Sprawa C‑251/12

Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop

przeciwko

Banque Internationale à Luxembourg SA

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Bruxelles)

„Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Artykuł 24 ust. 1 — Spełnienie świadczenia „do rąk dłużnika, przeciwko któremu [względem którego] zostało wszczęte postępowanie upadłościowe” — Zapłata na rzecz wierzyciela tego dłużnika”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r.

1. Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Postępowanie upadłościowe – Rozporządzenie nr 1346/2000 – Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika – Przepis prawa materialnego

   (rozporządzenie Rady nr 1346/2000, art. 24)

2. Prawo Unii Europejskiej – Wykładnia – Metody – Wykładnia literalna, systemowa i celowościowa

3. Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Postępowanie upadłościowe – Rozporządzenie nr 1346/2000 – Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika – Zakres stosowania – Zapłata na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika – Wyłączenie

   (rozporządzenie Rady nr 1346/2000, art. 24 ust. 1)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 23)

2.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 26, 27)

3.  Artykuł 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że zakres zastosowania tego przepisu nie obejmuje zapłaty dokonanej na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika.

   W istocie osobami chronionymi przez ten przepis są dłużnicy upadłego dłużnika, którzy, czy to bezpośrednio, czy za pośrednictwem, spełniają w dobrej wierze świadczenie na rzecz tego ostatniego.

   Zatem bank, który dokonał, z polecenia i na rachunek upadłego dłużnika, zapłaty, nawet jeśli wywiązał się ze zobowiązania umownego względem upadłego dłużnika, nie spełnił tego świadczenia „do rąk” tego ostatniego w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 1346/2000, ponieważ dłużnik ten nie był odbiorcą tego świadczenia.

   (por. pkt 31, 32, 38; sentencja)

Sprawa C‑251/12

Christian Van Buggenhout i Ilse Van de Mierop

przeciwko

Banque Internationale à Luxembourg SA

(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Bruxelles)

„Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Artykuł 24 ust. 1 — Spełnienie świadczenia „do rąk dłużnika, przeciwko któremu [względem którego] zostało wszczęte postępowanie upadłościowe” — Zapłata na rzecz wierzyciela tego dłużnika”

Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2013 r.

1. Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Postępowanie upadłościowe — Rozporządzenie nr 1346/2000 — Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika — Przepis prawa materialnego

   (rozporządzenie Rady nr 1346/2000, art. 24)

2. Prawo Unii Europejskiej — Wykładnia — Metody — Wykładnia literalna, systemowa i celowościowa

3. Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Postępowanie upadłościowe — Rozporządzenie nr 1346/2000 — Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika — Zakres stosowania — Zapłata na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika — Wyłączenie

   (rozporządzenie Rady nr 1346/2000, art. 24 ust. 1)

1.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 23)

2.  Zobacz tekst orzeczenia.

   (por. pkt 26, 27)

3.  Artykuł 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że zakres zastosowania tego przepisu nie obejmuje zapłaty dokonanej na polecenie dłużnika, względem którego zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, na rzecz wierzyciela tego dłużnika.

   W istocie osobami chronionymi przez ten przepis są dłużnicy upadłego dłużnika, którzy, czy to bezpośrednio, czy za pośrednictwem, spełniają w dobrej wierze świadczenie na rzecz tego ostatniego.

   Zatem bank, który dokonał, z polecenia i na rachunek upadłego dłużnika, zapłaty, nawet jeśli wywiązał się ze zobowiązania umownego względem upadłego dłużnika, nie spełnił tego świadczenia „do rąk” tego ostatniego w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 1346/2000, ponieważ dłużnik ten nie był odbiorcą tego świadczenia.

   (por. pkt 31, 32, 38; sentencja)