Sprawa C‑27/15

NEW WAVE CZ, a.s.

przeciwko

ALLTOYS, spol. s r. o.

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud)

Odesłanie prejudycjalne – Własność intelektualna – Dyrektywa 2004/48/WE – Postępowanie sądowe dotyczące naruszenia prawa własności intelektualnej – Prawo do informacji – Żądanie udzielenia informacji w ramach postępowania – Postępowanie związane z postępowaniem sądowym zakończonym stwierdzeniem naruszenia prawa własności intelektualnej

Streszczenie – wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 stycznia 2017 r.

Zbliżanie ustawodawstw – Egzekwowanie praw własności intelektualnej – Dyrektywa Rady 2004/48 – Prawo do informacji w kontekście postępowania dotyczącego naruszenia prawa własności intelektualnej – Pojęcie – Żądanie udzielenia informacji wniesione w ramach odrębnego postępowania związanego z podstępowaniem zakończonym stwierdzeniem naruszenia tego prawa – Włączenie

(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 17 ust. 2, art. 47; dyrektywa 2004/10 Parlamentu Europejskiego i Rady, motyw 10, art. 8 ust. 1)

Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej należy interpretować w ten sposób, że stosuje się on do sytuacji – takiej jak rozpatrywana w sprawie głównej – w której po prawomocnym zakończeniu postępowania skutkującego stwierdzeniem naruszenia prawa własności intelektualnej powód żąda w odrębnym postępowaniu przekazania informacji o pochodzeniu i sieciach dystrybucji towarów lub usług naruszających to prawo.

W pierwszej kolejności, co się tyczy brzmienia art. 8 ust. 1 dyrektywy 2004/48, należy, po pierwsze, zauważyć, że wyrażenia „w kontekście postępowania sądowego dotyczącego naruszenia prawa własności intelektualnej” nie można rozumieć jako odnoszącego się wyłącznie do postępowań mających na celu stwierdzenie naruszenia prawa własności intelektualnej. Użycie tego wyrażenia nie wyklucza bowiem, że ten art. 8 ust. 1 może obejmować również odrębne postępowania, takie jak to rozpatrywane w sprawie głównej, wszczęte po prawomocnym zakończeniu postępowania, w którym stwierdzono naruszenie prawa własności intelektualnej. Po drugie, z brzmienia art. 8 ust. 1 dyrektywy 2004/48 wynika, że adresatem obowiązku przedstawienia informacji jest nie tylko naruszający dane prawo własności intelektualnej, lecz także „jakakolwiek inna osoba”, o której mowa w art. 8 ust. 1 lit. a)–d). Te inne osoby niekoniecznie są zaś stronami postępowania mającego na celu stwierdzenie naruszenia prawa własności intelektualnej. Ustalenie to potwierdza, że brzmienia art. 8 ust. 1 tej dyrektywy nie można interpretować w ten sposób, iż przepis ów ma zastosowanie tylko w ramach takich postępowań.

W drugiej kolejności wykładnię tę również potwierdza cel dyrektywy 2004/48, którym jest, jak wskazuje jej motyw 10, zbliżenie systemów prawnych państw członkowskich w zakresie środków poszanowania praw własności intelektualnej w celu zapewnienia wysokiego, równoważnego i jednakowego poziomu ochrony własności intelektualnej na rynku wewnętrznym (wyrok z dnia 16 lipca 2015 r., Diageo Brands, C‑681/13, EU:C:2015:471, pkt 71). Zagwarantowanie takiego poziomu ochrony byłoby bowiem zagrożone, gdyby nie było możliwe skorzystanie z prawa do informacji również w ramach odrębnego postępowania wszczętego po prawomocnym zakończeniu postępowania, w którym stwierdzono naruszenie prawa własności intelektualnej, takiego jak rozpatrywane w sprawie głównej.

W trzeciej kolejności należy przypomnieć, że przewidziane w art. 8 ust. 1 dyrektywy 2004/48 prawo do informacji stanowi konkretyzację prawa podstawowego do skutecznego środka prawnego, zagwarantowanego w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, i zapewnia w ten sposób skuteczne wykonanie podstawowego prawa własności, którego część stanowi prawo własności intelektualnej, chronione w art. 17 ust. 2 tej karty (zob. podobnie wyrok z dnia 16 lipca 2015 r., Coty Germany, C‑580/13, EU:C:2015:485, pkt 29).

(zob. pkt 20, 22–25, 28; sentencja)