, którym przyznały szczególne lub wyłączne prawa. Zostało to przewidziane dla szczególnych sytuacji, w których Państwo Członkowskie ma szczególny wpływ na przedsiębiorstwa publiczne ze względu na fakt ich kontrolowania lub też na przedsiębiorstwa uprzywilejowane ze względu na fakt przydzielenia im szczególnychlub wyłącznych praw. Artykuł 86 ust. 3 daje Komisji szczególne uprawnienie w celu zapewnienia stosowania art. 86 oraz w razie potrzeby kierowania odpowiednich decyzji lub dyrektyw bezpośrednio do Państw Członkowskich. Dlatego też można twierdzić, że w odpowiednich przypadkach Komisja powinna skorzystać z art. 86 ust. 3. Mógłby on zostać wykorzystany na przykładwtedy, kiedy ograniczenia dotyczące liczby osób uprawnionych do wykonywania wolnego zawodu byłyby w istocie równoznaczne z przyznaniem szczególnych lub wyłącznych praw. Ocena, czy istnieje możliwość wykorzystania art. 86, będzie dokonywana w każdym przypadku osobno.

Wnioski

31. Podstawowym wnioskiem jest to, że większy nacisk ze strony większości Państw Członkowskich na przeprowadzenie w omawianym sektorze usystematyzowanej reformy sprzyjającej konkurencji pociągnąłby za sobą znaczne zyski dla gospodarki i konsumentów. W praktyce oznacza to, że Państwa Członkowskie powinny przejąć kontrolę polityczną nad tymi pracami na poziomie krajowym w celu kontynuacji procesu reform. Zostało to ogólniej stwierdzone w przeglądzie śródokresowym agendy lizbońskiej i wymienionych wyżej Wnioskach Rady Europejskiej, które nadały agendzie lizbońskiej nowy impuls aktualizując ją w zakresie wzrostu i zatrudnienia oraz uzgodniły, że Państwa Członkowskie powinny przedstawić krajowe programy reform na poziomie krajowym do wspierania wzrostu i zatrudnienia oraz wyznaczyć krajowego koordynatora strategii lizbońskiej.

32. Nie należy pomniejszać wpływu tradycji na tempo zmian, przy czym w wielu państwach organy odpowiedzialne za przepisy regulacyjne nie potrafią spojrzeć na sprawę z nowego punktu widzenia. Ponadto same grupy zawodowe nie wspierały na ogół aktywnie tych zmian. Zauważalne jest również, że niektóre państwa posiadają stosunkowo słabą orientację w dziedzinie regulacji dotyczących omawianych zawodów. Może być to spowodowane gospodarczym zjawiskiem „zawłaszczania” regulacji, które nierzadko występuje zwłaszcza w dziedzinach poddanych samoregulacji.

33. Komisja stwierdza, że określanie stopnia uregulowania zawodów bezpośrednio za pomocą regulacji państwowych lub też pozostawienie tej kwestii do samoregulacji przez organizacje zawodowe należy wyłącznie do Państw Członkowskich. Jednak zasady dobrego zarządzania wymagałyby, aby Państwa Członkowskie nadzorowały wpływ krajowych przepisów samoregulujących w celu zapobieżenia temu, że staną się one wyraźnie restrykcyjne i szkodliwe dla interesu klientów.

Przyszłe działania

34. Komisja pozostaje w pełni zaangażowana w przeprowadzenie zakrojonych na szeroką skalę reform w tym sektorze i zachęca Państwa Członkowskie do podjęcia inicjatywy kontynuującej reformowanie na poziomie krajowym. We wszystkich Państwach Członkowskich nadal pozostaje jeszcze wiele do poprawienia.

35. W momencie, kiedy w tym sektorze powstaje ograniczający przepis regulacyjny, który oddziałuje na poziomie krajowym, krajowe władze regulacyjne oraz organizacje zawodowe powinny spowodować jego zmianę mając na uwadze specyfikę odnośnego zawodu w danym kraju. Doświadczenie pokazuje, że proces taki nie zostanie rozpoczęty bez silnego politycznego wsparcia. Zważywszy na znaczenie tego sektora dla gospodarki UE, Komisja zwraca się do Państw Członkowskich o zajęcie się kwestią modernizacji reguł dotyczących zawodów w ich krajowych programach reform wdrażających strategię lizbońską, które mają zostać przedstawione jesienią 2005 r. Dalsze sprawozdawanie będzie w związku z tym prowadzone w kontekście ogólnego procesu lizbońskiego.

36. Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim zainicjować analizę mającą na celu przegląd istniejących ograniczeń (jeżeli taka nie została jeszcze przeprowadzona). Pierwszym etapem mogłoby być określenie tych ograniczeń konkurencji, które mogą zostać szybko usunięte bez konieczności dalszego analizowania, np. pewne stałe lub zalecane ceny oraz pewne ograniczenia w zakresie reklamy. Jednocześnie powinna zostać rozpoczęta gruntowniejsza analiza strukturalna dotycząca, na przykład, struktur regulacyjnych, w celu oceny potrzeb oraz otwarcia drogi dla dalszych reform. Umożliwiłoby to Państwom Członkowskim dokonanie do 2010 r. znacznego postępu.

37. Dalsze sprecyzowanie przez Komisję analizy ekonomicznejróżnych rynków usług w ramach wolnych zawodów prowadzi Komisję do wniosku, że konsumenci oraz użytkownicy jednorazowi mogą mieć większą potrzebę dokładnie ukierunkowanej ochrony prawnej. Jednocześnie główni odbiorcy usług sektora wolnych zawodów, tj. przedsiębiorstwa i sektor publiczny, mogą nie potrzebować ochrony prawnej wcale lub potrzebować jej tylko w bardzo ograniczonym zakresie. Sytuacja nie jest całkiem jasna w odniesieniu do małych przedsiębiorstw i potrzebna będzie dalsza praca w celu dokonania oceny ich szczególnych potrzeb. Obecna sytuacja w przepisach regulacyjnych jest niezadowalająca dla dwóch poprzednich grup z uwagi na brak elastyczności i hamowanie powstawania w odpowiedzi na zapotrzebowanie innowacyjnych usług. .

38. Komisja będzie nadal pełnić w tym zakresierolę czynnika ułatwiającego, pomagając w rozpowszechnianiu najlepszych praktyk. Będzie wzmacniać partnerską współpracę z krajowymi organami ochrony konkurencji, które już rozpoczęły obiecujące prace, tak aby zachęcić je do większego zaangażowania na poziomie krajowym. Będzie podtrzymywać i wzmacniać stosunki z krajowymi władzami regulacyjnymi poprzez organizowanie bardziej usystematyzowanej debaty oraz podnoszenie statusu współpracy. Przygotuje to drogę dla lepszej współpracy pomiędzy krajowymi organami ochrony konkurencji i władzami regulacyjnymi.

39. Na początek Komisja poda w ciągu nadchodzących miesięcy do wiadomości publicznej ogół wniosków niniejszego komunikatu w celu zapewnienia, że główne przesłanie dotyczące potrzeby zmodernizowania wolnych zawodów w Europie zostało zrozumiane przez wszystkie najważniejsze strony, a w szczególności przez parlamenty krajowe i decydentów politycznych.

40. Komisja rozważy podjęcie dalszych działań mających na celu egzekwowanie prawa przy zastosowaniureguł konkurencji WE, w tym, jeżeli będzie to możliwe i potrzebne, ewentualność interwencji na podstawie art. 86.

[1] Kategoria 72 „Usługi informatyczne” oraz 74 „Pozostałe usługi gospodarcze” według klasyfikacji NACE. Kategoria 74 klasyfikacji NACE obejmuje działalność prawniczą, rachunkowo-księgową oraz audytową; doradztwo; badanie rynku; doradztwo w zakresie działalności gospodarczej i zarządzania; działalność w zakresie zarządzania holdingami; działalność w zakresie architektury i inżynierii oraz pokrewne doradztwo techniczne; badania i analizy techniczne; reklamę; rekrutację pracowników i pozyskiwanie personelu; działalność detektywistyczną i ochroniarską; sprzątanie i czyszczenie obiektów oraz inne.

[2] Źródło: Eurostat, ”Developments for turnover and employment indices for services during the third quarter of 2004” (Rozwój sytuacji we wskaźnikach obrotów i zatrudnienia w sektorze usług w trzecim kwartale 2004), Statystyki w skrócie 11/2005. Dane odnoszą się do następujących 14 państw: BE, DK, DE, ES, FR, IE, IT, LU, NL, AT, PT, FI, SE oraz UK.

[3] Źródło: Eurostat, Badania siły roboczej, 2004.

[4] Planowane jest ujęcie zbioru danych statystycznych dotyczących sektora wolnych zawodów w ramach regularnych rocznych przeglądów obejmujących wszystkie 25 Państw Członkowskich począwszy od roku odniesienia 2006 lub 2007.

[5] Patrz str. 25 sprawozdania Grupy Wysokiego Szczebla pod przewodnictwem Wima Koka, listopad 2004 r. Sprawozdanie jest dostępne na stronie: http://europa.eu.int/growthandjobs/pdf/2004-1866-EN-complet.pdf

[6] Rada Europejska, Konkluzje Prezydencji, Bruksela, 22-23.3.2005. Dostępne na stronie: http://europa.eu.int/european_council/conclusions/index_en.htm

[7] Sprawozdanie jest dostępnena stronie: http://europa.eu.int/comm/competition/liberal_professions/final_communication_en.pdf

[8] Stocktaking Exercise on Regulation of Professional Services - Overview of Regulation in the New EU Member States (Podsumowanie regulacji prawnych w sektorze wolnych zawodów - przegląd regulacji prawnych w nowych Państwach Członkowskich UE) z listopada 2004 r. można znaleźćna stronie: http://europa.eu.int/comm/competition/liberalization/conference/overview_of_regulation_in_the_eu_professions.pdf

[9] Zob. publikacja Komisji ”Employment in Europe 2004” (Zatrudnienie w Europie 2004), rozdział 3, który stwierdza, że w porównaniu z USA Europa ma znaczny i niewykorzystany potencjał w zakresie tworzenia miejsc pracy w sektorze usług, w tym usług świadczonych przez przedstawicieli wolnych zaowodów/usług gospodarczych. Można ją znaleźćna stronie: http://europa.eu.int/comm/employment_social/publications/2004/keah04001_en.pdf

[10] W tym kontekście pojęcie „organizacje zawodowe” odnosi się do samoregulujących podmiotów pozarządowych, a pojęcie „władz regulacyjnych” odnosi się do podmiotów rządowych/ministerstw odpowiedzialnych za monitorowanie regulacji dotyczących wolnych zawodów.

[11] Jak określone powyżej w ust. 8

[12] ”Progress by Member States in reviewing and eliminating restrictions to competition in the area of professional services” (Postęp dokonany przez Państwa Członkowskie w zakresie przeglądu i eliminacji ograniczeń konkurencji w sektorze wolnych zawodów), dokument roboczy służb Komisji, SEC(2005)1064.

[13] Dalsze szczegóły dotyczące tej działalności opisane zostały w sekcji 3 dokumentu roboczego służb Komisji, patrz przypis 12.

[14] Szczegółowe informacje dotyczące podjętej działalności znajdują się w sekcji 4 dokumentu roboczego służb Komisji, patrz przypis 12.

[15] „Skutki gospodarcze przepisów regulacyjnych w dziedzinie wolnych zawodów w różnych Państwach Członkowskich UE”, “Economic Impact of regulation in the field of liberal professions in different EU Member States”, Ian Paterson, Marcel Fink, Anthony Ogus, Institute for Advanced Studies, Wiedeń, styczeń 2003 r. Tekst analizy jest dostępnyna stronie: http://europa.eu.int/comm/competition/liberalization/conference/libprofconference.html

[16] Sprawa C-198/01 Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) [2003] ECR I-08055.

[17] Decyzja z 26.6.2004, COMP/38.549 – PO / L'Ordre des Architectes belges, http://europa.eu.int/comm/competition/antitrust/cases/index/by_nr_77.html#i38_549

[18] Sprawa C-250/03 Mauri [2005] ECR I-0000

[19] Patrz sprawa C-475/99 Ambulanz Glockner, [2001] ECR1-8089.